Mijn vadertaken combinerende met mijn liefde voor duursport, besloot ik om handig gebruik te maken van het feit dat ik nabij de natuur woon en ging ik trailrunnend naar de winkel, langs lokale beekjes en paden. Het is een unieke ervaring. Ik vind het misschien zelfs fijner dan 'gewoon' hardlopen. Ik leg het uit.
\nAls je mijn blog volgt, weet je misschien dat ik ben gaan hardlopen na mijn vriend en ik wat biertjes dronken en er toen afspraken gemaakt werden om mijn eerste marathon in Amsterdam te gaan lopen. Duursport heeft een mentaal aspect dat het, volgens mij, zo interessant en extra uitdagend maakt. Ik hou hiervan en het verbaast de mensen om mij heen niet dat ik inmiddels 5 volledige marathons heb voltooid, met een huidig persoonlijk record van 3u37m in Eindhoven 2025.
\nJe zou trailrunning kunnen afdoen omdat het qua pure snelheid vaak wat langzamer gaat. Maar het vraagt meer techniek en coördinatie omdat je écht moet opletten waar je je voeten neerzet. Het terrein is oneffen, nat, en je route kan bochtig en heuvelachtig zijn. Door wildernis lopen dwingt je om er hélemaal bij te zijn: in het moment, in de natuur.
\nHoewel een normale wegloop je zeker in de staat van 'flow' kan brengen (die zo geliefd is), raakt trailrunning je op een andere manier. De vogels, de wind, hoe alles ruikt, hoe zonlicht speelt door struiken, takjes en bladeren. Deze magie is dynamisch: ander weer of een ander seizoen vernieuwt de 'wonderlijkheden' die je tegenkomt. Elke trailrun voelt daardoor als een vers avontuur.
\nKen je dat gevoel na een fijne vakantie: fris, vol ideeën en energie? Zó voelt trailrunning voor mij. Misschien kun jij het ook bij jou in de buurt doen: scheelt je mogelijk fancy vliegtickets! Ik raad het je van harte aan om het eens te proberen!
\nPS: Ja, ik ben bij de lokale winkel aangekomen, zie foto hieronder:
\nAls tip van een 'mededenker', heb ik net het boek 'The Pathless Path' van Paul Millerd uitgelezen. Het staat in mijn hoofd naast 'Master of Change' van Brad Stulberg om precies dezelfde reden: beide duwen zachtjes terug tegen de drang om vast te houden aan wat veilig, vertrouwd of ‘zo hoort het’ is. Wat als je uit het vaste stramien en de onzekerheid in stapt, wat heb je dan nodig om daar een succes van te maken?
\nIn The Pathless Path vertelt Paul zijn verhaal over het verlaten van het ‘default path’ (prestigieuze baan, status, het hele pakket) en het betreden van onzekerheid. Hij noemt dat het ‘pathless path’: het ruilen van externe goedkeuring voor nieuwsgierigheid, experimenten en een leven dat gevormd wordt rond wat écht levendig voelt, zelfs als het rommelig en onduidelijk is. Het is persoonlijk, reflecterend, biedt geen snelle oplossingen, maar is wel heel inspirerend omdat het je uitnodigt om eens naar je eigen pad te kijken vanuit een hele andere invalshoek.
\nMaster of Change heeft een vergelijkbare theorie, maar zoomt in op de praktische aspecten ervan. Brad spreekt over “rugged flexibility”: vasthouden aan je kernwaarden terwijl je meebeweegt en evolueert met de veranderingen om je heen. Hij zet vechten 'voor het oude normaal' (homeostase) tegen 'het actief aanpassen' om een nieuwe balans te vinden (allostase). Verandering is niet je vijand, het is een plek waarin je kunt groeien, door realistische verwachtingen, kleine acties, reflectie en een stukje optimisme (de moeilijke dingen erkennen zonder dat je de handdoek in de ring gooit). Lees mijn eerdere post over Brad’s boek hier.
\nBeide boeken delen één essentie: het leven verandert voortdurend, en ertegen vechten doet meer kwaad dan meegaan met de stroom. Het ene boek nodigt je via een persoonlijk verhaal uit om eens na te denken over je eigen pad. Het andere geeft praktische tools. Het échte werk is niet het indammen- maar het omarmen van verandering!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2026-01-20_verandering-blijft-komen/", "title": "Verandering Blijft Komen", "summary": "Als tip van een 'mededenker', heb ik net het boek 'The Pathless Path' van Paul Millerd uitgelezen. Het staat in mijn hoofd naast 'Master of Change' van Brad Stulberg om precies dezelfde reden: beide duwen zachtjes terug tegen de drang om vast te houden aan wat veilig, vertrouwd of ‘zo hoort het’ is. Wat als je uit het vaste stramien en de onzekerheid in stapt, wat heb je dan nodig om daar een succes van te maken?", "image": "https://willem.com/nl/2026-01-20_verandering-blijft-komen/Verandering-Blijft-Komen-800px.jpg", "date_modified": "2026-01-19T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2026-01-19_offline-lezen/", "content_html": "Dit jaar markeert het 10-jarig jubileum van mijn blog. Wat begon als een experiment is uitgegroeid tot meer dan 170 verhalen, met gemiddeld zo’n 60 duizend pageviews per maand. Ik ben onlangs begonnen met het vertalen van posts naar het Nederlands, Duits en Spaans om het bereik te vergroten. En nu introduceer ik ondersteuning voor offline lezen door alle posts beschikbaar te maken als ePub- en PDF-downloads.
\nGeniet van afleidingsvrij lezen op e-ink-apparaten zoals een Kobo of reMarkable, deze schermen zijn vriendelijk voor je ogen. Concentreer je puur op het artikel, waar en wanneer je maar wilt, want het zijn downloads die volledig offline werken en DRM-vrij zijn. Alle ePubs en PDF's van willem.com bevatten afbeeldingen van hoge kwaliteit en hebben mooie, schaalbare typografie. Ik heb een handig overzicht gemaakt van alle ePub- en PDF-downloads:
\nDownload ePub en PDF\nDe website willem.com draait op het Lemmid-contentmanagementsysteem, een static site generator die geoptimaliseerde HTML produceert – geschikt voor hoge bezoekersaantallen en internationale distributie. Ik heb de NodeJS-code uitgebreid om automatisch naar ePub en PDF te exporteren, met vereenvoudigde HTML als input. Zie de code-snippets hieronder: voor ePub gebruik ik de epub-gen-module; voor PDF gebruik ik Pandoc en LaTeX. Ik heb een task manager gebouwd die output-taken in de wachtrij zet voor individuele vertalingen en bestandsformaten, zodat het processingwerk netjes over de backend wordt verdeeld.
\nDe reacties die ik op mijn posts krijg komen uit alle hoeken van de wereld en inspireren me om door te blijven schrijven. Met ePub- en PDF-ondersteuning hoop ik het bereik nog verder uit te breiden door meer manieren te bieden om de artikelen te lezen. Geniet ervan!
\n\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2026-01-19_offline-lezen/", "title": "Offline Lezen", "summary": "Dit jaar markeert het 10-jarig jubileum van mijn blog. Wat begon als een experiment is uitgegroeid tot meer dan 170 verhalen, met gemiddeld zo’n 60 duizend pageviews per maand. Ik ben onlangs begonnen met het vertalen van posts naar het Nederlands, Duits en Spaans om het bereik te vergroten. En nu introduceer ik ondersteuning voor offline lezen door alle posts beschikbaar te maken als ePub- en PDF-downloads.", "image": "https://willem.com/nl/2026-01-19_offline-lezen/Offline-Lezen-800px.jpg", "date_modified": "2026-01-18T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2026-01-18_een-mechanisch-toetsenbord-gebruiken/", "content_html": "Sinds twee maanden gebruik ik een mechanisch toetsenbord: de NuPhy Air60 met Moss (60gf) switches. Ik twijfelde lang of het de moeite waard was om mijn standaard toetsenbord te vervangen – ik was tevreden genoeg met die van Apple en Framework om niet over te stappen. Maar na het lezen van zoveel enthousiaste verhalen van anderen besloot ik het zelf eens te proberen.
\nVergeleken met standaard toetsenborden voelen de individuele toetsen veel meer 'intentioneel' aan; je voelt en hoort elke aanslag duidelijk (veel tot waardering... van de mensen in dezelfde kamer... "takkeherrie!"). Wat je in het begin misschien niet doorhebt, is dat deze 'rijkere bewustwording' tijdens het typen een ritmisch gevoel geeft. Het is een beetje alsof je een muziekinstrument bespeelt, waarbij verschillende soorten teksten hun eigen vibe hebben: programmeren met dit toetsenbord 'klinkt en voelt anders' dan een e-mail schrijven. De Moss (60gf) switches staan bekend om het maximaliseren van dit effect, met duidelijke hoorbare en voelbare feedback.
\nNa twee maanden ben ik er simpelweg dol op: het is mijn hoofd- en enige toetsenbord geworden. Ik gebruik het in combinatie met mijn iPad, Vision Pro en Framework-laptop. Als je twijfelt of een mechanisch toetsenbord iets voor jou is, kan ik alleen maar aanraden om het zelf te proberen - misschien klikt het bij jou ook!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2026-01-18_een-mechanisch-toetsenbord-gebruiken/", "title": "Een mechanisch toetsenbord gebruiken", "summary": "Sinds twee maanden gebruik ik een mechanisch toetsenbord: de NuPhy Air60 met Moss (60gf) switches. Ik twijfelde lang of het de moeite waard was om mijn standaard toetsenbord te vervangen – ik was tevreden genoeg met die van Apple en Framework om niet over te stappen. Maar na het lezen van zoveel enthousiaste verhalen van anderen besloot ik het zelf eens te proberen.", "image": "https://willem.com/nl/2026-01-18_een-mechanisch-toetsenbord-gebruiken/Een-mechanisch-toetsenbord-gebruiken-800px.jpg", "date_modified": "2026-01-17T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2026-01-10_hallo-video/", "content_html": "Kijk eens rond op het moderne web: dankzij AI-gegenereerde teksten en afbeeldingen voelt alles gepolijst, perfect… en een beetje koud. Ik wilde het spreekwoordelijke ijs breken met een simpele lach. Daarom heb ik mijn hero-foto vervangen door iets levends: korte, random video’s van mezelf zwaaiend, knikkend of gewoon aanwezig. Er zit meer achter dan op het eerste gezicht lijkt: ik belicht het in deze post.
\nAls vader van twee speel ik vaak met de kids en weet ik dat het soms helpt om barrières te doorbreken (zoals verlegenheid) door een gek gezicht te trekken, een grapje te maken of een maf petje op te zetten. Hoewel mijn website gericht is op volwassenen, dacht ik: een beetje plezier kan nog steeds helpen om dingen wat toegankelijker te maken.
\nMisschien herinner je je de Apple-reclames met twee mannen: één als PC (John Hodgman) en één als Mac (Justin Long), die op speelse wijze het verschil tussen Macs en pc’s lieten zien. Ze wisten het publiek te boeien met humor en herkenbare personages. Dankzij de eenvoud van dat format dacht ik: dát kan ik ook voor mijn website laten werken, zelfs zonder het marketingbudget van Apple (ha!).
\nIn de toverschool uit Harry Potter hangen schilderijen die bewegen, praten en levendig aanvoelen. In plaats van een statische afbeelding lijken ze echt te leven. Door hun bewegingen geven ze een veel rijker beeld van de geportretteerde persoon. Zou ik mezelf in zo’n magisch schilderij kunnen vangen?
\nIn plaats van lange, volledig uitgeschreven scènes koos ik voor korte cameo's: korte blikken in mijn leven als professional, duursporter, schrijver en vader. Door alles in een vaste setting op te nemen (mijn woonkamer) kan ik ze makkelijk door elkaar husselen en later eventueel seizoensgebonden filmpjes toevoegen (bijvoorbeeld met een kerstmuts tijdens kerst).
\nMet wat klemmen, een stukje hout en meubels richtte ik mijn iPhone op een grijze muur. Om de ronde “hero frame” op mijn homepage te vullen, stelde ik de camera in op een vierkante grid voor compositie. Uiteindelijk koos ik voor de selfiecamera, zodat ik mezelf kon zien tijdens het opnemen terwijl ik in de lens keek. Ik herinnerde mij de lessen uit mijn amateur-acteeravonturen, die benadrukten hoe belangrijk gezichtsuitdrukkingen en oogcontact met het publiek zijn. Ik nam meer dan 12 minuten beeldmateriaal op, goed voor een videobestand van 7,3 gigabyte.
\nHoewel het een simpel, speels idee lijkt, is het streamen van hoge-resolutie video direct op een homepage met veel bezoekers een serieuze uitdaging op het gebied van encoding en performance. Om het werkend te krijgen, bedacht ik het volgende:
\nIn plaats van een steriele interface laten de onvolmaakte, ietwat “knullige” clips het menselijke element achter het formele verhaal zien. De glimlach, de knik, de zwaai, ze vormen allemaal een opening voor connectie. Het is de perfecte “hallo”.
\nHet eindresultaat zoals te zien op mijn homepage
\nJe hebt geen multimiljoenen marketingbudget nodig om een glimlach te bezorgen, een simpel ding kan je al ver brengen. Door menselijke onvolmaaktheid te omarmen in korte videoclips, creëer ik een betere basis voor verbinding dan een perfecte foto ooit zou kunnen.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2026-01-10_hallo-video/", "title": "Hallo Video", "summary": "Kijk eens rond op het moderne web: dankzij AI-gegenereerde teksten en afbeeldingen voelt alles gepolijst, perfect… en een beetje koud. Ik wilde het spreekwoordelijke ijs breken met een simpele lach. Daarom heb ik mijn hero-foto vervangen door iets levends: korte, random video’s van mezelf zwaaiend, knikkend of gewoon aanwezig. Er zit meer achter dan op het eerste gezicht lijkt: ik belicht het in deze post.", "image": "https://willem.com/nl/2026-01-10_hallo-video/Hallo-Video-800px.jpg", "date_modified": "2026-01-09T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2026-01-07_websites-met-automatische-piloot/", "content_html": "Waarom heb je een website nodig, en wat kun je doen om de waarde ervan te maximaliseren terwijl je (handmatige) inspanning minimaliseert? Ik werk hieraan met een aantal van mijn meest innovatieve klanten. Stel je voor dat je geen volledig handmatig contentmanagementsysteem meer nodig hebt. Stel je voor dat je website zichzelf bijwerkt terwijl jij je richt op wat écht belangrijk is.
\nEen mooie website laten maken is makkelijk, maar hem up-to-date houden kost moeite. Je moet nieuwe content plaatsen en oude dingen verwijderen. Misschien ben je actief op Instagram, LinkedIn, TikTok of Facebook, maar vergeet je de laatste informatie ook op je website te publiceren? Als je website niet actueel is of niet alle informatie bevat, verliest hij aan relevantie en kan hij mensen in verwarring brengen met verkeerde of verouderde content.
\nJe kunt een klein stukje internet bezitten waar jij volledige controle hebt: een digitale etalage, een stukje 'presence'. Het is jouw plek en jij bepaalt welke informatie wordt getoond. In tegenstelling tot Instagram, Facebook of YouTube wordt alleen content over jou getoond en worden mensen niet afgeleid door andere content of advertenties. Je kunt er een betrouwbare plek van maken waar alle informatie over jou wordt samengebracht en gelinkt.
\nHoewel het up-to-date houden van je website veel werk lijkt – terwijl posten op Instagram, Facebook of LinkedIn vaak makkelijk gaat – hoeft dat niet zo te zijn. In plaats van veel handmatig werk bouw ik websites die zichzelf automatisch bijwerken met:
\nHeb je eigen plek op het internet zonder tijd en energie te verspillen aan omslachtige handmatige contentmanagement-systemen zoals WordPress. Laat je website voor jóu werken, zodat jij je kunt richten op de dingen die jouw bedrijf echt vooruit helpen.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2026-01-07_websites-met-automatische-piloot/", "title": "Websites met Automatische Piloot", "summary": "Waarom heb je een website nodig, en wat kun je doen om de waarde ervan te maximaliseren terwijl je (handmatige) inspanning minimaliseert? Ik werk hieraan met een aantal van mijn meest innovatieve klanten. Stel je voor dat je geen volledig handmatig contentmanagementsysteem meer nodig hebt. Stel je voor dat je website zichzelf bijwerkt terwijl jij je richt op wat écht belangrijk is.", "image": "https://willem.com/nl/2026-01-07_websites-met-automatische-piloot/Websites-met-Automatische-Piloot-800px.jpg", "date_modified": "2026-01-06T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2025-09-24_de-toekomst-van-ai-is-menselijk/", "content_html": "AI heeft me de laatste tijd aan het denken gezet: waarom zou je eigenlijk nog willen werken? Misschien is de huidige imperfecte AI nog niet zover, maar stel je voor dat iedereen toegang heeft tot een bijna perfecte intelligentie die moeilijke problemen kan oplossen en zelfs je wildste vragen kan beantwoorden. Combineer dat met robotica en we kunnen ons gaan afvragen wat we daarna moeten doen. Een paar feeën en gin-tonic hebben mij op een mogelijk antwoord gewezen.
\nVeel banen worden vandaag de dag al geraakt door AI, ik weet dat veel mensen large language models (zoals ChatGPT) gebruiken om tekst, documenten en bedrijfsdingen te genereren en te verwerken. Soms zijn de AI-teksten zó AI-achtig, dat ik me afvraag of er überhaupt nog wel iemand iets om geeft. Als teksten door de ene AI gegenereerd worden, om vervolgens door een andere AI te worden gelezen en verwerkt, wat is dan eigenlijk het nut nog?
\nIn de wereld vol wonderen, Efteling, heb ik misschien de eerste aanwijzing gevonden voor de zin van het leven werk in een tijdperk van AI, toen ik met mijn kleine dochter twee feeën ontmoette. Misschien makkelijk af te doen als verklede meiden was ik getuige van échte betekenisvolle interactie, iets puurs en authentieks. Mijn dochtertje ontmoette echte feeën en deed echte fee-dingen. Deze meisjes speelden niet oppervlakkig, ze behielden hun magie zelfs toen hun dienst voorbij was. Zelfs ik, als armzalig vadertje, voelde hun kracht toen ze gedag zwaaiden met handkusjes en knipoogjes.
Ik denk dat de kracht van deze feeën niet lag in hun rollenspel, maar in het feit dat de meisjes oprecht om mijn dochter en haar verbeelding gaven. Echte aandacht van een medemens is iets speciaals, iets waardevols en moeilijk te repliceren met een computer. Ik besef dat moderne tech dingen aardig kan simuleren, maar ik geloof toch dat het échte ding opvalt doordat het inspreekt op ons onderbewuste: mensen die reiken naar mensen.
\nVoor haar verjaardag nam ik mijn vrouw mee om te shoppen, maar in plaats van saai door suffe standaardwinkels te slenteren, maakte ik een afspraak met Ellie van KUIF in Venlo, die een selectie kleding en accessoires had voorbereid. Ze kent mijn vrouw een beetje omdat onze kinderen naar dezelfde school gaan, waardoor ze items kon kiezen die alleen een mede-vrouw zou begrijpen. Dat gaat mijn mannenbrein te boven, ha! In haar winkel zag ik hoe aandacht voor detail en smaak het verschil maakten, zelfs als dat betekende dat ze iets juist niet aanraadde te kopen. Ze beperkte haar aandacht niet tot mijn vrouw, want ook ik mocht genieten van een gin-tonic met bosbessen, mmm.
\nDe shopervaring was super, niet alleen vanwege de drankjes of de geselecteerde stukken, maar doordat iemand écht gaf om hoe het dragen van de kleding voelde voor mijn vrouw. Deze empathische kracht is echt iets menselijks en zeer moeilijk te vervangen door een computer. We kunnen schitterende aanbevelingsalgoritmes maken, maar die kunnen niet aan je gezicht zien hoe je je voelt in een bepaalde jurk. Alleen mensen kunnen dat, omdat we echt op elkaar kunnen afstemmen.
\nDenk eens na over wat AI niet kan en richt je energie juist dáárop. Waarom genieten mensen ervan om "Stairway to Heaven" op een gitaar te spelen terwijl er bijna perfecte opnames beschikbaar zijn? Omdat we voelen, genieten, ons verbeelden en deze dingen delen met anderen. Ik hoop dat de toekomst van een wereld mét AI er een is waarin mensen elkaar vinden – en doorgaan met wat we al eeuwen zijn: menselijk.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2025-09-24_de-toekomst-van-ai-is-menselijk/", "title": "De Toekomst van AI is Menselijk", "summary": "AI heeft me de laatste tijd aan het denken gezet: waarom zou je eigenlijk nog willen werken? Misschien is de huidige imperfecte AI nog niet zover, maar stel je voor dat iedereen toegang heeft tot een bijna perfecte intelligentie die moeilijke problemen kan oplossen en zelfs je wildste vragen kan beantwoorden. Combineer dat met robotica en we kunnen ons gaan afvragen wat we daarna moeten doen. Een paar feeën en gin-tonic hebben mij op een mogelijk antwoord gewezen.", "image": "https://willem.com/nl/2025-09-24_de-toekomst-van-ai-is-menselijk/De-Toekomst-van-AI-is-Menselijk-800px.jpg", "date_modified": "2025-09-23T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2025-09-22_omarchy-op-imac/", "content_html": "Nadat ik een familielid had geholpen met de migratie naar een nieuwe computer, had ik een oude iMac over. De machine uit 2017 was erg traag met een moderne macOS, maar ik heb een zwak voor deze alles-in-één computers, ontworpen door Jony Ive en zijn team. Kon ik er Linux op installeren om het een tweede leven te geven?
\nWaarschijnlijk een van de belangrijkste computers die Apple ooit heeft gebouwd is de iMac; het origineel was cruciaal in de poging van Steve Jobs om Apple van het faillissement te redden. Ik hou van het design en hoe het ontwerp een aparte computerkast/tower overbodig maakt. Dit bespaart je een hoop kabels die originele desktop-pc's nodig hebben (zoals draden die de monitor en luidsprekers verbinden).
\nMet behulp van de Migratie-assistent van macOS hielp ik mijn familielid zijn bestanden en apps naar een nieuwe computer te verplaatsen. Zijn oude iMac was erg traag geworden onder macOS. Nieuwere macOS-versies draaien niet meer op deze machine uit 2017, omdat Apple de ondersteuning heeft stopgezet. Ik haat dit soort "geplande veroudering" en bood aan om uit te zoeken of ik deze machine een nieuw doel kon geven.
\n\nKijk, ik ben geen heilige als het op het milieu aankomt. Ik heb in raceauto's gereden en voor de lol en voor een lunch met vliegtuigen gevlogen, maar ik geef er wel om als goede dingen om de verkeerde redenen worden weggegooid. In het verleden heb ik mijn Linux-expertise gebruikt om oude hardware nieuw leven in te blazen, zoals in deze twee eerdere posts:
\nDe oude iMac is een 21-inch model uit 2017 met een Intel i5-processor, 8 GB RAM en een harde schijf van 1 TB. Toegegeven, deze machine zal geen snelheidsrecords breken, maar hij ziet er mooi uit en draait bijna volledig geruisloos. Het scherm heeft geweldige kleuren en de behuizing van glas en aluminium biedt voldoende ruimte voor poorten. Hij heeft USB-C/Thunderbolt, USB-A, gigabit ethernet, een koptelefoonaansluiting en een SD-kaartlezer.
\nIn de loop der jaren heb ik heel wat iMacs gezien en ik weet dat het openen ervan mogelijk is, maar niet zonder risico. Om het simpel te houden, besloot ik de hardware te laten zoals die is en in plaats daarvan zijn tweede leven in de software te zoeken. Het upgraden van het geheugen of het installeren van een SSD kan de moeite waard zijn; je zou deze posts moeten bekijken en zelf oordelen:
\nIk pakte de iMac in en nam hem mee met de trein. Je had de gezichten van mijn medereizigers moeten zien, die op hun kleine schermpjes zaten te turen, toen ik met een 21-incher ging zitten. Nederlandse treinen hebben 230V-stopcontacten, maar ik besloot me een beetje gedeisd te houden. In plaats daarvan at ik een appel terwijl de andere Apple in de zak zat opgeborgen.
\nThuis startte ik de iMac op om te zien of hij het avontuur in de trein had overleefd en ging verder met het downloaden van Omarchy op een USB-stick. Gebaseerd op Arch Linux, creëerde David Heinemeier Hanssson, oftewel DHH, Omarchy als een mooie, moderne Linux-distributie. Uniek aan Omarchy is de algehele sfeer van Omakase, Japans voor "Keuze van de Chef". Dit betekent dat er al veel moeite (en smaak) in het systeem is gestoken, zodat je niet alles zelf hoeft uit te zoeken. Het is eigenzinnig en misschien vind je niet alle standaardinstellingen prettig, maar het is vanaf het begin behoorlijk goed en het installatieproces is erg snel en vereist zeer weinig handmatige invoer.
\nNa de installatie ben je echt klaar om te beginnen. De machine startte op en begroette me met de prachtige desktop van het standaard Tokio Night-thema, vergelijkbaar in kleuren met de originele OS X Leopard-desktopachtergrond. Bekijk de officiële website en de handleiding voor meer informatie. Als je liever video's kijkt, kun je het YouTube-kanaal van DHH bekijken, waar hij veel functies van Omarchy demonstreert.
\nIk was onmiddellijk verrast door het gebrek aan vertraging. Alles voelt onwerkelijk snel. Misschien komt het door de Hyprland windowmanager of misschien door de bedrade toetsenbordverbinding. Ik weet het niet, maar Omarchy voelt echt snel. Het verbaasde mij enorm dat als deze oude machine zo geweldig kan aanvoelen, wat doen mijn moderne machines dan in hemelsnaam met al hun kracht!?
\nOm de simpele reden dat het leuk is om te gebruiken, ben ik van plan om mijn Omarchy iMac te blijven gebruiken voor mijn werk als webapp-ontwikkelaar. Eén ding waar ik dol op ben, is hoe web-apps als eersteklas burgers worden behandeld; ze draaien en zien er net zo goed uit als elke andere app. Voor mijn werk is dit echt geweldig, omdat het mijn eigen tools zoals Lemmid naar een hoger niveau tilt, zonder dat ik gekke dingen hoef te doen zoals native wrappers maken...
\nDe iMac schittert weer met Omarchy Linux, ik geniet ervan om ermee te werken. Als je een oude computer hebt, zou je het ook eens moeten proberen. Het zou me niet verbazen als het in populariteit blijft toenemen. We zijn hier allemaal onder vrienden en als zelfs de ceo van Framework computer er actief aan bijdraagt, kan ik niet anders dan optimistisch zijn over de toekomst van computers!
\nGeniet van luisteren zonder afleiding naar lange audiobestanden zoals podcasts en audioboeken met deze app die ik heb gemaakt. Moe van overvolle apps vol advertenties, abonnementen of 'suggesties', wilde ik een app die uit mijn weg gaat door maar één ding te doen, en dat heel goed. Dit is Auscultare.
\nLatijn voor (aandachtig) luisteren, 'Auscultare' is een Android-app die ik heb gemaakt die MP3-bestanden afspeelt en onthoudt waar je bent gebleven en hoe vaak je een bestand hebt afgespeeld. Dit is handig om te genieten van lange audio zoals podcasts of audioboeken. Voortgangsregistratie helpt je lange, diepgaande interviews zoals de Lex Fridman podcast of Deep Questions van Cal Newport op te delen. De afspeelteller helpt je muziekpodcasts zoals Clublife van Tiësto te rouleren, zodat je niet precies hetzelfde hoeft te luisteren tijdens het sporten in de sportschool of tijdens een hardlooprondje.
\nHoewel er talloze apps zijn die audio voor je kunnen afspelen, vond ik dat geen van hen alle vakjes aanvinkte:
\nJe kunt de app en de broncode downloaden via de volgende links:
\nAls je de ontwikkeling wilt ondersteunen, overweeg dan de Google Play-versie van de app te downloaden, waarvoor ik een kleine vergoeding vraag. Of gebruik de 'buy-me-a-coffee'-knop onderaan deze pagina om een kleine donatie te doen. Als alternatief kun je de app downloaden en compileren vanuit de broncode.
\nWetende wat ik wilde en onwillig om compromissen te sluiten, gebruikte ik moderne tools om een podcast- en audioboekspeler-app voor Android te bouwen. Door het te publiceren en vrij te geven, laat ik anderen er ook van genieten. Veel luisterplezier!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2025-08-29_auscultare-podcast-en-audioboekspeler/", "title": "Auscultare Podcast- en audioboekspeler", "summary": "Geniet van luisteren zonder afleiding naar lange audiobestanden zoals podcasts en audioboeken met deze app die ik heb gemaakt. Moe van overvolle apps vol advertenties, abonnementen of 'suggesties', wilde ik een app die uit mijn weg gaat door maar één ding te doen, en dat heel goed. Dit is Auscultare.", "image": "https://willem.com/nl/2025-08-29_auscultare-podcast-en-audioboekspeler/Auscultare-Podcast-en-audioboekspeler-800px.jpg", "date_modified": "2025-08-28T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2025-08-19_android-fotobibliotheek-app/", "content_html": "In Europa lopen de zomervakanties ten einde en als je net als veel jonge ouders bent, heb je waarschijnlijk een heleboel nieuwe foto's en video's gemaakt. Dit zijn niet zomaar een stapel bestanden, het zijn vensters naar onze persoonlijke herinneringen. Deze post gaat over een Android-app waarmee je al je herinneringen kunt bekijken, direct vanuit je broekzak, zonder cloud of abonnement.
\nMisschien is het omdat ik wat ouder word, maar ik leg steeds meer de nadruk op het goede. Dingen als duurzaamheid, respect voor andere mensen, gezondheid en vrijheid zijn nu belangrijker voor me dan ooit. Ik koester geen wrok tegen welk bedrijf dan ook, maar ik hou niet van de moderne trend om overal een abonnement voor nodig te hebben. De tools die ik gebruik en de dingen die ik doe, weerspiegelen dat, zoals deze eerdere posts over mijn laptop en smartphone:
\nHoewel ik mijn redenen als knorrige oude man had om iCloud Foto's te verlaten, denk ik dat Apple goed begrijpt hoe belangrijk foto's en video's zijn voor ons welzijn. In een interview op YouTube noemt Dr. Sumbul Desai (Apple Vice President of Health) het belang van foto's in één adem met hartslagmonitoring en valdetectie. Herinneringen aan dierbaren kunnen ons een goed gevoel geven. Apple integreert deze visie in hun producten met functies als "op deze dag" en de foto-wijzerplaat, die automatisch verschillende herinneringen toont. Gemakkelijke toegang tot je foto's en video's helpt je te reflecteren en kan een perfect tegengif zijn voor andere dingen die angst of stress kunnen veroorzaken.
\nStandaard fotogalerij-apps werken goed met kleinere fotocollecties, maar als je net als ik je hele foto- en videocollectie wilt meenemen, schieten ze vaak tekort in vergelijking met cloud- en abonnementsdiensten zoals Apple iCloud Foto's of Google Photos. Basiszaken zoals het simpelweg kunnen omgaan met grote hoeveelheden bestanden en meer geavanceerde functies zoals het gebruik van metadata om bepaalde foto's te vinden. Na verschillende apps te hebben geprobeerd, vond ik Aves Gallery (Google Play, F-Droid, Github) echt goed. Het is een libre/gratis app uitgebracht onder de BSD3-licentie, gemaakt door Thilbault Deckers. Ik vind het prettig omdat:
\nNieuwe foto's die je maakt, verschijnen automatisch in de Aves Gallery-app. Je kunt Android instellen om Aves als standaard mediaviewer en -kiezer te gebruiken. Als je momenteel een cloudfotodienst gebruikt, moet je misschien eerst de controle over je foto's terugnemen. Ik deed dat in 2020 en schreef er de volgende post over:
\n\nIn die post beschrijf ik de app die ik op mijn laptop gebruik, Shotwell en de stappen die ik heb genomen om mijn eigen fotobibliotheek te beheren. Je zou rsync, Syncopoli of Syncthing kunnen gebruiken om automatische synchronisatie tussen je smartphone en andere apparaten in te stellen.
\nBeschouw je foto's en video's niet als zomaar bestanden. Met de juiste app kunnen ze je echt stukjes vreugde brengen. Met de Aves gallery-app vereist die vreugde geen abonnement, geen cloud en is het volledig gratis+libre!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2025-08-19_android-fotobibliotheek-app/", "title": "Android Fotobibliotheek App", "summary": "In Europa lopen de zomervakanties ten einde en als je net als veel jonge ouders bent, heb je waarschijnlijk een heleboel nieuwe foto's en video's gemaakt. Dit zijn niet zomaar een stapel bestanden, het zijn vensters naar onze persoonlijke herinneringen. Deze post gaat over een Android-app waarmee je al je herinneringen kunt bekijken, direct vanuit je broekzak, zonder cloud of abonnement.", "image": "https://willem.com/nl/2025-08-19_android-fotobibliotheek-app/Android-Fotobibliotheek-App-800px.jpg", "date_modified": "2025-08-18T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2025-08-11_willemstagram/", "content_html": "Vorige week zat ik met een klant te kijken naar de nieuwe willem.com homepage, waar ik een verhaal gebruik om te vertellen over de dingen die ik doe. Deze klant is een van de beste visionaire, creatieve denkers, maar mijn tekst leek hem niet aan te spreken. Toen ik hierover nadacht, herinnerde ik me een belangrijke psychologieles van de universiteit: ik had iets anders nodig, iets niet-lineairs. Dit bericht gaat over het uitdelen van een visuele vuistslag!
\nEen van de coole dingen van mijn opleiding aan de Universiteit van Amsterdam was dat we lessen kregen van verschillende faculteiten, wat een interessante mix van interdisciplinaire wetenschap vormde. Een klassiek boek dat we bespraken was "Mintzberg on Management", waarin de auteur uitlegt waarom verschillende mensen verschillende dingen prefereren, de klassieke tweedeling die vaak wordt versimpeld tot linker- versus rechterhersenhelft denkers:
\nMijn nieuwe willem.com homepage werkte goed voor lineaire denkers zoals ik, het op tekst gebaseerde verhaal past bij de linkerhersenhelft. Maar mijn ontwerp schoot tekort voor mensen die goed gaan op niet-lineaire, sfeervolle indrukken. Ik had iets nodig dat de vele beelden op een rijke en dynamische manier toont, levendig en met een gezonde dosis interactief plezier.
\nVele 'moons ago' ontmoette ik mijn vrouw op Utrecht Centraal Station, recht onder het gigantische vertrekinformatiebord. Het iconische blauwe informatiebord van 7x4,20 meter, dat ongeveer 3000 kilo woog, had klapperende mechanische panelen die een herkenbaar geluid produceerden dat je elke minuut (of zo) in de centrale hal van het station kon horen. Dit type display wordt vaak een "Solari Bord" genoemd, naar Solari di Udine, het Italiaanse bedrijf dat deze iconen produceerde. Tegenwoordig heeft het station van Utrecht digitale informatieschermen, maar als je wilt, kun je het nog steeds zien in Het Spoorwegmuseum.
\nAls liefhebber van metaforen (boektip: Metaphors we live by), dacht ik dat het Solari Bord, met zijn "geklapper", een mooie manier zou zijn om bezoekers van willem.com te laten "vertrekken" naar verschillende "bestemmingen" (de verhalen) op de site. In plaats van tekst koos ik er bewust voor om de foto's en visuals in de blogposts te gebruiken als toegangspoorten tot de inzichten-sectie op willem.com. Door willekeurig nieuwe bestemmingen te onthullen is dit perfect non-lineair en door het interactief te maken (klikbaar en aanraakbaar) is het meer engaging dan kale tekst. Elke bestemming opent een "ticket" dat een beetje uitlegt waar je naar kijkt. Als je het leuk vindt wat je ziet, kun je op de grote knop drukken om het verhaal direct op de positie van de afbeelding te openen, wat halverwege een blogpost kan zijn. Verhalen openen in nieuwe browservensters, zodat je kunt terugkeren naar het "station" om een nieuwe bestemming te vinden.
\nEerder experimenteerde ik met de ThreeJS 3D-grafische engine om workoutgegevens te visualiseren. Het is een bibliotheek die het HTML5-standaard canvas-element gebruikt om graphics te tonen die zijn gegenereerd met behulp van 'spatial computing', een fancy manier om te zeggen dat het je in staat stelt dingen in drie dimensies (x, y, z) te tekenen in plaats van twee, vandaar de naam. Het biedt camera-, licht- en mistregelaars en is ontworpen om animaties mogelijk te maken op basis van gesimuleerde positie en rotatie. Het is cool om mee te spelen en behoorlijk capabel. Zie deze eerdere twee posts over mijn experimenten met ThreeJS:
De minimalist in mij overwoog kort om met CSS-animaties, -transformaties en -overgangen te werken. Maar ik dacht dat het realistische perspectief, waarbij de buitenste panelen meer gekanteld roteren, en de willekeur bij het selecteren van nieuwe beelden, sowieso JavaScript zouden vereisen. Om de waarde ervan te maximaliseren, wilde ik het direct op mijn homepage integreren. Maar het laden van een complete 3D-engine is niet iets om lichtzinnig over te denken. Om de effecten op de laadtijd van de homepage te minimaliseren, heb ik het zorgvuldig ontworpen om asynchroon en volledig optioneel te worden geladen (voor mensen met JS uitgeschakeld).
\nOm het "Visual Journal" te voeden, heb ik een eigen API ontworpen die sterk geoptimaliseerde afbeeldingen van 400x400px serveert. Elke afbeelding heeft een gelokaliseerde titel en een dieplink met een hashtag (slug) anker, wat het diep duiken in verhalen mogelijk maakt. Ik vertrouw op mijn eigen lemmid-platform voor de benodigde infrastructuur om dit voor elkaar te krijgen. Op de achtergrond genereert een geoptimaliseerde NodeJS-service de afbeeldingen met imagemagick, jpegoptim en pngquant. Je kunt de API zelf bekijken op https://willem.com/nl/images.json, die een JSON-array uitvoert zoals:
[\n {\n "url": "/en/2020-07-30_upgrading-a-27-inch-imac-5k-to-14-terabytes/i_15_An-average-fly-is-bigger-than-most-screws-inside-the-iMac_400x400px.jpg",\n "title": "An average fly is bigger than most screws inside the iMac",\n "target": "/en/2020-07-30_upgrading-a-27-inch-imac-5k-to-14-terabytes/#an-average-fly-is-bigger-than-most-screws-inside-the-imac"\n },\n {\n "url": "/en/2019-06-25_assembling-a-cargo-bike/i_11_Using-filler-plates-to-make-up-for-Chinese-Precision_400x400px.jpg",\n "title": "Using filler plates to make up for Chinese Precision",\n "target": "/en/2019-06-25_assembling-a-cargo-bike/#using-filler-plates-to-make-up-for-chinese-precision"\n },\n {\n "url": "/en/2021-01-14_abandoning-my-own-tablet-os/i_05_You-know-you-re-digital-pen-is-lacking-trust-if-you-grab-for-old-fashioned-pencil-and-paper_400x400px.jpg",\n "title": "You know you're digital pen is lacking trust if you grab for old fashioned pencil and paper...",\n "target": "/en/2021-01-14_abandoning-my-own-tablet-os/#you-know-you-re-digital-pen-is-lacking-trust-if-you-grab-for-old-fashioned-pencil-and-paper"\n },\n ...\n]\nOm te voorkomen dat het ding slechts een willekeurige linkgenerator is, heb ik er bewust een kleine pop-up in geplaatst wanneer je op een visual drukt of klikt. Ik gebruik de afbeeldingsbijschriften die mijn lemmid content manager bijhoudt om iets van informatie te onthullen, zodat je kunt bepalen of je het de moeite waard vindt om het verhaal te openen.
\nHoewel ik erg blij ben met hoe het Visual Journal op mijn site werkt, geloof ik sterk in delen. De kans bestaat dat jij een nog beter idee hebt voor wat Solari-geklapper. Daarom geef ik het hele ding vrij als vrije/libre software onder de GNU Affero General Public License (AGPL). Dat betekent dat je het zelf kunt gebruiken, aanpassen en verspreiden. Vind de broncode, readme en voorbeeldbestanden op https://source.willem.com/visual-journal/
\nAfgaande op hoe het de nieuwsgierigheid van mijn kinderen beetpakte, ben ik erg blij met het Visual Journal, dat ik gekscherend Willemstagram noem. Maar in tegenstelling tot Meta's Instagram, dient dit alleen beelden om mijn verhalen te vertellen en is de bron ervan libre. Je kunt het bekijken op de homepage of door op de onderstaande knop te drukken. Welke bestemming kies jij?
\nWillemstagram\nDit is met de hand geschreven. In een tijdperk van AI-gegenereerde tekst is dit mijn simpele manier om de menselijke moeite en gedachte achter deze woorden te tonen. Voor wie nieuwsgierig is, is het originele (Engelse) manuscript te downloaden.
\nManuscript (PDF)\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2025-08-11_willemstagram/", "title": "Willemstagram", "summary": "Vorige week zat ik met een klant te kijken naar de nieuwe willem.com homepage, waar ik een verhaal gebruik om te vertellen over de dingen die ik doe. Deze klant is een van de beste visionaire, creatieve denkers, maar mijn tekst leek hem niet aan te spreken. Toen ik hierover nadacht, herinnerde ik me een belangrijke psychologieles van de universiteit: ik had iets anders nodig, iets niet-lineairs. Dit bericht gaat over het uitdelen van een visuele vuistslag!", "image": "https://willem.com/nl/2025-08-11_willemstagram/Willemstagram-800px.png", "date_modified": "2025-08-10T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2025-08-02_naar-digitale-soevereiniteit/", "content_html": "Door de jaren heen heb ik geëxperimenteerd met veel verschillende digitale tools, platforms en apps om mijn werk te doen. Van gebruiksvriendelijke maar gesloten commerciële systemen tot vrije/libre-oplossingen die krachtig maar lastiger zijn om op te zetten. Ik heb veel geleerd. Nu bied ik die ervaring aan anderen aan, lees verder om te zien hoe jij hiervan kunt profiteren.
\nHet is een simpel idee. Jij zou de controle moeten hebben over je digitale dingen, niet andersom. Het betekent dat je tools, je data en je workflow jou moeten dienen. Dit brengt ons naar een simpele maar belangrijke vraag: werken je tools voor jou, of werk jij voor je tools?
\nHet begint met een goed gesprek. Ik luister naar je doelen en frustraties. Vervolgens breng ik de volledige digitale setup in kaart: je computers, je software, je clouddiensten en hoe je data daartussen beweegt. In het kort:
\nHet resultaat is een duidelijk geschreven plan. Het is een stapsgewijs document om je te helpen je werk te vereenvoudigen, je data te beschermen en los te breken van dure tools die je tegenhouden. De belangrijkste resultaten zijn:
\nDit is voor de maker, de founder, de onafhankelijke professional die het gevoel heeft meer tijd te kwijt te zijn aan het beheren van digitale tools dan aan het leveren van goed werk. Het is voor het MKB-team dat weet dat er een eenvoudigere, betere manier van samenwerken moet zijn.
\nMisschien voel je je opgesloten in één ecosysteem, maak je je zorgen over waar je data wordt opgeslagen, of ben je gewoon de digitale rommel beu die je afleidt van wat belangrijk is. Je gelooft in focus en vrijheid, en je bent klaar om een digitale stap te maken ten gunste van het échte werk.
\nIk geniet er écht van om je te helpen, omdat ik techniek graag inzet om mensen te "empoweren", en daarmee samen vecht tegen "lock-in"-mechanismes van big tech. Het is hetzelfde principe dat mijn toewijding aan Open Source voedt, en het gaat erom jou dezelfde vrijheid en controle over je digitale dingen te geven die ik voor mezelf heb opgebouwd.
\nHoe ik werk is net zo belangrijk als wat ik creëer, en door de jaren heen heb ik veel energie gestoken in het vinden van manieren om het 'hoe' te optimaliseren. Ik geniet er oprecht van om die ervaring te delen en in jouw voordeel om te zetten. Als je klaar voor bent om je eigen 'hoe' te verbeteren, help ik je graag!
\nContact\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2025-08-02_naar-digitale-soevereiniteit/", "title": "Naar Digitale Soevereiniteit", "summary": "Door de jaren heen heb ik geëxperimenteerd met veel verschillende digitale tools, platforms en apps om mijn werk te doen. Van gebruiksvriendelijke maar gesloten commerciële systemen tot vrije/libre-oplossingen die krachtig maar lastiger zijn om op te zetten. Ik heb veel geleerd. Nu bied ik die ervaring aan anderen aan, lees verder om te zien hoe jij hiervan kunt profiteren.", "image": "https://willem.com/nl/2025-08-02_naar-digitale-soevereiniteit/Naar-Digitale-Soevereiniteit-800px.jpg", "date_modified": "2025-08-01T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2025-07-26_het-agentic-web/", "content_html": "In het Nederlands hebben we een prachtig woord: voorsorteren. Het betekent dat je op de snelweg al ruim voor je afslag de juiste rijstrook kiest. Je doet het voor een soepele, stressvrije rit. Ik geloof dat hetzelfde principe geldt voor technologie. Een beetje slimme voorbereiding nu kan je een enorm voordeel opleveren wanneer de toekomst zich aandient.
\nOp dit moment geloof ik dat we allemaal moeten voorsorteren op de volgende evolutie van het internet: Het Agentic Web.
\nDecennialang draaide het web om mensen die met machines praten. Wij typen een zoekopdracht in, en een computer toont ons een lijst met websites. Het Agentic Web draait dit om. Het gaat om machines die namens ons met andere machines praten.
\nStel je AI-"agenten" voor die als superslimme assistenten fungeren. Deze agenten zullen niet alleen informatie voor je vinden, maar kunnen ook actie ondernemen. In plaats van de website van een restaurant te zoeken, kan jouw agent direct de agent van het restaurant om het menu vragen, controleren of er een tafel vrij is en deze voor je boeken. Dit werkt voor alles: afhaalmaaltijden bestellen, kaartjes kopen voor een clubavond of een offerte opvragen bij een aannemer.
\nTaalmodellen zullen fungeren als universele vertalers, die hiaten in taal en context overbruggen, waardoor deze agenten naadloos kunnen communiceren.
\nDus, hoe bereid je je hierop voor? De sleutel is om je website zo duidelijk mogelijk de taal van computers te laten spreken. Het gaat om het verminderen van ruis en het toevoegen van structuur.
\n<article>, <section> en <nav> correct. Dit is alsof je duidelijke labels op je content plakt, zodat machines weten waar ze naar kijken.schema.org om onzichtbare "prijskaartjes" en "handleidingen" aan je producten en diensten toe te voegen. Dit vertelt een agent precies wat je aanbiedt en hoe ermee te interacteren.Ik geloof in het in de praktijk brengen van wat ik predik. Het recente herontwerp van deze website was mijn eigen oefening in het voorsorteren op het Agentic Web.
\nIk begon met het toegankelijker maken van mijn content door meer dan 160 posts te vertalen naar het Nederlands, Duits en Spaans. Ik deed dit binnen een sterk gestructureerd contentmanagementsysteem. Door velden voor titels, subtitels en de hoofdtekst gescheiden maar gekoppeld te houden, bied ik de rijke context die AI-tools nodig hebben om de relaties tussen ideeën te begrijpen.
\nIk heb ook de hele sitestructuur vereenvoudigd tot de duidelijke categorieën Werk, Inzichten en Over mij. Dit helpt menselijke bezoekers, maar creëert ook een logische onderverdeling voor AI-agenten. De artikelen zelf zijn nu gegroepeerd in vier duidelijke onderwerpen: Technologie & Code, Producten & Design, Prestatie & Sport en Leven & Reflecties. Ik heb ook een gecureerd overzicht gemaakt van mijn meest impactvolle stukken in de sectie Populaire Artikelen.
\nTot slot heb ik ervoor gezorgd dat al deze content beschikbaar is in machine-leesbare formaten zoals RSS, ATOM en JSON, waardoor er een directe communicatielijn ontstaat voor elke agent die er toegang toe wil.
\nNu nadenken over en je voorbereiden op de toekomst is een strategie met weinig risico en een hoge beloning. Het zet je op de juiste rijstrook, klaar om soepel in te voegen wanneer nieuwe kansen zich voordoen. De tijd nemen om je eigen informatie op orde te brengen is hoe je je kansen voor morgen maximaliseert. Zelfs als de grote doorbraak van het Agentic Web iets langer op zich laat wachten, heb je nog steeds een website die uitzonderlijk helder, scherp en goed georganiseerd is. En dat is altijd een overwinning.
\nDit is met de hand geschreven. In een tijdperk van AI-gegenereerde tekst is dit mijn simpele manier om de menselijke moeite en gedachte achter deze woorden te tonen. Voor wie nieuwsgierig is, is het originele (Engelse) manuscript te downloaden.
\nManuscript (PDF)\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2025-07-26_het-agentic-web/", "title": "Het Agentic Web", "summary": "In het Nederlands hebben we een prachtig woord: voorsorteren. Het betekent dat je op de snelweg al ruim voor je afslag de juiste rijstrook kiest. Je doet het voor een soepele, stressvrije rit. Ik geloof dat hetzelfde principe geldt voor technologie. Een beetje slimme voorbereiding nu kan je een enorm voordeel opleveren wanneer de toekomst zich aandient.", "image": "https://willem.com/nl/2025-07-26_het-agentic-web/Het-Agentic-Web-800px.jpg", "date_modified": "2025-07-25T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2025-07-23_de-kracht-van-een/", "content_html": "Gedurende mijn hele ondernemerschap heb ik een duidelijk doel gehad: klein blijven. Dit is geen startpunt, maar een bewuste keuze over de beste manier om geweldig werk te leveren en een duurzaam bedrijf op te bouwen. In deze post leg ik uit waarom.
\nIn een wereld die vaak groei om het groeien viert met meer werknemers, grotere kantoren en meer vergaderingen, kies ik ervoor om mij te richten op een andere maatstaf: de kwaliteit van het werk zelf. Door klein te blijven, elimineer ik de overhead en afleidingen die gepaard gaan met het managen van een grote organisatie. Mijn energie gaat rechtstreeks naar het oplossen van problemen en het bouwen van software, niet naar interne politiek.
\nWanneer je met mij werkt, werk je met mij. Er zijn geen projectmanagers, geen verkoopteams en geen communicatielagen waar je doorheen moet. De persoon die de strategie bespreekt, is dezelfde persoon die de backend ontwerpt en de code schrijft. Deze directe lijn zorgt voor duidelijkheid, snelheid en een diep, gedeeld begrip van de projectdoelen.
\nJe vraagt je misschien af hoe één persoon het werk van een klein team kan leveren. Het antwoord is een principe dat ik al meer dan een decennium toepas: bouw systemen, niet alleen projecten.
\nHet fundament van al mijn werk is Lemmid, mijn persoonlijke platform van digitale bouwstenen. Het is een set van robuuste, herbruikbare tools die ik door de jaren heen heb verfijnd. Dit platform is mijn krachtvermenigvuldiger. Het stelt mij in staat om complexe, schaalbare software te bouwen, zoals mijn Onafhankelijke Apps, met een efficiëntie die anders een veel groter team zou vereisen.
\nDe keuze om klein te zijn is een commitment. Het is een belofte dat jouw project mijn volledige, onverdeelde aandacht krijgt. Het is een belofte dat je niet zomaar een freelancer inhuurt, maar een partner wordt van een gefocuste expert die een krachtig, schaalbaar systeem heeft gebouwd om jouw ideeën tot leven te brengen.
\nKlein blijven is een strategisch voordeel. Het zorgt voor intense focus, een direct en eerlijk partnerschap, en de efficiëntie die voortkomt uit het bouwen op een goed ontworpen platform. Het is een model gebouwd op kwaliteit en duurzaamheid, en het is de basis van elk project dat ik aanneem.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2025-07-23_de-kracht-van-een/", "title": "De Kracht van Eén", "summary": "Gedurende mijn hele ondernemerschap heb ik een duidelijk doel gehad: klein blijven. Dit is geen startpunt, maar een bewuste keuze over de beste manier om geweldig werk te leveren en een duurzaam bedrijf op te bouwen. In deze post leg ik uit waarom.", "image": "https://willem.com/nl/2025-07-23_de-kracht-van-een/De-Kracht-van-Een-800px.jpg", "date_modified": "2025-07-22T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2025-06-04_brekende-wijzigingen/", "content_html": "Vorige week liep ik tegen onverwachte problemen aan tijdens een routinematige onderhoudsprocedure op de e-mailinfrastructuur van mijn bedrijf. We verwerken dagelijks duizenden e-mails en gebruiken Dovecot om onze klanten toegang te geven tot hun berichten. Dat kwam allemaal tot stilstand toen ik updatete naar versie 2.4, die belangrijke wijzigingen bevat... o jee!
\nIn afwachting van enkele beveiligingsupdates en om enkele compatibiliteitsproblemen op te lossen, nam ik de beslissing om enkele pakketten bij te werken op een Debian GNU/Linux-server die verantwoordelijk is voor de e-mailservices van mijn bedrijf. Deze specifieke distributie van GNU/Linux staat bekend om zijn stabiliteit en betrouwbaarheid. Er was geen reden om problemen te verwachten en ik startte de upgrade in de verwachting dat deze binnen enkele minuten zou zijn voltooid. Gewoon \"een fluitje van een cent\", wat kan er misgaan..?
\nHet grootste deel van de server kwam zoals verwacht bijna onmiddellijk weer online, waardoor de services zo weinig werden verstoord dat zelfs het uptime monitor alarm geen enkele storing registreerde - behalve voor Dovecot. Dit specifieke type software is verantwoordelijk voor IMAP- en POP3-toegang tot mailboxen. Het past als een fijn afgestemd tandwiel in een grotere setup waar andere programma's zoals Postfix erop vertrouwen dat het werkt om inkomende e-mail te accepteren. Het feit dat Dovecot niet startte, veroorzaakte een reeks problemen.
\nHet eerste wat je als serverbeheerder doet, is de serverdaemons controleren ('systemctl status dovecot') gevolgd door het inspecteren van de logs, bijvoorbeeld door 'journalctl -u dovecot' uit te voeren. Dat onthulde al snel dat Dovecot weigerde te starten omdat een config-parameter ontbrak: 'dovecot_config_version'.
\nVoeg de parameter gewoon toe aan de config in '/etc/dovecot/dovecot.conf' zou je denken? Nou... NEE. Het blijkt dat de makers van Dovecot de fout met een goede reden hebben toegevoegd: de nieuwe 2.4-versie van Dovecot is incompatibel met eerdere 2.3-configuratiebestanden; wat betekent dat je veel verschillende parameters moet herschrijven. Het zijn niet alleen de namen van de config-variabelen, het introduceert ook een geheel nieuwe syntax voor het uitbreiden van instellingsvariabelen. Een oude variabele waarde zoals '%d' wordt nu '%{user | domain}'. De lijst met wijzigingen is lang en er is geen geautomatiseerde manier om je config te migreren. Stel je mijn gezicht voor toen ik me de enorme omvang van mijn probleem realiseerde.
\nHet punt met e-mailservices is dat het moeilijk is. Niet omdat één component moeilijk is, maar omdat je voor het uitvoeren van een complete e-mailstack veel verschillende onderdelen nodig hebt die naadloos samenwerken. Hier zijn enkele van de onderdelen waaruit de e-mailservice van mijn bedrijf bestaat:
\nDeze onderdelen zijn allemaal fijn op elkaar afgestemd, zoals tandwielen in een complexe machine passen ze precies. Hun configuratie is afgestemd op hun specifieke rol, waarbij ze vaak een interface hebben met meerdere andere onderdelen. Je kunt je voorstellen dat een onverwachte verandering in een van deze tandwielen (zoals Dovecot) behoorlijk wat verstoring kan veroorzaken!
\nEr was geen snelle oplossing beschikbaar, geen geautomatiseerde configuratie-upgrade. Aangezien deze update relatief nieuw is, hadden de meeste grote taalmodellen (AI) ook geen antwoord. ChatGPT genereerde simpelweg suggesties op basis van de oude 2.3-documentatie. Om het probleem op te lossen, moest ik 'ouderwetse Linux-servervaardigheden' toepassen: handmatig een nieuwe, op maat gemaakte configuratie voor Dovecot 2.4 maken.
\nZodra ik de aard van het probleem begreep, stopte ik onmiddellijk de meeste e-mailservices (bijv. door de motor volledig te stoppen). Dit voorkomt gegevensverlies aangezien e-mails niet meer worden verwerkt. Dit zorgt ervoor dat andere mailservers e-mails in de wachtrij plaatsen, soms met 4xx SMTP-fouten (zoals 421, 451, 454 of 455). Het ontwerp van het wereldwijde e-mailprotocol is geschikt voor tijdelijke storingen en andere servers zullen het later gewoon opnieuw proberen.
\nHet foutbericht in de logs verwees me naar de officiële Dovecot documentatie, en daar was het: een gelig gemarkeerde WAARSCHUWING die de configuratiewijzigingen beschrijft. Het is een lang document: als PDF telt het 18 pagina's. Op een normale dag zou het enige moeite kosten om dit door te nemen - stel je voor dat je dit moet doen terwijl het spreekwoordelijke huis in brand staat!
\nDe configuratie van Dovecot bestaat uit verschillende bestanden die allemaal delen van het gedrag van de software instellen. Zoals hoe authenticatie wordt uitgevoerd, of hoe het integreert met een Sieve-filter, of waar het de gebruikersnaam- en wachtwoordhashes voor login vandaan haalt. De wijzigingen die zijn geïntroduceerd in Dovecot 2.4 hebben bijna invloed op alle parameters, aangezien de makers een nieuwe syntax voor servervariabelen hebben geïntroduceerd.
\nVoorheen gebruikte de configuratie variabelennotatie zoals '%u' als tijdelijke aanduiding voor een gebruikersnaam. De nieuwe syntax staat toe dat variabelen worden doorgestuurd naar een modifier, waardoor normalisatie en dingen zoals subtekenreeksselectie mogelijk zijn. Bijvoorbeeld: om een e-maildomein van een gebruikersnaam te krijgen, gebruik je niet langer '%d' maar gebruik je de 'user'-variabele als basis om deze door te sturen naar de domeinmodifier met behulp van deze syntax: '%{user | domain}'.
\nToen ik deze nieuwe taal eenmaal begreep, waardeerde ik het kunstwerk dat het met zich meebrengt echt. Het is een verbetering ten opzichte van de oudere afgekorte variabelennamen, aangezien je niet langer een woordenboek nodig hebt om dingen op te zoeken: in plaats van iets vaags zoals '%r' lees je nu '%{remove_ip}'. Het is inherent leesbaarder, iets dat ik echt waardeer.
\nAndere wijzigingen zijn onder meer de manier waarop de config verwijst naar externe bestanden die worden gebruikt voor encryptie. Voorheen had je een instelling 'ssl_cert' die het eigenlijke SSL/TLS-certificaat als tekenreeks kon bevatten. In versie 2.4 heb je de variabele 'ssl_server_cert_file' die in plaats daarvan een pad naar het certificaat op het bestandssysteem aanneemt. Het is niet alleen hernoemen, de aard van de waarde is ook nieuw! Om de configuratie te repareren, moet je elk van deze bijgewerkte parameters doorlopen en hun impact op je specifieke setup bepalen. Het is tijdrovend en foutgevoelig.
\nNieuw in 2.4 is hoe de 'mail_location' is opgesplitst in meerdere kleinere variabelen. Voorheen definieerde één variabele waar e-mail op schijf werd opgeslagen. Je moet dit nu opsplitsen in twee variabelen 'mail_driver' en 'mail_path', EN de nieuwe servervariabelensyntax gebruiken. Als je een van deze fout hebt, zal alle e-mail verdwijnen (geloof me!). Afhankelijk van je specifieke opslagconfiguratie wil je het gebruikersnaamdeel dubbel controleren (bijv. neem je het volledige e-mailadres op of alleen het voorvoegsel zonder domeinnaam?).
\nAls je Dovecot-installatie werkt met een externe database (of opslag) om gebruikersnamen en wachtwoorden te authenticeren, moet je de 'auth-sql.conf.ext' in '/etc/dovecot/conf.d/' herschrijven, die wordt aangeroepen/opgenomen door het bestand 10-auth.conf. In Dovecot 2.4 is er een nieuwe manier om passdb- en userdb-instellingen te segmenteren. In de Dovecot 2.3-setup gebruikte ik een extern bestand om de databasequery's en verbindingsreeks op te geven. Tijdens de authenticatie worden de meerdere query's gebruikt om 1) gebruikers te authenticeren en 2) gebruikersspecifieke instellingen zoals het pad van de e-mailopslag te laden.
\nIn de nieuwe 2.4-versie moet je de parameters herstructureren zodat ze worden opgenomen in secties die een backend-type-indicator bevatten direct achter de trefwoorden 'userdb' en 'passdb' in de config. Dus, als je een MySQL-database als backend gebruikt, moet je 'userdb' veranderen in 'userdb sql'. Je kunt de parameters van de verbindingsreeks direct in het bestand 'auth-sql.conf.ext' opnemen, zodat alle relevante parameters in één configuratiebestand staan. Om de complexiteit te verminderen, heb ik het userdb-gedeelte herschreven om de 'statische' database driver te gebruiken: het genereren van configuratiewariabelen zoals het e-mailpad van de gebruiker op basis van de gebruikersnaam van de gebruiker. Zie de speciale documenten.
\nAls je setup Sieve gebruikt om inkomende e-mails te sorteren, moet je je setup aanpassen met betrekking tot de locatie van het script, de standaardinstellingen en het gedrag. De nieuwe Dovecot 2.4-versie introduceert een concept genaamd \"Scriptopslag\" waarmee dynamisch geladen scripts kunnen worden uitgevoerd voor verschillende gebruikers bij verschillende gebeurtenissen. Onze setup omvat een eenvoudig standaard sieve-script dat e-mail die als spam is gemarkeerd automatisch sorteert naar een map met de naam Spam. De nieuwe syntax maakt een compactere config mogelijk:
\nJe zou in de verleiding kunnen komen om de server gewoon opnieuw te starten nadat je de 2.4-configuratie opnieuw hebt gedefinieerd. Maar je moet heel voorzichtig zijn, want een verkeerde configuratie kan ertoe leiden dat clients de toegang tot alle e-mails verliezen en/of dat ze gedwongen worden hun volledige mailboxen opnieuw te downloaden. In plaats daarvan koos ik voor een geleidelijke aanpak waarbij ik de IMAP- (en POP3-) poortnummers veranderde in iets willekeurigs. Op deze manier kon ik de nieuwe setup helemaal zelf testen terwijl ik de daadwerkelijke klanten ervan weerhield verbinding te maken met de server. Dit stelde me in staat om enkele typefouten te corrigeren, een deel van de nieuwe servervariabelensyntax te verfijnen en enkele vreemde logberichten te verwerken. Je kunt de poortnummers van de server regelen vanuit het bestand '10-master.conf'.
\nStoringen zoals deze zijn zeldzaam, dankzij de stabiliteit van Debian GNU/Linux, maar niet onmogelijk. Dagelijkse back-ups en een getest noodherstelplan zijn aanwezig voor de Lemmid Online e-mailservice van mijn bedrijf. Hoewel een volledige failover deze keer niet nodig was, bleken eerdere oefeningen cruciaal te zijn om de configuratie snel aan te passen.
\nDit incident was een herinnering dat, zelfs met automatisering en AI, diepgaande systeemkennis, voorbereiding en handmatig debuggen essentiële hulpmiddelen blijven wanneer kritieke infrastructuurcomponenten onverwachts en zonder geautomatiseerde migratiepaden veranderen.
\nAls je dit bericht vindt door te zoeken naar een oplossing voor je eigen kapotte mailserver, vind je deze Dovecot 2.4-voorbeeldconfiguratiebestanden misschien nuttig. Ik vond ze tijdens mijn eigen reparatiewerkzaamheden en ze kunnen je wat tijd besparen bij het uitzoeken van de nieuwe syntax: https://source.willem.com/dovecot-2.4-sample-config/
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2025-06-04_brekende-wijzigingen/", "title": "Brekende Wijzigingen", "summary": "Vorige week liep ik tegen onverwachte problemen aan tijdens een routinematige onderhoudsprocedure op de e-mailinfrastructuur van mijn bedrijf. We verwerken dagelijks duizenden e-mails en gebruiken Dovecot om onze klanten toegang te geven tot hun berichten. Dat kwam allemaal tot stilstand toen ik updatete naar versie 2.4, die belangrijke wijzigingen bevat... o jee!", "image": "https://willem.com/nl/2025-06-04_brekende-wijzigingen/Brekende-Wijzigingen-800px.png", "date_modified": "2025-06-03T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2025-05-12_als-het-zwaar-wordt/", "content_html": "Gisteren heb ik de Leiden Marathon uitgelopen, het was de zwaarste 42K die ik ooit heb voltooid vanwege de temperatuur. Zonnig met een heldere hemel, de temperaturen stegen tot 25°C. Verschillende lopers stortten in door hitte-uitputting, en één moest zelfs gereanimeerd worden. Wanneer je je grenzen verlegt, bereik je ze soms daadwerkelijk. Hier zijn een paar gedachten over de ervaring.
\nHet begon allemaal als een geweldige zondag in Nederland om buiten te zijn. Er vonden diverse hardloopevenementen plaats, waaronder de Leiden Marathon en de LOOP Leeuwarden halve marathon. Het weer zou een belangrijke factor worden, doordat de heldere hemel met volop zonneschijn de temperaturen opdreef.
\nOm goed te presteren, moet het menselijk lichaam een stabiele kerntemperatuur handhaven. Tijdens duurinspanningen zoals marathons wordt de meeste energie die we verbranden omgezet in warmte. Om oververhitting te voorkomen, vertrouwt het lichaam op zweten en verdamping om af te koelen. Wanneer dit koelsysteem wordt overbelast - door hoge temperaturen, luchtvochtigheid, of beide - nemen de prestaties snel af.
\nDeze hitte-indexkaart toont hoe stijgende temperatuur en luchtvochtigheid de marathonprestaties aanzienlijk verminderen. Bij 25°C en een hoge luchtvochtigheid vertragen lopers met meer dan 3%; bij 30°C lopen de verliezen op tot boven de 7%. Het lichaam heeft moeite om zichzelf af te koelen onder deze omstandigheden, omdat zweet minder efficiënt verdampt, wat leidt tot oververhitting en verhoogde vermoeidheid. Hoe heter en vochtiger het wordt, hoe moeilijker het is om het tempo veilig vol te houden.
\nIk ervoer dit uit de eerste hand. Toen ik de 50%-grens naderde, had ik moeite om het tempo vast te houden dat ik tijdens mijn vorige marathon liep. De hitte van de zon in combinatie met de uitstralende warmte van het asfalt werd oncomfortabel, waardoor ik rillingen kreeg ondanks de hitte. Ik wist dat ik mijn tempo moest verlagen om veilig te blijven. Ondanks het (aanzienlijk) verlagen van mijn tempo, bleef mijn hartslag (te) hoog. Ik kon niet sneller.
\nAan het begin van de marathon voelde ik me optimistisch. Ik geloofde dat een finish onder de 4 uur binnen bereik was, misschien zelfs een evenaring van mijn persoonlijk record van 3:51. Ik startte op dat doeltempo, maar achteraf gezien was dat een fout. De hitte eiste geleidelijk haar tol. Halverwege de race moest ik mijn mindset verleggen van het najagen van een tijd naar simpelweg finishen. Een doel loslaten dat je jezelf hebt gesteld, is niet eenvoudig. Het vergt mentale discipline om de inspanning niet als een mislukking te zien, maar als een ander soort overwinning: doorzettingsvermogen in plaats van tempo.
\nUiteindelijk finishte ik de 42K in 4:17, mijn langzaamste marathon tot nu toe. Maar ik kwam met een glimlach over de finish, wetende dat het een overwinning op zich was. Helaas was niet iedere loper zo fortuinlijk. Bij het evenement in Leeuwarden is een loper op tragische wijze overleden vlak voor de finish, en tijdens de Leiden Marathon zag ik verschillende anderen instorten, die snel werden verzorgd door de uitstekende EHBO-teams.
\nIk vind een marathon lopen iets speciaals, het is meer dan alleen 42 kilometer afleggen. Het is een mentaal spel waarbij mindset net zo belangrijk is als fysieke prestaties. Ik ervoer dit tijdens mijn eerste marathon in Amsterdam, waar het gevoel van overwinning bijna spiritueel was. Deze marathon in de hitte was weer een aanzienlijke uitdaging. Jezelf uitdagen onder zware omstandigheden kan je veel leren, en die ervaring blijft je lang bij. Wat je doel ook is, respecteer altijd de omstandigheden, luister naar je lichaam, en bovenal: blijf veilig!
\nDavis (2025) \"Calculating the effects of heat and humidity on marathon performance\" - runningwritings.com
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2025-05-12_als-het-zwaar-wordt/", "title": "Als het zwaar wordt", "summary": "Gisteren heb ik de Leiden Marathon uitgelopen, het was de zwaarste 42K die ik ooit heb voltooid vanwege de temperatuur. Zonnig met een heldere hemel, de temperaturen stegen tot 25°C. Verschillende lopers stortten in door hitte-uitputting, en één moest zelfs gereanimeerd worden. Wanneer je je grenzen verlegt, bereik je ze soms daadwerkelijk. Hier zijn een paar gedachten over de ervaring.", "image": "https://willem.com/nl/2025-05-12_als-het-zwaar-wordt/Als-het-zwaar-wordt-800px.jpg", "date_modified": "2025-05-11T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2025-04-15_vibe-coding/", "content_html": "Met een omzet van meer dan $48.000 per maand, veroorzaakte de vluchtsimulator game van Pieter Levels een hele vlaag van innovatie. Zonder gedetailleerde kennis van 3D game engine technologie, 'vibe codeerde' hij zijn game met behulp van AI. Critici van zijn werk wezen op beveiligings- en schaalbaarheidsproblemen, terwijl voorstanders het verbluffende resultaat prezen. Wat kunnen we hiervan leren?
\nVibe coding is een AI-gedreven programmeermethode waarbij je een probleem in een paar zinnen beschrijft als een prompt voor een taalmodel dat is afgestemd op coderen. Het model genereert software, waardoor de rol van de programmeur verschuift naar het begeleiden, testen en verfijnen van de output. Voorstanders beweren dat het beginnende codeurs in staat stelt programma's te maken zonder uitgebreide training of software engineering vaardigheden.
\nPieter Levels creëerde de game fly.pieter.com. Op sociale media hield hij een open loop van zijn inspanningen bij: van zijn eerste idee tot aan de publicatie. Hij trok sponsors aan voor in-game advertenties en hij verkoopt premium upgrades (zoals speciale vliegtuigen) in zijn game, waarmee hij duizenden dollars per maand verdient.
\nZijn succesverhaal riep vragen op over de toekomst van gameprogrammering, of zelfs programmeren in het algemeen. Als één persoon met een laptop een smash hit als deze kan maken, wat is dan de noodzaak van big budget studio's? Of, omgekeerd gevraagd, wat zou er gebeuren met big budget studio's als ze een vergelijkbare 'vibe coding' benadering van productie zouden aannemen?
\nMet enige ervaring in het ontwikkelen van een game zelf (Snake 97, 40+ miljoen downloads), inspireerde Pieter's verhaal me om te kijken naar de 3D-technologie die hij gebruikte voor zijn game: ThreeJS. Het bouwen van een game is moeilijk, het in 3D doen is nog moeilijker. De wiskunde die een wereld in drie dimensies ondersteunt, voegt een hele extra uitdaging toe. In veel opzichten is het anders dan gewone programma's of eenvoudige tweedimensionale games. Hoewel ik eerder wat heb geëxperimenteerd, vond ik de leercurve van 3D-wiskunde vrij steil. Dit is waar de AI kan helpen.
\nVoor de Gran Fondo app gebruikte ik de AI om een driedimensionale presentatie van een opgenomen loopafstand te genereren. Ik formuleerde mijn doel in gewoon Engels en het AI-model genereerde de code die nodig was om ThreeJS te gebruiken om mijn workout op een roterend vlak weer te geven. De eerste resultaten waren niet goed, maar ik begreep genoeg van de gegenereerde resultaten om te blijven vragen naar specifieke verfijningen. Een paar uur later had ik iets wat ik leuk vond, maar bovendien had ik het gevoel dat ik veel had geleerd over de haalbaarheid van mijn oorspronkelijke concept. De AI stelde me in staat om sneller te leren.
\nIk besloot om een ander idee te verkennen dat ik al een tijdje had geparkeerd: een game over slechte en goede cholesteroldeeltjes in de bloedbaan van een persoon. Met aspecten van een endless runner-style game, dacht ik dat dit een goede match zou zijn voor wat meer experimenten, aangezien deze games computergegenereerde levels bevatten. Het bouwen van een geautomatiseerde levelgenerator lijkt iets waarmee de AI me zou kunnen helpen.
\nGebruikmakend van de nieuw gevonden 3D-mogelijkheden, bedacht ik dat de game zich in de aderen zou moeten bewegen in plaats van de laterale beweging die gebruikelijk is voor klassieke 2D-games. Dit introduceert uitdagingen zoals visuele clipping, vervormde graphics als gevolg van de positie van de camera buiten de 3D-scène. Een andere uitdaging is de toegenomen complexiteit van de botsingsdetectie van in-game elementen, een vereiste voor gameplay-mechanismen. De gegenereerde code van het AI-model groeide en groeide met elke iteratie.
\nNa ongeveer 800 regels code begon ik de beperkingen van het AI-model te ervaren, omdat het fouten en bugs begon te maken die het in eerdere iteraties had opgelost. Elke nieuwe iteratie introduceerde nieuwe problemen en het model bleef verfijningen en oplossingen vergeten die het eerder had toegepast. Dit komt door de limieten op de contextmogelijkheden (input tokens) die worden geïmporteerd om de grote taalmodellen te laten werken. Simpel gezegd: het kan zich niet genoeg herinneren om door te gaan met itereren op het geheel tegelijk.
\nIk stopte met het ontwikkelen van de game engine met behulp van AI na een paar dagen intensief experimenteren. Ik bereikte een punt waarop ik meer moeite stak in het beheren van het AI-model dan inspanning gericht op de eigenlijke game engine. Ik dacht dat het gewoon beter zou zijn om wat boeken over de technologieën te halen, ze te lezen, zelf vaardiger te worden en dan de game engine met de hand te bouwen. Wanneer dingen complex worden, lijken onze menselijke hersenen in staat te zijn zich te concentreren op specifieke delen van een complexe taak met respect voor het grotere geheel zoals het is.
\nNaast de beperkingen van de context die een AI-model kan begrijpen, denk ik dat er het probleem van ambiguïteit is. Ik raad je aan de woorden van Edsger Wybe Dijkstra te lezen, die reflecteren op de dwaasheid van \"natural language programming\" in zijn EWD667. Een ondubbelzinnige beschrijving, vrij van verwarde gedachten, vormt de basis van betrouwbare code. Toch laat onze moedertaal te veel ruimte voor allerlei onzin en fouten. In plaats daarvan zouden we onze woorden moeten beheersen, scherp moeten denken en ondubbelzinnig moeten specificeren.
\nEen formele taal, zoals een programmeertaal of een wiskundig model of een uitputtende in- en outputspecificatie, kan een verbazingwekkend effectief hulpmiddel zijn om ambiguïteit en fouten uit te sluiten. Simpel gezegd: je krijgt de beste output als je de beste input geeft.
\nOm te testen of de AI me betere code zou geven, besloot ik mijn vraagtaal te veranderen. In plaats van te beschrijven wat ik wilde in natuurlijke taal, uploadde ik een stuk code dat ik eerder had geschreven, met enkele zeer specifieke kenmerken:
\nNaast de code vroeg ik de AI specifiek om één bepaald aspect van de betreffende code te wijzigen. Het moest het gebruik van een bepaald extern programma (de NodeJS-module 'lwip') verwijderen en vervangen door een ander extern programma (ImageMagick). Omdat zowel lwip als ImageMagick open source code zijn, is het AI-model goed op de hoogte van deze programma's. Ik gaf het het perfecte recept voor het koken.
\nDe code die ik van de AI kreeg, was een 99% perfecte drop-in-vervanging voor mijn eigen code. De gegenereerde code had één bug waardoor sommige parameters niet goed werden escaped, wat leidde tot een crash. Ik kon de fout handmatig opsporen en verhelpen, omdat ik volledig vertrouwd en deskundig was binnen de context van dit specifieke stuk software. Na wat meer testen besloot ik de door AI gegenereerde code in productie te nemen, omdat de nieuwe bibliotheek veel beter presteerde dan de bibliotheek die hij verving.
\nVibe coding met AI maakt snelle prototyping en leren mogelijk, zoals te zien is in het succes van Pieter Levels, maar faalt bij complexe projecten die precisie vereisen. Het roept een vraag op: vergroot AI ons potentieel of beperkt het ons tot zijn beperkingen? Meesterschap combineert menselijk denken met de kracht van AI. Denk na over vakmanschap: wanneer scherpen tools je vaardigheden aan en wanneer kunnen ze die bot maken?
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2025-04-15_vibe-coding/", "title": "Vibe Coding", "summary": "Met een omzet van meer dan $48.000 per maand, veroorzaakte de vluchtsimulator game van Pieter Levels een hele vlaag van innovatie. Zonder gedetailleerde kennis van 3D game engine technologie, 'vibe codeerde' hij zijn game met behulp van AI. Critici van zijn werk wezen op beveiligings- en schaalbaarheidsproblemen, terwijl voorstanders het verbluffende resultaat prezen. Wat kunnen we hiervan leren?", "image": "https://willem.com/nl/2025-04-15_vibe-coding/Vibe-Coding-800px.jpg", "date_modified": "2025-04-14T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2025-03-10_trainingsdata-in-3d/", "content_html": "Tijdens mijn rondjes door het dorp bedacht ik dat ik ThreeJS zou kunnen gebruiken om een dynamische 3D-weergave van mijn trainingsgegevens te maken. Lees verder om te zien wat ik heb gemaakt - het is nog steeds in ontwikkeling, maar dient als een spannende verkenning van het concept.
\nIk onderzoek manieren om trainingsgegevens te visualiseren, gebruikmakend van webtechnologieën voor compatibiliteit op verschillende apparaten voor Gran Fondo, mijn hardloop- en fietsapp. ThreeJS, een 3D-renderingtool voor browsers, werkt naadloos op zowel grote als kleine schermen. Ik gebruik de TCX-trainingsgegevensindeling omdat deze geschikt is om te verwerken met standaard browser- en webtechnologie. Voor dit project heb ik een opgenomen sessie gebruikt van mijn hardloopsessie op 9 maart—mijn standaardronde van 1,8 km rond het dorp, 6 keer identiek herhaald (in totaal 11 km). Ik hou van deze route; er is weinig verkeer en er zijn weinig verstoringen, waardoor ik me kan concentreren op het hardlopen. Ik heb de TCX-gegevens verzameld met de RunnerUp-app; het doet wat het moet doen, maar ziet er een beetje gedateerd uit en mist interactieve analyse en verkenning van trainingsgegevens.
\nAls proof of concept om 3D-presentatie te verkennen, heb ik een prototype gebouwd dat het TCX-bestand met de trainingsgegevens laadt. De browser verwerkt deze gegevens en genereert twee visualisaties: een 3D-weergave met ThreeJS en een 2D-lijngrafiek die het tempo toont. Kleur vertegenwoordigt snelheid—groenere lijnen duiden op een sneller tempo. De 3D-visualisatie draait als een vinylplaat, waardoor mijn zes rondes door het dorp zichtbaar worden, waarbij de vorm overeenkomt met de kaart. Om beide grafieken te koppelen, heb ik een witte cirkel toegevoegd die hetzelfde punt in de tijd op elk markeert, wat helpt om de verbinding tussen de twee weergaven te illustreren.
\n\nDe visualisatie is 100% gebouwd met webtechnologieën, met behulp van ThreeJS om het 3D-hardlooppad te renderen. Een tweede HTML5-canvas overlapt een 2D-tempografiek, terwijl een gecentraliseerde animatielus beide scènes samenbindt met een bewegende stip, waardoor de route en de grafiek worden gesynchroniseerd. Dit maakt deel uit van een \"hardop denkende\" experimenteerfase, waarin ik innovatieve manieren onderzoek om fitnessgegevens te visualiseren. Het is een demo voor mijn aankomende Gran Fondo-app, die tot doel heeft interactieve fitnesstracking te verbeteren met rijke, aantrekkelijke visualisaties.
\nBekijk de visualisatie op je eigen computer door deze pagina te openen: demo time Houd er rekening mee dat dit geen gepolijste demo is, het is \"vers van de pers\" en werkt vooral goed op liggende schermoriëntaties. Toekomstige versies zullen veel meer gepolijst zijn om alle elementen in een responsief ontwerp te laten passen.
\nDe Gran Fondo-app zal hartslag, cadans en vermogen bevatten voor diepere inzichten. Interactiviteit zal rotatie van de 3D-grafiek via aanraking en inzoomen op details mogelijk maken. Mijn doel is om trainingsanalyse meeslepender, intuïtiever en aantrekkelijker te maken voor atleten die een uitgebreid overzicht van hun prestaties zoeken.
\nExperimenteren is een cruciaal onderdeel van softwareontwerp—het stelt je in staat om ideeën te testen, concepten te verfijnen en feedback van anderen te verzamelen. Deze 3D-trainingsvisualisatie is een voorbeeld. Er valt nog veel meer te ontdekken. Blijf deze blog volgen voor toekomstige updates terwijl ik Gran Fondo verder ontwikkel!
\n\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2025-03-10_trainingsdata-in-3d/", "title": "Trainingsdata in 3D", "summary": "Tijdens mijn rondjes door het dorp bedacht ik dat ik ThreeJS zou kunnen gebruiken om een dynamische 3D-weergave van mijn trainingsgegevens te maken. Lees verder om te zien wat ik heb gemaakt - het is nog steeds in ontwikkeling, maar dient als een spannende verkenning van het concept.", "image": "https://willem.com/nl/2025-03-10_trainingsdata-in-3d/Trainingsdata-in-3D-800px.jpg", "date_modified": "2025-03-09T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2025-03-06_open-sourcing-gran-fondo/", "content_html": "Gran Fondo, de app die hardloop- en fietsactiviteiten bijhoudt, wordt open-source. Ik schaf het abonnementsmodel af en maak het vrij beschikbaar. Dit gaat niet om inkomsten op korte termijn - het gaat om het bouwen van iets duurzaams, privé en gratis voor iedereen. Hier is waarom ik deze stap neem en wat de volgende stappen zijn.
\nIk heb besloten mijn iOS-app voor het bijhouden van hardloop- en fietstochten, Gran Fondo, open-source te maken. Wat begon als een tool op abonnementsbasis, zal zijn betaalmuur afbreken. Gran Fondo begon als een persoonlijk project, gelanceerd in mei 2024 op iOS, ontworpen om trainingen bij te houden met privacy als kern—geen cloud, geen dataverzameling, alleen je smartphone die het werk doet. Abonnementen hielden het drijvende, maar ze sloten het ook achter een muur op. De laatste tijd heb ik nagedacht over het grotere doel van technologie, zoals ik schreef over duurzame smartphones en betere laptops. Die berichten pleiten voor apparaten die gebruikers in staat stellen, niet bedrijven. Software zou moeten volgen—Gran Fondo is geen uitzondering.
\nDus, ik maak Gran Fondo libre. De code—nu native Swift voor iPhone—zal evolueren naar een multi-platform kern met behulp van webtechnologie, zoals mijn Snake 97 app met 40 miljoen downloads. Het wordt gratis, open voor iedereen om bij te dragen, verspreid over iOS, Android en zelfs toekomstige libre platformen zoals Sailfish OS of Ubuntu Touch. Geen advertenties, geen trackers—alleen een sponsorbord, vergelijkbaar met sportclubborden, om het te ondersteunen. Deze sprong is lastig—Bluetooth-eigenaardigheden en achtergrondstroomvereisten verschillen per apparaat—maar het is het waard voor een privacy-eerst, mensgerichte tool. Ik stop er mijn eigen geld en tijd in, plus ik zoek een publiek innovatiefonds en sponsors om dit te lanceren, inzettend op samenwerking boven winst. Het is een risico, maar ik voel dat het goed is.
\nDit zijn mijn eerste stappen in iets waar ik echt in geloof—een betere, vrijere toekomst voor technologie. Gran Fondo Libre is mijn inzet daarin, en ik hoop bondgenoten en vrienden te vinden onderweg. Samen kunnen we iets bouwen dat blijvend is.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2025-03-06_open-sourcing-gran-fondo/", "title": "Open-Sourcing Gran Fondo", "summary": "Gran Fondo, de app die hardloop- en fietsactiviteiten bijhoudt, wordt open-source. Ik schaf het abonnementsmodel af en maak het vrij beschikbaar. Dit gaat niet om inkomsten op korte termijn - het gaat om het bouwen van iets duurzaams, privé en gratis voor iedereen. Hier is waarom ik deze stap neem en wat de volgende stappen zijn.", "image": "https://willem.com/nl/2025-03-06_open-sourcing-gran-fondo/Open-Sourcing-Gran-Fondo-800px.jpg", "date_modified": "2025-03-05T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2025-03-05_duurzame-smartphone/", "content_html": "Terwijl ik in de trein zat verraste de man voor me mij. Uit zijn chique broek haalde hij een afgeleefd, patina-rijk stukje techniek tevoorschijn. We reizen eerste klas en te oordelen naar zijn stijlvolle kleding is deze man niet onbemiddeld. Als een veel-gereden Porsche heeft dit ding wel wat actie gezien. Zonlicht dat op het metalen frame valt onthult een groene tint, ik herken het als een Fairphone van een eerdere generatie die nog steeds goed werkt. Dit veranderde mijn kijk op smartphones, lees verder.
\nIn tegenstelling tot de fragiele vlaggenschiptelefoons met hun delicaat gelijmde stukjes glas, is de Fairphone gebouwd om te weerstaan en om te worden onderhouden. De valbestendigheid van militaire kwaliteit en de IP55-classificatie voor water en stof worden aangevuld met gemakkelijke toegang tot de onderdelen. Indien nodig kun je vrijwel alle onderdelen vervangen - inclusief de 4200mAh-batterij. Hij draait standaard Android met updates gegarandeerd tot 2031, mogelijk gemaakt door de keuze voor een industriële IoT-chip die de telefoon aandrijft. De Qualcomm Dragonwing QCM6490 met 8 cores en 8GB RAM is ontworpen met het oog op een lange levensduur, cruciaal voor zakelijke toepassingen waar het onwenselijk is om elk seizoen van chipset te wisselen. De Dragonwing-chips drijven zeeschepen, havenkranen, fabrieken en diverse drones aan. Je moet deze grondige denkwijze over duurzaamheid die het Fairphone-bedrijf in zijn ontwerp stopt, waarderen, die veel verder gaat dan alleen het uiterlijk.
\nDe telefoon wordt geleverd met standaard Google Android, volledig compatibel met alle apps in de Play Store. Je bent echter vrij om de bootloader te ontgrendelen en elke gewenste software te installeren. Een populaire alternatieve optie is Google-Free Android, /e/OS. Dit geeft je een slank en schoon besturingssysteem dat je naar eigen wens kunt aanpassen en dat kan worden gebruikt zonder enige noodzaak voor een cloudaccount. Het is gemakkelijk om de privacyvoordelen te waarderen die deze bevrijding van Amerikaanse big tech je geeft, maar ik ben vooral verbluft door de toename in software-efficiëntie: zonder al die onzin wordt mijn batterijgebruik gemeten in DAGEN wanneer ik /e/OS gebruik.
\nGeïnspireerd door de vrijheid van de onderhoudvriendelijke Framework laptop, besloot ik ongeveer een maand geleden over te stappen naar Fairphone. Migreren van iPhone kan een beetje lastig zijn. Ik zou aanraden dat je jezelf eerst bevrijdt van Apple Photos en dat je overstapt op een open standaard voor adresboek en agenda synchronisatie. Hoe minder afhankelijk je bent van een bepaalde eigen dienst, hoe gemakkelijker het is om over te stappen. Er zijn veel subtiele vendor lock-in mechanismen die je mogelijk parten spelen, zoals:
\nJouw ervaring kan variëren, maar geen van deze dingen heeft me ervan weerhouden om over te stappen. Geef jezelf de kans om te wennen aan Android en je zult waarschijnlijk functies en vrijheid vinden die je op andere platforms niet hebt. Een paar dingen die ik leuk vind:
\nIk weet zeker dat ik nog meer dingen zal ontdekken die ik leuk vind, aangezien ik verwacht de Fairphone te blijven gebruiken. Er was nog één ding dat ik wilde doen om mijn Fairphone eigen te maken. Ik vind het leuk als dingen hun natuurlijke, ruwe kleur hebben. Mijn horloge is titanium en ik heb de verf van mijn fiets verwijderd. Ik besloot de Fairphone te demonteren en de PVD-coating te verwijderen, waardoor het aluminium volledig zichtbaar is in zijn natuurlijke kleur. Ik heb wat schuurpapier gebruikt om het metalen frame voorzichtig te borstelen. Ik weet dat deze look niet voor iedereen is weggelegd, maar ik stuitte op deze post op X die veel aandacht kreeg, wat me ervan verzekerde dat ik niet de enige ben die de ruwe schoonheid van goed gebruikte tools waardeert. De telefoon is nu uniek van mij, ik ben er dol op.
\nIk ben van gedachten veranderd over het regelmatig upgraden van mijn smartphone. De beginjaren van moderne smartphone-innovatie zijn voorbij. Nieuwere modellen lijken steeds meer op eerdere modellen. De echt tastbare voordelen van een nieuwe smartphone worden kleiner. Vooral als je onderdelen kunt onderhouden die onderhevig zijn aan slijtage. En als je onnodig gewicht en bloatware van de software verwijdert, zul je veel plezier beleven - net als de Porsche op het circuit!
\nOverweeg je een Fairphone te kopen? Als je deze link gebruikt, krijg je €50 korting: shop.fairphone.com.
\nConsumentenelektronica sluit ons vaak op in afgesloten hardware en geforceerde upgrades, wat leidt tot enorme hoeveelheden e-waste. Framework daagt die norm uit door laptops te maken die je zelf kunt onderhouden, upgraden en aanpassen, wat hun levensduur verlengt en onnodig e-waste vermindert. Mijn Framework 13 arriveerde deze week en ik heb hem zelf in elkaar gezet. Dit bericht is een kort overzicht van dat proces, waarom ik voor dit merk heb gekozen en wat de volgende stappen zijn.
\nFrameworks kernidee is simpel: maak goed gebouwde, repareerbare apparaten die niet gedoemd zijn door kleine defecten of beperkte upgrademogelijkheden. In tegenstelling tot de meeste moderne laptops heeft de Framework Laptop gebruiksvriendelijke interne onderdelen - geen gepatenteerde lijm, minimale speciale schroeven en verwisselbare modules. Dit vermindert elektronisch afval en houdt je apparaat langer relevant. Je bent vrij om onderdelen te vervangen, upgrades of reparaties uit te voeren. Onderdelen kunnen worden gekocht via de Framework Marketplace of elders. De computer maakt gebruik van veel standaardcomponenten, dus je bent niet per se gebonden aan Framework.
\nDe laptop wordt geleverd in een eenvoudige, milieuvriendelijke verpakking. Binnenin vind je het hoofdchassis, het beeldscherm en de rand, het toenstel en optionele poortmodules. Dit ontwerp houdt de zaken modulair. Als een onderdeel kapot gaat of je wilt upgraden, verwissel je een nieuwe module in plaats van het hele apparaat weg te gooien.
\nAlle onderdelen, dozen en interne onderdelen hebben QR-codes die verwijzen naar online handleidingen die uitleggen hoe je het apparaat moet onderhouden of assembleren. Je hebt alleen standaard, eenvoudig gereedschap nodig (dat bij je aankoop is inbegrepen). Het proces is vrij eenvoudig:
\nIk heb een opstartbare USB-stick gemaakt met behulp van een Windows-pc door een Debian-installatie-ISO te downloaden. Het Framework-opstartmenu herkende het onmiddellijk en het Debian-installatieprogramma liep zonder problemen. Netwerk-, trackpad- en beeldschermfuncties werkten direct, wat een opluchting is vergeleken met de patchy Linux ondersteuning van sommige andere laptops.
\nDe Framework 13 ziet eruit en voelt net zo gepolijst aan als veel premium notebooks, maar blijft toch onderhoudbaar en upgradebaar. Het ontwerp is relatief slank en duurzaam, wat de gedachte tegenspreekt dat repareerbare apparaten lomp of gecompromitteerd moeten zijn. De mogelijkheid om poorten aan te passen is vooral handig. Nooit meer zoeken naar dongles of hubs elke keer dat je een andere I/O-optie nodig hebt - verwissel gewoon een poortmodule.
\nDe prestaties zijn tot nu toe uitstekend, dankzij de keuze uit moderne CPU's en een royale hoeveelheid RAM en SSD-ruimte. Hoewel het assembleren van de laptop meer moeite kost dan een typisch kant-en-klaar apparaat, is het de moeite waard om te weten dat je later componenten kunt vervangen. De documentatie van Framework is duidelijk en het proces is gebruiksvriendelijk als je de stapsgewijze handleiding volgt.
\nMijn volgende stap is het voorbereiden van Debian voor dagelijks gebruik - het installeren van ontwikkelaarstools, het inschakelen van versleuteling en het verfijnen van workflows. Dit sluit aan bij mijn shift naar free/libre software en het verminderen van elektronisch afval. Ik zal binnenkort meer details delen; voorlopig bewijst de Framework 13 dat we beter kunnen - en moeten - eisen van consumentenelektronica.
\nMoe van het constant gepusht worden naar \"meer relevante content\", bouwde ik een script om te ontsnappen aan commerciële of closed-source podcast apps. Ik wilde gewoon een tool die stilletjes mijn favoriete programma's downloadt—geen gedoe, geen tracking, geen extra's. Lees dit bericht voor meer informatie; het is gratis/vrije software onder GPLv3.
\nModerne apps zijn geoptimaliseerd voor engagement, met patronen om je steeds meer content te laten bekijken die je misschien leuk vindt - ik haat dit. Ze pushen aanbevelingen, promoties of wat de app-ontwikkelaar wil dat ontdekt wordt, waardoor mijn eigen bibliotheek overschaduwd wordt en ik weggeschoven word van mijn oorspronkelijke keuzes.
\nDus schreef ik podcast-downloader, een klein Bash-script onder de GPLv3-licentie. Het gebruikt gebruikelijke GNU/Linux-hulpprogramma's om podcasts op te halen van een RSS-feed en optioneel metadata te taggen.
\nJe kunt de code, volledige instructies en meer details hier vinden: https://source.willem.com/podcast-downloader/ In het kort:
\nGeniet van een reclamevrije, suggestievrije en volledig vrije podcast-ervaring! Feedback en bijdragen zijn welkom.
\nVolgens de Unix-filosofie van kleine, gerichte tools, heb ik de perfecte companion voor dit script gemaakt. Terwijl de enige taak van de downloader het ophalen van de audiobestanden is, is Auscultare een simpele, libre Android-app wiens enige taak het is om ze af te spelen en je voortgang bij te houden. Het is een klassieke 'toolchain' waarbij het bestandssysteem de 'pipe' is die de twee verbindt.
\n\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2025-01-27_podcast-downloader/", "title": "Podcast Downloader", "summary": "Moe van het constant gepusht worden naar \"meer relevante content\", bouwde ik een script om te ontsnappen aan commerciële of closed-source podcast apps. Ik wilde gewoon een tool die stilletjes mijn favoriete programma's downloadt—geen gedoe, geen tracking, geen extra's. Lees dit bericht voor meer informatie; het is gratis/vrije software onder GPLv3.", "image": "https://willem.com/nl/2025-01-27_podcast-downloader/Podcast-Downloader-800px.jpg", "date_modified": "2025-01-26T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2025-01-23_champions-league-van-webdesign/", "content_html": "Het creëren van een high-performance website is een kunstvorm die geavanceerde technologie combineert met oog voor design en commercie. Bij escape.nl, thuisbasis van een van Amsterdams meest iconische locaties, weerspiegelt elk detail de precisie en zorg die nodig zijn om naadloze, gelikte ervaringen te leveren aan een groot publiek. Deze post belicht vaak ongeziene details met grote impact.
\nEscape Club Amsterdam is een van de oudste en bekendste clubs van de stad en trekt grote menigten voor optredens van wereldberoemde dj's zoals Afrojack, Nicky Romero, Roger Sanchez en Fedde le Grand. Het is een belangrijke bestemming in het Amsterdamse nachtleven. Zoals een AAA-klant me ooit vertelde, dit is de Champions League van webdesign: het vereist je allerbeste. Werken aan een project als dit is zowel een eer als een serieuze verantwoordelijkheid.
\nEen van de niet-technische doelen was directe onderdompeling - bijna de club binnenstappen - via full-screen video. Maar achter deze visuele impact schuilt engineering voor snelle prestaties, zelfs onder belasting door tv-exposure of viraliteit op sociale media. In samenwerking met het mediateam van de club zorgen twee aparte videobestanden voor onmiddellijke weergave op brede of staande schermen, elk zorgvuldig geknipt om de sfeer passend over te brengen.
\nEscape.nl profiteert van een speciaal gebouwde, verticaal geïntegreerde setup in een van Nederlands' meest geavanceerde datacenters - gecertificeerd voor overheids- en ziekenhuisgegevens. Dit is geen doorsnee aanpak. Bewuste keuzes in hardware, opslag en netwerk zorgen voor robuuste prestaties voor duizenden gelijktijdige bezoekers. Hosting is geen goedkope commodity VPS; het is een integraal productkenmerk, klaar voor alles.
\nDe meeste doorsnee websites (zoals WordPress) vertrouwen op serververwerking per verzoek - het opvragen van databases en het blootstellen van kwetsbaarheden (bijvoorbeeld een openbaar inlogscherm op /wp-admin). In plaats daarvan gebruikt Escape.nl een scheiding van content management en publiekelijk toegankelijke levering. De site serveert vooraf gegenereerde, geminimaliseerde statische pagina's via Nginx, ondersteund door RAM-bestandscaches, SSD-opslag en HTTP/2. Met minder bewegende delen laadt het sneller, schaalt het gemakkelijker en vermindert het potentiële beveiligingsrisico's.
\nElke keuze in het ontwerp van de site weerspiegelt een \"minder maar beter\" ethos, met minder knoppen, plugins en afhankelijkheden. Deze eenvoud verbetert de prestaties en richt de aandacht op de \"commerciële trechter\", zoals tickets en VIP-tafelverkoop, met duidelijke calls to action. Denken aan commercie is geen bijzaak; Escape.nl heeft niet eens een homepage, dus gasten landen direct op de clubagenda - een stap dichter bij een avondje uit zonder extra klikken.
\nMet 80% van de bezoekers die op mobiel aankomen, zijn touchscreen-gebaren zoals swipen essentieel. Dit is niet zomaar een oude 'mobile-first' mantra; het weerspiegelt de realiteit van vandaag. Navigatie, mediaplayback en visuele flows zijn verfijnd om vloeiend te presteren op alle schermen. Geavanceerde tools genereren ondertussen meerdere afbeeldings- en videoversies, geoptimaliseerd voor verschillende resoluties en oriëntaties. Dit zorgt voor haarscherpe details voor club artwork, waardoor visuele kunstenaars het podium krijgen dat ze verdienen zonder concessies te doen aan snelheid of prestaties.
\nGrote afbeeldingen en video's hoeven niet te leiden tot trage laadtijden. Tools zoals jpegoptim, pngquant en ffmpeg optimaliseren elk asset individueel voor maximale kwaliteit met minimale grootte. Deze per-bestandsaanpak vereist serieuze rekenkracht, wat de focus op robuuste hosting versterkt. Voor diegenen die geïnteresseerd zijn in diepere technische details en de exacte besparingen in bytes, zie deze speciale post. Het resultaat is opvallende visuals zonder in te boeten aan prestaties. De zelf-gehoste, geïntegreerde galerij biedt een rijke blik op de geschiedenis van Escape Club, advertentievrij en volledig onder redactionele controle van de club. In tegenstelling tot sociale mediaplatforms zoals Instagram, met advertenties, tracking en externe censuur, biedt deze galerij een authentieke, ononderbroken kijk op de erfenis van de club.
\nEscape.nl is gemakkelijk te verkennen dankzij een conventioneel menu en een sitemap in de footer van elke pagina. Deze navigatie bevat duidelijke calls to action die gasten naar tickets of VIP-services leiden, waardoor de conversie wordt verbeterd. Een flexibel content management systeem stelt het team in staat om updates uit te voeren via app of web, perfect voor last-minute wijzigingen of evenementaankondigingen.
\nKwaliteitscontrole is essentieel. Escape.nl ondergaat externe evaluaties met Chrome Lighthouse, Google PageSpeed en W3C-standaarden. PageSpeed is cruciaal voor de ranking in zoekmachines, maar toch een uitdaging om te optimaliseren, maar de site voldoet aan de hoogste benchmarks voor snelheid, toegankelijkheid en SEO - essentieel voor het verwelkomen en behouden van gasten. Ondertussen wordt het 24/7 gemonitord, cruciaal voor een club die buiten kantooruren actief is; lees hier meer over. Aangepaste foutpagina's bieden ook een zachte landing, die \"404-mensen\" naar relevante content leidt in plaats van ze weg te laten glippen.
\nUitzonderlijke websites zijn geen enkele mijlpaal; ze zijn een voortdurende reis. Zoals Steve Jobs ooit zei, echte magie ontstaat waar technologie en de vrije kunsten samenkomen. Ik heb het voorrecht gehad om met enkele van de besten te werken, een synergie van artisticiteit en precisie te smeden, en niet elk project is een match. Als je enthousiast bent om te zien of we op één lijn zitten, neem dan contact op via mail@willem.com of plan een gesprek om je visie te bespreken en samen iets buitengewoons te creëren.
\nVerandering is een van de weinige constanten in het leven. Toch, ondanks de onvermijdelijkheid, kan het confronteren ervan ontmoedigend en verwarrend aanvoelen. In het boek \"Master of Change\" biedt Brad Stulberg een tot nadenken stemmende gids om niet alleen te overleven, maar te floreren in een steeds veranderende wereld.
\nNaarmate je ouder wordt, is verandering onvermijdelijk. Denk aan verlies, verhuizen of ouder worden. Verandering is een integraal onderdeel van het leven en toch lijken veel mensen zich ertegen te verzetten: vasthouden aan een verlangen om \"terug te keren naar normaal\" na verstoringen - soms beschreven als \"homeostase\".
\nIn zijn boek \"Master of Change\" legt Brad Stulberg uit dat het concept van \"homeostase\" beperkend kan zijn in de context van de voortdurende verandering van het leven, omdat het impliceert dat stabiliteit wordt bereikt door weerstand te bieden aan verandering. Een dynamischer alternatief wordt gepresenteerd, \"allostase\", wat suggereert dat we balans bereiken door ons aan te passen en te evolueren als reactie op verandering. In plaats van vast te houden aan een onveranderlijke status quo, kun je verandering omarmen als een kans voor groei en aanpassing. Dit perspectief ligt ten grondslag aan het concept van \"rugged flexibility\", wat ons helpt onze identiteit te behouden terwijl we evolueren met de eisen van het leven.
\nBrad Stulberg, gevierd om zijn werk op het gebied van menselijke prestaties en persoonlijke groei, duikt diep in de aard van verandering. Zijn concept van \"rugged flexibility\" valt op als een centraal thema - een idee dat standvastigheid in je waarden combineert met een bereidheid om je aan te passen aan het onvoorspelbare. Ik vind het erg prettig hoe de auteur een pragmatische, to the point, benadering hanteert. Het is meesterlijk geschreven, puttend uit spiritualiteit en Zen-wijsheid zonder ooit te veel \"zweverig\" te worden. Het is een praktische filosofie die is ontworpen om je te helpen verandering onder ogen te zien zonder jezelf in het proces te verliezen.
\nDe kern van Master of Change is het idee van rugged flexibility. Stulberg beschrijft het als het vinden van een balans: vasthouden aan wat echt belangrijk is, terwijl je jezelf toestaat te buigen en te evolueren wanneer de omstandigheden veranderen. Deze dualiteit gaat niet over rigide of overdreven flexibel zijn; het gaat erom te weten waar je je mannetje moet staan en wanneer je moet draaien.
\nStulberg benadrukt ook het belang van het bewust benaderen van overgangen. Hij introduceert tools zoals:
\nDeze principes zijn ontworpen om je te helpen verandering met helderheid en kalmte te navigeren, burn-out of de valkuil van perfectionisme te vermijden.
\nHet werk van Stulberg gaat evenzeer over het stellen van de juiste vragen als over het bieden van oplossingen. Hier zijn een paar vragen om te overwegen terwijl je reflecteert op je relatie met verandering:
\nHet boek Master of Change biedt inzichtelijke begeleiding bij het navigeren door de onvermijdelijke overgangen van het leven met veerkracht en aanpassingsvermogen. Door rugged flexibility te omarmen en jezelf te verankeren in kernwaarden, biedt dit boek doordachte perspectieven en praktische tools om te gedijen te midden van onzekerheid en verandering. Nadat ik zelf verschillende veranderingen heb doorgemaakt, ben ik dankbaar dat dit boek mij is aanbevolen, en nu ben ik blij die aanbeveling aan jou door te geven - het is de moeite waard om te verkennen.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2025-01-18_meester-van-verandering/", "title": "Meester van Verandering", "summary": "Verandering is een van de weinige constanten in het leven. Toch, ondanks de onvermijdelijkheid, kan het confronteren ervan ontmoedigend en verwarrend aanvoelen. In het boek \"Master of Change\" biedt Brad Stulberg een tot nadenken stemmende gids om niet alleen te overleven, maar te floreren in een steeds veranderende wereld.", "image": "https://willem.com/nl/2025-01-18_meester-van-verandering/Meester-van-Verandering-800px.jpg", "date_modified": "2025-01-17T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2024-12-19_gegevens-versus-gevoel/", "content_html": "Eerder deze maand liep ik de Marathon van Valencia (42KM), slechts zes weken na het voltooien van mijn allereerste marathon in Amsterdam. Ik gebruikte twee verschillende benaderingen voor deze races: hardlopen op gevoel en hardlopen op data. De ervaring verschilde enorm, laat ik het uitleggen in deze blogpost.
\nAls je een vriend van de blog bent, weet je dat ik iets met data heb en ik experimenteer vaak met verschillende health sensors en fitness trackers. Na het voltooien van mijn eerste halve marathon eerder dit jaar, vroeg ik mezelf af wat de nuttigheid van gezondheids- en fitnessdata is. De poll onder dat bericht laat zien dat 17% van jullie helemaal geen data verzamelt.
\nPro data mensen zouden beweren dat alleen die dingen die je meet, beheerd of verbeterd kunnen worden. Gezondheids- en fitnessgegevens kunnen de voortuitgang die je boekt bijhouden. Mensen gebruiken het als motivator en als een manier om te pronken bij hun vrienden op Strava.
\nMensen die kritisch zijn op data noemen daarentegen vaak het belang van gevoel. Als soort hebben we ons duizenden jaren zonder data ontwikkeld, we zijn bedraad om te functioneren met onze eigen zintuigen. Data kan negatieve gevolgen hebben, waaronder negatieve emoties en het kan een kunstmatige druk introduceren die leidt tot stress. Ik raad aan om het uitgebreide artikel \"The Dark Side of General Health and Fitness Related Self-Service Technologies\" van Chen et al te lezen dat de brede reikwijdte van de academische literatuur over dit onderwerp bespreekt.
\nIk zit ergens in het midden, experimenteer met verschillende benaderingen om te zien hoe het voor mij werkt. Met twee marathons gepland binnen zes weken, besloot ik een klein experiment te doen: één marathon op gevoel lopen, één andere op data.
\nDe eerste marathon liep ik zonder realtime data. Ik vertrouwde uitsluitend op mijn gevoel, ik droeg een analoge horloge en 'mat' de afstand door simpelweg de verschillende wegwijzers langs de route bij te houden. Ik koos mijn tempo op gevoel, probeerde snelheid en uithoudingsvermogen in balans te houden. Ik droeg wel mijn WHOOP, maar die werkte op de achtergrond en gaf me na de race hartslaggegevens.
\nDe tweede marathon liep ik met realtime data. Ik gebruikte een Apple Watch Ultra 2 die mijn huidige tempo, gemiddelde tempo, huidige hartslag, afgelegde afstand en tijd weergaf. Naast het display trilde het horloge elke 1KM met een samenvatting van de tot dan toe geboekte vooruitgang. Ik plande mijn tempo van tevoren, met een specifieke gemiddelde tijd als doel die me de 42 kilometer iets sneller zou laten afleggen dan mijn eerste marathon.
\nGevoel is een krachtige, waardevolle maatstaf. Maar, met dopamine en opwinding tijdens de race is het moeilijk om het verschil te voelen tussen een tempo van 150 BPM en een tempo van 165 BPM, terwijl dat laatste veel moeilijker vol te houden is gedurende vele uren. Voor mijn eerste marathon liep ik verschillende trainingsrondes, tot 30 kilometer. Ik leerde hoe ik mezelf tot deze afstand kon tempon. Maar toen ik de 28K grens overschreed tijdens de volledige marathon, stortte mijn prestatie snel in. Ik kon het tempo waarmee ik begonnen was niet volhouden, waardoor ik moest vertragen en mentaal moest vechten tegen de onmiddellijke wens om te stoppen. Uiteindelijk overwon ik deze dip en finishte de marathon in 4 uur en 15 minuten.
\nGebaseerd op de ervaring van mijn eerste marathon, leerde ik dat ik de tweede race langzamer moest beginnen. Ik koos voor een tempo van 5'55\"/km omdat het een makkelijk te onthouden getal was en het lag heel dicht bij het gemiddelde tempo van mijn eerste marathon. Het was mijn doel om dit tempo gedurende ten minste de eerste 35 kilometer vast te houden. Daarna was ik van plan om 'los te laten' en te zien wat voor tempo ik de laatste kilometers kon lopen.
\nIk controleerde regelmatig mijn horloge tijdens het hardlopen, waarbij ik mijn tempo continu aanpaste door iets langzamer of sneller te gaan om de cijfers onder controle te houden. Naast mijn tempo hield ik mijn hartslag in de gaten. Ik wist dat als de BPM te veel zou oplopen, het onmogelijk zou zijn om het tempo vol te houden. Ik slaagde erin om de eerste 60% van de afstand onder de 155 BPM te blijven. Ik voelde me veel beter, voelde me veel beter in staat om de race te voltooien. Uiteindelijk kon ik veel mensen inhalen die instortten, wat me stimuleerde om nog sneller te gaan. De laatste kilometer was mijn snelste en ik finishte de marathon in 4 uur en 8 minuten.
\nNa het voltooien van mijn eerste, op gevoel gebaseerde, marathon beschreef ik het als \"bijna spiritueel in zijn diepgang\". Ik kijk nog steeds terug op die ervaring als iets dat een diepgaand effect op me heeft gehad. Instorten en weer opstaan deed me beseffen dat ik veel sterker ben dan ik vaak denk. De mentale kracht die dit me gaf, resoneert nog steeds in me. Daarentegen, ook al ben ik trots op het verbeteren van mijn PR, voelt de tweede marathon leger voor me. De data liet me sneller gaan, maar het nam iets weg: het was minder uitdagend.
\nNatuurlijk begrijp ik dat ik deze uitdaging kan \"herontdekken\" door het mezelf moeilijker te maken: zoals sneller gaan. Dit is wat ik van plan ben te doen voor het volgende jaar: een finishtijd van onder de 4 uur nastreven, mogelijk zelfs beter.
\nMaar uiteindelijk hoop ik dat ik door meer ervaring op te doen, mezelf en mijn lichaam goed genoeg zal kennen om dit zonder data te doen. Om topprestaties te leveren door lichaam en geest in balans te brengen. Dit is iets om voor te rennen, ha!
\nEen paar dagen geleden overschreed de waarde van een enkele Bitcoin kort de $100K, een mijlpaal die een paar jaar geleden nog onvoorstelbaar leek. Ik vraag me af hoe duurzaam de immer groeiende liefde voor Bitcoin is. Laten we de mechanismen die aan de basis liggen van 's werelds beroemdste cryptovaluta eens nader bekijken.
\nBeschreven in een artikel, werd Bitcoin in 2009 geïntroduceerd door een anonieme entiteit bekend als Satoshi Nakamoto. In dit artikel wordt een alternatief gegeven voor een cash systeem met centrale controle (bijv. een centrale bank) met behulp van software die draait op meerdere computers (of peers) die eigendom zijn van verschillende organisaties en mensen.
\nElke peer in het netwerk kan alle transacties volgen met behulp van cryptografische ondertekening. Transacties worden vervolgens ondertekend waarbij de output van voorgaande transacties de cryptografische input vormen voor nieuwe: een keten vormend, de blockchain.
\nNa verloop van tijd is Bitcoin gegroeid van een nichetechnologie tot een breed erkend financieel bezit. Vanaf 2024 hebben meer dan 52 miljoen unieke Bitcoin-adressen een saldo, wat de groeiende wereldwijde acceptatie benadrukt. De waarde van Bitcoin, aanvankelijk verwaarloosbaar bij de lancering in 2009, bereikte een nieuwe 'all time high' van $100.000 in december 2024, hoewel het volatiel blijft. De cryptocurrency heeft aan populariteit gewonnen als zowel een speculatief bezit als een financieel instrument, vooral in regio's met onstabiele valuta's of beperkte toegang tot banken.
\nHoewel ik de onderliggende cryptografische technologie waardeer als een alternatief voor fiatgeld, denk ik wel dat de gedachte dat de waarde van Bitcoin oneindig zal blijven stijgen problematisch is. Zolang de prijzen stijgen, is iedereen een winnaar - maar het vereist een (bijna) constante instroom van nieuw geld. Waar zal de prijs van Bitcoin stabiliseren? Niemand weet het echt!
\nIn zekere zin doet de huidige prijsstijging van Bitcoin me denken aan de Nederlandse Tulpenmanie, een financieel fenomeen in de Nederlandse Gouden Eeuw (1630), dat vaak wordt beschreven als een van de eerste geregistreerde economische bubbels. Het draaide om de speculatieve handel in tulpenbollen, die zeer gewild werden. Tijdens het hoogtepunt van de Tulpenmanie gingen veel beleggers ervan uit dat de tulpenprijzen zouden blijven stijgen vanwege de sterke vraag en het beperkte aanbod van zeldzame bollen, net als de huidige kijk op Bitcoin. Dit geloof werd aangewakkerd door verhalen over buitengewone winsten en de snelle prijsstijging. Toen het vertrouwen in de markt echter in 1637 afnam, daalden de prijzen scherp, wat leidde tot financiële verliezen voor veel speculanten.
\nDe rol van Bitcoin als \"waardeopslag\" is fundamenteel verbonden aan het vermogen om het in te wisselen voor fiatvaluta's, aangezien het wijdverbreide gebruik ervan in dagelijkse transacties beperkt is. In tegenstelling tot contant geld wordt Bitcoin niet universeel geaccepteerd voor directe aankopen, waardoor men afhankelijk is van exchanges om het om te zetten in besteedbare vormen van kapitaal.
\nDeze afhankelijkheid introduceert knelpunten, aangezien exchanges onderhevig zijn aan toenemende wettelijke controle, met name door middel van strenge \"Know Your Customer\" (KYC) en anti-witwasprocedures (AML). Deze regelgeving voegt lagen van gecentraliseerd toezicht toe en vermindert de pseudonieme aard die oorspronkelijk met Bitcoin werd geassocieerd. Als gevolg hiervan, terwijl Bitcoin zelf opereert op een gedecentraliseerd netwerk, blijft het praktische gebruik ervan gedeeltelijk beperkt door gecentraliseerde infrastructuur.
\nEen plotselinge verschuiving in het sentiment over de waarde van Bitcoin zou kunnen leiden tot een massale uitverkoop, waardoor exchanges overspoeld worden met \"cash-out\" -verzoeken. Dit roept vragen op over de vraag of exchanges voldoende fiatreserves aanhouden om opnames te honoreren.
\nZolang de prijs van Bitcoin stijgt, zal iedereen blij zijn, maar ik vermoed dat er een limiet is aan de groei. Zal de prijs van Bitcoin uiteindelijk stabiliseren of zal deze scherp dalen zodra de instroom van nieuw geld stopt? Wees voorzichtig met het blootstellen aan deze volatiliteit, niemand weet echt wat de piekwaardering van Bitcoin zal zijn of wanneer deze zal worden bereikt!
\nDisclaimer: Dit is geen financieel advies, doe je eigen onderzoek.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2024-12-09_het-probleem-met-bitcoin/", "title": "Het Probleem Met Bitcoin", "summary": "Een paar dagen geleden overschreed de waarde van een enkele Bitcoin kort de $100K, een mijlpaal die een paar jaar geleden nog onvoorstelbaar leek. Ik vraag me af hoe duurzaam de immer groeiende liefde voor Bitcoin is. Laten we de mechanismen die aan de basis liggen van 's werelds beroemdste cryptovaluta eens nader bekijken.", "image": "https://willem.com/nl/2024-12-09_het-probleem-met-bitcoin/Het-Probleem-Met-Bitcoin-800px.png", "date_modified": "2024-12-08T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2024-11-11_schrijf-je-eigen-woorden/", "content_html": "Twee jaar geleden lanceerde ChatGPT en populariseerde het AI als hulpmiddel om dingen te creëren. Grote taalmodellen genereren tekst op basis van prompts en produceren woorden die nauwelijks te onderscheiden zijn van tekst geschreven door een persoon. De voordelen op korte termijn zijn duidelijk, maar ik vermoed dat veel mensen de kosten op lange termijn onderschatten.
\nSinds OpenAI ChatGPT lanceerde, ben ik actief bezig geweest met de nieuwe technologie om de mogelijkheden ervan te begrijpen. Ik heb geprogrammeerd met AI, ik heb geleerd met AI en ik heb mensen geleerd te werken met AI. Ik ben terug naar de Universiteit gegaan om mijn vaardigheden voor technologieën die aan AI ten grondslag liggen op te frissen. Ik heb een echt lijkende blogpost met AI geschreven. Maar bovendien heb ik nagedacht over de impact van AI op onze samenleving.
\nHet is een krachtige tool, in staat om verbazingwekkende dingen te doen, zoals het detecteren van kanker uit MRI-beelden of het structureren en documenteren van computercode voor herbruikbaarheid. Iedereen kan AI gebruiken, en daarin schuilt een potentieel probleem, met name voor het creëren van content.
\nAls we allemaal dezelfde tools gebruiken om content te genereren, zal alles er uiteindelijk hetzelfde gaan uitzien. We riskeren het verlies van diversiteit. Vooral omdat nieuwe computermodellen worden getraind op nieuw gegenereerde content. Het is een recursieve lus waardoor nieuwe content meer op bestaande content gaat lijken.
\nJe kunt dit probleem al zien als je kijkt naar de zoekresultaten van Google. Mensen hebben gemerkt dat de resultaten slechter worden. Dit wordt vaak toegeschreven aan een toenemende hoeveelheid zoekmachine-geoptimaliseerde maar laagwaardige content. Je zou dit artikel van Bevendorff Et Al moeten bekijken voor een longitudinaal onderzoek naar SEO-spam in zoekmachines. Laagwaardige, maar goed uitziende content duwt de echt waardevolle content weg.
\nWat kunnen we eraan doen? De mensen die de computermodellen maken, zullen zeker intelligente filters bedenken die zijn ontworpen om laagwaardig materiaal dat voor training wordt gebruikt, uit te sluiten. Ik verwacht dat er een premie zal komen op content die niet door AI is gegenereerd. Net zoals oud staal met lage achtergrondstraling wordt gewaardeerd omdat het niet is besmet met sporen van nucleaire neerslag die in modern staal aanwezig zijn.
\nHeeft AI dit geschreven? Hoe anders schrijft ChatGPT in vergelijking met mensen? Onderzoekers van Preply hebben gezocht naar tekenen om door AI geschreven teksten te detecteren om de oorsprong van studentenessays te bepalen. Ze analyseerden 12.000 essays en maakten een analyse van de meest voorkomende woorden, zinnen en fouten in zowel door mensen geschreven als door computers gegenereerde werken. Dit zijn enkele van hun belangrijkste bevindingen:
\nAls je om content geeft, zou je moeten overwegen om het als kunst te zien, er kan een menselijke kwaliteit aan zitten die de betekenis ervan voor andere mensen bepaalt. In een gedetailleerde vergelijking vergelijkt Gold Penguin door mensen gemaakte kunst met door AI gegenereerde kunst. Hun belangrijkste bevindingen bij het herkennen van door AI gecreëerde content zijn:
\nNu begrijp ik dat niet alle teksten even belangrijk zijn en dat sommige het misschien niet waard zijn om als kunstwerken te worden verheven. Er zijn zeer goede toepassingen voor AI-generatoren, waaronder vertalingen of samenvattingen. Ik ben niet tegen grote taalmodellen in het algemeen, ik bepleit alleen dat ze moeten worden gezien als een hulpmiddel met bijbehorende plussen en minnen.
\nHoe krachtiger een tool is, hoe groter de schade die het kan aanrichten - het is aan de persoon die de tool hanteert om deze goed te gebruiken. Hoewel grote taalmodellen krachtig zijn in hun vermogen om goed uitziende teksten te genereren, wordt de waarde ervan uiteindelijk bepaald door de betekenis die mensen eraan hechten. Als musea vol kunst een indicatie zijn, verwacht ik dat er altijd waardering zal zijn voor dingen die met de hand zijn gemaakt. We zouden moeten beginnen met gewoon wat meer te geven om de dingen die we creëren, door bijvoorbeeld onze eigen woorden te schrijven.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2024-11-11_schrijf-je-eigen-woorden/", "title": "Schrijf je eigen woorden", "summary": "Twee jaar geleden lanceerde ChatGPT en populariseerde het AI als hulpmiddel om dingen te creëren. Grote taalmodellen genereren tekst op basis van prompts en produceren woorden die nauwelijks te onderscheiden zijn van tekst geschreven door een persoon. De voordelen op korte termijn zijn duidelijk, maar ik vermoed dat veel mensen de kosten op lange termijn onderschatten.", "image": "https://willem.com/nl/2024-11-11_schrijf-je-eigen-woorden/Schrijf-je-eigen-woorden-800px.png", "date_modified": "2024-11-10T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2024-11-10_viral-gaan-op-x/", "content_html": "Eerder deze week ging een van mijn posts op het sociale netwerk X viral en trok 32K views in twee dagen. Zonder noemenswaardige aanwezigheid op Elon Musk's platform, en zonder betaalde advertenties, is het verkrijgen van dat soort aandacht bijzonder. Laat me uitleggen hoe dit is gebeurd.
\nAls je mijn blog volgt, weet je misschien dat ik geniet van mijn Apple Vision Pro. Het apparaat trekt veel aandacht, veel mensen vragen zich af wat het apparaat zou kunnen doen als het meer softwaremogelijkheden zou krijgen.
\nDeze week is Apple's nieuwste Mac Mini beschikbaar gekomen in de winkels. Het is een superkrachtige computer die ongelooflijk klein is. Apple's marketingafdeling maakte handig gebruik van de 'schattigheidsfactor' in hun advertentie. Vergis je niet, deze kleine computer is een krachtpatser die kan worden geconfigureerd met maximaal 128GB RAM, 40 CPU-kernen en maar liefst 8TB aan supersnelle flash-opslag.
\nMijn post ging over het combineren van deze twee stukjes in één enkele post. Met een goed gekozen visual zou het iets kunnen zijn dat voor zichzelf spreekt. Ik bedacht om twee stukken Apple-artwork te combineren tot één afbeelding, te combineren met een simpele slogan en te posten op X:
\nEen ding dat van pas kwam, is dat ik mezelf heb getraind om content rechtstreeks vanaf mijn smartphone te kunnen produceren. Ik heb geen computer nodig voor Photoshop of Microsoft Word. Dit stelt me in staat om meteen te handelen wanneer een idee opkomt. Op mijn iPhone gebruikte ik Pixelmator om de twee afbeeldingen samen te voegen:
\nIets posten op X is één ding, het laten ontdekken en zien door anderen is iets anders. Het platform gebruikt algoritmen om te bepalen welke berichten aan wie worden getoond. Als een bericht leuk gevonden wordt door echte, geverifieerde mensen, neemt het algoritme dit als een signaal dat de inhoud goed is. Vervolgens blijft het de post schalen, verzamelt het meer feedback in de vorm van likes en reposts, om de status als virale post verder te laten groeien.
\nHet moeilijkste is om precies die mensen je bericht te laten liken, waardoor het algoritme begint met schalen. Je bericht heeft een spreekwoordelijke duw nodig om initiële momentum te krijgen, eenmaal op snelheid kan het vanzelf blijven versnellen. Het is als een sneeuwbal die van een berg begint te rollen, wat mogelijk een lawine veroorzaakt.
\nVoor deze post wist ik dat er een paar spraakmakende mensen op X zijn die actief posten over Apple Vision Pro. Ik dacht dat als ze mijn bericht zouden zien, de kans groot was dat een of twee van hen het leuk zouden vinden of zouden reposten. Met behulp van de zoekfunctie van X vond ik de meest populaire berichten over Vision Pro en noteerde ik handmatig de handles (bijv. @wlmiddelkoop) van de auteurs.
\nVervolgens construeerde ik een tweede post, waarin ik mijn oorspronkelijke post verpakte, met een nog eenvoudigere slogan gevolgd door alle auteurs. Dit zorgt ervoor dat de auteurs een melding ontvangen dat iemand hen heeft genoemd. Niet iedereen zal erop reageren, maar gezien een relevant bericht over een interessant onderwerp is de kans groot dat mensen ermee aan de slag gaan. En zo gebeurde het! Binnen een paar minuten ontving ik mijn eerste reacties van een van de auteurs die ik in de post noemde.
\nToen de post nog twee interacties van enkele geverifieerde accounts aantrok, begon het algoritme de post naar de tijdlijnen van steeds meer mensen te pushen. Dit leidde tot duizenden weergaven in slechts enkele uren.
\nMen zou zich kunnen afvragen hoe reproduceerbaar deze viraliteit werkelijk is. Was het toeval? Heb ik het systeem hier gespeeld, of werkte het omdat het eigenlijk hoort te werken? Als je erover nadenkt, is het logisch dat content die daadwerkelijk door echte mensen leuk gevonden wordt, meer wordt getoond. Het X-platform, net als alle andere sociale medianetwerken, optimaliseert voor betrokkenheid: goede content is de brandstof.
\nAls je overweegt om zelf op sociale media te posten, denk ik dat het een goed idee is om deze dingen in gedachten te houden:
\nSociale media is geen rocket* science, beschouw het als een geautomatiseerde uitwisseling van ideeën. Laat je idee mensen bereiken die aan soortgelijke dingen denken en je bericht kan veel aandacht krijgen. Stel je voor dat jij de persoon bent die je probeert te bereiken - als jij je met je eigen content zou bezighouden, zullen anderen dat waarschijnlijk ook doen!
\n* ondanks dat het eigendom is van dezelfde man als SpaceX, ha!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2024-11-10_viral-gaan-op-x/", "title": "Viral gaan op X", "summary": "Eerder deze week ging een van mijn posts op het sociale netwerk X viral en trok 32K views in twee dagen. Zonder noemenswaardige aanwezigheid op Elon Musk's platform, en zonder betaalde advertenties, is het verkrijgen van dat soort aandacht bijzonder. Laat me uitleggen hoe dit is gebeurd.", "image": "https://willem.com/nl/2024-11-10_viral-gaan-op-x/Viral-gaan-op-X-800px.jpg", "date_modified": "2024-11-09T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2024-10-20_marathon/", "content_html": "Afgelopen zondag heb ik mijn eerste volledige marathon gelopen, een afstand van 42KM in en rond Amsterdam. Een idee dat ontstond in een café met wat biertjes en eindigde met een finish in het Olympisch Stadion. Wat een reis, wat een ervaring, zeker een blogpost waard.
\nOngeveer een jaar geleden zat ik wat biertjes te drinken met mijn maat Niels die net de New York City Marathon had gelopen. Na zijn gepassioneerde verhaal over zijn ervaring dropte hij de bom: \"Waarom loop je volgend jaar niet met mij mee in een Marathon?!\"
\nMisschien was het het heerlijke biertje, misschien was het wijsheid, maar het idee leek vanaf het begin geweldig! Het enige (kleine) probleem was dat ik nog nooit serieus had hardgelopen. Kon ik mijn ervaring met fietsen omzetten in iets nuttigs voor hardlopen?
\nOp advies van verschillende mensen met meer hardloopervaring ging ik naar de lokale running store voor wat advies over schoenen. Het vriendelijke personeel van de winkel liet me rennen op een speciale testbaan uitgerust met sensoren die de druk van je voeten registreren tijdens het hardlopen. Het doel is om een soepele overgang van stap naar stap te hebben. Uit deze test bleek dat mijn linkervoet zich een beetje anders gedraagt dan mijn rechter. Grappig, want dat is iets wat ik ook heb opgemerkt uit data van de power pedals van mijn fiets. Het passen van de juiste schoenen is erg belangrijk om blessures te voorkomen en om maximaal te genieten tijdens het hardlopen.
\nMijn eerste training was een 5K rond mijn kantoorgebouw in Amsterdam. Veel professionele coaches zouden een beginnende hardloper adviseren om met een kortere afstand te beginnen en geleidelijk op te bouwen... Ik wilde weten waar ik stond, negeerde alle adviezen en ging gewoon vol gas om te zien hoe 5K zou voelen - gezien mijn ervaring als fietser. Man, dat was slecht.
\nEen ding dat je duidelijk kunt zien in de data van de eerste training, is dat mijn tempo relatief laag was, en toch ervoer ik vanaf het begin een zeer hoge hartslag. Dit komt omdat mijn lichaam helemaal niet gewend was aan hardlopen; het werkte in een soort shock. Daarom moet je het rustig aan doen: geef je lichaam de kans om zich aan te passen aan de nieuwe belasting.
\nNa mijn eerste ronde bleef ik trainen, meerdere dagen per week in verschillende intensiteiten. Omdat ik het persoonlijk leuk vond als benchmark, nam ik altijd de 5K als minimum - spelend met verschillende tempo's om uiteindelijk te balanceren op een ritme dat ik wat gemakkelijker kon volhouden. Het duurde niet lang voordat ik begon te genieten van mijn nieuwe hobby, waardoor het nog makkelijker werd om de trainingssessies vol te houden.
\nNa slechts een paar weken begon ik echte vooruitgang te zien in tempo en uithoudingsvermogen; mijn lichaam paste zich duidelijk aan. Om de dingen interessant te houden, stelde ik wat kleinere doelen: me inschrijven voor lokale hardloopevenementen in Horst aan de Maas: 10K Rundje um ut Hundje en de 21K Venloop in Venlo. Ik schreef een blogpost over running the half marathon in Venlo.
\nTijdens de rest van het jaar zette ik mijn trainingssessies voort, ik nam zelfs mijn hardloopschoenen mee voor de zomervakantie naar Italië. Dit is een van de dingen die ik leuk vind aan hardlopen, je kunt je spullen gemakkelijk meenemen en gaan hardlopen waar je ook bent.
\nSnel vooruit naar 20 oktober 2024... tijd voor de TCS Marathon Amsterdam. Ik dacht dat het een goed idee zou zijn om mijn eerste volledige Marathon te lopen op known ground. De Amsterdam Marathon, opgericht in 1975, trekt jaarlijks zo'n 45 duizend deelnemers. De route loopt door iconische gebieden van Amsterdam, waaronder het Rijksmuseum, de Amstel en het historische Olympisch Stadion.
\nIn de weken voorafgaand aan het evenement besteedde ik speciale aandacht aan mijn slaap, eten en drinken. Ik verminderde de trainingsintensiteit, voldoende bewegend om het lichaam in goede conditie te houden en tegelijkertijd het risico op overtraining te verminderen. Mijn laatste trainingslopen gingen tot een afstand van ± 30K. Ik verwachtte dat de volledige marathon moeilijk zou zijn, maar wel te doen.
\nZonder twijfel was dit het moeilijkste wat ik ooit heb gedaan. Ik finishte mijn eerste marathon in een respectabele 4 uur en 15 minuten. Het vergde 100% van mijn fysieke capaciteiten en het eiste een 200% psychologische prestatie. Je zult pijn, vermoeidheid, emoties en energie van willekeurige vreemden tegenkomen die je opvrolijken. Het is zo'n rare mix van dingen, heel rauw, heel veeleisend. Jouw ervaring kan variëren, maar ik beschreef het als bijna spiritueel in zijn diepgang - als je eenmaal klaar bent, voel je je op verschillende manieren anders.
\nEen warme dank aan alle vrijwilligers die het evenement mogelijk hebben gemaakt. Bedankt aan mijn vrouw en kinderen voor de steun vanuit huis, tijdens dit evenement en tijdens de vele trainingssessies. Bedankt aan alle supporters langs de weg, inclusief mijn broer, zijn kinderen en de vele 'willekeurige vreemden' die mijn naam riepen. Last but not least, speciale dank aan mijn maat Niels voor het aanwakkeren van mijn interesse in hardlopen - ik ben er dol op geworden!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2024-10-20_marathon/", "title": "Marathon", "summary": "Afgelopen zondag heb ik mijn eerste volledige marathon gelopen, een afstand van 42KM in en rond Amsterdam. Een idee dat ontstond in een café met wat biertjes en eindigde met een finish in het Olympisch Stadion. Wat een reis, wat een ervaring, zeker een blogpost waard.", "image": "https://willem.com/nl/2024-10-20_marathon/Marathon-800px.jpg", "date_modified": "2024-10-19T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2024-09-10_ik-zie-dode-mensen/", "content_html": "Stel je voor dat je je overleden familieleden ziet - niet alleen op een foto, maar levensecht en in drie dimensies! Je kunt ze bijna aanraken. Het komt anders binnen, dat kan ik je verzekeren. Ik ben nog steeds onder de indruk: ik heb net mijn overleden opa gezien, levensecht en voor het eerst ooit in drie dimensies! Dit is misschien wel de killer feature van Apple Vision Pro, als je de woordspeling door de vingers ziet, luister even verder.
\nDankzij een ongelofelijke inspanning van mijn broer heb ik veel oude (analoge) foto's perfect gedigitaliseerd en getagd. De foto die je hierboven ziet is meer dan 40 jaar oud. Het betekent misschien niets voor jou, maar het zijn de herinneringen van onze familie. Misschien heb je zelf ook wel zulke oude foto's. Het is een momentopname in de geschiedenis, het zal nooit meer terugkomen aangezien de meeste personen op de foto niet meer leven. Je zult waarschijnlijk begrijpen waarom iemand oude foto's bewaart - ze laten je een kijkje nemen in herinneringen uit het verleden.
\nWat als moderne technologie levensechte representaties van deze herinneringen zou kunnen creëren? In plaats van naar een foto op een klein scherm of canvas te kijken, zou je je familieleden op ware grootte zien - recht voor je. Je zult veel meer details opmerken, zoals hoe een jurk of jas om iemands lichaam is gewikkeld, hoe iemands haar door de wind wordt bewogen, waar iemand naar kijkt. Geef het een paar momenten en je zult het gevoel hebben alsof je bij hen bent.
\nDe foto hierboven is een andere oude foto, je kijkt naar mij op mijn eerste verjaardag - een blij ventje - trotse nieuwe eigenaar van een rode vrachtwagen. Het is een mooie foto in twee dimensies.
\nNu komt de magie: Apple Photos kan (elke) foto analyseren om diepte-informatie af te leiden, met behulp van beeldherkenning kan het een derde dimensie toevoegen. Met slechts één simpele tik creëert het een ruimtelijke representatie rekening houdend met personen, objecten en omgeving. Dit is op zich al een handige functie, maar het wordt pure magie wanneer je deze 'ruimtelijke foto's' projecteert met behulp van een driedimensionaal scherm, zoals Apple Vision Pro.
\nNu komt het, je leest dit waarschijnlijk op een tweedimensionaal scherm. Beide foto's hierboven lijken je misschien even plat. Mogelijk zelfs klein, vooral als je dit vanaf je smartphone bekijkt. Voor mij, met Vision Pro, IS DAT NIET ZO. Het is groot, levensecht en aanraakbaar. Het raakt je anders, substantieel, en veel dieper. Ik begrijp niet echt hoe, maar mijn hersenen zien het ding dat ik zie niet langer als een afbeelding, het wordt veel meer dan dat.
\nWillekeurige foto's uit het verleden fungeren nu als portalen naar verschillende werelden en tijdperken. Het werkt op elke foto, er is geen speciale vereiste voor het invoermateriaal. Ongetwijfeld verwacht ik dat moderne cameratechnologie (met stereoscopische lenzen en lidar) ruimtelijke beelden verder zal verrijken. Maar, het belangrijkste is dat het nu werkt, met alles wat je al hebt. Dat is best wel een groot ding, als je het hebt over mensen die er niet meer zijn.
\nNog verder in de toekomst, met meer digitaal invoermateriaal (zoals tekst- en spraakopnames), zou men kunnen verwachten dat computermodellen in staat zullen zijn om interactieve representaties te genereren. Ik denk niet dat er een technische reden is waarom een computer niet zou kunnen leren schrijven, praten, klinken, bewegen en eruit zien als elke persoon (gegeven voldoende trainingsmateriaal). Met onze digitale nalatenschap die steeds groter wordt (e-mail, foto's, video's, sociale media), is dit niet zo vergezocht voor toekomstige generaties. Misschien leest holografische Willem ooit zijn achter achter achterkleinkinderen voor, wie weet?
\nHet is erg moeilijk om in twee dimensies over te brengen wat ik in drie heb ervaren, het enige wat ik je kan aanraden is: probeer het zelf! Gebruik een persoonlijke foto en je zult begrijpen waarom ik je erover wilde vertellen.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2024-09-10_ik-zie-dode-mensen/", "title": "Ik zie dode mensen", "summary": "Stel je voor dat je je overleden familieleden ziet - niet alleen op een foto, maar levensecht en in drie dimensies! Je kunt ze bijna aanraken. Het komt anders binnen, dat kan ik je verzekeren. Ik ben nog steeds onder de indruk: ik heb net mijn overleden opa gezien, levensecht en voor het eerst ooit in drie dimensies! Dit is misschien wel de killer feature van Apple Vision Pro, als je de woordspeling door de vingers ziet, luister even verder.", "image": "https://willem.com/nl/2024-09-10_ik-zie-dode-mensen/Ik-zie-dode-mensen-800px.jpg", "date_modified": "2024-09-09T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2024-05-11_het-ontwikkelen-van-een-native-ios-app/", "content_html": "Als klein zijprojectje, gepropt tussen mijn normale werk, ben ik bezig geweest met iets wat me persoonlijk interesseert: een native workout tracking app voor iOS. Ik wilde mijn smartwatch overbodig maken en in plaats daarvan mijn telefoon gebruiken om trainingen bij te houden. Hoe moeilijk kan het zijn om gedetailleerde sensordata te verzamelen met native Swift API's?
\nAls je mijn blog hebt gevolgd, zal dit geen verrassing zijn, maar ik hou ervan om te fietsen en ben onlangs begonnen met hardlopen. Ik heb aardig wat ervaring met het bijhouden van mijn trainingen, met behulp van Garmin, Strava, Omata, Wahoo, Biostrap, Whoop en verschillende apps en sensoren. Ik vind gezondheids- en fitnessgegevens nuttig om te leren over je fysieke prestaties en om een soort van verantwoording aan jezelf af te leggen (bijv. om je te motiveren om door te gaan met de trainingen).
\nDe nerd in mij houdt van de grote dataset, de vele verschillende beschikbare sensortypes zijn een feest voor mijn nieuwsgierigheid - maar het conflicteert met mijn verlangen naar minimalisme en eenvoud. Heb je echt alle trainingsgegevens nodig? Is alleen naar je lichaam luisteren niet genoeg? Ik weet het niet, maar ik waardeer wel de mogelijkheid van een smartwatch om (bijna) moeiteloos trainingen in detail bij te houden. Ik vind het prettig hoe een Apple Watch kan worden gebruikt om trainingssessies bij te houden, naast de mogelijkheden als modern tool watch en smartphone vervanger. Hoewel ik begrijp dat de meeste mensen hun smartwatch zouden dragen en het daarbij laten, houd ik van ouderwetse mechanische horloges zoals een Rolex, Tudor, Grand Seiko, of zelfs iets op maat gemaakt. Hoewel ik beide waardeer, neig ik naar mechanische horloges als ik moet kiezen tussen smartwatches en mechanische horloges.
\nWat als er een smartphone-app was die alle trainingsgegevens zou verzamelen die je wilt, zonder gedoe en rommel? Ik stelde me voor dat het:
\nGeen van de bestaande smartphone sport- en fitness-apps voldoet aan al het bovenstaande. De meeste zijn onnodig complex of zijn op de een of andere manier ontworpen om je gegevens te gebruiken om de app-bouwer of zijn platform te dienen. Kon ik het beter doen?
\nWetende waarom en wat ik wilde, ging ik op zoek naar mijn voorkeursmethode om de app te bouwen.
\nVoor het meeste werk dat ik doe, geef ik de voorkeur aan open en gratis (als in libre) webtechnologieën, zoals HTML, JavaScript en CSS - of serversoftware die is uitgebracht onder een vrije softwarelicentie, zoals GPL. Voor deze specifieke usecase moest ik extreem energiezuinig zijn en diep kunnen integreren met het besturingssysteem van mijn smartphone. De beste manier om dit te doen voor een iPhone is om de software development kit van Apple volledig te omarmen: de app native maken in Swift met behulp van SwiftUI en door de technische en ontwerp richtlijnen zo nauwkeurig mogelijk te volgen.
\nHoewel ik mijn reserves heb, heeft het gebruik van AI voor programmeren de laatste tijd alle aandacht. Sommigen beweren zelfs dat technologieën zoals Copilot of ChatGPT programmeurs overbodig zouden maken. Ik weet mijn weg te vinden in AI, aangezien ik het heb gebruikt om code te genereren, zoals ik mensen leer hoe ze het moeten gebruiken, maar ik heb het nooit gebruikt om een complete iOS-app te bouwen. Ik dacht dat dit een perfecte gelegenheid zou zijn om te zien hoe geschikt AI is voor iets complexers dan een eenvoudig scriptfragment. Laten we eens kijken hoe overbodig ik ben als programmeur in dit moderne AI-tijdperk...
\nNadat ik mijn Xcode-omgeving had opgezet, vroeg ik ChatGPT van OpenAI om me wat code te geven om GPS-locatiegegevens te lezen en om de nodige Swift-klassen te genereren om Bluetooth-sensoren te detecteren en er verbinding mee te maken. Man, wat ben ik daar in het spreekwoordelijke konijnenhol terechtgekomen!
\nHet ding met AI-geassisteerd programmeren is dat, JA het werkt; maar slechts GEDEELTELIJK. Het geeft je werkende stukken, maar ze passen niet perfect en werken niet noodzakelijkerwijs samen. Het zien van de code die het genereert is als het horen van echo's van een geweldig liedje; je herkent dat het ergens op lijkt - maar het is niet helemaal hetzelfde als de band live muziek horen spelen; laat staan het zelf zingen!
\nIk nam de stukken van de AI en ging zelf de relevante documentatie lezen, dit bleek veel effectiever omdat ik daardoor daadwerkelijk kon begrijpen wat het mechanisme zou moeten doen. De AI hielp me de dingen te vinden die ik moest leren. Het bijhouden van GPS-locatiegegevens was verrassend eenvoudig met behulp van Apple's CoreLocation. Het verbinden van de Bluetooth-sensor met de app bleek veel moeilijker, omdat het veel verschillende stappen omvat:
\nNeem bijvoorbeeld een relatief 'eenvoudige' sensor zoals een cadanssensor die je op het pedaal van je fiets plaatst, deze kan worden gebruikt om het aantal omwentelingen per minuut te bepalen dat je maakt tijdens een fietssessie. Hoe moeilijk kan dit zijn? Ik dacht dat de officiële Bluetooth specificatie me alle benodigde details zou geven... NIET! Een eenvoudige cadanssensor is verrassend complex:
\nAfgelopen zondag heb ik meegedaan aan de Venloop, een halve marathon in Venlo. Ik heb de 21KM uitgelopen in 2u05, een resultaat waar ik tevreden mee ben aangezien dit mijn eerste 'officiële' evenement was sinds ik drie maanden geleden ben begonnen met hardlopen. In deze post deel ik mijn ervaringen met trainen, het balanceren van fitnessdata en me fit voelen.
\nEerder dit jaar ben ik begonnen met trainen voor hardlopen. Uiteindelijk hoop ik later dit jaar een volledige marathon te lopen. Om dit te bereiken, heb ik de afstand die ik tijdens trainingssessies liep geleidelijk verhoogd, beginnend met 5KM op verschillende intensiteiten om een duurzaam tempo te vinden. Later heb ik de trainingsafstand uitgebreid naar 10KM en uiteindelijk naar de halve marathonafstand (21KM).
\nGedurende deze drie maanden heb ik alle meetbare aspecten nauwgezet bijgehouden met behulp van een Apple Watch Ultra 2 en WHOOP, aangevuld met extra Wahoo-sensoren zoals een hartslagmeter en vermogensmeterpedalen op mijn fiets. Ik combineerde fietsen en hardlopen om mijn algehele conditie te verbeteren, terwijl ik ervoor zorgde dat ik niet overtrainde. Als beginnende hardloper zijn mijn spieren en gewrichten nog niet gewend aan de fysieke belasting van het hardlopen. Om blessures te voorkomen, heb ik mijn loopafstand geleidelijk verhoogd.
\nDe Apple Watch Ultra 2 registreerde al mijn trainingen met behulp van Apple's standaard workout-app, die aanzienlijk is verbeterd sinds ik hem voor het eerst gebruikte. Voor hardlopen en fietsen levert het betrouwbare GPS-gegevens en ondersteunt het Bluetooth-sensoren, waardoor realtime feedback wordt geboden, zowel visueel als hoorbaar. Het hielp me te begrijpen hoe mijn lichaam reageert op verschillen in tempo, afstand en terrein en maakt het zelfs mogelijk om te concurreren met eerdere prestaties, een leuke en motiverende functie.
\nNaast realtime gegevens gebruikte ik WHOOP om de bredere effecten op mijn lichaam te volgen, zoals veranderingen in mijn rusthartslag en HRV. De strain metric van WHOOP toonde de impact van training aan, wat het belang van workload management benadrukte om overtraining te voorkomen. Herstel van intensieve sessies duurde soms een paar dagen, en de gegevens van WHOOP weerspiegelden dit.
\nOp iOS kunnen gegevens worden verzameld in Apple HealthKit, een lokale, gecodeerde, offline database die alleen toegankelijk is voor apps van derden met jouw toestemming. Verschillende apps kunnen gegevens naar HealthKit schrijven, waardoor het een \"single source of truth\" wordt. De HealthFit app van Stéphane Lizeray doet fantastisch werk om je trainingen doorzoekbaar te maken en waardevolle inzichten af te leiden uit de schat aan gegevens. Het is zo goed en goed ontworpen dat ik niet verbaasd zou zijn als Apple het zou overnemen.
\nHet analyseert je trainingen van verschillende apps, waaronder Apple Watch, Garmin, WHOOP en Wahoo, en voegt ze samen in één trainingslogboek. Met behulp van open en goed gedocumenteerde formules berekent de app de trainingsbelasting (acuut, chronisch en vorm). Je kunt de spreekwoordelijke naalden zien bewegen terwijl je je trainingsbelasting verhoogt. Ik raad deze app ten zeerste aan als je individuele trainingsgegevens wilt gebruiken voor een bredere analyse: 'trends zijn je vrienden'!
\nVoorbereiding is cruciaal, maar het voltooien van een officieel evenement is een andere uitdaging. Evenementen staan vast en je moet op die dag op je best presteren. Professionele atleten noemen dit 'tapering': ervoor zorgen dat je in topvorm bent voor het evenement. De dagen voorafgaand aan het evenement moeten lichtere trainingen omvatten, met extra aandacht voor slaap, dieet en hydratatie.
\nIk nam deel aan de Venloop, een lokaal evenement in Venlo dat veel publiek trekt. Het is opwindend als toeschouwers je bij naam aanmoedigen – het geeft je moreel echt een boost. Ik vond de ervaring geweldig; het is als een \"geluksdrug\" die je intens energie geeft.
\nToen gebeurde er iets ongewoons: Aanvankelijk beheerste ik mijn tempo met behulp van gegevens van mijn horloge, maar rond het halverwege punt voelde ik me zelfverzekerd genoeg om op mijn instinct te vertrouwen. Ik voelde dat ik mijn tempo veilig kon verhogen en een betere balans kon vinden tussen snelheid en uithoudingsvermogen. Ik begon mijn run te 'voelen' in plaats van alleen maar te meten.
\nDat gevoel was fenomenaal! De synergie tussen lichaam en geest was verhelderend, en nu verlang ik naar meer daarvan.
\nVoor de komende periode heb ik besloten om mijn datagestuurde aanpak af te bouwen. Ik zal blijven trainen, waarbij ik me meer focus op mijn gevoel. Mijn doel is om mijn tempo te verhogen en tegelijkertijd de vreugde die hardlopen me brengt te behouden. Ik loop voor mijn persoonlijk plezier, en ik denk niet dat ik een uitgebreide dataset nodig heb om dat te bereiken. Ren je voor jezelf of voor je data?
\nDe eerste paar maanden van mijn \"hardloopcarrière\" hebben me een heel eind gebracht. Nu is het juiste moment om de spreekwoordelijke zijwieltjes eraf te halen. Laten we eens kijken waar dit me brengt!
\nBen je een ervaren ontwikkelaar (dus: je hebt daadwerkelijk dingen gemaakt in het verleden), dan herken je dit scenario misschien wel: mensen die contact met je opnemen en je vragen iets specifieks te bouwen. \"Kun je X voor me bouwen?\" Een collega-technicus spoorde me ooit aan om vaker nee te zeggen: wees trots op de dingen die je *niet* doet! Laat ik het in deze post uitleggen.
\n“Als ik mensen had gevraagd wat ze wilden, hadden ze gezegd snellere paarden”, is een pakkende quote die vaak wordt toegeschreven aan Henry Ford, de beroemde autofabrikant. Toch illustreert het een essentiële gedachte die een goede bouwer naar mijn mening moet adresseren: is het voorgestelde of gevraagde ding echt wat ik zou moeten maken?
\n“Mensen weten niet wat ze willen totdat je het ze laat zien”, merkte Steve Jobs op, voortbouwend op Ford's concept van snellere paarden, en voegde eraan toe: “Onze taak is om dingen te lezen die nog niet op de pagina staan”. Het is een principe dat, denk ik, degenen die alleen wensen vervullen onderscheidt van degenen die dromen creëren.
\nDus, wanneer iemand mij een 'oplossing' presenteert als onderdeel van een verzoek, ben ik op mijn hoede. Ik vraag me af. Ik denk na over wat het probleem is. Zijn er andere manieren om dit probleem aan te pakken? Waarom is de voorgestelde oplossing de beste manier om het te doen? Blijf hongerig (verken meer van de context), blijf dwaas (laat je bestaande kennis je bevindingen niet bepalen).
\nJe moet uitzoeken wat het beste voor je werkt, maar ik vertrouw er uitgebreid op om dingen op te schrijven en zowel de context als mogelijke oplossingen te schetsen. Ik creëer wat ik 'contextrijke briefings' noem die vaker op een dagboek lijken dan op een definitieve blauwdruk: Het is een levend document dat ik beschouw als grond waarop ik mijn ideeën cultiveer. Ik heb specifieke digitale notitieboeken, één per project/context, die ook dienen als een soort 'swap file' om een project te parkeren of te hervatten. Ik gebruik reMarkable hiervoor, maar ik denk dat elke tablet of papieren notitieboek zou kunnen werken. Het helpt om een plek te hebben om gedachten te bewaren, aangezien sommige ervan tijd nodig hebben om rijkdom te krijgen zoals wijn of whisky.
\nRuimte en tijd hebben om na te denken is mogelijk nog belangrijker dan gedachten bewaren en cultiveren. Geweldige ideeën zijn fragiel; lawaai en externe meningen of druk kunnen ze doden. Dit inzicht wordt herhaald door verschillende kunstenaars, zoals Pablo Picasso: \"Zonder grote eenzaamheid is geen serieus werk mogelijk,\" of Bob Dylan: \"Om creatief te zijn moet je asociaal en gierig zijn.\" Henrik Karlsson beschrijft deze aphorismen als een gemoedstoestand waarin de mening van anderen de makers niet stoort en waarin ze een verhoogde gevoeligheid bereiken voor de larvale ideeën en vage vragen die in hen opkomen.
\nIk adresseer dit zowel fysiek als mentaal. Ik hou ervan om vroeg wakker te worden, om 4:55 uur voordat iemand me kan storen. Ik sluit mezelf graag op op onze zolder, mijn privékantoor, of recentelijk, in virtual reality met Vision Pro. Ik probeer weinig tot geen sociale media te gebruiken, vermijd spontane telefoon- en videogesprekken en neem slechts passief deel aan chat-apps. Ik beschouw mijn smartphone als een noodzakelijk kwaad met een strikt selectief beleid voor meldingen. In plaats van het nieuws te volgen of eindeloos door algoritmisch gevulde contentfeeds te scrollen, geef ik de voorkeur aan slow media zoals boeken of een artikel of blogpost die mij door medemensen wordt aanbevolen. Ik houd een leeslijst bij van dingen die ik later zal bekijken. Maar bovenal cultiveer ik verveling: soms is niets doen de snelste route naar geweldige resultaten. Alternatieven voor mijn kantoor en zolder zijn mijn fiets en hardloopschoenen.
\nHoewel niet doen wat gevraagd wordt misschien onvriendelijk lijkt, doe je anderen uiteindelijk een plezier door daadwerkelijk om de resultaten te geven in plaats van 'bezig te zijn' met willekeurige specificaties, oppervlakkige meningen of verzonnen deadlines. Jij en je klant verdienen het: doe die extra stap en lever iets beters.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2024-03-05_nee-dat-ga-ik-niet-bouwen/", "title": "Nee, dat ga ik niet bouwen!", "summary": "Ben je een ervaren ontwikkelaar (dus: je hebt daadwerkelijk dingen gemaakt in het verleden), dan herken je dit scenario misschien wel: mensen die contact met je opnemen en je vragen iets specifieks te bouwen. \"Kun je X voor me bouwen?\" Een collega-technicus spoorde me ooit aan om vaker nee te zeggen: wees trots op de dingen die je *niet* doet! Laat ik het in deze post uitleggen.", "image": "https://willem.com/nl/2024-03-05_nee-dat-ga-ik-niet-bouwen/Nee-dat-ga-ik-niet-bouwen-800px.jpg", "date_modified": "2024-03-04T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2024-02-16_vision-pro/", "content_html": "Momenteel kijk ik uit over een meer bij Mount Hood terwijl ik dit schrijf. Ik hoor vogels in de verte en zie het meer kalm, met subtiele golven en wat mist in de verte. Toch is het nep, aangezien ik op onze bovenste verdieping zit, een nauwelijks gemeubileerde kamer vol spullen die horen bij een gezinswoning met twee jonge kinderen. Ik gebruik Apple's Vision Pro om te ontdekken wat Spatial Computing kan zijn. Ik ben vol ontzag; laat ik het uitleggen in deze blogpost.
\nStel je een geweldige koptelefoon voor om muziek te luisteren, die je privétoegang biedt tot hoogwaardige audioweergave. De Apple Vision Pro is net zoiets, maar dan voor je ogen in plaats van je oren. Je zet hem op als een soort skibril, en binnenin zie je een digitale wereld die zich vermengt met je realiteit. Je kunt ervoor kiezen om de echte buitenwereld toe te laten of te filteren, net zoals actieve ruisonderdrukking werkt voor audio.
\nMet behulp van een aantal zeer geavanceerde chips, sensoren en camera's is de Apple Vision Pro-headset in staat om virtuele objecten in je echte wereld te projecteren, ze op een vaste plaats te positioneren waar ze blijven zolang je ze daar wilt hebben. Je kunt dingen doen zoals een film kijken op een gigantisch bioscoopscherm of jezelf onderdompelen in de foto's van je familie. Of je kunt de Vision Pro gebruiken voor je werk, zoals ik doe, met een venster waarin ik mijn tekst typ, direct aan de oever van Mount Hood.
\nAndere websites en blogs hebben een aantal zeer diepgaande discussies over Apple Vision Pro geplaatst, waarin de hardware, de voor- en nadelen worden besproken. Ik raad je aan die te bekijken, want ik wil niet herhalen wat anderen hebben geschreven of gezegd. Enkele reviews die je tijd waard zijn:
\nMeer dan deze specifieke eerste generatie hardware ben ik geïnteresseerd in wat Apple de wereld laat zien met zijn VisionOS-software. Het is niet zomaar een chique draagbare projector; het is interactief! Camera's aan de binnenkant volgen je irispositie, d.w.z. waar je precies naar kijkt. Deze informatie wordt gebruikt om interactie met de digitale wereld mogelijk te maken door simpelweg naar dingen te kijken. Een subtiel tikje met je vingers wordt geregistreerd door een andere set camera's, die allemaal naadloos een ervaring integreren waarmee je kunt \"kijken en tikken\" zoals je anders zou doen met \"wijzen en klikken\" of \"aanraken en vegen\".
\nDit fundamentele interactie-model is zeer goed uitgevoerd; na een paar minuten voelt het helemaal natuurlijk aan, en sindsdien vraag ik me af waarom mijn iPhone of iPad niet op dezelfde manier reageert. Het is klassieke Apple-magie, want al het zware werk wordt gedaan zonder dat ik veel (of enige) wrijving ondervind. Het werkt gewoon.
\nOm wat werk gedaan te krijgen, heb ik een standaard bluetooth-toetsenbord en trackpad aangesloten op de Vision Pro, waarmee ik mijn blind-typevaardigheden kan benutten; het voelt allemaal heel natuurlijk aan. De Vision Pro vereist geen computer; het is de computer! Het beschikt over vrij capabele Apple Silicon chips, en veel opslagruimte aan boord (de mijne heeft 1 TB).
\nAls je mijn blog hebt gelezen, weet je dat ik iets heb met tablets omdat ze draagbaar en toch zeer capabel zijn. De Vision Pro is misschien wel een volgende stap voorwaarts: hij is zeer draagbaar, maar biedt een complete virtuele wereld voor je ogen! Het is alsof je een enorme multi-monitor setup met je mee kunt dragen; het is waanzinnig!
\nHet mengen van de digitale en echte wereld is zeer toegankelijk; het stelt je in staat om je bewust te blijven van de dingen om je heen. Ik vind het prettig omdat je je daardoor minder \"ingesloten in de computer\" voelt. Het werkt voor bepaalde workflows, zoals het versturen van e-mails, dingen opzoeken of een telefoongesprek voeren. De ervaring wordt een beetje anders als je besluit om jezelf onder te dompelen in een van de virtuele omgevingen van de Vision Pro.
\nSommige mensen noemen het \"diep werk\", het soort werk waarvoor je serieuze focus nodig hebt. Ik vind Vision Pro bijzonder krachtig om mezelf in de flow-toestand te brengen die nodig is voor het zware werk. Ik kan mezelf onderdompelen in context (afbeeldingen, logs, code, mockups) en alle visuele rommel uit de echte wereld filteren.
\nStel je een set ramen voor die zo groot zijn dat je er letterlijk tussen kunt staan. Dat is hoe ik mijn meest krachtige Vision Pro-setups graag heb. Je wordt bijna één met je context, serieus. Je kunt een omgeving creëren die je in staat stelt om echt te verbinden met wat je doet. Ik vind het heerlijk om rond de vensters te lopen, naar wat code of serveroutput te kijken, en een soort gevoel te krijgen dat het een \"grote en werkende machine\" is. In zekere zin voelt het alsof je in een grote machinekamer staat. Het is echt anders dan elke conventionele desktop-ervaring.
\nIk zal Vision Pro blijven verkennen, leren en ermee experimenteren, maar ik ben nu al overweldigd door de ruimtelijke grootsheid van het daadwerkelijk digitaal zien van de 3e dimensie. Het voelt heel natuurlijk aan op dezelfde manier als het touchscreen op de originele iPhone me deed giechelen elke keer als ik de \"slide to unlock\" slider veegde. Er is hier veel te ontgrendelen; kom met me mee op deze volgende frontier!
\nSinds de start van dit nieuwe jaar train ik harder dan de voorgaande maanden. Ik heb een aantal doelen voor mezelf gesteld en ben een trainingsschema begonnen met hardlopen, fietsen en zwemmen. Terwijl ik door de groeiende berg trainingsdata ploeter, vraag ik me af: leidt meer data echt tot betere fitnessresultaten?
\nHet punt met sporten is dat als je er eenmaal een gewoonte van maakt, je je eigen gevoel steeds beter herkent en begrijpt. Ik fiets al een aantal jaren en ik kan mijn huidige hartslag vrij nauwkeurig schatten tot op een paar slagen per minuut, hetzelfde geldt voor snelheid en intensiteit zoals gemeten door mijn vermogensmeter. Ik zou zeggen dat data weinig geheimen voor me heeft als het op fietsen aankomt.
\nToch ben ik nieuw met hardlopen en het verzamelen van gegevens zoals afstand, tijd en hartslag stelt me in staat om mijn uithoudingsvermogen, tempo en vooruitgang te meten. Maar, misschien als een echo van mijn fietservaring, merkte ik dat ik mijn eigen prestaties herken als ik eenmaal \"in de flow\" kom na een tijdje. Belangrijker nog, de echte pijn die ik ervaar wordt niet gemeten door een digitale tracker, die komt van mijn ongetrainde knieën en bijbehorende spieren: ik kan dit alleen voelen (en ik kan er maar beter naar luisteren, om een blessure te voorkomen!). Dus, gezondheids- en fitnessgegevens brengen me maar \"zo ver\" als het op hardlopen aankomt.
\nEerlijk gezegd moet ik toegeven dat ik niet weet waar de sweet spot ligt als het gaat om gezondheids- en fitnessgegevens. Mijn WHOOP band houdt passief bredere trends in de gaten en heeft een verbetering in rusthartslag en HRV gedetecteerd sinds ik ben begonnen met mijn intensievere training. Ik hou van de ietwat meer holistische benadering, gericht op macro in plaats van micro: je ziet je vooruitgang op een bredere horizon. Maar ook deze lijkt slechts een deel van het beeld van me beter voelen vast te leggen.
\nAls je nadenkt over gezondheid en geluk, onthoud dan dat hoewel hulpmiddelen zoals psychologische schalen en biometrische metingen inzichten kunnen bieden, ze vaak tekortschieten in het vastleggen van het volledige spectrum van je persoonlijke ervaring. De meest authentieke barometer van je welzijn en geluk is je eigen zelfbewustzijn.
\nStem af op de signalen van je lichaam en de reflecties van je geest. Voel je je energiek of leeg? Tevreden of rusteloos? Deze interne signalen zijn van onschatbare waarde. Omarm een gewoonte van regelmatige zelfchecks, misschien door middel van mindfulness of journaling, om je eigen staat van welzijn diepgaand te begrijpen en te waarderen. Deze zelf afgestemde benadering respecteert niet alleen het unieke van je ervaringen, maar stelt je ook in staat om aanpassingen te maken die echt resoneren met je persoonlijke behoeften en ambities.
\nIk denk dat het waarschijnlijk neerkomt op persoonlijke voorkeur en je eigen doelen. Als je een professionele atleet bent die een race probeert te winnen of een (persoonlijk) record probeert te verbreken, dan is het logisch om gedetailleerde gegevens te verzamelen om nog een paar stukjes menselijke prestaties te ontsluiten. Uiteindelijk gaat het er voor mij om dat ik me verbonden voel met mijn lichaam in plaats van vastgeketend aan een database.
\nIk zou graag van je horen over je \"fitnessfilosofie\". Hoe balanceer je tussen data en intuïtie? Volg je iets, zo ja, waarom? Stuur me een mailtje via mail@willem.com en/of stuur me je links, gedachten, ideeën en grafieken. Ik ben van plan hier een vervolg op te schrijven met jullie feedback!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2024-01-16_gegevens-over-gezondheid-en-fitness/", "title": "Gegevens over gezondheid en fitness", "summary": "Sinds de start van dit nieuwe jaar train ik harder dan de voorgaande maanden. Ik heb een aantal doelen voor mezelf gesteld en ben een trainingsschema begonnen met hardlopen, fietsen en zwemmen. Terwijl ik door de groeiende berg trainingsdata ploeter, vraag ik me af: leidt meer data echt tot betere fitnessresultaten?", "image": "https://willem.com/nl/2024-01-16_gegevens-over-gezondheid-en-fitness/Gegevens-over-gezondheid-en-fitness-800px.jpg", "date_modified": "2024-01-15T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2023-12-15_back-uprotatieschema/", "content_html": "In het digitale tijdperk van vandaag is het beschermen van je gegevens van het grootste belang. Alleen een kopie van je bestanden maken is misschien niet voldoende, omdat ze beschadigd, overschreven of geblokkeerd kunnen raken door ransomware. Meerdere, tijdgeroteerde (en idealiter offsite) back-ups vormen een sterkere verdediging. Ik heb een nieuwe tool gemaakt, rsync-backup-rotator, om je hierbij te helpen.
\nBackup rotatie is een strategie die gebruikt wordt in databeheer waarbij meerdere backup kopieën worden gemaakt en opgeslagen met verschillende intervallen, in plaats van te vertrouwen op een enkele backup kopie. Deze methode is bijzonder nuttig omdat het verschillende risico's in verband met dataverlies vermindert. Als bijvoorbeeld een enkele backup kopie beschadigd, overschreven of gecompromitteerd raakt (bijv. door ransomware), kunnen alle gegevens sinds de laatste backup verloren gaan. Door backups te roteren, creëer je meerdere herstelpunten, waardoor je gegevens van verschillende momenten in de tijd kunt herstellen. Deze aanpak biedt een uitgebreider vangnet, omdat het beschermt tegen zowel recent dataverlies als problemen op langere termijn.
\nDe tool `rsync-backup-rotator` omarmt dit concept van backup rotatie. Het automatiseert het proces van het maken en beheren van deze geroteerde backups. De tool gebruikt specifiek een centrale 'current' map die de nieuwste backupgegevens bevat. Op basis van door de gebruiker gedefinieerde instellingen roteert het vervolgens deze gegevens naar verschillende mappen. Voor dagelijkse backups maakt en bewaart het kopieën in submappen die vernoemd zijn naar elke weekdag, binnen een 'week' map. Dit betekent dat er een aparte backup is voor elke dag, zoals 'Maandag', 'Dinsdag', enzovoort. Voor maandelijkse backups, op de eerste dag van elke maand, maakt het een snapshot in een overeenkomstige maandelijkse submap binnen een 'maand' map, zoals 'Januari', 'Februari', etc. Dit systeem zorgt ervoor dat gebruikers een reeks backups met tijdstempel hebben, wat flexibiliteit en veiligheid biedt in hun dataherstel opties.
\nRsync is een tool die backups zowel efficiënt als effectief maakt. Het werkt door alleen de delen van bestanden bij te werken die zijn gewijzigd sinds de laatste backup, in plaats van alles opnieuw te kopiëren. Deze aanpak vermindert de hoeveelheid te verzenden gegevens aanzienlijk, wat slijtage van harde schijven en SSD's bespaart en de kosten voor cloudopslag verlaagt, aangezien minder datawijzigingen minder I/O-bewerkingen betekenen. In wezen zorgt rsync ervoor dat backups snel en licht zijn op resources, waardoor het een slimme keuze is voor regelmatige databackup en rotatie.
\nRsync is een standaard, niet-commerciële tool die is ingebouwd in veel besturingssystemen zoals GNU/Linux, BSD-varianten en macOS, waardoor het gemakkelijk toegankelijk is zonder extra installaties of aankopen. Vertrouwd door miljoenen wereldwijd, hebben de robuuste en efficiënte databackup mogelijkheden het gevestigd als een betrouwbare en veelgebruikte industriestandaard.
\nOm een enkele kopie te maken met rsync, kun je het commando `rsync -arvz BRON DOEL` gebruiken. In een eerder bericht heb ik uitgelegd hoe je rsync kunt gebruiken voor het maken van backups, die je hier kunt vinden: How to Use Rsync to Make Backups. Het is belangrijk om zorgvuldig te beslissen wat je wilt back-uppen, of het nu een eenvoudige documentenmap of een volledige installatie is. De `rsync-backup-rotator` tool, zoals besproken in deze blogpost, werkt onder de aanname dat je een functioneel kopieermechanisme hebt. Dit mechanisme moet een up-to-date kopie van je bestanden bijhouden in een map met de naam \"current\", die zich bevindt op een pad dat toegankelijk is voor de tool, waardoor efficiënte rotatie mogelijk wordt.
\nNet als mijn horloges, hier en hier, geef ik er de voorkeur aan dat mijn tools tijdloos, zelfverklarend, eenvoudig en toegewijd aan hun taak zijn. De rsync-backup-rotator is gemaakt met dezelfde ontwerpfilosofie.
\nDe tool is een bash script dat zonder rare afhankelijkheden of bloat draait op vrijwel alle GNU/Linux, BSD en macOS systemen. Je kunt het waarschijnlijk ook op Windows aan de praat krijgen met behulp van de WSL. Het is ontworpen om zijn werk nu en in de toekomst te doen, zonder onderhoud of verplichte updates.
\nJe kunt de tool hier downloaden: https://source.willem.com/rsync-backup-rotator/ Daar vind je ook instructies en een changelog. De tool wordt gedistribueerd als vrije software onder de GPLv3 licentie, bedoeld om je vrijheid te garanderen om alle versies van deze tool te gebruiken, te delen en te wijzigen.
\nOm rsync-backup-rotator te gebruiken, voer je het script uit met de vereiste argumenten: ./rsync-backup-rotator.sh
In de toekomst ben ik van plan om meer tools en applicaties uit te brengen onder de GPLv3 licentie als vrije software. Hoewel dit een klein begin is, is het mijn bescheiden poging om iets terug te geven aan de wereld. Blijf veilig, blijf geback-upt!
\nStel je een week voor zonder je smartphone, slechts vervangen door de elegante eenvoud van een smartwatch. Deze week deed ik dit, liet mijn smartphone achter en gaf een Apple Watch de leiding. Velen prijzen dit aan als een bevrijdende ontsnapping aan onze aandacht vragende digitale metgezellen, maar maakt het de hype echt waar? Ga met me mee op deze intrigerende reis, waar technologie minimalisme ontmoet, en ontdek of minder echt meer kan zijn.
\nVoor dit experiment heb ik de Apple Watch Ultra 2 met 4G-connectiviteit gekozen. Dit stelt hem in staat om onafhankelijk van de iPhone te functioneren en zelfstandig te communiceren via zijn eigen antennes.
\nVergeleken met veel andere horloges, waaronder klassieke uurwerken zoals de Rolex DateJust 36MM, is de Apple Watch Ultra groot. Toch past dit bij zijn doel, aangezien het grotere formaat ruimte biedt voor een grotere batterij en meer schermruimte. Meer dan welke andere smartwatch dan ook, vind ik dat deze Apple Watch een modern tool watch is, doelgericht gebouwd en volgepakt met technologie.
\nJe kunt de exacte details het beste bij je mobiele provider navragen, maar over het algemeen vereisen de 4G-varianten van de Apple Watch een extra abonnement. Voor het Nederlandse Vodafone-netwerk is er \"OneNumber\", wat een passende naam is voor wat deze dienst in wezen doet: twee apparaten (je smartphone en je smartwatch) tegelijk laten werken met hetzelfde telefoonnummer. Het is zo simpel als het kunnen beantwoorden van elk gesprek vanaf beide apparaten (onafhankelijk).
\nIn de loop der jaren heb ik uitgebreid met smartwatches geëxperimenteerd, maar bij de meeste moest ik binnen Bluetooth-bereik van mijn smartphone blijven; wat betekende dat ik twee apparaten moest meenemen om het te laten werken. Deze keer was ik vooral geïnteresseerd in het fenomeen dat door anderen wordt beschreven als een bevrijdend gevoel dat je krijgt als je je smartphone thuislaat.
\nJe moet deze klassieke recensie van de eerste Apple Watch met 4G-ondersteuning van Benjamin Clymer van Hodinkee, een gerespecteerde horlogeblog, eens bekijken. In zijn 'week on the wrist' merkt Ben op dat je een heel eind komt met alleen een horloge en een enkele (!) AirPod als everyday carry (EDC).
\nVoor mij is de smartphone een essentieel apparaat, omdat het mijn primaire toegangspoort is tot de online wereld waar ik het meeste van mijn geld verdien. Voor mijn werk wissel ik tussen periodes van makkelijk en diep werk, waarbij de laatste een niveau van focus vereist dat gemakkelijk wordt verstoord door een verbonden apparaat zoals een moderne smartphone.
\nHoewel het wonderen zou doen voor mijn focus, wil ik mijn smartphone niet helemaal uitschakelen. Naast mijn verantwoordelijkheden met cloudinfrastructuur , ben ik vader van twee jonge kinderen en je weet nooit wanneer \"de wereld me nodig heeft\". Ook al realiseer ik me dat het slechts \"een gevoel\" is, mezelf volledig loskoppelen geeft me bijna onmiddellijk angst. Eerder probeerde ik een simpele dumbphone te gebruiken die alleen kon bellen of eenvoudige tekstberichten kon verzenden.
\nEen beperkte dumbphone werkt enigszins, maar schiet tekort zodra je moderne connectiviteit nodig hebt, zoals voor het oplossen van cloudproblemen of bij het maken en verzenden van een foto. Dus in plaats van mijn smartphone uit te schakelen, heb ik veel moeite gedaan om hem zo in te stellen dat hij zeer selectief alleen bepaalde meldingen weergeeft, het is iets dat ik blijf verfijnen. Ik heb het gevoel dat er ruimte is voor verdere verbetering en daarom experimenteer ik graag met verschillende apparaten, zoals reMarkable, om mijn prestaties bij diep werk te verbeteren; met als doel een krachtige balans te vinden tussen connectiviteit en eenzaamheid.
\nDus, toen ik alles had ingesteld, legde ik mijn smartphone in een tas en ging ik mijn gang met alleen mijn Apple Watch. Tijdens mijn dagelijkse activiteiten heb ik de schermtijd van mijn smartphone tot een absoluut minimum beperkt. Tijdens mijn experiment had ik dagen als vader en enkele werkdagen waarbij ik ook moest reizen. Gewoon een normale mix van \"Willem Life\".
\nIn en rond het huis vond ik de Apple Watch bijzonder sterk, omdat het echt elke gewoonte die je mogelijk hebt ontwikkeld om (automatisch) je telefoon op te pakken om te kijken of er iets \"nieuws\" is, tenietdoet. Je weet wel, de gewoonte om hem te controleren omwille van het controleren. Wanneer je hem niet meer binnen handbereik kunt krijgen, zul je merken hoe diepgeworteld deze \"reflex\" is geworden. Zonder dat ik in de digitale wereld sprong, voelde ik me veel meer in het \"hier en nu\". Dat maakt een verschil!
\nAf en toe kwam er een melding binnen die onmiddellijke actie vereiste. Ik had bijvoorbeeld één falende webservice die een uptime alarm activeerde. Deze storingen zijn zeldzaam, maar ik vond het erg prettig dat ik zonder vertraging op de hoogte werd gebracht van dit probleem. Nadat ik de melding had ontvangen, liep ik naar mijn iPad en begon ik het probleem aan te pakken, op een zeer weloverwogen manier. Dit is een ander effect van de Apple Watch als primair apparaat: je zult je andere apparaten met een grotere vastberadenheid gebruiken - je gaat iets specifieks doen in plaats van alleen maar rond te kijken. Ik vind dit ook geweldig.
\nTijdens het werk biedt de Apple Watch me niet zoveel extra's, het is gewoon een ander scherm als ik al omringd ben door andere schermen. Ik denk dat het fijn is als het je waarschuwt voor een aankomende agendagebeurtenis of een taak op je to-dolijst, maar voor mij verandert het niet zo veel aan de manier waarop ik werk. Als ik werk, ben ik al goed verbonden vanwege de aard van mijn werk . Maar natuurlijk kan de impact van de Apple Watch op jouw werk anders zijn. Misschien vind je dit gekke experiment dat ik eerder deed leuk: programmeren op Apple Watch .
\nMet twee nieuwsgierige kinderen word ik vaak gebombardeerd met \"de vragen des levens\", waarvan ik er veel kan beantwoorden, maar sommige vereisen het opzoeken van wat trivia. Ik bedacht me dat dit is waar Siri op de Apple Watch echt schittert. In plaats van je telefoon te pakken om iets op te zoeken, kun je Siri gewoon een vraag stellen. De truc is hier om te weten hoe je Siri moet vragen (of aansturen) om de juiste resultaten te krijgen. Toen mijn zoon me vroeg naar de grootste vulkaan in het zonnestelsel, wist ik dat die op Mars was, maar mijn kennis ontbeerde sappige details. \"Hé Siri, zoek op wikipedia naar de vulkaan op Mars\" levert je binnen enkele seconden resultaten op, waardoor je een reis door het wonderland van zoekmachine-advertenties bespaart. Krachtig spul, als je eenmaal een paar van deze aanwijzingen hebt onthouden.
\nCreativiteit ontstaat wanneer ik in een gefocuste gemoedstoestand ben, vaak wanneer ik alleen word gelaten met mijn gedachten. Ik weet nooit precies wanneer en waar nieuwe ideeën me te binnen schieten. Soms ga ik zitten en gebruik ik mijn reMarkable papiertablet om mijn gedachten te cultiveren en vast te leggen. Maar er zijn momenten dat ik het niet bij me heb, zoals wanneer ik ga wandelen op het platteland . Ik ontdekte dat de spraakrecorder een geweldige en wrijvingsloze, natuurlijke manier is om mijn gedachten vast te leggen. De Apple Watch filtert geweldig alle (omgevings)geluid uit de opnames. Ik vond het terugluisteren naar deze opnames een zeer rijke manier om te reflecteren en te journalen, omdat er zoveel detail in de toon van de stem zit, naast de daadwerkelijke woorden.
\nAls het werkt, ervoer ik magie, maar ik merkte dat de ervaring af en toe wegviel. De Watch vereist zijn eigen beheer, naast je smartphone. Het kan veel van de instellingen van de iPhone spiegelen, maar niet volledig.
\nIk was verrast en werd irritant onderbroken toen het op mijn pols begon te trillen en me waarschuwde voor blootstelling aan hard omgevingsgeluid - terwijl ik op mijn racefiets door een sterke tegenwind reed. Of, wanneer het je eraan herinnert om op te staan... terwijl je in een auto rijdt. Of, je \"tips\" geeft over hoe je het horloge moet gebruiken - wanneer je gewoon wilt dat het uit de weg gaat. Of talloze verzoeken, per individuele app, om goedkeuring voor het gebruik van locatievoorzieningen. Super irritant en overbodig, vooral als je apps al bepaalde toestemmingen op je telefoon hebt gegeven (zoals wie wil niet het gebruik van de GPS in de Maps-app toestaan?)
\nMaar een fundamenteler probleem dat ik ervoer, is dat de Apple Watch geen continue ervaring is. Je moet hem van je pols halen als de batterij leeg is. In tegenstelling tot een smartphone die je kunt blijven gebruiken tijdens het opladen, verbreekt de Apple Watch de verbinding en stopt met functioneren tijdens het opladen. Hij meldt je geen inkomende oproepen of (belangrijke) meldingen. Omdat de Apple Watch regelmatig moet worden opgeladen, betekent dit dat je nog steeds bijna dagelijks je smartphone moet gebruiken.
\nHet verslaat een beetje het doel van een telefoonloze ervaring, omdat het gehannes tussen verschillende apparaten ook een zekere mentale inspanning vereist. Je moet vooruit plannen (bijv. \"heb ik 's nachts voldoende batterijvermogen beschikbaar of niet?\"). Ik kon geen natuurlijke routine vinden om de dingen gaande te houden.
\nIk weet dat sommige mensen de Apple Watch 's nachts opladen, wanneer hun telefoon op hun nachtkastje ligt. Maar dit betekent dat je de stille wekker of het meldingssysteem van de Watch niet kunt gebruiken - krachtige functies wanneer je je bed deelt met een partner. (Of een van de mogelijkheden van de Watch om je slaapgewoonten te volgen, wat dat betreft.).
\nAndere mensen laden de Apple Watch op terwijl ze 's ochtends douchen. Tussen 30 en 60 minuten snelladen kun je de batterij tot 80% opladen. Misschien ben ik te snel of efficiënt voor het horloge, maar mijn ochtendroutine duurt minder dan 15 minuten met slechts een koude douche en een kopje koffie.
\nIk heb geprobeerd twee Apple Watches te gebruiken, waarbij ik ze tussen mijn pols en de oplader wisselde. Dat maximaliseert de \"horlogetijd om de pols\", maar is belachelijk overbodig, omdat het nog meer apparaten, geld, abonnementen en beheer vereist. Het gaat in tegen mijn waardering voor minder is meer . Dit leidde me tot de conclusie dat misschien wel de beste smartwatch geen smartwatch is.
\nHoe we met technologie omgaan, is fundamenteel nog steeds een menselijke beslissing, jij bepaalt wat je doet, wat vastberadenheid en discipline vereist. Mijn experiment met het telefoonloos leven diende als een confrontatie dat alles wat ik nodig had minder was, niet meer technologie om te komen waar ik echt wil zijn: in het hier en nu!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2023-11-10_apple-watch-als-telefoon/", "title": "Apple Watch als telefoon", "summary": "Stel je een week voor zonder je smartphone, slechts vervangen door de elegante eenvoud van een smartwatch. Deze week deed ik dit, liet mijn smartphone achter en gaf een Apple Watch de leiding. Velen prijzen dit aan als een bevrijdende ontsnapping aan onze aandacht vragende digitale metgezellen, maar maakt het de hype echt waar? Ga met me mee op deze intrigerende reis, waar technologie minimalisme ontmoet, en ontdek of minder echt meer kan zijn.", "image": "https://willem.com/nl/2023-11-10_apple-watch-als-telefoon/Apple-Watch-als-telefoon-800px.jpg", "date_modified": "2023-11-09T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2023-11-01_en-daar-is-licht/", "content_html": "De donkere dagen zijn aangebroken op het noordelijk halfrond, en daarmee ook de behoefte aan goede verlichting op je fiets. Hoewel batterijverlichting prima kan werken, moet je ze wel opgeladen houden. Ik wilde een verlichtingssysteem op mijn racefiets dat gewoon werkt. Lees verder voor wat licht in de duisternis!
\nSinds mijn verhuizing naar het Limburgse platteland, bevind ik me vaker in volslagen duisternis omdat veel landweggetjes geen straatverlichting hebben. Met twee jonge kinderen moet ik een beetje creatief zijn wanneer ik ga sporten; bijvoorbeeld als ze in bed liggen. Dit betekent dat goede fietsverlichting niet alleen een luxe is, maar essentieel voor hoe ik mijn fiets gebruik.
\nNaast mijn Garmin Edge fietscomputer heb ik de Garmin Varia verlichting, zowel een koplamp (UT800) als een achterlicht met radar (RTL515). Het zijn zogenaamde slimme lampen, die hun bundels en intensiteit aanpassen aan het omgevingslicht en je snelheid. Je Garmin fietscomputer regelt dit via een draadloze verbinding. Meestal werkt dit goed, maar niet *altijd*... en dan kan het een gedoe zijn om het hele systeem te resetten (bijv. beide lampen en de fietscomputer opnieuw opstarten) en/of de individuele draadloze verbindingen te controleren. Soms faalt het *slimme* systeem gewoon en zit je vast met een paar koppig knipperende lampen terwijl je eigenlijk een constante heldere lichtstraal wilt. Een andere (serieuze) beperking is dat de helderste straal - die je nodig hebt in volslagen duisternis - zoveel batterijvermogen gebruikt, dat deze slechts 1,5 uur meegaat (onder goede omstandigheden!). Ik wil gewoon dat mijn verlichting werkt - geen gedoe of batterijbeheer, alstublieft!
\nVrienden van de blog zullen weten dat ik een minimalistische racefiets van Schindelhauer heb, een toegewijde fietsenbouwer uit Berlijn. De aangepaste Siegfried Road die ik gebruik heeft geen dynamo, vandaar mijn oorspronkelijke keuze voor batterijverlichting. Om dit te veranderen, heb ik op de een of andere manier een wiel met dynamo, elektrische draden en een paar goede dynamo-aangedreven lampen nodig.
\nDe meest efficiënte en onderhoudsvrije dynamo's zijn naafdynamo's die op/in de as van je wiel zitten. Je wiel zal iets meer rolweerstand hebben, maar je krijgt er een constante en oneindige toevoer van elektrische energie voor terug. Het Duitse SON maakt fantastische fietsdynamo's, ze behoren echt tot de beste als het gaat om energieopbrengst, duurzaamheid en algeheel ontwerp. Alles gemaakt in Duitsland.
\nIk vroeg de fietsfabriek van Schindelhauer of ze me een wiel met dynamo konden leveren voor mijn Schindelhauer Siegfried Road. Sommige van hun andere fietsen hebben dynamo-aangedreven verlichting, dus ik waagde mijn kans. Helaas konden ze me geen passend wiel leveren, maar ze waren absoluut bereid me te helpen. Ze boden me een originele velg aan die ze op voorraad hadden omdat deze niet aan hun kwaliteitsnormen voldeed, aangezien er wat kleine krasjes op zaten. Naast de velg gaven ze me de specificaties van het exacte dynamo-model dat het beste zou werken op mijn racefiets: ik had een SON28 dynamo met 32 spaakgaten nodig.
\nNu hoefde ik alleen nog een bekwame wielbouwer te vinden die het aangepaste racefietswiel met de SON naafdynamo kon maken. Hoewel ik vrijwel alles zelf kan, vereist het creëren van een perfect uitgebalanceerd en gespannen wiel vakmanschap dat mijn mogelijkheden te boven gaat. Dus ging ik terug naar mijn oude woonplaats Uithoorn waar ik de lokale fietsenwinkel kende, Ruud van der Schaft. Ik legde mijn gekke plan uit en hij stemde er gelukkig mee in me te helpen als ik hem alle benodigde onderdelen zou leveren.
\nMet het nieuw gemaakte dynamo-aangedreven wiel moest ik uitzoeken welke verlichting ik zou gebruiken en hoe ik deze zou aansluiten op de naafdynamo. Ik heb een aantal zeer goede ervaringen met de Supernova fietsverlichting op mijn woon-werk fiets. Ze zijn een typisch voorbeeld van wat er gebeurt als je Duitsers technologie laat ontwerpen en ontwikkelen: ze gaan helemaal los! Hun nieuwste model, de M99 DY PRO, heeft een matrix van 11 LED's en nieuwe besturingselektronica die een grootlichtfunctie mogelijk maken. Het produceert lichtwaarden tot 1.000 lumen en 200 lux. Dat noem ik nog eens licht! HA! Ik vind dit echt geweldig.
\nVoor de achterkant koos ik de Supernova E3 Achterlicht 2, die goed samenwerkt met de Supernova koplamp. Beide Supernova lampen hebben condensatoren die de lampen aan houden, zelfs als je stopt met je dynamo-aangedreven fiets, waardoor de zichtbaarheid wordt verbeterd wanneer je moet stoppen op de weg (bijv. bij verkeerslichten).
\nHet installeren van de dynamo-aangedreven verlichting op een racefiets kan wat denkwerk, geknutsel en creativiteit vereisen. Mijn fiets is gemaakt van aluminium en sommige onderdelen hadden al gaten die ik kon gebruiken om de elektrische draden doorheen te leiden. Maar voordat ik permanente wijzigingen aanbracht, sloot ik mijn verlichting op een 'snelle en vuile' manier aan om te zien of alle onderdelen goed samenwerkten.
\nOm verschillende redenen, waaronder duurzaamheid en uiterlijk, wilde ik de elektrische kabels zoveel mogelijk verbergen. Gelukkig had mijn voorvork gaten waardoor ik de hoofdkabels naar de naafdynamo kon leiden.
\nDe grootste uitdaging op mijn fiets was om de kabel door het fietsframe te leiden. Het vereiste het boren van een klein gat in een van de buizen. Ik ben erg terughoudend om gaten in mijn fiets te boren, maar ik dacht (afgaande op andere fietsen met gaten hier) dat het de structurele integriteit van mijn frame niet zou schaden.
\nMijn fiets heeft aerodynamisch gevormde buizen, ze zijn niet perfect rond, waardoor er wat verticale ruimte overblijft bij de trapas waarvan ik aannam dat die groot genoeg was om een elektrische draad door te laten. Uiteindelijk moest ik mijn trapas, crankstel en pedalen verwijderen om bij de gaten in mijn fietsframe te kunnen.
\nVoordat ik de eigenlijke (dunne) draden doorvoerde, gebruikte ik een dikkere en stevigere koperen kabel als geleider. Het is veel eenvoudiger om een stevige kabel te 'sturen'.
\nLater gebruikte ik deze stevige kabel om de eigenlijke kabel door te trekken. Het vereist geduld en enige inspanning, maar uiteindelijk lukt het je wel. Ik heb de eigenlijke draad tijdelijk aan de geleidingsdraad gesoldeerd om het trekken iets gemakkelijker te maken. Ik gebruikte een klem om een sterke verbinding tussen beide kabels te maken.
\nHet achterlicht heeft een kabel die ik door mijn zadelpen heb geleid, hij gaat in een klein gaatje dat zich net onder mijn zadel bevindt. Die kabel loopt helemaal naar beneden naar de trapas waar hij de andere kabel van de voorkant van mijn fiets ontmoet.
\nUiteindelijk was ik in staat om alle draden aan te sluiten, de individuele draden aan elkaar te solderen en ze te krimpen. Ik heb wat extra kabellengte in de zadelpenbuis gelaten met twee klemverbinders zodat ik hem indien nodig kan verwijderen.
\nNadat ik alles weer in elkaar had gezet, is het resultaat verbluffend. Beide lampen werken goed en ik ben zeer tevreden met hoe het is afgelopen. Ik kreeg een opmerking dat het bijna lijkt alsof dit in de fabriek is geïnstalleerd - ik vat dat op als een compliment!
\nEn er was licht! WOW! Het kostte wat tijd en moeite (..) maar het was het zeker waard. De dynamo-aangedreven verlichting neemt het gepruts met draadloze batterijverlichting weg en vervangt deze door een duurzame oplossing die op de lange termijn veel minder aandacht vereist. Het werkt gewoon!
\nGisteren had ik het plezier om een trainingssessie te leiden over de toepassing van geavanceerde AI-technieken, zoals OpenAI's grote taalmodellen (GPT), voor een team van individuen met verschillende achtergronden, opleidingsniveaus en disciplines. De resultaten verrasten me!
\nIk arriveerde een uur te vroeg – niet met de trein (vanwege een storing), maar met de auto – een speling van het lot die serendipiteus bleek te zijn. Het gaf me de kans om vooraf alvast de sfeer op te snuiven en onverwachte maar plezierige gesprekken te voeren over onder andere raceauto's en gezondheidsdata.
\nWe doken in de wereld van gezondheidsdata en de significante rol die grote datamodellen spelen in de gezondheidszorg en persoonlijke coaching. Ik introduceerde WHOOP, een 24/7 gezondheids- en fitnesssensor, en benadrukte hoe de schat aan data nu toegankelijk is via OpenAI, waardoor coachingadvies op maat mogelijk is, afgestemd op iemands fysieke conditie en persoonlijke doelen.
\nDe trainingssessie zelf was een spannende mix van demonstraties, waarbij werd getoond hoe zowel betekenisvolle als grillige verhalen uit tekst kunnen worden gemaakt. We verkenden het afstemmen van content op specifieke doelgroepen – of het nu kinderen, tieners of zelfs snelheidsliefhebbende senioren zijn. We bespraken het gebruik van OpenAI om strategieën te bedenken, zoals een socialmediacampagne of een verkooppraatje, doordrenkt met aangepaste data en details die relevant zijn voor een potentiële klant.
\nIk benadrukte het cruciale idee dat iemands unieke touch altijd zichtbaar moet zijn in de resultaten. Dit is geen eenrichtings \"tekstgenerator\"; het is meer een uitwisseling met een soort digitale assistent aan wie je ideeën presenteert en van wie je deskundige antwoorden ontvangt. Ik demonstreerde ook andere tools, zoals de iA Writer app, die met zijn minimalistische interface afleiding aanzienlijk vermindert - waardoor het een perfect hulpmiddel is voor creativiteit.
\nWe sloten af met een vijfpuntenactieplan, waarmee de deelnemers praktische tools en toegankelijke instructies kregen om daadwerkelijk toe te passen na afloop van de training.
\nOntdek de transformerende kracht van AI met een unieke, praktische trainingssessie die ver afstaat van uw standaardlezing. Ik breng een dynamische, interactieve vertelbenadering die deelnemers betrokken en geïnvesteerd houdt. Hierom is mijn AI-training een waardevolle investering voor uw organisatie:
\nMijn sessies zijn niet alleen informatief; ze zijn boeiend en ontworpen om de aandacht van begin tot eind vast te houden. Klaar om uw team naar de AI-gedreven toekomst te stuwen? Neem contact met mij op via mail@willem.com voor een voorstel op maat, aanpasbaar per aantal deelnemers en evenementlocatie. Laten we samen het potentieel van uw organisatie ontsluiten!
\nHet geven van deze trainingen is ongelooflijk lonend. De impact van deze opmerkelijk krachtige nieuwe technologische vooruitgang op individuen en een organisatie – letterlijk aan tafel – van dichtbij meemaken, was ronduit opwindend. De feedback die ik krijg op alles wat ik heb uitgelegd, geeft me enorm veel energie en voedt mijn enthousiasme om AI nog verder te verspreiden. Is dit iets waar uw organisatie baat bij zou kunnen hebben? Zo ja, neem dan contact op!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2023-10-14_ai-training/", "title": "AI Training", "summary": "Gisteren had ik het plezier om een trainingssessie te leiden over de toepassing van geavanceerde AI-technieken, zoals OpenAI's grote taalmodellen (GPT), voor een team van individuen met verschillende achtergronden, opleidingsniveaus en disciplines. De resultaten verrasten me!", "image": "https://willem.com/nl/2023-10-14_ai-training/AI-Training-800px.jpg", "date_modified": "2023-10-13T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2023-10-13_hallo-vreemdeling/", "content_html": "Tijdens mijn verse woklunch in Amsterdam viel me iets vreemds op: andere mensen die binnenkwamen om iets te eten negeerden de persoon achter de toonbank en bestelden liever via een digitale kiosk. Het gekke hieraan? Ze staan maar een paar centimeter van elkaar verwijderd!
\nSterker nog, ze staan zo dicht bij elkaar dat de medewerker alvast op het scherm kijkt om de juiste groenten te kunnen pakken – alles zonder dat er een woord wordt gewisseld. Nu snap ik het: moderne technologie maakt ons efficiënter, maar ik denk dat ik getuige ben van iets diepers: we praten liever niet meer met elkaar.
\nMisschien merk ik deze dingen op omdat ik het boek \"The Power of Strangers: The Benefits of Connecting in a Suspicious World\" van Joe Keohane aan het lezen ben. In zijn boek bespreekt de auteur zijn eigen experimenten met het praten tegen willekeurige vreemden, verrijkt met onderzoek en historische literatuur over de oorsprong van de mensheid, gastvrijheid en de pure noodzaak om met anderen in contact te komen om te overleven.
\nDenk er eens even over na. Wanneer heb je voor het laatst iemand gegroet die je niet kende? Wanneer ben je spontaan een gesprek aangegaan? Grote kans dat je het je niet eens herinnert! Waarschijnlijk waren jij of de ander \"bezig\" met andere dingen (zoals het prutsen met een smartphone).
\nAls menselijke soort zijn we gekomen waar we nu zijn omdat onze voorouders samenwerkten. Je hoeft er niet op uit te gaan om voedsel te jagen, toch? We evolueerden van stammen naar grotere gemeenschappen waar het ontmoeten van vreemden ons toegang kon geven tot voedsel en andere middelen. Onbekende mensen werden als gasten behandeld en kregen om deze reden genereuze gastvrijheid.
\nNu, met de opkomst van digitale technologieën, kun je niet anders dan het gevoel hebben dat er iets op het spel staat, een ontastbare prijs van moderne efficiëntie: ons vermogen om met vreemden te praten.
\nWe winkelen online, scannen onze boodschappen bij de zelfscankassa, bestellen een taxi via een app en zitten achter onze schermen in het café of de koffiebar. Contact met willekeurige vreemden wordt steeds zeldzamer. Toch zijn er verrassende voordelen verbonden aan een simpel gesprek met iemand die je niet kent.
\nZelfs een kort en eenvoudig gesprek kan je een goed gevoel geven. Je leert misschien iets onverwachts, en het heeft ongetwijfeld de kracht om je begrip van anderen te verrijken. Net als de auteur van het boek over het ontmoeten van vreemden, ben ik zelf gaan kijken of dit echt waar was.
\nDe afgelopen weken ben ik gesprekken aangegaan met willekeurige mensen: op het station, in de supermarkt, op straat en in de stad. Ik begin altijd voorzichtig, door iemand gewoon te groeten of een 'makkelijke opmerking' te maken over dingen zoals het weer of iets even onschuldigs. Zodra je een reactie krijgt, kun je gemakkelijk 'voelen' of de persoon openstaat voor verdere discussie. Een open vraag, zoals \"waar ga je naartoe?\" (op een treinstation), levert vaak geweldige resultaten op. Ik heb meerdere gesprekken gehad waarbij mensen meer deelden dan alleen hun bestemming, vaak met gedetailleerde redenen voor hun reizen. Een goede luisteraar zijn zorgt ervoor dat het gesprek natuurlijk verloopt.
\nHet is echt leuk. Ik heb een overvloed aan onverwachte dingen geleerd, zoals het leven in Suriname, hoe de rol van treinconducteurs in de loop der jaren is geëvolueerd, hoe de vulkanen op IJsland eruit zien en de gedachten van een beleidsmaker over de impact van AI op het begrip van de wereld door mensen.
\nIk geloof echt dat meer mensen contact zouden moeten maken met anderen door simpelweg op een analoge en natuurlijke manier te praten. Het zou een beter begrip van elkaar kunnen bevorderen en dienen als een krachtig tegengif tegen de toenemende polarisatie van onze moderne wereld.
\nHet is meer dan een half jaar geleden dat ik van de stad naar het platteland verhuisde. Ik reis regelmatig tussen deze locaties voor werk en vrije tijd. Omdat ik een fietsliefhebber ben, heb ik op beide plaatsen een fiets staan, en dit heeft me tot een grappige ontdekking geleid.
\nAfgelopen november ben ik verhuisd naar het Limburgse platteland na vele jaren in de buurt van Amsterdam gewoond te hebben. Ik ben nog steeds bezig om mijn nieuwe omgeving te verkennen, eropuit trekkend met mijn fiets als een ontdekkingsreiziger, experimenterend met verschillende routes. Elke bocht en wending heeft de potentie om te verrassen — een enorm verschil met de monotonie van een routine woon-werkverkeer!
\nIk heb nog steeds een fiets op mijn kantoor in Amsterdam, en af en toe ga ik er een stukje mee rijden. Soms is een frisse neus alles wat nodig is om een moeilijk werkprobleem op te lossen. Ik vind het heerlijk. Op beide locaties geniet ik van fietsen door de natuur, omdat het me helpt denken. Water lijkt mijn geest nog beter te stimuleren. Daardoor volgen veel van mijn favoriete fietsroutes rivieren, beken of oevers van meren.
\nVaak omschreven als een welkome ontsnapping aan de drukke stad, biedt de \"Ronde Hoep\" route nabij Amsterdam fietsers een meeslepende ervaring in de natuur. Je geniet van panoramische uitzichten terwijl je meandert langs de bochten van de Amstel en de Waver.
\nUitgestrekt en dunbevolkt, de \"Peel\" in Limburg voelt voor mij als een onontdekt land op zich. Hoewel de historische winning van turf als brandstof zijn sporen heeft nagelaten, heeft de natuur het land nu teruggewonnen. Grote stukken zijn onaangetast, en sommige gebieden hebben zelfs de status van Nationaal Park verdiend.
\nKijk eens naar de verschillen! Van de weg (of het gebrek daaraan), tot de straatlantaarns, bewegwijzering en gebouwen. Beide plaatsen worden beschouwd als \"natuur\", maar het contrast kan bijna niet groter zijn.
\nDezelfde activiteit in verschillende omgevingen ervaren, doet je beseffen hoe betekenis kan variëren afhankelijk van je locatie. Waar je bent, doet er significant toe. Veel mensen verlaten hun habitat nooit. Het doet je je afvragen: hoeveel van de wereldproblemen komen voort uit het missen van verschillen in betekenis van concepten die we als vanzelfsprekend beschouwen?
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2023-08-23_hetzelfde-anders/", "title": "Hetzelfde, Anders", "summary": "Het is meer dan een half jaar geleden dat ik van de stad naar het platteland verhuisde. Ik reis regelmatig tussen deze locaties voor werk en vrije tijd. Omdat ik een fietsliefhebber ben, heb ik op beide plaatsen een fiets staan, en dit heeft me tot een grappige ontdekking geleid.", "image": "https://willem.com/nl/2023-08-23_hetzelfde-anders/Hetzelfde-Anders-800px.jpg", "date_modified": "2023-08-22T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2023-05-31_impact-van-training/", "content_html": "Deze maandag heb ik 235KM afgelegd op mijn fixed gear fiets tijdens de Fietselfstedentocht 2023. Het was een mooie rit met redelijk weer en gunstige wind. Toch nam ik de uitdaging serieus en bereidde ik mezelf voor met degelijke training. In deze post kijk ik naar de trendgegevens van mijn WHOOP ter voorbereiding op de Elfstedentocht.
\nTijdens dit eendaagse evenement fietsen ongeveer 16.000 mensen door de Nederlandse provincie Friesland. Het doel is om stempels te verzamelen in verschillende dorpen en steden. Bij de finish wordt je stempelkaart gecontroleerd en als alles in orde is, krijg je een zeer verzamelwaardig \"Elfstedenkruisje\". Deze medaille wordt op jouw naam geregistreerd. Er is speciale aandacht voor mensen die \"De Tocht\" meerdere keren hebben voltooid, sommigen meer dan 60 keer!
\nHet is een leuk evenement, maar het open (en vaak winderige) landschap van Friesland kan erg uitdagend zijn als een duurrit. De editie van vorig jaar was gruwelijk: slechts 9.661 mensen finishten de rit (van de 16.000 die startgerechtigd waren). Ik was er één van en de herinneringen aan vorig jaar spoorden me aan om mijn training serieus te nemen.
\nDe Elfstedentocht van dit jaar zou mijn 6e keer zijn, maar alles in de aanloop naar de editie van dit jaar was anders voor mij. Zoals vrienden van deze blog misschien weten, ben ik van de stad naar het platteland van Limburg verhuisd. Dit verbrak effectief mijn routine van forenzen met de fiets. Mijn dagelijkse ritten van en naar kantoor waren (achteraf gezien) erg belangrijk voor mijn algehele conditie. Ik draag WHOOP, een biometrische tracker en het was een duidelijke getuige van de achteruitgang van mijn lichamelijke conditie:
\nWHOOP meet veel dingen, waaronder hartslagvariabiliteit (HRV). Het is onder andere een goede indicator van hoe fit en ontspannen je bent. Hoe hoger, hoe beter. Maar let op: deze metriek is zeer persoonlijk. Mijn HRV is meestal aan de lage kant - terwijl andere mensen metingen hebben in de honderdsten van milliseconden. Als je naar HRV kijkt, moet je naar de relatieve trend kijken om er iets van te begrijpen. In mijn WHOOP-gegevens kun je duidelijk zien dat het bergafwaarts gaat: mijn conditie leed onder de stress en veranderingen die gepaard gingen met de verhuizing met mijn gezin naar een nieuwe plek.
\nHoewel ik nog steeds aan het settelen ben in Limburg, heb ik het wel tot een prioriteit gemaakt om het fietsen weer op te pakken om de achteruitgang van mijn conditie (en gewichtstoename) te stoppen. Omdat mijn fiets is uitgerust met degelijke verlichting, greep ik de kans om 's avonds laat te gaan fietsen (als de kinderen slapen) - of tijdens de lunch wanneer ik thuis werk. Ik ben er nog steeds mee bezig, maar het belangrijkste doel was om mijn uren op de fiets te verhogen, elke fiets die dan ook.
\nDe eerste paar weken van training waren echt waardeloos, man, het was zwaar. Om het nog erger te maken... kreeg ik in februari een vervelend effectieve COVID, die een grote impact had op mijn lichaam. Ik voelde me ellendig, zelfs lopen voelde al als een inspanning. Tijdens een van de eerste ritten na mijn infectie waren mijn prestaties zo slecht dat ik serieus twijfelde aan mijn vermogen om de Elfstedentocht van dit jaar te rijden.
\nIk overtuigde mezelf ervan dat ik met wat vastberadenheid de zaken nog kon omdraaien, het tempo kon opvoeren en COVID uit mijn lichaam kon verdrijven. Er waren nog maanden te gaan voor de Elfstedentocht, genoeg tijd om wat serieuze kilometers te maken. Het was niet makkelijk, maar het werkte! Ik voelde me steeds beter, ik kreeg het vertrouwen dat nodig was om de gran fondo te rijden op mijn fixed gear fiets.
\nDus, afgelopen maandag (29 mei 2023) was het tijd voor de Elfstedentocht van dit jaar. Het was een hele mooie rit! Het weer was goed en de windomstandigheden waren gunstig op grote delen van de 235 km lange route. Samen met mijn broer Kevin en zwager Rob hebben we de route voltooid en ons Elfstedenkruisje verdiend!
\nTijdens de dag heb ik zowel mijn WHOOP als Garmin gebruikt om gegevens te verzamelen. Je kunt duidelijk zien dat de inspanning gedurende de dag varieert, waarbij de hartslag gedurende bepaalde perioden omhoog en omlaag gaat.
\nAls je van details houdt, kun je de daadwerkelijke gegevens van de Garmin Edge 1030 Plus head-unit van mijn fiets bekijken, inclusief alle onbewerkte sensorgegevens. Vind het op Garmin Connect.
\nIn vergelijking met Garmin biedt WHOOP een bredere dataset, inclusief gegevens van vóór en na het evenement. Hier kun je zien dat mijn hartslag aanzienlijk hoger is na het grote evenement in vergelijking met de avond ervoor: het lichaam heeft tijd nodig om te herstellen.
\nNa een goede nachtrust was mijn lichaam nog steeds aan het herstellen van het grote evenement. WHOOP berekende een herstelscore van 7% - een metriek die is afgeleid van het modelleren van mijn normale biometrische waarden op een willekeurige dag. Topsporters blinken uit in sneller herstellen van inspannende dagen. Hier is ruimte voor verbetering!
\nIn een jaar waarin alles voor mij veranderde, voelde het als een grote prestatie om precies hetzelfde te doen als een jaar eerder: het voltooien van de Elfstedentocht! Net als Alice in Wonderland: \"Nu, hier, zie je, kost het al het rennen dat je kunt doen, om op dezelfde plaats te blijven.\" Ik kijk uit naar het volgende jaar van \"Willem in Wonderland\"!
\nDe beste tijd om te beginnen met het verzamelen van biometrische gegevens was 10 jaar geleden.... de op één na beste tijd? Vandaag! Bouw NU een referentiedataset op, zodat je de langetermijneffecten op je welzijn kunt volgen. Zelfs als je vandaag niet traint - het kan nog steeds nuttig zijn voor later. Je kunt een gratis WHOOP-bandje en je eerste maand gratis krijgen via deze link: https://join.whoop.com/willem
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2023-05-31_impact-van-training/", "title": "Impact van training", "summary": "Deze maandag heb ik 235KM afgelegd op mijn fixed gear fiets tijdens de Fietselfstedentocht 2023. Het was een mooie rit met redelijk weer en gunstige wind. Toch nam ik de uitdaging serieus en bereidde ik mezelf voor met degelijke training. In deze post kijk ik naar de trendgegevens van mijn WHOOP ter voorbereiding op de Elfstedentocht.", "image": "https://willem.com/nl/2023-05-31_impact-van-training/Impact-van-training-800px.jpg", "date_modified": "2023-05-30T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2023-05-08_tablet-als-gereedschap/", "content_html": "De bruikbaarheid van de iPad Pro heeft recentelijk veel discussie opgeroepen. Sommige gebruikers beweren dat het een teleurstelling is en niet voldoet aan de verwachtingen die door traditionele laptops zijn geschapen. Er zijn echter minder voor de hand liggende voordelen aan de iPad die het overwegen waard zijn. Deze blogpost duikt in deze voordelen en deelt inzichten in de persoonlijke ervaring van het gebruik van een iPad Pro.
\nEén zo'n kritiek op de iPad Pro komt uit een tot nadenken stemmend artikel van @vincelwt. Hoewel veel van de punten die in het artikel worden aangehaald valide zijn, is het belangrijk om de unieke sterke punten van de iPad Pro te verkennen. Door deze aspecten te onderzoeken, hoopt deze blogpost licht te werpen op hoe de iPad Pro een veelzijdige en krachtige tool kan zijn wanneer deze effectief wordt gebruikt.
\nVoor diegenen die geïnteresseerd zijn in meer achtergrondinformatie over het werken met tablets, heb ik een aantal artikelen geschreven die een diepgaande blik bieden op mijn ervaring met het gebruik van verschillende tablets als tools, waaronder tablets met Windows- en Linux-besturingssystemen. Enkele hoogtepunten:
\nDeze schat aan kennis kan waardevolle inzichten bieden voor lezers die graag meer willen weten over de praktische toepassingen van tablets in verschillende contexten.
\nBij het overwegen van de verschillende beschikbare iPad-modellen is het cruciaal om te onthouden dat groter niet altijd beter is. De 12,9-inch iPad Pro weegt, in combinatie met een Magic Keyboard, meer dan een MacBook Air, wat misschien niet ideaal is voor gebruikers die draagbaarheid prioriteren. De 11-inch iPad Pro en kleinere iPad Mini-modellen bieden daarentegen een lichter alternatief, zonder veel in te leveren op het gebied van kracht en functionaliteit. Door te kiezen voor deze compactere opties kunnen gebruikers genieten van de voordelen van een krachtige tablet met behoud van draagbaarheid, waardoor ze ideaal zijn voor productiviteit, entertainment en creativiteit onderweg.
\nHet gebruik van de iPad in portretmodus biedt een meer natuurlijke en intuïtieve ervaring voor het lezen en annoteren van documenten, die sterk lijkt op het gevoel van traditioneel papier of boeken. Deze oriëntatie leent zich goed voor taken die focus en aandacht voor detail vereisen, zoals het beoordelen van lange teksten of studeren. Door 'donkere modus' en 'nachtdienst' in te schakelen naast een gedimd scherm, verbetert de iPad de gebruikerservaring verder door de hoeveelheid blauw licht te verminderen, wat kan helpen bij het voorkomen van vermoeide ogen en een betere slaap bevordert. Bovendien maakt de leesmodus van Safari gebruik van deze oriëntatie, waardoor het gemakkelijker is om online content te navigeren en te consumeren op een comfortabelere en visueel aantrekkelijkere manier.
\nInvesteren in een iPad met 5G- of LTE-connectiviteit zorgt ervoor dat je altijd toegang hebt tot internet, ongeacht je locatie. Het vermogen van de iPad om naadloos te schakelen tussen wifi- en mobiele datanetwerken betekent dat je verbonden kunt blijven zonder te vertrouwen op mobiele hotspots of te zoeken naar openbare wifi. Dit gemak komt voort uit het \"iPhone-DNA\" van de iPad, dat dezelfde mobiele connectiviteitstechnologie bevat als de smartphones van Apple. Als gevolg hiervan kun je genieten van ononderbroken browsen, streamen en online communicatie, waardoor de productiviteits- en entertainmentopties onderweg worden verbeterd.
\nIn plaats van te kiezen voor het Magic Keyboard met een trackpad, kan het voordeliger zijn om de Smart Keyboard Folio te overwegen, die geen muis bevat. De ware kracht van de iPad ligt in het 10-vinger multi-touchscreen, dat zorgt voor meer intuïtieve en natuurlijke interacties met het apparaat. Vertrouwen op een muis duwt gebruikers onbedoeld terug naar traditioneel laptop-achtig gedrag, waardoor het volledige potentieel van de touch-interface van de iPad wordt beperkt. Door de mogelijkheden van het touchscreen te omarmen, kunnen gebruikers content beter manipuleren en genieten van een meer meeslepende ervaring. Lees mijn volledige vergelijking tussen het Magic Keyboard en de Smart Keyboard Folio voor een gedetailleerde vergelijking van deze toetsenbordopties en ontdek hoe elk accessoire de algehele iPad-ervaring kan beïnvloeden.
\niPads hebben een opmerkelijk vermogen om up-to-date en gesynchroniseerd te blijven, zelfs wanneer ze niet in gebruik zijn, vooral wanneer ze zijn uitgerust met 5G-connectiviteit. Deze functie zorgt ervoor dat je apparaat up-to-date blijft met e-mails, meldingen en software-updates, waardoor een efficiënte en naadloze gebruikerservaring mogelijk is. Wanneer je je iPad oppakt, is deze klaar voor gebruik zonder dat je waardevolle tijd hoeft te besteden aan het inhalen van de laatste communicatie of het wachten op de installatie van updates. Deze always-on connectiviteit bespaart niet alleen tijd, maar stelt je ook in staat je te concentreren op taken en activiteiten die er het meest toe doen, waardoor je algehele productiviteit en plezier bij het gebruik van je iPad wordt verbeterd.
\nZelfs als je jezelf geen kunstenaar vindt, blijkt de Apple Pencil een uitstekende tool te zijn voor het annoteren van documenten en screenshots. Het biedt een precieze en intuïtieve methode om tekst of afbeeldingen te markeren, waardoor je ideeën en feedback effectiever kunt communiceren. Nadat je je annotaties hebt gemaakt, kun je je werk snel verspreiden via e-mail, iMessage, Signal of sociale mediaplatforms dankzij de deelmogelijkheden van de iPad. Dit gestroomlijnde proces elimineert het gedoe van bestandsbeheer, waardoor je je puur op de inhoud kunt concentreren. In essentie verhoogt de Apple Pencil de iPad-ervaring en transformeert deze tot een veelzijdige en efficiënte tool voor zowel professioneel als persoonlijk gebruik.
\nDoor je iPad-apps op een vergelijkbare manier te organiseren als je iPhone, kun je profiteren van hetzelfde spiergeheugen voor veeg- en tikbewegingen. Deze vertrouwdheid zorgt voor een meer samenhangende gebruikerservaring, waardoor naadloze overgangen tussen apparaten mogelijk zijn en uiteindelijk je algehele productiviteit verbetert. Bovendien kan het hebben van dezelfde apps geïnstalleerd op zowel je iPad als iPhone een aanzienlijk voordeel bieden, omdat het zorgt voor consistentie in functionaliteit, instellingen en gegevens op al je apparaten. Deze synchronisatie bevordert een efficiëntere workflow en stelt je in staat gemakkelijk verder te gaan waar je gebleven was, ongeacht welk apparaat je op een bepaald moment gebruikt.
\nCoderen op de iPad wordt een haalbare optie met behulp van de Blink app en een Virtual Private Server (VPS) waarop Mosh draait. Hoewel er kosten aan verbonden zijn, kunnen de voordelen van het kunnen uitvoeren van build- en deploy-taken, zelfs wanneer je iPad is uitgeschakeld, van onschatbare waarde zijn voor ontwikkelaars die op zoek zijn naar flexibiliteit en efficiëntie. Het is belangrijk om te erkennen dat teksteditors zoals VIM of Emacs misschien niet ieders voorkeur hebben, maar voor sommige gebruikers, waaronder ikzelf, bieden ze een plezierige en effectieve codeeromgeving. Het omarmen van deze aanpak kan het potentieel van de iPad als een veelzijdige tool voor softwareontwikkeling en andere technische taken ontsluiten.
\nHet debuggen en inspecteren van webapplicaties op de iPad Pro wordt een haalbare optie dankzij de Inspect Browser. Hoewel het misschien geen identieke ervaring biedt als de populaire Firefox- of Chrome DevTools, levert de Inspect Browser een bewonderenswaardige prestatie in het leveren van essentiële debug- en inspectiefunctionaliteiten. De compatibiliteit met de iPad Pro stelt webontwikkelaars in staat om efficiënt aan hun projecten te werken zonder te vertrouwen op een traditionele desktop- of laptopconfiguratie. Dit gemak zorgt niet alleen voor meer flexibiliteit, maar laat ook de aanpasbaarheid van de iPad Pro zien als een krachtige tool voor verschillende professionele taken, waaronder webontwikkeling, ontwerp en onderhoud.
\nNa een iPad een aantal jaren te hebben gebruikt, ben ik tot de conclusie gekomen dat het een laptop in de traditionele zin niet kan vervangen. Door de manier waarop je werkt opnieuw te bedenken en te profiteren van de voordelen van een tablet, kan de iPad echter een krachtige en veelzijdige tool zijn. Uiteindelijk zullen individuele voorkeuren variëren, daarom blijft Apple naast hun iPad-reeks ook geweldige laptops produceren.
\nAls onderdeel van mijn software-optimalisatie om cloudkosten te verlagen, moest ik een bestaand stuk inefficiënte serversoftware vervangen door iets dat gebruik maakt van robuustere (maar gefragmenteerde) tools die beschikbaar zijn in Debian GNU/Linux. Kon het GPT4 taalmodel me wat AI-magie bieden? Lees verder!
\nOnderdeel van de clouddiensten van mijn bedrijf is de zogenaamde \"Lemmid Manager\", een geïntegreerd contentmanagementsysteem dat ruwe input (tekst, video's, afbeeldingen) neemt en mooie, goed presterende statische websites genereert. Geconfronteerd met stijgende cloudkosten, ben ik bezig delen van de software te herschrijven om efficiënter te zijn: minder computerkracht gebruiken om dezelfde resultaten te bereiken.
\nJe realiseert het je misschien niet, maar wanneer je je telefoon gebruikt om een foto te maken, wordt deze altijd liggend (of breedbeeld) opgeslagen. Wanneer je een staande (of rechtopstaande) foto maakt, voegt je telefoon simpelweg een beetje extra informatie toe die de manier waarop je de camera hebt gehouden opslaat - zodat wanneer je de foto terugkijkt, deze correct georiënteerd wordt weergegeven. Het is sneller om één bitje (extra) informatie te schrijven dan om de daadwerkelijke bits en bytes waaruit je afbeelding bestaat te roteren.
\nDit is allemaal prima als de foto je telefoon niet verlaat, maar wanneer je de foto naar een website uploadt, moet deze geoptimaliseerd worden voor het web. De daadwerkelijke afbeeldingsbits en -bytes moeten dan de daadwerkelijke inhoud van de foto weerspiegelen. De afbeelding kan dan verder geoptimaliseerd worden voor laadsnelheden en verschillende viewports.
\nModerne (smartphone) camera's slaan de oriëntatie op in de zogenaamde EXIF die de daadwerkelijke afbeeldingsgegevens vergezelt. Om de afbeelding (bits en bytes) correct de oriëntatie van de camera te laten weerspiegelen, moet men de EXIF-gegevens lezen en op basis van de oriëntatie een rotatie-algoritme toepassen op de afbeeldingsbits en -bytes.
\nDe originele (handgeschreven) implementatie gebruikt NodeJS en een module genaamd \"lwip\" (LightWeight ImageProcessor) om dit te doen. Dit werkt prima in de meeste situaties, maar naarmate afbeeldingen groter zijn geworden (vanwege meer megapixels), zijn de geheugenvereisten aanzienlijk toegenomen. Het nadeel van alles in één NodeJS-proces te doen, is dat het geheel een soort geheugenvreter wordt - waardoor de volledige NodeJS-backend eronder lijdt wanneer je hem tot het uiterste drijft door duizenden foto's te verwerken.
\nEen veelgebruikte strategie om knelpunten in een stuk software te optimaliseren, is ze uit het hoofdprogramma te halen. In plaats van afbeeldingen rechtstreeks vanuit NodeJS te verwerken, wil ik veelgebruikte Debian GNU/Linux-tools (die hun sporen verdiend hebben) gebruiken om de automatische afbeeldingsrotatie uit te voeren. Vanuit NodeJS kan ik dan de externe 'auto_rotator' aanroepen en wachten tot deze zijn taak heeft voltooid. Door een NodeJS-proces te laten wachten op een asynchroon resultaat/callback, maak je het weer beschikbaar voor andere verzoeken.
\nHet mooie van vrije software is dat er veel bouwstenen beschikbaar zijn die je kunt gebruiken om je eigen programma's te bouwen. Ik wist dat Debian GNU/Linux tools beschikbaar heeft die de afbeeldingsrotatie op basis van EXIF-gegevens kunnen uitvoeren. De uitdaging is om één script te maken dat deze verschillende tools gebruikt om de klus te klaren en tegelijkertijd enige robuustheid biedt bij het afhandelen van uitzonderingen.
\nIn plaats van zelf diep in alle beschikbare commando's en commando-opties te duiken, besloot ik GPT4 te vragen om een script voor me te genereren dat precies doet wat ik wilde, met behulp van standaardtools die beschikbaar zijn in Debian GNU/Linux:
\nBinnen enkele seconden genereerde OpenAI's GPT4 een bash-script dat ImageMagick (een veelgebruikte grafische tool) gebruikt om aanpassingen uit te voeren op basis van de EXIF-gegevens in een bepaald afbeeldingsbestand. De AI selecteerde de \"exiftool\" om de oriëntatiegegevens te lezen en op basis van de output van die tool het \"convert\"-commando van ImageMagick uit te voeren om de juiste rotatie toe te passen.
\nDe volledige code (die binnen enkele seconden werd gegenereerd) is prachtig becommentarieerd, waardoor je een goed gevoel krijgt van wat er gebeurt. Het is gestructureerd en geoptimaliseerd om door mensen te worden gelezen.
\nNaast de daadwerkelijk werkende code leverde de AI documentatie waarin werd uitgelegd hoe de nieuw gegenereerde software moet worden gebruikt - inclusief installatie-instructies. Dit is iets waarvan ik weet dat de meeste programmeurs het over het hoofd zien (technische documentatie is vaak een bijzaak).
\nBinnen een paar minuten had ik een werkend, gedocumenteerd stuk code dat me helpt een knelpunt in een stuk cloudsoftware op te lossen. Dat is gewoon geweldig - het bespaarde me tijd (die ik vervolgens heb gebruikt om deze blogpost te schrijven).
\nJe kunt je alleen maar afvragen welke effecten grote taalmodellen zoals ChatGPT/GPT4 zullen hebben op hoe we werken. Ik omarm AI-tools volledig - weten hoe je ze moet gebruiken zal in de nabije toekomst essentieel zijn (denk ik)!
\nAls onderdeel van een groter plan om mijn volledige workflow te optimaliseren, doe ik deze maand een klein experiment: een 15 jaar oude ThinkPad X200 laptop gebruiken als mijn hoofdcomputer. Hij is uit een tijdperk van vóór “de cloud”, populair onder liefhebbers van vrije/libre software. Wat kunnen we leren van deze antithese van moderniteit?
\nOorspronkelijk uitgebracht in 2008, werd de ThinkPad X200 beschreven als een lichtgewicht, stevige laptop met tal van hardware-opties, waaronder verschillende opslagopties, geheugenconfiguraties en een breed scala aan processors om uit te kiezen.
\nEr zijn veel “love stories” op het web over de erfenis en het iconische ontwerp van de ThinkPad; als je er niet bekend mee bent, moet je de speciale wikipedia page bekijken. Kortom, het is een computer die sterk gericht is op functie, ontworpen om betrouwbaar, repareerbaar en capabel te zijn.
\nIn tegenstelling tot veel goedkope moderne computers, waren de ThinkPads van weleer ontworpen om lang mee te gaan. Ze zijn repareerbaar en gebruiken veelvoorkomende onderdelen. Hun (onderste) panelen hebben zelfs indicatoren die aangeven welke schroeven welke onderdelen vasthouden, waardoor onderhoud zeer eenvoudig is. Je kunt de computer upgraden met componenten van derden, zoals geheugen en (SSD) opslag. De batterij is verwijderbaar (met een eenvoudige/stevige klik) en kan worden vervangen terwijl de computer draait (op netstroom).
\nWaarom zou je zo'n oude computer willen gebruiken? Ik denk dat er veel te leren valt over de 'moderne manier van werken' door precies het tegenovergestelde te doen. In plaats van een breed scala aan clouddiensten te gebruiken om werk gedaan te krijgen, zal ik deze machine gebruiken om een volledig cloudonafhankelijke, offline-first workflow te ontwikkelen om mijn dingen gedaan te krijgen.
\nOmdat de moderne tegenhangers van de X200, zoals Microsoft Surface of Apple MacBook, naadloos zijn geïntegreerd met clouddiensten (bijv. je hebt een Microsoft ID nodig om in te loggen op Windows 11), is het bijna onmogelijk om dit met een moderne machine te doen. Het zal je steeds weer terug de cloud in duwen.
\nOm dit te laten werken, heb ik een modern besturingssysteem op de X200 geïnstalleerd: de nieuwste stabiele versie van Debian GNU/Linux. Ik heb eerder geschreven over het importance of free software; kortom: jij hebt de controle. Het mooie hiervan is dat al mijn favoriete softwaretools native beschikbaar zijn op deze machine. Geen gedoe met pakketbeheerders van derden zoals Homebrew, Chocolatey of Scoop. Geweldigheid is slechts één \"apt-get install\" verwijderd!
\nDeze specifieke X200-laptop is er een met zijn Intel Management Engine uitgeschakeld en heeft zijn propriëtaire BIOS-firmware vervangen door Libreboot. Hoewel ik me comfortabel voel bij het gebruik van moderne, gesloten apparaten zoals een iPhone of iPad, sta ik open voor de kritiek van de Electronic Frontier Foundation die een compelling case of the security risks maken die inherent zijn aan de macht die deze diep geïntegreerde subsystemen hebben. Voorkomen is beter dan genezen.
\nAls je erover denkt zelf een oude machine te gebruiken, overweeg dan om oude harde schijven te vervangen door moderne SSD-opslag. Ik heb de originele, trage schijf vervangen door een moderne Samsung 8TB SSD. Het is snel en biedt een gigantische hoeveelheid opslagruimte, die alleen wordt geëvenaard door een moderne MacBook Pro van $ 6499.
\nNiet alles is echter geweldig. Het scherm van de X200 laat duidelijk zijn leeftijd zien: zwart is grijs en je kunt duidelijk individuele pixels zien. Ik verwacht geen (web/app) design awards te winnen met dit scherm, maar het biedt wel een (tamelijk) confronterende alternatieve kijk op moderne (vaak zeer lichte/dunne) typografie. Ik denk dat als je je software er duidelijk en geweldig uit kunt laten zien op een middelmatig scherm, alle gebruikers ervan kunnen profiteren (inclusief die op HiPDI/Retina-schermen).
\nGeïnspireerd door Apple's designboek, heb ik extra moeite gedaan om de software-installatie aan de hardware aan te passen. In plaats van een opgeblazen software-ervaring te gebruiken, selecteer ik zorgvuldig een handvol apps en tools om op de oude computer te draaien. In plaats van een volledige desktopomgeving zoals GNOME of KDE, heb ik gekozen voor een zogenaamde tiling Window Manager die probeert het gebruik van beschikbare schermruimte te maximaliseren. Ik gebruik SwayWM dat een drop-in vervanging is voor i3, maar gebaseerd op het moderne Wayland display protocol. Ik heb veel van dezelfde verfijningen gebruikt die ik heb toegepast op mijn \"WillemOS\" tablet experiment.
\nHet doel is om de X200 de komende weken als hoofdcomputer te gebruiken. Mijn moderne MacBook en iPad zijn uitgeschakeld. Ik wil mijn workflow optimaliseren door te leren over mijn afhankelijkheden van de cloud en manieren te vinden om zelfvoorzienender, veerkrachtiger en onafhankelijker te worden.
\nOmdat de oude laptop me minder computerbronnen biedt, dwingt het me om veel aandacht te besteden aan software-optimalisatie. Dit is het andere hoofddoel, aangezien cloud costs have been surging due to rising energy costs. Ik eet mijn eigen hondenvoer, zoals ze zeggen.
\nDe tijd zal leren hoe ver de X200 me zal brengen, maar één ding is duidelijk: deze experimenten duwen je uit je comfortzone - naar een plek waar je volop mogelijkheden hebt om te leren. Het is mijn hypothese dat de lessen die ik zal leren, mij (en mijn klanten) in de toekomst ten goede zullen komen.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2023-05-01_offline-werken/", "title": "Offline Werken", "summary": "Als onderdeel van een groter plan om mijn volledige workflow te optimaliseren, doe ik deze maand een klein experiment: een 15 jaar oude ThinkPad X200 laptop gebruiken als mijn hoofdcomputer. Hij is uit een tijdperk van vóór “de cloud”, populair onder liefhebbers van vrije/libre software. Wat kunnen we leren van deze antithese van moderniteit?", "image": "https://willem.com/nl/2023-05-01_offline-werken/Offline-Werken-800px.jpg", "date_modified": "2023-04-30T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2023-04-20_tips-voor-lange-afstandsfietsen/", "content_html": "Ter voorbereiding op de Fietselfstedentocht van dit jaar (236KM), pakte ik mijn fiets en ging op een avontuurlijke tocht door half Nederland. Het was mijn eerste lange afstand rit na besmet te zijn geweest met COVID. Als je zelf een lange afstand rit overweegt, lees dan zeker verder om waardevolle tips en tricks uit mijn ervaring te ontdekken.
\nElk jaar doe ik graag mee aan de Fietselfstedentocht, een eendaagse lange-afstandstocht door de provincie Friesland. Het is een ongelooflijk evenement waarbij duizenden mensen je aanmoedigen om stempels te verzamelen in verschillende steden. Het kan een serieuze uitdaging zijn, afhankelijk van het weer, en daarom kun je je er maar beter op voorbereiden door te trainen!
\nEr is waarschijnlijk geen betere manier om je voor te bereiden op een lange fietstocht dan door (geleidelijk) te beginnen met fietsen. Na het intensiveren van mijn 'rondjes door de stad' in de buurt van mijn huis, was ik klaar voor serieus lange-afstandsfietsen. Ik besloot om vanuit Limburg naar Amsterdam te fietsen, met een kleine omweg via Venlo, Nijmegen, Arnhem, Flevoland. Ik heb deze route met opzet gekozen, zodat er veel variatie in landschap zou zijn en er een aantal lange rechte stukken op winderige dijken zouden zijn (iets wat je ook in Friesland zult tegenkomen).
\nPlan je route van tevoren, tijdens de rit zul je het al druk genoeg hebben met de uitdaging om hem te voltooien. Je kunt een navigatiesysteem gebruiken of je kunt de verkeersborden volgen. Hoe dan ook, het is verstandig om belangrijke waypoints en steden rond de route te onthouden. Dit geeft je een gevoel van oriëntatie tijdens de rit, wat handig is wanneer je probeert de juiste dosis inspanning te vinden.
\nLange-afstandsfietsen vereist iets meer voorbereiding dan een normaal snel rondje door de stad. Je moet ervoor zorgen dat je fiets in goede technische staat is, je moet wat reservebanden en gereedschap meenemen, en je moet bedenken hoe je jezelf onderweg kunt \"bijtanken\". Het is misschien een goed idee om het vervangen van een lekke band te oefenen, als je dit nog nooit eerder hebt gedaan.
\nEen andere uitdaging is de juiste kleding. Lange fietstochten duren vaak meerdere uren. Weersvoorspellingen zijn lokaal en slechts 'redelijk' betrouwbaar. Zorg voor een set kleding die niet te koud en niet te warm is. Je wilt je energie echt richten op de rit zelf, niet op het hebben van kou of te warm zijn tijdens de rit.
\nAangezien we in moderne tijden leven, zou je kunnen overwegen om vrienden en familie te vragen om je onderweg te ondersteunen. Hiervoor heb ik mijn Garmin Edge verbonden met mijn iPhone, zodat deze inkomende berichten op het display van de fietscomputer kon weergeven. Met de live tracking-functie van Garmin kun je je route en voortgang (inclusief huidige positie, snelheid en hartslag) delen met je familie en vrienden. Ik heb een bericht voorbereid voordat ik vertrok en dit gedeeld met ongeveer een dozijn personen, het maakt de solo-uitdaging iets minder eenzaam. Geloof me, dit kan een groot verschil maken wanneer je door de \"waarom wilde ik dit doen\"-fase gaat die je uiteindelijk tijdens de rit zult tegenkomen.
\nWanneer ik een lange afstand ga fietsen, begin ik altijd langzaam: als je comfortabel 30 km/u kunt fietsen, overweeg dan om met 25 km/u te beginnen. Energie is gemakkelijk op te maken tijdens de eerste paar uur, omdat je je fris en fit voelt. De echte uitdaging is om genoeg energie over te houden in de spreekwoordelijke tank om de laatste uren te voltooien. Bereid je hierop voor door te trainen met een hartslagmeter en ontdek waar je grenzen liggen, probeer dan een optimale snelheid te vinden die je urenlang comfortabel kunt volhouden. Dit vergt een beetje oefening en verandert afhankelijk van de omstandigheden (zoals het weer of hoe goed je hebt geslapen). Leer naar je lichaam te luisteren en verhoog je inspanning slechts geleidelijk aan!
\nNa een ontspannen ochtend thuis in Hegelsom vertrok ik naar Amsterdam. Het weer was redelijk, met wat matige tegenwind op het eerste deel van de route. Ik plande mijn route via verschillende Nederlandse nationale parken (Maasduinen, Hoge Veluwe) en door verschillende steden en dorpen. Op deze manier zou ik een grote verscheidenheid aan landschappen hebben en voldoende mogelijkheden om te eten en drinken. Als noodmaatregel, voor het geval mijn prestaties niet voldoende waren (nadat ik besmet was met COVID), zorgde ik ervoor dat ik mijn OV-chipkaart meenam om de rit te kunnen afbreken door de trein naar Amsterdam te nemen.
\nBij vertrek deelde ik mijn live tracking link met vrienden en familie op Twitter. Naast de realtime gegevens plaatste ik overdag foto's om mensen een idee te geven van wat ik zag. Dit is een leuke manier om herinneringen te creëren (en te delen).
\nEen ander geweldig aspect van lange fietstochten is de enorme hoeveelheid indrukken die je gedurende de dag opdoet. Ik heb ooit gekscherend gezegd dat een rit als deze aanvoelt als een grote vakantie. Terwijl je door het land reist, zie je veel verschillende dingen, zie je veel verschillende mensen (in hun 'natuurlijke habitat') en ervaar je verschillende emoties en gedachten terwijl je fietst.
\nNeem de tijd om te genieten van de omgeving, het is jij, je fiets en je route. Ik denk dat het een van de \"puurste\" manieren is om van je land te genieten, ik vind het geweldig.
\nAls de afstand van je rit lang genoeg is, is de kans groot dat je de spreekwoordelijke \"man met de hamer\" tegenkomt. Het moment waarop je je uitgeput, kapot, zonder energie en motivatie voelt. Het gebeurt, en je moet hier niet bang voor zijn. Een gemakkelijke oplossing hiervoor is om ervoor te zorgen dat je wat (kleine) snacks bij je hebt om van te genieten terwijl je een korte pauze neemt. Slechts een paar minuten op een bankje kan een wereld van verschil maken. Als je meer ervaring opdoet, kun je het aankomen voelen en er rekening mee houden. Schaam je er niet voor om van de fiets te stappen - het is de enige manier om door te gaan!
\nWanneer je je rit voltooit, zul je je overwinnend voelen, op een \"rauwe\" en \"oer\" manier. Dit gevoel van euforie zal dagen, mogelijk weken aanhouden. Het is een geweldige beloning voor je inspanningen - geniet er met trots van!
\nLange-afstandsfietsen is iets speciaals, de impact ervan gaat veel verder dan alleen de kilometers die je fietst. Het is fysiek en mentaal. Je leert over jezelf op een manier die maar weinig andere ervaringen kunnen bieden. Als je erover denkt om dit te doen, volg dan mijn advies: DOE HET - je zult er geen spijt van krijgen.
\nBekijk mijn ritgegevens op Garmin Connect
\nNet als velen zag ik de cloudkosten voor mijn klanten omhoogschieten, een flinke wake-up call. Om te overleven is het essentieel om software-optimalisatie in te zetten als strategie voor het beheer van cloud-uitgaven. Lees mee hoe ik tot 90% op cloudkosten heb bespaard door middel van optimalisatie!
\nVoor veel mensen lijkt \"de cloud\" ongrijpbaar, waardoor het moeilijk te begrijpen is wat er precies bijdraagt aan cloudkosten. Simpel gezegd bestaat de cloud uit computers zonder beeldscherm, gehuisvest in grote kasten en die hele ruimtes of gebouwen in beslag nemen. Deze computers verschillen niet veel van je persoonlijke apparaten, zoals laptops.
\nHoe meer taken je op een cloudcomputer uitvoert, hoe meer rekenkracht en geheugen er nodig is om te voorkomen dat deze trager wordt of crasht. Cloudproviders brengen je kosten in rekening voor de hoeveelheid rekenkracht en geheugen die je gebruikt.
\nNet zoals de batterij van je laptop of telefoon sneller leeg raakt wanneer deze harder werkt, verbruiken cloudcomputers meer elektriciteit wanneer ze op volle capaciteit werken.
\nDe recente stijging van de cloudkosten is voornamelijk te wijten aan stijgende energiekosten. Cloudproviders rekenen deze kosten door aan de eindgebruikers van hun diensten: JIJ!
\nHoewel ik ook de prijzen moest verhogen, voelde het niet goed om de rekening gewoon door te sturen en het af te doen als \"niet mijn probleem\". Ik geloof dat het voor mijn bedrijven essentieel is om de volledige verantwoordelijkheid te nemen voor de stijgende kosten om duurzaam te kunnen floreren. Daarom ben ik begonnen met het verlagen van mijn cloudkosten.
\nLaten we eens kijken naar drie eenvoudige strategieën om cloudkosten te verlagen: taken minder vaak uitvoeren, onnodige gegevens verwijderen en taken delegeren aan anderen.
\nTen eerste is één manier om kosten te besparen het verminderen van de frequentie van specifieke taken. Analyseer je processen en identificeer bewerkingen die veel resources verbruiken. Bepaal of deze taken minder vaak kunnen worden uitgevoerd zonder je doelstellingen in gevaar te brengen. Door resource-intensieve processen minder vaak uit te voeren, kun je resources besparen en je totale cloudkosten verlagen. Bijvoorbeeld:
\nEen andere strategie is om regelmatig onnodige gegevens te verwijderen. Omdat opslagkosten een aanzienlijk deel van je cloudkosten kunnen uitmaken, is het cruciaal om je opgeslagen gegevens te controleren en verouderde of irrelevante bestanden te verwijderen. Door dit te doen, kun je waardevolle opslagruimte vrijmaken en voorkomen dat je onnodige kosten maakt voor gegevens die je niet langer nodig hebt. Bijvoorbeeld:
\nOverweeg ten slotte om bepaalde taken te delegeren aan anderen of gebruik te maken van client-side computing resources. Er zijn veel diensten beschikbaar die gespecialiseerd zijn in het afhandelen van specifieke cloud-gebaseerde bewerkingen, vaak efficiënter dan wanneer je probeert ze intern te beheren. Door sommige van deze taken uit te besteden aan specialisten of gebruik te maken van de snelle processors en het geheugen van de apparaten van gebruikers, kun je profiteren van hun expertise en resources, terwijl je de belasting van je eigen cloudinfrastructuur vermindert. Read my post on leveraging client-side computing power. Deze aanpak kan leiden tot zowel kostenbesparingen als verbeterde prestaties. Bijvoorbeeld:
\nNa maanden van hard werken is het me gelukt om mijn cloud footprint met 66% te verminderen, terwijl ik ongeveer 80% van alle functies en diensten heb behouden. Tegen het einde van het jaar verwacht ik verdere verlagingen, aangezien sommige contracten aflopen.
\nIn het begin leek de taak onoverkomelijk; het was onduidelijk waar te beginnen. Naarmate ik echter meer vertrouwen kreeg en vorderde met mijn optimalisatiestrategie, ontwikkelde ik er een talent voor en ontdekte ik onderweg steeds meer mogelijkheden voor optimalisatie.
\nHet verlagen van cloudkosten hoeft geen complex proces te zijn. Door deze eenvoudige strategieën toe te passen - taken minder vaak uitvoeren, onnodige gegevens verwijderen en taken delegeren aan anderen - kun je een aanzienlijke impact hebben op je cloudkosten en je algehele activiteiten optimaliseren. Uiteindelijk vraag je je misschien af waarom je niet eerder met dit proces bent begonnen. Zoals het gezegde luidt: beter laat dan nooit!
\nDeze maand ging ik terug naar de universiteit voor een speciale cursus wetenschappelijk programmeren. Met de vele recente ontwikkelingen in machine learning (in PowerPoint-taal \"AI\" genoemd), waaronder ChatGPT, voelde het als het ideale moment om me te verdiepen in Python programmeren. Ga met me mee op deze reis.
\nPython heeft enorme populariteit verworven binnen de wetenschappelijke gemeenschap, en terecht. De eenvoud en leesbaarheid maken het toegankelijk voor nieuwkomers, terwijl het de kracht behoudt om complexe taken aan te pakken. De veelzijdigheid van de taal stelt onderzoekers en wetenschappers in staat om algoritmen en modellen relatief eenvoudig te implementeren.
\nEen uitgebreid scala aan bibliotheken die zijn afgestemd op wetenschappelijk computergebruik, zoals NumPy, SciPy, Pandas en Matplotlib, versterkt Pythons positie in dit domein. Deze bibliotheken bieden uitgebreide functies en tools voor data-analyse, statistische modellering en visualisatie, waardoor het wetenschappelijk programmeringsproces wordt gestroomlijnd.
\nIn vergelijking met andere programmeertalen, zoals JavaScript of Ruby, die vaak worden gebruikt in niet-wetenschappelijke contexten zoals webontwikkeling, heeft Python een eenvoudigere syntaxis. Deze eigenschap stelt gebruikers in staat zich te concentreren op het probleem in kwestie in plaats van te worstelen met taalcomplexiteiten. Bovendien maakt Pythons uitgebreide wetenschappelijke ecosysteem het een geschiktere keuze voor onderzoekstoepassingen.
\nBekijk de volgende twee codevoorbeelden, één in C++ en de andere in Python 3. Elk programma voert identieke taken uit: het opvragen van de naam en geboortedatum van de gebruiker, het uitvoeren van basisinvoervalidatie en uiteindelijk het onthullen van de huidige leeftijd van de gebruiker.
\nMen kan gemakkelijk de contrasterende syntaxis tussen de twee talen waarnemen, waarbij Python meer lijkt op alledaags Engels. Dit aspect van Python verbetert vaak de leesbaarheid en het begrip voor veel gebruikers.
\nEen andere factor die bijdraagt aan het succes van Python in wetenschappelijk programmeren is de bloeiende gemeenschap. Onderzoekers en ontwikkelaars uit verschillende disciplines delen kennis, bieden ondersteuning en dragen bij aan open-sourceprojecten, waardoor een omgeving van samenwerking en continu leren wordt bevorderd.
\nGedurende de cursus werden de absolute basisprincipes van programmeren verkend door problemen uit verschillende wetenschappelijke domeinen aan te pakken. Na voltooiing werd een solide begrip van programmeerprincipes verworven, met het vermogen om deze toe te passen in verschillende vakgebieden en projecten.
\nHet herhalen van de basisprincipes van programmeren, zelfs voor ervaren programmeurs (zoals ikzelf), kan enorm nuttig zijn. Na verloop van tijd is het niet ongebruikelijk dat programmeurs gewoonten of snelkoppelingen ontwikkelen die mogelijk niet voldoen aan de beste praktijken. Door terug te keren naar de basis, kun je eventuele schadelijke gewoonten afleren en een sterke basis in programmeerprincipes herstellen. Bovendien betekent de snelle aard van de technologie-industrie dat er voortdurend innovaties en updates opduiken. Door de basis te herhalen, kunnen ervaren programmeurs op de hoogte blijven van de nieuwste ontwikkelingen en methodologieën. Dit proces van herevaluatie biedt ook een mogelijkheid om programmeren met een schone lei te benaderen.
\nDe cursus bestond uit meerdere modules, beginnend met Niveau 1, waar een keuze werd gemaakt tussen ALGORITMES, die zich richtte op het opsplitsen van intuïtieve problemen in stappen die een computer kon begrijpen, en GETALLEN, een wiskundig georiënteerde module die zich verdiepte in getaleigenschappen zonder dat voorkennis van wiskunde vereist was. In Niveau 2 was de keuze tussen TEKST, die zich concentreerde op natuurlijke taalverwerking en sentimentanalyse van tweets, en NUMERIEKE INTEGRATIE, waar belangrijke technieken werden aangeleerd voor het bepalen van oppervlakten onder functies wanneer traditionele integratie niet volstond. Niveau 3 omvatte het werken met BIG-DATA, het analyseren van grote datasets en weerpatronen in Nederland. Een optioneel bonusniveau, BEWEGING, bood een simulatie van het graven van een tunnel door de planeet en verkende natuurkundige problemen die met computerondersteuning oplosbaar waren.
\nOngeacht iemands leeftijd of wijsheid, er is altijd ruimte om iets nieuws te leren, vooral met de vooruitgang in machine learning zoals GPT4. Bovendien biedt teruggaan naar de universiteit een verfrissende verandering, die een volledig andere context presenteert in vergelijking met de commerciële of professionele sfeer waarin ik normaal gesproken opereer. Omarm de mantra: blijf hongerig, blijf dwaas!
\nHet jaar 2022 was heel bijzonder voor mij, nadat ik er hard aan gewerkt heb om het mogelijk te maken: mijn familie en ik zijn eindelijk verhuisd naar Limburg. Om deze mijlpaal te vieren, heb ik mezelf een tijdloos uurwerk cadeau gedaan: de Rolex Datejust 36. Lees verder om te ontdekken hoe het is!
\nEerder beschreef ik mijn en mijn gezin's grote verhuizing van het bruisende Amsterdam naar het rustige platteland van Noord-Limburg. Om dit mogelijk te maken, zowel financieel als professioneel, moest ik flink wat bergen verzetten. Uiteindelijk is alles goed gekomen en wonen we nu gelukkig - midden in bijna nergens (ha!)
\nNadat ik mijn passie voor horloges op een bijna nerdy mechanisch niveau had gedeeld, ontving ik een uitnodiging om prachtige Patek Philippe meesterwerken te passen. Deze ingewikkelde kunstwerken wedijveren met de kosten van een gezinswoning in Limburg. Hoewel ik de vergelijking amusant vind, geloof ik dat de timing niet geschikt was voor mij om zo'n weelderig uurwerk te dragen. Als toegewijde vader ben ik constant ondergedompeld in de levendige wereld van kinderen, bezig met LEGO-bouwen, rollenspellen, hulp bij het badderen en heldendaden op de glijbaan. Deze onstuimige omgeving lijkt nauwelijks de ideale plek voor een verfijnd Patek Philippe Grand Complications horloge.
\nSinds de introductie in 1945 heeft de Rolex DateJust zijn positie als iconisch uurwerk veiliggesteld. Dit klassieke polshorloge heeft een onderscheidend ontwerp dat voorbijgaande trends overstijgt, met zijn elegante vorm en tijdloze aantrekkingskracht. Als het eerste automatisch opwindende polshorloge met een automatisch veranderende datum op de wijzerplaat, toonde de DateJust Rolex's toewijding aan innovatie en precisie. Door de jaren heen heeft dit meesterwerk verschillende verfijningen ondergaan, maar het behoudt zijn oorspronkelijke charme en blijvende allure.
\nDe geschiedenis van de Rolex DateJust is verweven met opmerkelijke figuren, waaronder de Amerikaanse president Dwight D. Eisenhower, die het horloge droeg tijdens zijn ambtstermijn. Naast de associatie met vooraanstaande persoonlijkheden, heeft de DateJust de polsen van avonturiers en ontdekkingsreizigers gesierd, waarmee de veelzijdigheid en betrouwbaarheid werden getoond. Deze horologische klassieker, verkrijgbaar in verschillende materialen, maten en wijzerplaten, boeit horlogeliefhebbers wereldwijd.
\nDoor factoren zoals speculatie, inflatiezorgen en cashrestricties, hebben Rolex-horloges recentelijk een stijgende vraag ervaren, wat leidt tot voorraadtekorten. Als het je lukt er een te vinden bij een lokale erkende dealer, mag je jezelf gelukkig prijzen. Door dit te doen, kun je kopen tegen de catalogusprijs, waardoor je de forse premies vermijdt die gepaard gaan met de tweedehands- of grijze markt, waar sommige modellen een opslag van 200% kennen.
\nMisschien was het geluk, of misschien was het het lot, maar ik stuitte op een Rolex DateJust 36 op voorraad bij Gassan Amsterdam. Hoewel ik niet bijzonder bijgelovig ben, dacht ik dat 22 december een passende datum zou zijn om een horloge te kopen ter ere van het jaar '22. Daarom, toen het vriendelijke personeel de betoverende woorden \"deze is beschikbaar\" uitsprak, reageerde ik gretig met een klinkende \"JA, graag!\"
\nDit specifieke Rolex DateJust-model heeft de klassieke maat van 36 millimeter in diameter. Hoewel deze afmeting naar hedendaagse maatstaven klein lijkt voor een herenhorloge, waardeer ik de ingetogen proporties van al mijn bezittingen, of het nu mijn telefoon, tablet, of horloges zoals de Tudor Black Bay 36 of mijn op maat gemaakte ochs und junior jaarkalender is.
\nHet horloge heeft een levendige blauwe wijzerplaat die overgaat van een statige bijna-zwarte naar een briljant lichtgevende tint in direct licht. Met een gecanneleerde bezel van witgoud (Rolesor, in Rolex-taal), oogst deze DateJust-variant, gecombineerd met de jubilee-band, bewondering van zowel liefhebbers als nieuwelingen.
\nIk koester de hoop dat ik dit uurwerk nog vele jaren in goede gezondheid kan dragen. In zekere zin roepen de afmetingen en kleuren herinneringen op aan het horloge van mijn overleden vader, dat op zijn beurt weer leek op de grootte van het horloge van mijn grootvader - die ook is overleden. Naarmate de jaren verstrijken, zullen mijn kinderen misschien met plezier terugkijken op mij en dit horloge, waardoor een blijvende erfenis ontstaat die generaties overstijgt - de toekomst biedt eindeloze mogelijkheden.
\nDe DateJust 36 is de ultieme wingman, altijd aanwezig om een handje te helpen, wat het leven je ook brengt. Moet je een LEGO-toren bouwen? Hij staat voor je klaar. Een koud biertje openen met de jongens op het werk? Hij is erbij. Naar het casino gaan voor een avondje gokken? Geen probleem, de DateJust 36 is er klaar voor.
\nEn als je je avontuurlijk voelt, neem hem dan mee op de fiets of draag hem tijdens het schrobben van de badkamer - hij is sterk genoeg om alles aan te kunnen. Dus ga je gang, leef je beste leven met de DateJust 36 aan je zijde - geef hem alleen niet de schuld als je wakker wordt met een kater of een ingestorte LEGO-toren.
\nDe DateJust dient als een betrouwbare metgezel om de pols, die zeker jaren meegaat. Wat een passende manier om een bijzonder jaar te herdenken! Zijn aanpassingsvermogen en draagbaarheid zijn echt vertederend. Gezien het feit dat tijd zo waardevol is, helpt dit horloge op gepaste wijze om de passage ervan te volgen!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2022-12-22_rolex-datejust-36/", "title": "Rolex Datejust 36", "summary": "Het jaar 2022 was heel bijzonder voor mij, nadat ik er hard aan gewerkt heb om het mogelijk te maken: mijn familie en ik zijn eindelijk verhuisd naar Limburg. Om deze mijlpaal te vieren, heb ik mezelf een tijdloos uurwerk cadeau gedaan: de Rolex Datejust 36. Lees verder om te ontdekken hoe het is!", "image": "https://willem.com/nl/2022-12-22_rolex-datejust-36/Rolex-Datejust-36-800px.jpg", "date_modified": "2022-12-21T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2022-11-01_verhuizen-naar-het-platteland/", "content_html": "Deze maand was het zover: \"de grote verhuizing\" van Amsterdam naar het platteland van Noord-Limburg. Gedreven door het verlangen van mijn vrouw naar haar roots en onze behoefte aan ruimte, voelde de timing goed. Nu onze oudste bijna vier jaar is en richting de basisschool gaat, overwogen we de landelijke levensstijl. Zou het inruilen van de Amsterdamse drukte voor een nieuw tempo de moeite waard zijn? Lees verder!
\nGeboren midden jaren '80, groeide ik op in de buurt van Amsterdam voordat ik mijn Bachelor Informatica en later mijn Master Informatie Studies aan de Universiteit van Amsterdam volgde. Na de aankoop van een appartement startte ik drie bedrijven, met honderden klanten. Mijn band met Amsterdam is sterk, want ik ben dol op de diversiteit, energie en de nabijheid van alles. Voor fietsliefhebbers zoals ik biedt Amsterdam de ideale omgeving om op twee wielen te verkennen.
\nOndanks zijn charme kent Amsterdam nadelen die ik maar al te goed ken. Rust blijft ongrijpbaar, aangezien vliegtuigen en auto's dag en nacht een onophoudelijk gezoem creëren. Ik heb de donkere kant van het stadsleven aan den lijve ondervonden: de diefstal van de wielen van mijn auto en de huiveringwekkende ontmoeting met een inbreker in mijn slaapkamer tijdens een vroege ochtendontwaking.
\nDe straten van de stad, vol leven, kunnen veranderen in smerige steegjes, waar ratten door schaduwen schieten en een overweldigend gevoel van drukte heerst. Inderdaad, juist de eigenschappen die Amsterdam zo levendig maken, kunnen het ook transformeren tot een uitdagende plek om thuis te noemen, waar de strijd om rust en veiligheid soms de aantrekkingskracht van de bruisende metropool overschaduwt.
\nHoewel ik geniet van de spanning van het stadsleven en de inherente levendigheid, dwingt mijn rol als vader van twee me om mijn prioriteiten te heroverwegen. Door mijn kinderen een veilige omgeving te bieden om van hun jeugd te genieten, wil ik een balans vinden tussen het beschermen tegen de hardere aspecten van het stadsleven en een meer geleidelijke introductie tot de opwindende, snelle wereld die hen te wachten staat. Door hun groei in een veilige omgeving te stimuleren, wil ik hen een gevoel van zelfvertrouwen en veerkracht bijbrengen, zodat ze de uitdagingen en opwinding van het stadsleven aankunnen wanneer de tijd daar is.
\nVerscholen in het zuidoosten van Nederland, betovert Noord-Limburg met zijn bossen, heuvels, beken, boerderijen en dorpen. In plaats van één metropool die het ritme van het leven dicteert, kent Limburg talloze kleine dorpen, elk boordevol clubs en verenigingen. Inwoners, die elkaar goed kennen, zijn trots op het onderhoud van hun omgeving.
\nSommige vrienden en zakelijke connecties waarschuwden gekscherend dat het plattelandsleven een paar decennia achter zou kunnen lopen op de vooruitstrevendheid van de stad. Toch vroeg ik me af, denkend aan de voor- en nadelen van dit tragere tempo, of het inruilen van enkele recente stedelijke ontwikkelingen, zoals toenemende criminaliteit en overbevolking, voor een rustiger bestaan de moeite waard zou kunnen zijn. Er is maar één manier om daarachter te komen!
\nWe vonden een ruim huis in het dorp Hegelsom (±1965 inwoners in 2021), op loopafstand van de basisschool. Straten kennen minimaal verkeer en vliegtuigen vliegen slechts zelden hoog over. Bij onze verhuizing begroetten de gastvrije dorpsbewoners ons vriendelijk en nodigden ons uit voor verschillende buurt evenementen.
\nHet zien van zwerfvuil op straat is een zeldzaamheid en bewoners houden hun huizen netjes. De autochtone bevolking spreekt in hun eigen dialect, wat voor stadsbewoners wellicht vreemd in de oren klinkt. Na tien jaar mijn vrouw en haar familie te kennen, ben ik er echter in geslaagd hun unieke taal te begrijpen.
\nDe nabijheid (te voet) van ons nieuwe huis tot een treinstation met directe toegang tot Amsterdam is geen toeval. Hoewel ik niet meer in de stad woon, behoud ik mijn Amsterdamse appartement als pied-à-terre en kantoor, zodat ik op mijn gemak kan genieten van de stedelijke drukte en tegelijkertijd een veilige haven voor mijn gezin en momenten van rust kan bieden.
\nVerhuizen naar Limburg voelt soms als een sprong in het diepe, maar het biedt me een nieuwe wereld om te verkennen, van te leren en in te leven. Ik ben benieuwd hoe deze verhuizing mijn dagelijkse routines en levensstijlkeuzes in de loop van de tijd zal vormen en beïnvloeden. Ik ben er zeker van dat de impact ervan op mijn leven veel verder gaat dan alleen het veranderen van mijn adres!
\nAfgelopen zondag beleefde ik een adembenemende fusie van de legendarische rockband MUSE en Amsterdam's iconische Koninklijk Theater Carré. Het elektrische geluid van de band in de verfijnde atmosfeer van het theater bleek het recept voor een onvergetelijke avond.
\nAfkomstig uit Teignmouth, Devon, verscheen MUSE eind jaren negentig in de muziekscene en kreeg al snel aandacht voor hun unieke mix van alternatieve rock, elektronische en progressieve elementen. Bestaande uit zanger en gitarist Matthew Bellamy, bassist Chris Wolstenholme en drummer Dominic Howard, heeft het trio een krachtig geluid gecreëerd, gekenmerkt door stijgende vocalen, ingewikkeld gitaarwerk en dynamisch drummen. Door de jaren heen heeft MUSE wereldwijd publiek geboeid met hun opzwepende liveshows en tot nadenken stemmende teksten, waarbij ze meerdere prijzen in de wacht sleepten en hun plaats als een van de meest innovatieve en invloedrijke bands van hun generatie veiligstelden.
\nOngetwijfeld een iconisch cultureel monument in het centrum van Amsterdam, het Koninklijk Theater Carré vindt zijn oorsprong in 1887. Bedacht als een circustheater door Oscar Carré, heeft het zich ontwikkeld tot een gerespecteerde instelling die bekend staat om zijn klassieke aantrekkingskracht en diverse optredens van wereldklasse. Carré boeit het publiek met prachtige architectuur, elegante interieurs en een betoverende ambiance, die een ongeëvenaarde verfijning uitstraalt. In 1991 ontving het theater de titel \"Koninklijk\", wat zijn prestige versterkte. Vandaag de dag blijft Koninklijk Theater Carré een trots symbool van de Amsterdamse cultuur, dat bezoekers betovert met tijdloze charme en boeiende artistieke ervaringen.
\nStel je MUSE's opzwepende optreden voor, resonerend binnen de intieme grenzen van Carré's klassieke setting. Elke stijgende noot en ingewikkelde gitaarriff versterkt door de voortreffelijke akoestiek van het theater, terwijl oogverblindende lichten dansen en glinsteren, reflecterend op de elegante interieurs. In deze fusie van rauwe energie en tijdloze charme wordt het publiek één met de muziek, ondergedompeld in een betoverende, onvergetelijke ontmoeting waar de grenzen tussen verleden en heden, traditie en innovatie, eenvoudigweg oplossen in de atmosfeer.
\nMUSE leverde een meeslepende setlist af, waarbij oude klassiekers werden gecombineerd met nieuw materiaal, terwijl koele, gebalanceerde verlichting elk nummer naar een hoger niveau tilde. De intieme theatersetting onthulde de expressieve gezichten van de band, terwijl het enthousiaste publiek, een ongewoon gezicht in Carré, mee zong en danste. Deze unieke ervaring culmineerde met hun op harmonica geïnspireerde \"Knights of Cydonia\" finale, waardoor iedereen vol ontzag achterbleef.
\nWauw! Ik voel me gewoon heel gelukkig dat ik getuige ben geweest van MUSE's magie binnen de muren van Carré. Een avond die de som der delen overtreft!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2022-10-23_muse-in-carre/", "title": "MUSE in Carré", "summary": "Afgelopen zondag beleefde ik een adembenemende fusie van de legendarische rockband MUSE en Amsterdam's iconische Koninklijk Theater Carré. Het elektrische geluid van de band in de verfijnde atmosfeer van het theater bleek het recept voor een onvergetelijke avond.", "image": "https://willem.com/nl/2022-10-23_muse-in-carre/MUSE-in-Carre-800px.jpg", "date_modified": "2022-10-22T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2022-09-15_de-ultieme-vrijheidsfiets/", "content_html": "Zelden ben ik zo verbaasd geweest door een fiets: de afgelopen 5 maanden sinds ik mijn Brompton vouwfiets in Amsterdam heb opgehaald, waren geweldig! Ongeveer 500 km verderop deel ik graag enkele van mijn ervaringen met dit ingenieuze staaltje techniek, lees verder!
\nIn 1975 vond Andrew Ritchie een fiets uit met een driedelige vouw: een voertuig dat transformeerde in een klein pakket en overal met hem mee kon. De daaropvolgende jaren perfectioneerde Andrew obsessief zijn uitvinding vanuit een gehuurde werkplaats in een lokaal ingenieursbedrijf.
\nOndanks de vraag kreeg Andrew eindeloze afwijzingsbrieven van banken en fietsbedrijven om te investeren. De zaken veranderden in 1987 toen een onder de indruk zijnde Brompton-eigenaar en oprichter van Naim Audio, Julian Vereker, tussenbeide kwam: de Brompton-vouwfiets won de felbegeerde Best Product Award in de Cyclex Bike Show in Londen. De rest is geschiedenis, zoals ze zeggen!
\nVandaag de dag zijn er meer dan 1500 officiële dealers en 15 Brompton Junctions over de hele wereld, waaronder één in Amsterdam. Het originele ontwerp heeft veel andere fietsfabrikanten beïnvloed, het kan daarom gemakkelijk worden beschouwd als een iconische fiets met een bewezen staat van dienst en fans van over de hele wereld.
\nMijn oranje M6L Superlight Brompton tilt alles wat een Brompton definieert naar een hoger niveau met behulp van lichtgewicht onderdelen van titanium. Mijn fiets kwam met 6 versnellingen (2 met een derailleur, 3 in een naaf) en dynamo-verlichting. Ik heb een Brooks cambrium zadel gemonteerd en gekozen voor een geïntegreerde toolset. Uitgerust met mijn favoriete lekbestendige banden van Schwable, dacht ik dat deze fiets perfect zou zijn voor serieuze actie.
\nVouw de fiets in ongeveer 20 seconden uit en je bent klaar om te rijden! De eerste kilometers moest ik een beetje wennen aan de wendbaarheid van de besturing. Vergeleken met mijn single speed Schindelhauer Siegfried Road fiets, accelereert de Brompton snel en stuurt hij heel direct. De kleinere wielen zijn geen probleem omdat de versnellingen en het frame er goed op afgestemd zijn. Dankzij eenvoudige geometrische wetenschap maximaliseert de kleinere omtrek de effectiviteit van de remmen.
\nOmdat ik graag fiets, kon ik met mijn getrainde benen gemakkelijk veel sneller gaan dan ik comfortabel mogelijk achtte op een vouwfiets. De Brompton geeft je snel het vertrouwen om hem te behandelen als een normale fiets. Hoewel goede handling als vanzelfsprekend mag worden beschouwd voor elke fiets, merk ik helaas dat veel moderne \"designfietsen\" dat memo lijken te hebben gemist. Elke fiets moet een plezier zijn om te rijden - vóór alles!
\nGeloof me niet op mijn woord, je moet zeker de video van GCN bekijken waar ze uitzoeken wat er gebeurt als je een prof op een Brompton zet, en hem uit zijn comfortzone haalt? Kan een vouwfiets klimmen? Hoe verhoudt hij zich tot een top racefiets? Ze hebben meervoudig Brits Hill Climb kampioen Andrew Feather meegenomen om daar achter te komen!
\nHoewel het rijden op de Brompton een plezier is, schittert hij pas echt als je afstapt. Je kunt hem overal mee naartoe nemen! Combineer je fietsen met het openbaar vervoer: metro, bus, tram en trein. Je kunt je Brompton zelfs inchecken op de luchthaven!
\nAls je familie of vrienden met een auto hebt, zul je verrast zijn hoeveel extra mogelijkheden er zijn om de vouwfiets te gebruiken en een lift te krijgen. Je kunt je aansluiten en/of afsplitsen wanneer je maar wilt. In tegenstelling tot een gewone fiets, vereist de vouwfiets geen omvangrijke fietsendrager die op de auto moet worden gemonteerd.
\nAls je in een stedelijk gebied woont, zul je het prettig vinden dat je de fiets heel gemakkelijk mee naar binnen kunt nemen. Geen behoefte aan grote sloten of om hem onnodig bloot te stellen aan de elementen of dieven. De kans is groot dat je altijd wel een plekje voor je fiets kunt vinden, zelfs in je favoriete koffiebar.
\nDe Brompton is een geweldige fiets die zich opvouwt tot een klein pakket: waardoor hij zeer veelzijdig is. Ik ontdek nog steeds manieren om deze fiets te gebruiken die ik me met geen van mijn andere fietsen heb kunnen voorstellen! Hij kan gaan waar andere fietsen niet kunnen: maximaliseer de vrijheid die je als fietser geniet!
\nVanmorgen genoot ik van mijn fietstocht over een bijna leeg fietspad, plaatje perfecte zonnestralen verlichtten de dauw boven de velden om me heen. Waar waren al die andere fietsers? Ik vermoed dat het iets te maken heeft met populaire weer-apps. Het valt me op hoe groot de controle van computers op het leven van mensen nu al is.
\nBlijkbaar was er vanochtend kans op regen, zoals aangegeven door de weer-app van de iPhone. Hoewel ik geen druppel regen ben tegengekomen, zorgde dat kleine regenwolk-icoontje op de telefoon ervoor dat minder mensen gingen fietsen.
\nNatuurlijk, ik snap het: weinig mensen vinden het leuk om nat te worden op hun mooie fietsen. Maar wat is er gebeurd met daadwerkelijk uit het raam kijken om het werkelijke weer te bekijken? Een snelle blik zou iedereen de perfecte omstandigheden voor een ritje hebben laten zien. Neem je beslissingen op basis van de weer app?
\nOndanks de recente renaissance in de rangen van \"buzzword bingo\", zijn concepten van kunstmatige intelligentie en machine learning helemaal niet zo nieuw. Het idee om leren te gebruiken als middel om een eenvoudiger systeem op te starten naar menselijke intelligentie kan ten minste worden teruggevoerd tot Alan Turing's idee van een \"kindermachine\" in 1950. In plaats van te proberen een programma te produceren om de volwassen geest te simuleren, waarom niet proberen er een te produceren die de geest van het kind simuleert? Als het vervolgens aan een geschikte opleiding zou worden onderworpen, zou men het volwassen brein verkrijgen.
\nIn zijn boek \"Superintelligentie\", onderzoekt Nick Bostrom grondig de mogelijke wegen naar de creatie van een kunstmatige intelligentie. Wat gebeurt er als machines mensen overtreffen in algemene intelligentie? Zullen kunstmatige agenten ons redden of vernietigen? Zelfs Elon Musk is het met me eens dat iedereen dit boek zou moeten lezen.
\nHoewel de algemene consensus is dat een echte kunstmatige algemene intelligentie nog niet bestaat, zou ik willen stellen dat de samenleving in het algemeen zich perfect opstelt voor een KI om de controle over te nemen. De kokende kikker metafoor is een krachtige manier om hierover na te denken, waarbij de kikker het gevaar van langzaam aan de kook gebracht water niet waarneemt. We mogen onszelf door niemand laten koken, laat staan door een KI!
\nTerwijl ik vanochtend genoot van de lege fietspad, realiseerde ik me dat de weer-app niet de enige is die het gedrag van mensen controleert. Denk aan de volgende voorbeelden:
\nNieuwe technologie maakt mensen altijd bang. Toen de eerste fietsen verschenen, gaven mensen ze de schuld van bijna alles! Toch zijn ze nu op een redelijk goede manier geïntegreerd in ons leven. Mensen kennen de risico's en velen handelen ernaar. Helmen en fiets verlichting zijn heel gewoon. Uiteindelijk verwacht ik hetzelfde voor geautomatiseerde besluitvorming: we zullen leren er op een goede manier mee om te gaan.
\nIn de tussentijd moeten we actief nieuwsgierig blijven en genieten van de moderne wonderen van technologie, zoals het verbazingwekkende DALL-E KI-systeem dat originele, realistische afbeeldingen en kunst kan creëren. Ik heb ermee gewerkt om het artwork bij deze blogpost te maken. De onlangs gestarte discussie over wie de gegenereerde werken bezit verbaast me helemaal niet. Beleidsmakers zouden er verstandig aan doen de grotere vragen rond kunstmatige intelligentie niet te negeren!
\nDe kans is groot dat je wel eens een CAPTCHA bent tegengekomen: ze beschermen webformulieren door je te vragen vreemd weergegeven tekens over te typen of door je te vragen foto's te selecteren die een bepaald ding bevatten. Waarom worden ze gebruikt en is er een gebruiksvriendelijk alternatief?
\nCAPTCHA's zijn ontworpen om computers en mensen van elkaar te onderscheiden en vereisen vaak dat je iets doet wat computers niet gemakkelijk kunnen. Vandaar dat de afkorting staat voor: Completely Automated Public Turing test to tell Computers and Humans Apart. Webbouwers gebruiken CAPTCHA's om hun webformulieren te beschermen tegen geautomatiseerde spam en misbruik.
\nEen typisch webformulier gebruikt twee stappen:
\nHet probleem met deze typische aanpak is dat de eerste stap gemakkelijk kan worden geautomatiseerd door kwaadwillende actoren. Ze gebruiken een andere computer om herhaaldelijk informatie naar de server te verzenden, waardoor deze gedwongen wordt om ladingen informatie te verwerken, vaak met spamberichten. Hackers zijn vooral geïnteresseerd in het vinden van webformulieren waar ze het \"AAN\"-adres kunnen manipuleren, omdat ze dan jouw server kunnen gebruiken om spamberichten naar iedereen ter wereld te verzenden.
\nEen CAPTCHA beschermt je formulier door te voorkomen dat een computer automatisch informatie naar je server verzendt.
\nEerlijk gezegd vind ik ze lelijk en omslachtig, en ik ben niet alleen. Ze introduceren een drempel voor mensen: verlaging van conversieratio's, click-through rates, enz. Bovendien zijn ze vaak erg onvriendelijk voor mensen met suboptimaal zicht.
\nCritici klagen ook over Google als een van de meest populaire leveranciers van gratis CAPTCHA-tests. Men kan zich afvragen waarom ze zo'n dienst gratis aanbieden? Het is een uitstekende manier voor hen om in de loop van veel (commerciële) klantreizen te komen en hun algoritmen te voeden met meer gegevens om mensen te profileren. Het is iets om te overwegen als je privacy en AVG/cookie wetgeving waardeert.
\nDaarom ben ik begonnen met het creëren van een effectief alternatief voor CAPTCHA's om te gebruiken op de webformulieren die ik bouw voor mijn klanten. Mijn aanpak is tweeledig:
\nJe moet begrijpen dat kwaadwillende actoren economisch denken: ze zullen alleen zoveel moeite doen als de potentiële winst het waard is. Als je het hen moeilijk genoeg maakt om je webformulier te misbruiken, is de kans groot dat ze verder gaan en er een punt achter zetten. Voordat ik uitleg wat ik heb gedaan, moet ik je waarschuwen:
\nDisclaimer: Je moet het doel van je formbescherming overwegen, in mijn geval is het (aanzienlijk) verminderen van het aantal spamberichten met behoud van gebruiksvriendelijkheid. Dit stelt me in staat om na te denken over een systeem dat niet noodzakelijkerwijs \"bomvrije\" bescherming biedt, maar als je nucleaire geheimen probeert te beschermen, is deze aanpak misschien niet geschikt voor jou. Overweeg altijd je dreigingsmodel!
\nOm webformulieren te beschermen introduceer ik een extra stap die ik \"een postzegel halen\" heb genoemd. De stappen van het beschermde webformulier worden dan als volgt:
\nSinds 2016 gebruik ik deze aanpak en de post-processing servers hebben letterlijk miljoenen berichten verwerkt, met extreem weinig berichten (<100) die spam zijn. Bij nadere inspectie is het meeste spam dat doorkomt \"handwerk\": mogelijk een indicatie van kwaadwillende actoren die het mechanisme onderzoeken. Omdat het te veel moeite lijkt om het systeem te kraken, is het zeer effectief in het bereiken van mijn doel om de webformulieren te beschermen.
\nHoewel CAPTCHA's begrijpelijkerwijs erg populair zijn, is het niet altijd nodig om ze op je webformulieren te hebben als je alternatieven overweegt. Het is mijn advies om het moeilijker te maken voor kwaadwillende actoren en gemakkelijker voor je publiek!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2022-07-30_captcha-alternatief/", "title": "CAPTCHA Alternatief", "summary": "De kans is groot dat je wel eens een CAPTCHA bent tegengekomen: ze beschermen webformulieren door je te vragen vreemd weergegeven tekens over te typen of door je te vragen foto's te selecteren die een bepaald ding bevatten. Waarom worden ze gebruikt en is er een gebruiksvriendelijk alternatief?", "image": "https://willem.com/nl/2022-07-30_captcha-alternatief/CAPTCHA-Alternatief-800px.png", "date_modified": "2022-07-29T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2022-07-17_offline-muziek/", "content_html": "Muziek heeft de universele kracht om mensen te raken. Verschillende ritmes, emoties en vocalen stellen ons in staat om op een heel persoonlijke manier van muziek te genieten. Muziek ligt me erg na aan het hart en ik hou er niet van als er iets tussenkomt. Daarom ben ik niet afhankelijk van streaming muziekdiensten, maar beheer ik mijn eigen offline muziekbibliotheek.
\nVoor de opkomst van streaming muziekdiensten zoals Spotify of Apple Music, hadden mensen andere manieren om naar muziek te luisteren. Mensen kochten platen, cd-albums en sommigen downloadden zelfs illegaal muziek via diensten zoals Napster of Kazaa. Het luisteren naar digitale muziek nam een vlucht toen Apple de iPod uitbracht, waardoor het erg gemakkelijk werd om je muziek in je zak te stoppen.
\nDe iPod had een monumentale impact op hoe mensen naar muziek luisteren. Terwijl vroege smartphones het gedrag van de iPod imiteerden, gebruiken moderne apparaten hun alomtegenwoordige connectiviteit om nieuwe manieren mogelijk te maken om muziek te ontdekken en te beluisteren.
\nStreaming muziekdiensten zijn erg populair omdat ze een gemakkelijke manier bieden om naar muziek te luisteren: je hoeft niets te beheren. Gewoon afspelen. Sla nummers over die je niet leuk vindt en de algoritmen passen zich automatisch aan je voorkeuren aan. Waarom zou iemand deze magie niet willen, zou je je afvragen?
\nHoewel streaming muziekdiensten erg handig zijn, zijn er goede redenen om te overwegen je eigen muziekbibliotheek te beheren:
\nMensen weten dat ik van muziek hou en vragen me soms hoe ik muziek vind, verzamel, digitaliseer en beluister. Laat me het uitleggen:
\nAangezien ik echt van muziek hou, vind ik de kleine extra moeite van het beheren van mijn eigen offline muziekbibliotheek echt niet erg. Het biedt me vrijheid en controle, maar bovenal: puur plezier!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2022-07-17_offline-muziek/", "title": "Offline muziek", "summary": "Muziek heeft de universele kracht om mensen te raken. Verschillende ritmes, emoties en vocalen stellen ons in staat om op een heel persoonlijke manier van muziek te genieten. Muziek ligt me erg na aan het hart en ik hou er niet van als er iets tussenkomt. Daarom ben ik niet afhankelijk van streaming muziekdiensten, maar beheer ik mijn eigen offline muziekbibliotheek.", "image": "https://willem.com/nl/2022-07-17_offline-muziek/Offline-muziek-800px.jpg", "date_modified": "2022-07-16T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2022-04-18_snake-97-highscores/", "content_html": "Vorige week ontving ik een zeer vriendelijke uitnodiging van een Belgische kunstenares om haar kunsttentoonstelling in Antwerpen bij te wonen. Het tentoongestelde werk had betrekking op het Snake '97 spel dat ik heb gemaakt. Zoekend naar de juiste woorden en vol enthousiasme heb ik de uitnodiging graag geaccepteerd!
\nDe kans is groot dat je het spel dat ik heb gemaakt hebt gehoord of gezien: Snake 97. De dot-matrix graphics en monotone geluiden zorgen ervoor dat miljoenen fans een dosis nostalgie krijgen in retro telefoon gaming. Hoewel ik het spel per ongeluk heb gemaakt, blijft de impact me verbazen.
\nEen van de fans van het spel is Zena Van den Block (1995), een Belgische kunstenares die inspireert door op onverwachte manieren beeldende kunst te creëren. Vaak door middel van spel en toeval zoekt ze naar vertalingen van patronen die ze ontdekt rond terugkerende gewoonten met behulp van beelden uit de populaire cultuur. Door context te creëren of deze doelbewust om te keren, zorgt haar werk ervoor dat je de beelden die je (denkt te) kennen heroverweegt.
\nVoor haar werk met het Snake spel verzamelde ze nauwgezet haar eindscore schermen. Ze gebruikt de uiteindelijke rangschikking van de Snake, vaak in bijna onmogelijke kronkels, als bouwstenen op haar canvas.
\nNaast de dot-matrix lijnen op het canvas, gloeit het funky old school groen in het donker. Het kostte haar maanden om de juiste mix te vinden en haar applicatietechniek te perfectioneren. De \"High Score\" kunstwerken zijn afgewerkt met een plastic-achtig oppervlak, wat perfect de retro vibe van de mobiele telefoonschermen van weleer completeert.
\nVernoemd naar de oorspronkelijke tentoonstellingsruimte in het appartement van de oprichter, organiseert SECONDroom tentoonstellingen met een kortstondige vernissage, waardoor exposities een intiem karakter krijgen. Deze setting stelt je in staat om contact te maken met de kunstenaar en andere toeschouwers.
\nAls de maker van Snake 97 heb ik de graphics van het spel een miljoen keer gezien. Toch voelt het ervaren van de graphics als echte kunst totaal anders. Vernederd en zoekend naar de juiste woorden bekeek ik deze kunstwerken.
\nIk kan maar één woord bedenken om te beschrijven hoe het is om Snake als kunst tentoongesteld te zien: WOW! Mensen vragen me vaak wat het Snake spel me heeft opgeleverd... Nou, ik vind het moeilijk om iets waardevollers te bedenken dan het voorrecht om geweldige mensen zoals Zena te ontmoeten. Nokia's bekende slogan \"Connecting People\" lijkt steeds meer van toepassing op Snake. Ik ben ongelooflijk dankbaar!
\nHoe vaak kijk je in de spiegel? Waarschijnlijk meer dan een paar keer per week! Ik denk hierover na sinds ik mijn nieuwste WHOOP 4.0 biometrische sensor heb ontvangen. Hij is geweldig. Maar, waarom draag ik hem? Welke waarde biedt hij? Waarom zou jij hem dragen?
\nEerst even de basis, laat me WHOOP in een notendop uitleggen. Opgericht door een stel gepassioneerde mensen, maakt WHOOP sinds 2012 biometrische sensoren en software. De sensoren verzamelen gezondheids- en fitnessgegevens, die met behulp van geavanceerde algoritmen worden verwerkt om elke individuele drager persoonlijke inzichten te geven.
\nDoor huidige metingen te vergelijken met gepersonaliseerde historische gegevens, kan WHOOP zien of je klaar bent voor maximale prestaties of dat er iets niet klopt. Het registreert onder andere de effecten van eten, drinken, ziekte, medicatie, sporten, menstruatiecycli en slapen.
\nDe nieuwste generatie sensor heet \"WHOOP 4.0\" en bevat vele verbeteringen ten opzichte van zijn voorganger die ik in een eerdere post besprak. Het meet nu:
\nVergeleken met zijn voorganger zijn er enkele opmerkelijke verschillen:
\nMet letterlijk jaren ervaring met draagbare biometrische sensoren, kan ik heel kort zijn over WHOOP 4.0: het is geweldig. Serieus, ik vergelijk het vaak met een goede smartphone of een comfortabel paar sneakers: je denkt er niet meer aan omdat het naar de achtergrond verdwijnt - waardoor je verder kunt gaan met je leven:
\nJe kunt je gegevens bekijken wanneer je wilt, vanaf je smartphone of op een computer met een groot scherm. Het verzamelt alle gegevens, de hele tijd, je hoeft geen metingen handmatig te starten en te stoppen zoals op Apple Watch. De holistische benadering van gegevensverzameling van WHOOP maakt het mogelijk om alle activiteiten vast te leggen. Ik vind het echt geweldig om te zien hoe mijn avonturen als vader zich verhouden tot het fietsen. Toen mijn dochter werd geboren, legde WHOOP de impact op papa heel duidelijk vast.
\nEr zijn geen onzinnige dingen zoals stappen tellen, activiteitsringen of onnodige gamification met kinderachtige stickers of prestaties. WHOOP is niet het apparaat dat je eraan herinnert om te ademen, om op te staan of om je te belonen met een sticker voor het lopen naar het koffiezetapparaat.
\nDit brengt me terug bij de hoofdvraag, waarom WHOOP dragen? Omdat ik van minimalisme hou daag ik mezelf vaak uit met deze vraag. Het 24/7 dragen van een sensor op mijn lichaam lijkt in tegenspraak met mijn wens om een opgeruimd leven te leiden.
\nIk denk dat het komt omdat je, om een opgeruimd leven te leiden, eerst en vooral moet leven! Ik heb geen herinnering nodig dat mijn gezondheid kostbaar en fragiel is. Ik heb vrienden en familie zien lijden of zelfs overlijden. Fit en gezond zijn maximaliseert je kans om betekenisvolle tijd door te brengen met vrienden en familie. Als een speciale spiegel laat WHOOP mij mezelf zien - en het herinnert me eraan om voor die man te zorgen.
\nWerk, stress, kinderen en ziekte kunnen je uitputten - geleidelijk, stilletjes en onzichtbaar voor het blote oog. Door naar mijn WHOOP-gegevens te kijken, heb ik slechte patronen zien ontstaan - vaak wanneer ik het te druk had met een belangrijk project. Het zien van de tol die je lichaam eist, maakt het gemakkelijker om betere keuzes te maken (waarbij \"beter\" een woordspeling is, verwijzend naar gezondheid!).
\nEr is maar één jij - en je tijd op deze planeet is beperkt. Put je je lichaam uit? Hoe vaak vraag je je af wat er zou gebeuren als je andere keuzes zou maken? Laat WHOOP de spiegel zijn, waardoor je jezelf ziet. Maak de juiste keuzes, wat die ook mogen zijn, en zie de effecten ervan op jou. Gesteund door gegevens heb je alles in huis om de beste JIJ te worden!
\nWil je weten hoe je eruitziet in de datagestuurde spiegel van WHOOP? Ontvang dan je gratis WHOOP-band en je eerste maand gratis via deze link: https://join.whoop.com/willem
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2022-01-14_whoop-4-0-dragen/", "title": "WHOOP 4.0 dragen", "summary": "Hoe vaak kijk je in de spiegel? Waarschijnlijk meer dan een paar keer per week! Ik denk hierover na sinds ik mijn nieuwste WHOOP 4.0 biometrische sensor heb ontvangen. Hij is geweldig. Maar, waarom draag ik hem? Welke waarde biedt hij? Waarom zou jij hem dragen?", "image": "https://willem.com/nl/2022-01-14_whoop-4-0-dragen/WHOOP-4-0-dragen-800px.jpg", "date_modified": "2022-01-13T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2021-12-09_uit-liefde-voor-mini/", "content_html": "Mensen vragen me regelmatig waarom ik een kleine smartphone heb, een moderne iPhone 13 Mini. Vaak antwoord ik simpelweg dat ik hem fijn vind. Het kleinere formaat biedt meer dan alleen gemakkelijker in je broekzak passen. Ik ben de ontastbare grootsheid ervan gaan waarderen, lees verder voor de liefde voor mini!
\nIn mijn werk zie ik veel grote telefoons, als IT'er verwachten mensen dat ik er ook een heb. Toch draag ik een iPhone Mini en zou hem voor niets anders willen ruilen! De iPhone Mini doet absoluut niet onder voor zijn grotere neven als je kijkt naar zaken als de camera, processorsnelheid, software en functies.
\nIn de afgelopen tien jaar zijn smartphones groter geworden en bieden ze meer schermruimte dan hun kleinere voorgangers. Ik begrijp waarom mensen in de verleiding komen door deze \"groter is beter\" trend: Meer content, meer pixels, \"meer van alles\"!
\nDat \"meer van alles\" omvat ook de kosten: nooit ooit zijn smartphones zo duur geweest als de huidige topklasse vlaggenschiptelefoons. De prijsstijging betekent een toename in belang - waardoor zelfs de meest welgestelde consumenten verzekerings- en financieringsplannen overwegen.
\nAls je mijn blog hebt gevolgd, weet je dat ik iets heb met minimalisme. Je zou ongelijk hebben als je denkt dat minimalisme alleen maar gaat over minder of kleinere dingen hebben. In plaats daarvan vind ik het nuttiger om minimalisme te zien als het verminderen van de invloed die al je spullen op je hebben - in termen van kosten, ruimte en rommel.
\nDe iPhone Mini kost ongeveer de helft en weegt bijna 40% minder, maar presteert nog steeds even snel als zijn \"Pro Max\" broeders. Hij deelt dezelfde krachtige chip. Vergis je niet, de binnenkant van de Mini is zeer high-end! Het helpt dat iOS het gebruik van de kleinere schermen maximaliseert omdat het extreem geoptimaliseerd is: het resultaat van vele generaties kleinere schermen.
\nHet kleinere formaat maakt het makkelijker om de iPhone Mini te negeren, waardoor je bevrijd bent van afleidingen. Ik draag hem in een compacte leren hoes die het scherm beschermt en fungeert als een barrière voor mij om de telefoon te gebruiken. Het pakket past nog steeds comfortabel in mijn zak. De hoes herinnert me eraan de telefoon alleen te gebruiken als ik dat echt van plan ben.
\nGrote telefoons passen niet in de meeste zakken, waardoor mensen de telefoon vaak op tafel leggen - of in hun handen houden. Dit vermindert elke barrière om het apparaat te gebruiken. Het maximaliseert de blootstelling aan de dopaminelussen die in de meeste sociale media-apps, nieuwsfeeds en berichtendiensten zijn ingebouwd. Hoe groter de telefoon, hoe meeslepender de ervaring. Mensen gebruiken hun telefoon uit gewoonte, ze hebben er geen controle meer over.
\nHoewel er veel redenen zijn om voor een bepaalde smartphone te kiezen, denk ik dat er goede redenen zijn om voor een kleinere te kiezen in plaats van een alomtegenwoordig mobiel monster. Uiteindelijk komt het neer op persoonlijke voorkeur - weet gewoon van de onverwachte grootsheid van een kleine smartphone!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2021-12-09_uit-liefde-voor-mini/", "title": "Uit liefde voor mini", "summary": "Mensen vragen me regelmatig waarom ik een kleine smartphone heb, een moderne iPhone 13 Mini. Vaak antwoord ik simpelweg dat ik hem fijn vind. Het kleinere formaat biedt meer dan alleen gemakkelijker in je broekzak passen. Ik ben de ontastbare grootsheid ervan gaan waarderen, lees verder voor de liefde voor mini!", "image": "https://willem.com/nl/2021-12-09_uit-liefde-voor-mini/Uit-liefde-voor-mini-800px.jpg", "date_modified": "2021-12-08T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2021-11-19_ontsnappen-aan-de-lekke-banden/", "content_html": "Je vraagt je misschien af hoe lekbestendig een \"lekbestendige\" fietsband nu echt is. Ik ging op onderzoek uit toen ik Schwalbe Durano Plus banden op mijn fiets monteerde. Het was onvermijdelijk dat ik het antwoord zou vinden op de vraag: Hoeveel kilometer kun je lekrijden met lekbestendige banden?
\nHet duurde zo lang voordat ze het begaven dat ik zelfs geen reserveband meer bij me had! De Schwalbe Durano Plus banden zijn echt lekbestendig - maar slechts tot een bepaald aantal kilometers. Tijdens één van mijn woon-werkritten verloor de achterband plotseling druk - een gevoel dat geen enkele fietser echt wil. Helaas, het antwoord!
\nVoordat ik overschakelde op lekbestendige banden, had ik regelmatig lekke banden tijdens mijn ritten. Gemiddeld één per 1500KM, afhankelijk van de omstandigheden. Statistisch gezien heb ik meer tests nodig om duidelijke uitspraken te doen, maar ik vind het wel wat: minder lekke banden, meer fietsen!!
\nBijna iedereen die ik ken gebruikt iOS of Android van een bekend smartphone merk, maar er bestaan nog steeds alternatieven! De Duitse Volla Phone profileert zichzelf als een waardige optie voor diegenen die privacy en vrijheid belangrijk vinden. Ik heb er een gekocht om het zelf te ervaren, lees verder voor mijn bevindingen!
\nDe Volla Phone kan worden omschreven als een midrange Android-smartphone. De specificaties zullen je niet verbazen, maar het is voldoende om dingen gedaan te krijgen. Volla is er in twee smaken, de originele \"Volla Phone\" en de robuuste, waterdichte \"Volla Phone X\". Ze zijn relatief groot, met veel schermruimte voor je apps.
\nHet gebruik van de telefoon voelt heel erg aan als elke andere moderne smartphone, ik beschouw dat als iets goeds. De telefoon voelt zeer solide aan, veel beter dan de prijs van € 359 doet vermoeden. Deze prijs is inclusief een oplader, USB-C-kabel en een transparante hoes.
\nIn tegenstelling tot de gebruikelijke hardware, onderscheidt de software Volla van de meeste andere smartphones. De Android-variant heet \"VollaOS\" en heeft een sterke nadruk op privacy en vrijheid. Het besturingssysteem wordt geleverd zonder vooraf geïnstalleerde Google-apps, waardoor je zelf bepaalt wat je op de telefoon installeert. Ik waardeer dit zeer en juich Volla toe dat ze ons dit alternatief voor mainstream Android bieden.
\nMet Volla's \"Springboard\" en \"Type anything\" startscherm probeert de telefoon je een andere ervaring te bieden. Ik kan het concept waarderen, maar het mist de (gelokaliseerde) verfijning en glans van zijn mainstream concurrenten. Je kunt je afvragen of een klein bedrijf als Volla zulke grote ambities moet hebben als het herontwerpen van de startschermervaring - maar aan de andere kant, waarom niet?
\nIn plaats van erover te klagen, stelt de vrijheid die Volla biedt je in staat om het heft in eigen handen te nemen om de ervaring te verfijnen. Je kunt vrijwel alles op de telefoon aanpassen. De meeste mainstream smartphones staan je dit niet toe.
\nEr zijn veel geweldige alternatieven beschikbaar voor het Android startscherm. Ik hou van minimalisme en daarom vond ik de unlauncher een fantastisch alternatief voor de standaard Volla-ervaring. De vrijheid die Volla biedt, maakt het moeilijk om terug te keren naar een mainstream smartphone.
\nJe bent vrij om te kiezen hoe je apps installeert op de Volla-telefoon. Je kunt alternatieve \"App Stores\" gebruiken zoals de F-Droid app catalog of Aurora Store. Je kunt ook apps sideloaden. Met al deze vrijheid komt de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat wat je installeert veilig en echt is, onderschat de gevaren van een kwaadaardige app voor zoiets persoonlijks als je smartphone niet.
\nVeel moderne Android-apps zijn afhankelijk van de propriëtaire Google Play Services die sommigen omschrijven als een kwaadaardig stuk geïntegreerde spyware. Dingen zoals pushmeldingen en in-app aankopen vereisen vaak Google Play Services. De meeste apps weigeren te werken zonder dat het is geïnstalleerd, wat de mogelijkheden van je \"Google-vrije\" smartphone ernstig beperkt.
\nHet \"microG\" project probeert de leemtes op te vullen met hun herimplementatie van Google's propriëtaire apps en bibliotheken. Met microG geïnstalleerd op je Volla, werken de meeste apps gewoon weer. Hoewel erg praktisch, is microG nog steeds afhankelijk van verschillende Google cloud services om te functioneren. Dus uiteindelijk gebruik je nog steeds Google op je \"Google-vrije\" smartphone...
\nMen kan niets anders doen dan de inspanning achter Volla's poging om een alternatief te bieden voor mainstream Android en iOS respecteren en toejuichen. Waar het ontbreekt aan verfijning, maakt het goed in vrijheid en privacy. Ik hou ervan om deze reden en hoop dat genoeg van jullie dat ook doen - zodat Volla de ontwikkeling kan voortzetten!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2021-10-25_google-free-android-gebruiken/", "title": "Google Free Android gebruiken", "summary": "Bijna iedereen die ik ken gebruikt iOS of Android van een bekend smartphone merk, maar er bestaan nog steeds alternatieven! De Duitse Volla Phone profileert zichzelf als een waardige optie voor diegenen die privacy en vrijheid belangrijk vinden. Ik heb er een gekocht om het zelf te ervaren, lees verder voor mijn bevindingen!", "image": "https://willem.com/nl/2021-10-25_google-free-android-gebruiken/Google-Free-Android-gebruiken-800px.jpg", "date_modified": "2021-10-24T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2021-09-30_inspiratie-van-een-kind/", "content_html": "Samen met mijn kinderen verken ik graag de wereld die wij als volwassenen denken te kennen. Het perspectief van een kind inspireert en verrast! Je hoeft niet de halve wereld over te reizen voor een avontuur: Vlieg met vliegtuigen, vang boeven, los problemen op, bouw en breek dingen - (her)ontdek het avontuur gewoon voor je deur!
\nEen van de meest invloedrijke professoren aan de Universiteit tijdens mijn Masteropleiding daagde studenten altijd uit met de vraag: \"MAAR-, IS HET LEUK?!\" Met al zijn wijsheid zag hij de noodzaak om jonge, slimme geesten te herinneren aan plezier. Wanneer heb je voor het laatst echt plezier gehad? Nee, niet gewoon \"leuk\" of \"aardig\", maar echt ongebreideld \"PLEZIER\"? Het valt me op dat dagelijkse routines na je werk en verantwoordelijkheden de neiging hebben om saaiheid te veroorzaken - het plezier weg te nemen. Gelukkig biedt het ouderschap een echte ontsnapping - grijp de kans voor plezier en avontuur!
\nBezoek een nabijgelegen stad, dierentuin of park en beschouw de reis als een integraal onderdeel van de ervaring. Je woon-werkverkeer zal nooit meer hetzelfde zijn na het zien van het ontwapenende effect dat een jong kind op mensen heeft. Praat met vreemden, stel eerlijke vragen, kijk naar alle wonderen van de grootstedelijke waanzin. Leer de neiging om stil te zijn te negeren: één vraag kan enorm interessante interacties met gewone mensen ontgrendelen!
\nVeeg elke nadruk op prestatie en accumulatie weg door een vers gebouwde blokkenstructuur te vernietigen, je zult leren hoe bevrijdend en hoe leuk dit kan zijn. Speel met Lego en confronteer jezelf met de impliciete aannames van onze samenleving: wie we beschouwen als een boef is misschien gewoon een aardige vent die een ijsje eet.
\nWanneer heb je voor het laatst een puzzel opgelost? Presenteer je anderen met een kant-en-klare oplossing of kun je iemand leren hoe ze dingen zelf kunnen oplossen? We kiezen vaak de snelste weg en presenteren gewoon de voltooide puzzel - maar samen dingen oplossen creëert een gedeeld gevoel van overwinning!
\nModerne gebruikersinterfaces in software lijken veel op puzzels, vooral als je nog niet hebt geleerd hoe je moet lezen. Het lijkt moeilijk te overschatten hoe nuttig het is om een kind naar je app of game te laten kijken. Geweldige apps bieden aanwijzingen met animatie, kleur en geluid om de speler te begeleiden. Interactie met software met alleen je vingers lijkt zo natuurlijk als je een jong kind het ziet doen. Wie heeft er überhaupt een muis of toetsenbord nodig?
\nLaten we fysiek worden! Verken de echte wereld samen door te klimmen, rennen en glijden! Het zal je vergeven worden om je gebruikelijke rondje door de fitnessclub over te slaan na een tijdje buiten met je kinderen te hebben gespeeld. Zelfs je normale buurt biedt genoeg te ontdekken!
\nSla het lokale zwembad of de binnenspeeltuin niet over! Tunnels, platforms, hellingen en afdalingen zullen je op vele manieren uitdagen! Je zult sympathie voelen voor Mario nadat je zelf door nauwe tunnels bent gegaan. Leer het vertrouwen op te bouwen dat nodig is om de hoogste hellingen te beklimmen en samen naar beneden te glijden.
\nGezien de beperkte tijd die we hebben, moet men zorgvuldig overwegen hoe deze te besteden. Je hoeft niet filosofisch te worden om de vruchten te plukken van tijd doorbrengen met je kinderen. Ze zijn een geweldige bron van inspiratie. Leer over jezelf wanneer je samen over de wereld leert. Bovenal zijn ze een geweldige manier om PLEZIER te ervaren! Waar wacht je nog op?
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2021-09-30_inspiratie-van-een-kind/", "title": "Inspiratie van een kind", "summary": "Samen met mijn kinderen verken ik graag de wereld die wij als volwassenen denken te kennen. Het perspectief van een kind inspireert en verrast! Je hoeft niet de halve wereld over te reizen voor een avontuur: Vlieg met vliegtuigen, vang boeven, los problemen op, bouw en breek dingen - (her)ontdek het avontuur gewoon voor je deur!", "image": "https://willem.com/nl/2021-09-30_inspiratie-van-een-kind/Inspiratie-van-een-kind-800px.jpg", "date_modified": "2021-09-29T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2021-08-31_vmware-esxi-beveiligen/", "content_html": "Naar aanleiding van een incident op een server, heb ik een mogelijke inbreuk op de beveiliging gedetecteerd. De betreffende machine draaide VMware ESXi, een bare metal hypervisor die gebruikt wordt om virtuele privéservers te draaien. In standalone modus biedt een webgebaseerde beheerconsole volledige controle over de infrastructuur, wat een risico vormt.
\nGrote en krachtige serverhardware biedt een enorme rekencapaciteit, vaak veel meer dan één applicatie nodig heeft. Door virtualisatie kunnen cloud operators het hardwaregebruik optimaliseren door dynamisch meerdere virtuele machines op één fysieke machine te laden.
\nFysieke machines met VMware ESXi worden beheerd als gecentraliseerd VSphere-netwerk of als standalone machine. Beheerders maken, beheren en configureren virtuele machines via een krachtige webinterface. Zonder een gecentraliseerd VSphere-netwerk hebben beheerders deze webinterface nodig - maar deze openstellen op het publieke internet trekt ongewenste aandacht van hackers.
\nKwaadwillende actoren zoeken actief naar blootgestelde beheerconsoles, in de hoop er een te vinden met een zwak wachtwoord of met bekende security weaknesses. Laat de nieuwsgierige ontdekkingsreiziger in jezelf los en gebruik gewoon Google om find a whole bunch of exposed machines with a special query. Zie mijn blogpost over about special queries on Google als je je zoekvaardigheden wilt opfrissen.
\nLaat de beheerconsole open en iedereen kan proberen in te loggen. Hackers en hun geautomatiseerde bots zullen dit zeker doen! Toegang op afstand voor lokale ESXi-gebruikersaccounts wordt tijdelijk geblokkeerd na meerdere mislukte inlogpogingen - voor iedereen! Dit kan frustrerend zijn wanneer jij als legitieme beheerder toegang tot de console nodig hebt.
\nVolgens mijn eigen easy cyber security tips kan de beveiliging van VMware ESXi worden verbeterd door de beheerconsole volledig te verbergen. Je zou in de verleiding kunnen komen om hiervoor een simpele \"alles afdekkende\" firewall te gebruiken, maar houd rekening met de noodzaak van de beheerconsole: deze biedt essentiële toegang tot actieve virtuele machines. Je wilt echt dat je beheerders 24/7 vanaf elke locatie toegang hebben tot de interface in geval van nood.
\nDus in plaats van de beheerinterface volledig af te sluiten of te verbergen, zocht ik naar een manier om selectief toegang toe te staan, terwijl ik een onopvallend online profiel behield. Omdat ik wil dat legitieme beheerders vanaf elke locatie ter wereld toegang hebben tot de interface, kon ik geen simpel IP-adresfilter gebruiken. Met behulp van een Debian GNU/Linux-machine met nginx als proxyserver kan ik verkeer naar de beheerconsole vooraf authenticeren.
\nIn deze setup draait de Debian-machine op een apart netwerk, op andere hardware, met een vast IP-adres. De VMware-server accepteert alleen verkeer van deze proxyserver via zijn firewall. De proxyserver filtert verkeer met behulp van HTTP-authenticatie via SSL/TLS. Iedereen kan verbinding maken met de proxyserver, maar alleen degenen met geldige inloggegevens kunnen de VMWare-beheerconsole bereiken. De proxyserver lijkt een heel kleine, standaard webserver voor iedereen die hem scant: dit zorgt voor een onopvallende online signatuur.
\nVoeg nog een proxyserver van een ander netwerk op andere hardware toe aan de mix om een single point of failure te voorkomen. Nginx kan geauthenticeerd verkeer doorsturen naar verschillende beheerconsoles op basis van verschillende hostnamen, waardoor je één proxy kunt hergebruiken om meerdere VMware-machines te beveiligen. De proxyservers kunnen worden geconfigureerd om HTTP Basic-authenticatie te gebruiken met standaard en eenvoudige tools, bekijk de nginx documentation for tips on this.
\nDoor nginx als proxy voor de beheerconsole te gebruiken, kun je een authenticatielaag toevoegen en een onopvallende signatuur creëren voor iedereen die je netwerk scant. Dit verbetert de beveiliging van je VMware-machines door ze moeilijker te vinden en te benaderen te maken. Legitieme beheerders kunnen nog steeds toegang krijgen tot de beheerconsole met elke computer zonder de noodzaak van een VPN of vooraf geauthenticeerd IP-adres. Kwaadwillende actoren, hackers en bots zullen het moeilijk hebben om je te vinden. Je verstopt je in het volle zicht!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2021-08-31_vmware-esxi-beveiligen/", "title": "VMware ESXi beveiligen", "summary": "Naar aanleiding van een incident op een server, heb ik een mogelijke inbreuk op de beveiliging gedetecteerd. De betreffende machine draaide VMware ESXi, een bare metal hypervisor die gebruikt wordt om virtuele privéservers te draaien. In standalone modus biedt een webgebaseerde beheerconsole volledige controle over de infrastructuur, wat een risico vormt.", "image": "https://willem.com/nl/2021-08-31_vmware-esxi-beveiligen/VMware-ESXi-beveiligen-800px.png", "date_modified": "2021-08-30T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2021-07-13_de-geboorte-van-een-kind/", "content_html": "Vandaag heb ik de geboorte van mijn dochter meegemaakt! Je voelt je nederig als man, getuige van de bevalling en de magie. Weet niet zeker of ik iets kan bedenken dat meer impact heeft op een man dan dit. In het kader van wetenschap en nieuwsgierigheid droeg ik een biometrische sensor, en dit is wat het registreerde.
\nUit persoonlijke nieuwsgierigheid, om meer over mijn lichaam te leren, draag ik een WHOOP sensor. Deze registreert continu:
\nHet mooie van WHOOP is dat je de data van één dag kunt vergelijken met je normale waarden, verzameld en geanalyseerd over een langere periode. Dit stelt WHOOP in staat om afwijkingen van het normale heel duidelijk te identificeren. En, man, vader worden kwalificeert zeker: de impact is duidelijk zichtbaar in de data!
\nJe herstelt niet van de geboorte van een kind van de ene op de andere dag - dat duurt minstens 18 jaar, heb ik me laten vertellen... - en de biometrische gegevens laten dat zien. De data van de dagen na de geboorte laat duidelijk zien dat mijn lichaam tijd nodig heeft om zich aan te passen aan de nieuwe realiteit.
\nEen week nadat mijn dochter geboren was, ging het mis met mij, ik had gewoon geen energie meer en werd ziek. Op dinsdag 20 juli is dit te zien aan de ademhalingsfrequentie data. Wanneer je lichaam een ziekte of infectie bestrijdt, stijgt de ademhalingsfrequentie meestal.
\nAdemhalingsfrequenties die door WHOOP worden vastgelegd, staan erom bekend zeer stabiel te zijn in de tijd. Dit maakt ze een duidelijke indicator wanneer er iets niet normaal is. Je kunt duidelijk zien dat er een piek in de grafiek zit. Op dat moment had ik koorts en moest ik voorzorgsmaatregelen nemen vanwege een mogelijke COVID-infectie (wat uiteindelijk niet het geval bleek te zijn).
\nGelukkig herstelde ik snel en kon ik in goede gezondheid terugkeren naar mijn gezin. Ik kan je verzekeren dat het ouderschap van twee kinderen alle energie vereist die je kunt vinden!
\nHet is niet elke dag dat je vader wordt, en man, de impact is enorm. Terwijl het werk van de vrouw terecht wordt gerespecteerd en geprezen als ongelooflijk, heeft de geboorte van een kind ook fysieke impact op een man. Zorg goed voor jezelf om je beste zelf te kunnen geven, want ouderschap draait om teamwork!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2021-07-13_de-geboorte-van-een-kind/", "title": "De geboorte van een kind", "summary": "Vandaag heb ik de geboorte van mijn dochter meegemaakt! Je voelt je nederig als man, getuige van de bevalling en de magie. Weet niet zeker of ik iets kan bedenken dat meer impact heeft op een man dan dit. In het kader van wetenschap en nieuwsgierigheid droeg ik een biometrische sensor, en dit is wat het registreerde.", "image": "https://willem.com/nl/2021-07-13_de-geboorte-van-een-kind/De-geboorte-van-een-kind-800px.jpg", "date_modified": "2021-07-12T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2021-06-30_migreren-naar-de-cloud/", "content_html": "Voor een Nederlandse organisatie die klanten in heel Europa bedient, werd ik gevraagd te helpen bij het ontmantelen van een live serverruimte. In plaats van simpelweg de stekkers eruit te trekken, moesten sommige diensten naar de cloud worden gemigreerd. Voor de lol en inspiratie deel ik drie verschillende strategieën om dit te doen.
\nZoals veel bedrijven had dit Nederlandse bedrijf een speciale serverruimte in hun kantoorgebouw. Door de jaren heen verzamelde hardware zich in deze ruimte. Wanneer ik word gevraagd om te assisteren bij dit soort klussen, verbaast het me altijd weer hoe deze dingen (bijna) organisch lijken te groeien. Veel kabels, met elkaar verweven als de wortels van bomen in een bos.
\nNet als je weg vinden door een jungle moet je eerst een idee krijgen van wat je ziet. Bepalen welke machines daadwerkelijk in gebruik zijn, wat de taken van deze machines zijn en wie ze gebruikt? Alleen een grondig begrip kan de nodige basis vormen voor een doordachte migratie.
\nZodra je een duidelijk beeld hebt van de huidige setup kun je de volgende stappen definiëren. Voor deze specifieke organisatie was de wens om de on-premise serverruimte volledig leeg te maken. Per machine waren er in principe drie opties:
\nVoor deze klant konden we de meeste machines gewoon uitschakelen. De overige machines werden zorgvuldig geanalyseerd en waar mogelijk werd een cloudmigratie uitgevoerd. Denk aan zaken als het verplaatsen van de e-mail van de Exchange-server naar Microsoft 365. Pak elke service één voor één aan en je zult verbaasd zijn hoeveel cloud-aanbiedingen er zijn. Voor de meeste dingen kun je een geschikte cloudoplossing vinden.
\nNadat je het laaghangende fruit naar de cloud hebt gemigreerd, houd je de meer uitdagende machines en services over. Eén machine betrof een grote database met miljoenen records met een specifieke versie van Red Hat Enterprise Linux en Oracle. Het virtualiseren van deze \"bad ass\" server zou erg duur zijn, de eisen aan geheugen, opslag en verwerking zijn erg serieus. Daarom hebben we besloten om het te verplaatsen naar een professioneel datacenter waar het kan blijven draaien zoals het is.
\nJe zou dit kunnen zien als \"vals spelen naar de cloud\", maar vergis je niet: een professioneel datacenter is veel beter dan de meeste on-premise serverruimtes omdat het beveiliging, redundante connectiviteit en stabiele klimaatbeheersing biedt. Zorg er wel voor dat je een back-up maakt voordat je de machine in een auto laadt: een auto-ongeluk kan verwoestende gevolgen hebben voor de lading!!
\nTwee andere specifieke machines moesten worden gevirtualiseerd naar de cloud. Ze draaiden op Microsoft Hyper-V, gehost op een van de on-premise servers die ook andere Windows-domeinservices draaiden. De truc was om de machines los te koppelen van het (legacy) Windows-domein om ze onafhankelijk te kunnen draaien. Een enkele virtuele machine is veel gemakkelijker te hosten bij een commerciële infrastructuurprovider.
\nJe hebt wat bandbreedte, tijd en voorbereiding nodig - maar dit is een relatief veilige operatie om uit te voeren. Tijdens de conversie worden gegevens alleen gekopieerd - waardoor je achteraf twee virtuele machines hebt. Zodra de VPS is gemigreerd, moet je de nieuwe kopie grondig testen voordat je de oude wist.
\nAls alles samenkomt, kun je heerlijk lunchen in de zon en verbinding maken met de gemigreerde machines via de magie van de cloud.
\nIn het begin kan een serverruimte-jungle je afschrikken en de taak om het naar de cloud te migreren onoverkomelijk lijken. Neem kleine stappen om kleinere brokken te creëren die gemigreerd moeten worden, en bepaal vervolgens wat je met elke service afzonderlijk wilt doen. Op die manier kan iedereen zijn weg naar de cloud vinden!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2021-06-30_migreren-naar-de-cloud/", "title": "Migreren naar de Cloud", "summary": "Voor een Nederlandse organisatie die klanten in heel Europa bedient, werd ik gevraagd te helpen bij het ontmantelen van een live serverruimte. In plaats van simpelweg de stekkers eruit te trekken, moesten sommige diensten naar de cloud worden gemigreerd. Voor de lol en inspiratie deel ik drie verschillende strategieën om dit te doen.", "image": "https://willem.com/nl/2021-06-30_migreren-naar-de-cloud/Migreren-naar-de-Cloud-800px.jpg", "date_modified": "2021-06-29T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2021-06-05_het-dragen-van-een-grand-seiko/", "content_html": "Verdriet stond in mijn ogen toen mijn op maat gemaakte horloge eerder deze maand beschadigd raakte. Tijdens het wachten op de reparatie had ik het geluk een Grand Seiko te mogen dragen. De unieke mix van vakmanschap, innovatie en praktische bruikbaarheid is het waard om met jullie te delen.
\nAls vriend van mijn blog weet je misschien dat ik iets heb met horloges. Deze miniatuurmachines blijven me fascineren. Toen mijn custom made watch ongepland onderhoud nodig had..., greep ik de kans om iets anders waardevols voor om mijn pols te vinden.
\nDe lokale Seiko-boetiek in Amsterdam biedt je toegang tot het fijne Japanse vakmanschap van Grand Seiko. Temidden van middelmatige mainstream winkels, word je vergeven als je het mist. De schappen van de boetiek geven je een blik in - wat bijna lijkt - een alternatieve realiteit met nauwgezette aandacht voor detail. Foto's doen nauwelijks recht aan het fijne kunstwerk, de horloges moeten in het echt gezien worden om hun kwaliteit te waarderen.
\nIn het horloge schuilt een Seiko-innovatie genaamd de \"Spring Drive\". In tegenstelling tot conventionele mechanische horloges regelt een elektromagneet wrijvingsloos de snelheid van de tijd. In plaats van te \"tikken\" laat het de wijzers soepel glijden. Het werkt in stilte met ongelooflijke precisie. In tegenstelling tot goedkope horloges die worden aangedreven door wegwerpbatterijen, genereert de Spring Drive zijn eigen energie. Een swingende rotor vangt de kinetische energie van je pols op en windt een veer op zoals een traditioneel mechanisch horloge.
\nHoewel je misschien niet geïnteresseerd bent in de nerdy details van het uurwerk van je horloge, brengt de Spring Drive de tijd op een essentiële manier over in zijn ware aard. Het kijken naar het verstrijken van de tijd als een continue stroom herinnert je eraan hoe weinig invloed je hebt op het tempo ervan.
\nHet horloge heeft geen moeite met de dagelijkse uitdagingen van mijn leven als vader, programmeur en als de man in huis die wat verplicht tuinwerk doet... Water is niet bang voor de roestvrijstalen kast van het horloge, noch stof of gele wezens uit de kinderhoek. Deze polsgedragen metgezel gaat graag met je mee op avontuur.
\nAls je op zoek bent naar een alledaags horloge dat uitstekend presteert met een ongewone aandacht voor detail, zoek dan niet verder! Het dragen van mijn Grand Seiko herinnerde me aan het plezier dat een persoonlijk polshorloge kan bieden als je het statussymbolisme dat geassocieerd wordt met de populaire Zwitserse merken achterwege laat. Dit is een horloge dat je draagt voor jou - zeer waardig de \"Grand\" bijnaam!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2021-06-05_het-dragen-van-een-grand-seiko/", "title": "Het dragen van een Grand Seiko", "summary": "Verdriet stond in mijn ogen toen mijn op maat gemaakte horloge eerder deze maand beschadigd raakte. Tijdens het wachten op de reparatie had ik het geluk een Grand Seiko te mogen dragen. De unieke mix van vakmanschap, innovatie en praktische bruikbaarheid is het waard om met jullie te delen.", "image": "https://willem.com/nl/2021-06-05_het-dragen-van-een-grand-seiko/Het-dragen-van-een-Grand-Seiko-800px.jpg", "date_modified": "2021-06-04T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2021-05-31_het-gebruik-van-de-remarkable-paper-tablet/", "content_html": "Deze maand ontving ik mijn reMarkable paper tablet en sindsdien gebruik ik hem intensief: lezen, schrijven en denken. Het papierachtige scherm laat je de digitale binnenkant vergeten. Lees verder voor mijn bevindingen.
\nJe wordt begroet met de slogan \"Better paper, Better thinking\" wanneer je de doos van reMarkable opent. Hoe kan je papier in hemelsnaam verbeteren?
\nMoeilijk vast te leggen op een foto, maar de getrouwe nabootsing van papier op het scherm van de reMarkable voelt heel echt aan voor je ogen en vingers. De dunne en lichte behuizing past perfect bij het unieke scherm voor zijn doel: het creëren van \"beter papier\".
\nIn het begin zag ik de reMarkable als een luxe lees- (en schrijf)tablet. Maar na korte tijd gebeurde er iets vreemds. Ik zag het \"ding\" niet langer als een elektronische computertablet. De technologie verdween naar de achtergrond. Het \"ding\" werd gewoon mijn boek of gewoon mijn schrijfwerk.
\nIn veel gevallen verwijderde dit \"apparaatloze\" karakter elke onhandigheid die je je kunt voorstellen wanneer je het combineert met andere apparaten. De minimalist in mij had geen enkel probleem om de reMarkable te combineren met mijn andere favoriete tablet: de iPad.
\nHet schetsen van ideeën helpt me om mijn gedachten te herhalen. Een idee schetsen, erover nadenken en ontbrekende details invullen. De reMarkable maakt zijn belofte van \"beter papier\" waar door je werk digitaal te kunnen kopiëren, archiveren en delen.
\nAls je op zoek bent naar \"beter papier\", dan biedt reMarkable je een sterke optie. De tablet doet (bijna) alles goed om je niet in de weg te zitten. De focus op één taak onderscheidt hem van vrijwel alle andere tablets die proberen alles te doen. Deze unieke focus zal misschien niet iedereen bevallen, maar voor degenen die deze focus wel waarderen, kan het behoorlijk opmerkelijk zijn (woordspeling bedoeld!).
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2021-05-31_het-gebruik-van-de-remarkable-paper-tablet/", "title": "Het gebruik van de reMarkable paper tablet", "summary": "Deze maand ontving ik mijn reMarkable paper tablet en sindsdien gebruik ik hem intensief: lezen, schrijven en denken. Het papierachtige scherm laat je de digitale binnenkant vergeten. Lees verder voor mijn bevindingen.", "image": "https://willem.com/nl/2021-05-31_het-gebruik-van-de-remarkable-paper-tablet/Het-gebruik-van-de-reMarkable-paper-tablet-800px.jpg", "date_modified": "2021-05-30T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2021-05-04_opgenomen-in-het-ziekenhuis-met-mcadd/", "content_html": "Deze week hebben we voor het eerst meegemaakt dat onze zoon in het ziekenhuis opgenomen moest worden sinds zijn diagnose MCADD, een stofwisselingsziekte die het vermogen van zijn lichaam om vetten te gebruiken voor energie beperkt. Heb jij of heeft jouw kind MCADD? Lees dan verder en maak je geen zorgen, want alles komt goed!
\nNet als een wonderbaarlijke machine kan je lichaam veel verschillende bronnen gebruiken om zichzelf van energie te voorzien. Je kunt praktisch alles eten en door de magie van het metabolisme wordt je voedsel omgezet in energie.
\nWanneer je geen voedsel meer hebt, schakelt je metabolisme uiteindelijk over op het verbranden van lichaamsvetten. Het zogenaamde MCAD-enzym bereidt de vetzuren voor op energieomzetting. Patiënten met de diagnose MCAD-deficiëntie, of MCADD, hebben moeite met het produceren van (voldoende) MCAD-enzymen om dit te laten werken.
\nZonder voldoende MCAD-enzymen komt het lichaam in een metabole crisis terecht nadat de voorraad glucose en glycogeen is uitgeput. Onverwerkte vetzuren kunnen giftig worden als je lichaam ze niet kan afvoeren. Energietekort en toxische bloedwaarden zullen je uiteindelijk doden.
\nOnder normale omstandigheden is MCADD relatief eenvoudig te beheersen, zorg er gewoon voor dat je regelmatig (iets) eet of drinkt. Het hoeft niet veel te zijn, zolang je lichaam maar niet zonder energie komt te zitten. MCADD wordt een probleem wanneer de voedselinname wordt verstoord, zoals bij een gewone ziekte waarbij je moet overgeven. Een lege maag in combinatie met koorts is extra gevaarlijk omdat je lichaam dan nog meer energie nodig heeft.
\nUit het niets begon onze zoon over te geven! Blijkbaar voelde hij zich niet lekker en gooide alles eruit. Dit zorgde voor onmiddellijke bezorgdheid omdat onze zoon de diagnose MCADD heeft. We zijn goed op de hoogte van de procedures en probeerden hem wat eten en suikerhoudende drankjes aan te bieden nadat we de rommel hadden opgeruimd.
\nHelaas werkten de fruitzakjes niet, want ze kwamen er bijna direct weer uit! Volgens de standaardprocedures heb ik contact opgenomen met onze arts in het ziekenhuis. Vanwege de MCADD-diagnose kent het ziekenhuis onze zoon en zijn aandoening. Dit bespaart mij de uitleg in geval van nood. Toen ik onze arts belde, spraken we af om te proberen een speciale vloeistof toe te dienen die bedoeld is om suiker af te geven en tegelijkertijd de kans op braken te beperken.
\nDicht bij het ziekenhuis wonen (±15 minuten rijden) is een groot gemak, het stelde me in staat om de speciaal bereide vloeistof op te halen en op tijd terug te zijn. Ontspan, want patiënten met MCADD komen niet meteen in een metabole crisis: afhankelijk van leeftijd en lichaamsgewicht kan het uren duren voordat de situatie echt nijpend wordt. Maar gezien de risico's wil je je geluk ook niet beproeven door de tijdslimieten op te rekken.
\nKort na het toedienen van de vloeistof gooide onze zoon het er weer uit! Het magische drankje werkte niet en de risicovolle situatie bleef bestaan. Tegen die tijd begon onze zoon een beetje suf te lijken - reden tot extra bezorgdheid. Ik nam opnieuw contact op met het ziekenhuis en we besloten onze tassen te pakken en naar de eerste hulp te gaan!
\nHet ziekenhuis verwachtte ons al en kort na aankomst werden we naar een kamer op de eerste hulp van het UMC Amsterdam gebracht. Volgens de MCADD-noodprocedures werd onze zoon aangesloten op een infuussysteem. Een eenvoudige glucosevloeistof wordt dan direct in de bloedbaan gevoerd, waarbij de maag en het spijsverteringsstelsel worden omzeild, waardoor verder braken wordt voorkomen.
\nBijna onmiddellijk reageerde onze zoon op de glucosetoevoer, alsof hij een nieuwe set batterijen had, begon onze zoon weer te praten en zijn gebruikelijke grapjes te maken! Het werkte en ik voelde me opgelucht, wetende dat een metabole crisis was afgewend!
\nMet het infuussysteem dat werkte, was onze zoon volkomen veilig, maar er werd vermoed dat het nog enige tijd zou duren voordat hij weer normaal zou eten en drinken. Een gewone verkoudheid of een simpele griep kan een paar dagen duren om te overwinnen. Gedurende deze tijd verbleef onze zoon in het Emma Kinderziekenhuis. Het is een speciale afdeling van het UMC Amsterdam met ruime kamers om een kind plus ouder te huisvesten. Verpleegkundigen en ander personeel zijn extra vriendelijk en attent voor hun jonge patiënten.
\nNa een paar dagen van geleidelijk terugkeren naar normaal eten en drinken, werd het infuussysteem losgekoppeld. Onze zoon voelde zich weer goed en leerde veel over hoe dingen in een academisch ziekenhuis worden gedaan. Voordat we vertrokken, bedankten we iedereen voor wat bijna aanvoelde als een kleine familievakantie! :-)
\nEr is een eerste keer voor alles, zeggen ze. Dit was onze eerste spoedopname voor MCADD voor onze zoon. Er was geen angst, paniek of stress: dankzij de geweldige professionaliteit van het ziekenhuispersoneel voelde alles heel natuurlijk en soepel aan.
\nIk zou het bijna iedereen aanraden, ha! Nee, serieus: de fantastische zorg die we kregen, verdient een 5-sterrenrecensie. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe dankbaar ik ben. BEDANKT, Emma Kinderziekenhuis!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2021-05-04_opgenomen-in-het-ziekenhuis-met-mcadd/", "title": "Opgenomen in het ziekenhuis met MCADD", "summary": "Deze week hebben we voor het eerst meegemaakt dat onze zoon in het ziekenhuis opgenomen moest worden sinds zijn diagnose MCADD, een stofwisselingsziekte die het vermogen van zijn lichaam om vetten te gebruiken voor energie beperkt. Heb jij of heeft jouw kind MCADD? Lees dan verder en maak je geen zorgen, want alles komt goed!", "image": "https://willem.com/nl/2021-05-04_opgenomen-in-het-ziekenhuis-met-mcadd/Opgenomen-in-het-ziekenhuis-met-MCADD-800px.jpg", "date_modified": "2021-05-03T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2021-04-15_tekst-invoeren-zonder-toetsen/", "content_html": "Deze maand arriveerde er een speciaal stukje wearable tech voor mij om te proberen: de Tap Strap. Gedragen op je vingers, herkent de Tap Strap tikken en bewegen. Het stelt je in staat om je computer te bedienen en ermee te typen zonder muis of toetsenbord!
\nDe Tap Strap maakt verbinding met elke computer, tablet of telefoon via Bluetooth, net als een toetsenbord of muis. Er zijn geen speciale drivers of software nodig - behalve het leren gebruiken van de Tap Strap. Je draagt de strap door je vingers door ringen te steken met sensoren erop. Deze sensoren werken samen om tikken en bewegingen te herkennen. Hij weegt heel weinig en je huid kan gemakkelijk ademen door de elastische stof.
\nIk had geen problemen om de Tap Strap met mijn iPad Pro te laten werken. Met behulp van speciale Tap Strap apps kun je leren om Tap Strap te gebruiken of er spelletjes mee te spelen. Het apparaat zelf geeft geen feedback of instructies over hoe het te gebruiken, daarom ervoer ik een vrij steile leercurve waarbij ik verschillende 'ritmes' en 'akkoorden' moest onthouden.
\nNet als pianospelen of gitaarspelen kun je er bedreven in raken. Ik heb verhalen gelezen van mensen die snelle typeprestaties behaalden met Tap, in staat om 20-30 woorden per minuut te typen. Tap Strap legt de potentie letterlijk op je vingers.
\nAls blindtyper zou ik mijn toetsenbord door niets anders vervangen: het zou jarenlange ervaring en training nutteloos maken. Ik denk eerder aan het potentieel van Tap Strap om iets anders te zijn dan een toetsenbord of muis. Het gebruik ervan in augmented en virtual reality lijkt een natuurlijke fit, omdat het de bewegingen van je vingers kan digitaliseren, zo subtiel als een zacht tikje.
\nConventionele toetsenborden bestaan al tientallen jaren, moderne miniaturisatie van technologie maakt het mogelijk om ze te verbeteren of zelfs te vervangen door draagbare technologie.
\nTap Strap illustreert deze verschuiving in technologie op een elegante en mooie manier. Het dragen van dit soort technologie stelt je in staat om te typen en te bedienen tot ver buiten de natuurlijke habitat van toetsenborden en muizen. Dat is het sleutelpunt om uit dit bericht te halen, woordspeling bedoeld.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2021-04-15_tekst-invoeren-zonder-toetsen/", "title": "Tekst invoeren zonder toetsen", "summary": "Deze maand arriveerde er een speciaal stukje wearable tech voor mij om te proberen: de Tap Strap. Gedragen op je vingers, herkent de Tap Strap tikken en bewegen. Het stelt je in staat om je computer te bedienen en ermee te typen zonder muis of toetsenbord!", "image": "https://willem.com/nl/2021-04-15_tekst-invoeren-zonder-toetsen/Tekst-invoeren-zonder-toetsen-800px.jpg", "date_modified": "2021-04-14T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2021-04-10_fixed-gear-gran-fondo/", "content_html": "Vandaag heb ik mijn fixed gear fiets gepakt voor een rit van 176KM, van Amsterdam naar America (Limburg, Nederland). Regen en wind maakten het extra uitdagend, een ultieme test voor mens en machine. Laat mijn plezier een inspiratie voor jou zijn!
\nDe Italianen noemen een lange fietstocht (>120KM) een “gran fondo”. Je kunt je maar beter voorbereiden, want deze lange afstand ritten kunnen erg veeleisend zijn. Kun jij uren en uren fietsen, alleen? Door onbekend terrein, terwijl je het steeds veranderende weer trotseert?
\nAls je mijn blog hebt gevolgd, weet je dat ik af en toe wel van een lange afstand rit houd:
\n\nDeze keer besloot ik het echter wat hardcore te doen... op een fixed gear road bike! Dat betekent dat, ongeacht het weer, de wind of de pijn die je lijdt, er maar één versnelling is. Harde wind? Harder trappen! Berg af? Sneller trappen! Pijn? Grommen!! GRRRRRR!
\nOm me voor te bereiden op mijn rit van Amsterdam naar Amerika, fietste ik geleidelijk langere ritten. Je voelt je uithoudingsvermogen elke rit verbeteren, wat vertrouwen opbouwt in het succes van deze waanzinnige onderneming. Geloof dat je het kunt, en je zult het zeker doen!
\nMijn vrouw en zoon namen de auto naar Amerika om onze familie te bezoeken, en lieten mij achter om hen per fiets te volgen! In tegenstelling tot mijn rit rond het Markermeer waar ik genoeg eten meenam, besloot ik te vertrouwen op mijn vermogen om onderweg voorraden te vinden.
\nDaag jezelf uit en verleg je grenzen! Leer jezelf kennen, fysiek en mentaal. Ik hou van gran fondos vanwege deze ongecensureerde blik in iemands innerlijke zelf.
\nFinish en voel je overwinnaar, een blijvend gevoel dat toekomstige ambitie voedt! Klaar voor de volgende uitdaging, wat die ook mag zijn!
\nJe leert van samenwerken met experts en deze maand had ik het voorrecht om te werken met een professionele foodfotograaf, mijn broer. Samen hebben we de hele menukaart van Café Carbòn in Amsterdam gefotografeerd, en daarna genoten van het heerlijke eten. Lees verder voor een paar foodfotografie tips!
\nZijn naam dankend aan de enorme houtskoolgrill, is Café Carbòn bekend in Amsterdam om zijn steaks en ribs. Hun drie restaurants zijn lokale favorieten, een welkome ontsnapping aan de vele middelmatige toeristenrestaurants.
\nAfhaal- en bezorgwebshops profiteren van goede food foto's. In de food ordering app die ik heb gemaakt, zie ik een gemiddelde omzetstijging van 300% voor producten met foto's! Het maken van goede food foto's is een kunst op zich.
\nOntmoet de expert: Kevin Middelkoop is geen onbekende in deze blog. Hij had een vinger in de pap (woordspeling bedoeld) bij het succes van Snake '97 door het creëren van natuurgetrouwe afbeeldingen van retro telefoons. Het is moeilijk om het belang van visuals in digitale business te overschatten!
\nNet zoals verf voor een schilder is, is licht fundamenteel voor fotografie. Wat er rondom de foto gebeurt is net zo belangrijk als het eigenlijke onderwerp. Reflecties en schaduwen kunnen een goede (food) foto maken of breken. Je gebruikt licht als een belangrijk instrument voor je creativiteit.
\nSchik eten en serviesgoed bewust, niets is willekeurig in een goede compositie. Je kunt ervoor kiezen om veel verschillende gerechten te laten zien of om je te focussen op één heldenproduct. Je gebruikt compositie om toe te voegen en af te trekken, waardoor je verandert wat je communiceert via je visuals.
\nEr komt meer kijken bij food fotografie dan je op het eerste gezicht zou denken. Door licht en compositie te gebruiken, gedraagt de fotograaf zich als een kunstenaar. Kijk op zijn website voor zijn uitleg over de gekozen compositie en het licht. Of bekijk gewoon zelf het resultaat, want de Café Carbòn winkel is nu open!
\nWanneer je schrijft voor je blog of voor de website van je bedrijf, zijn er dingen die je kunt overwegen om de vindbaarheid, levensduur en impact van je teksten te maximaliseren. Benut de energie die je in je woorden stopt. Vandaag deel ik drie van mijn lessen die ik heb geleerd tijdens het schrijven voor deze website.
\nSimpel gezegd, een contentstrategie is hoe je content creëert, publiceert en beheert; geschreven of in andere media. Schrijf voor je website, blog, favoriete voetbalclub of bedrijf. Je doet dit om je boodschap te verspreiden, zoveel mogelijk mensen te bereiken, je te verbinden met nieuwe mensen, fans of potentiële klanten.
\nDenk aan mensen die op zoek zijn naar jouw content, hoe vinden ze jou? Mensen zoeken via Google of DuckDuckGo. Ze voeren hun zoekterm in, bijvoorbeeld \"hoe aardappelen koken\". Je moet proberen specifiek hun zoekterm te matchen door een specifiek, actiegericht antwoord op hun zoekopdracht te schrijven. Hoe specifieker het onderwerp, hoe minder concurrentie je hebt. In plaats van simpelweg \"aardappelen\", wat de teelt, distributie en groei omvat, focus je bijvoorbeeld op \"hoe aardappelen koken\". Je kunt beter drie kortere (specifieke) artikelen schrijven dan één generieke overkoepelende longread.
\nGebruik je fantasie om door de tijd te reizen! Hoe kun je je schrijven interessant maken voor je toekomstige zelf? Het internet vergeet nooit, iets wat je moet onthouden bij het schrijven voor het web. Laat je woorden langer werken door ze tijdloos te maken. Vermijd de rage van de dag en focus je in plaats daarvan op het onderliggende principe. Geef een man een vis en je voedt hem voor een dag, leer een man vissen en je voedt hem voor zijn leven. Schrijf om mensen een leven lang te helpen!
\nJij bent de stem in het hoofd van mensen wanneer ze jouw content lezen! Spreek tot hen in plaats van lawaai te maken over jezelf of je bedrijf. Spreek je lezer direct aan om de impact van je boodschap te maximaliseren. Geef een actiegerichte boodschap gericht op je lezer. In plaats van \"wij kunnen helpen om X Y of Z te doen\", moet je gebruiken: \"je kunt X Y of Z doen door contact met ons op te nemen\". Je vergroot de kans op actie met een duidelijke en directe boodschap.
\nRicht je energie op de juiste woorden zonder afgeleid te worden, deze tools kunnen je helpen:
\nJe kunt inspiratie opdoen in de volgende voorbeelden. Hoewel ik mijn schrijfvaardigheid nog steeds aan het verbeteren ben, doe ik een bescheiden poging om te oefenen wat ik predik:
\nGeschreven woorden zijn krachtig, vooral als je ze goed rangschikt om je boodschap over te brengen. Besteed aandacht aan vindbaarheid, tijdloosheid en impact.
\nMaar bovenal, schrijf! Nu! Wacht niet op een magisch moment of een langverwachte vonk van inspiratie. Je hebt alles wat je nodig hebt om te beginnen met schrijven: jij, je woorden en je gedachten!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2021-03-25_drie-tips-om-een-contentstrategie-te-laten-werken/", "title": "Drie tips om een contentstrategie te laten werken", "summary": "Wanneer je schrijft voor je blog of voor de website van je bedrijf, zijn er dingen die je kunt overwegen om de vindbaarheid, levensduur en impact van je teksten te maximaliseren. Benut de energie die je in je woorden stopt. Vandaag deel ik drie van mijn lessen die ik heb geleerd tijdens het schrijven voor deze website.", "image": "https://willem.com/nl/2021-03-25_drie-tips-om-een-contentstrategie-te-laten-werken/Drie-tips-om-een-contentstrategie-te-laten-werken-800px.jpg", "date_modified": "2021-03-24T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2021-02-28_het-dragen-van-twee-horloges/", "content_html": "De afgelopen weken heb ik twee horloges gedragen, en man, wat een ding is dat! Ik ben dol op mijn mechanische horloge, maar ik had de moderne connectiviteit van een smartwatch nodig. Ik kon niet kiezen tussen de twee, dus besloot ik ze allebei te dragen. Het is niet zo erg als je denkt, laat me wat gedachten over mijn ervaring delen.
\nAls je de blog hebt gevolgd, weet je dat ik van horloges houd. Ze hebben me altijd gefascineerd en dit gaat verder dan welke rationele reden dan ook. Deze bewondering is emotioneel, ongrijpbaar en persoonlijk. Ik ben niet alleen - mechanische horloges zijn populair, ondanks de opkomst van moderne wearables zoals smartwatches.
\nDeels vanwege mijn professionele achtergrond in technologie, ben ik geïnteresseerd in gadgets. Ik vind het geweldig hoe technologie zich in de loop der jaren heeft ontwikkeld en hoe computers steeds kleiner zijn geworden. Het is verbazingwekkend wat je kunt doen met mobiele apparaten zoals tablets, smartphones en smartwatches. Ik vroeg me af of de smartwatch het moderne toolwatch is.
\nNa het wisselen tussen een mechanisch horloge en een smartwatch kwam ik tot de conclusie dat kiezen tussen de twee erg moeilijk voor me is. Ik realiseer me dat als dit het soort probleem is dat je hebt, je zou kunnen stellen dat je \"luxe problemen\" ervaart. Maar ik geloof oprecht dat er iets fundamentelers, iets menselijkers, mijn besluiteloosheid aanwakkert.
\nDe afgelopen weken, waarin ik afwisselde tussen verschillende \"pol configuraties\", realiseerde ik me dat ik probeerde te kiezen tussen een schilderij en een televisie. Beide kunnen dezelfde fysieke ruimte innemen (aan een muur of pols), maar het zijn totaal verschillende dingen. Het heeft alles te maken met hoe we ze waarnemen, hoe we er betekenis aan hechten, wat we waardevol vinden.
\nDe moderne smartwatch biedt connectiviteit die je kan redden, zelfs letterlijk! Het maakt controle en tracking mogelijk van alles wat je doet, wat in combinatie met de juiste planning en afstelling je veel tijd kan besparen. Een mechanisch horloge daarentegen kan iets zijn dat generaties kan overbruggen, waarbij het patina en karakter krijgt na verloop van tijd. Het grootste deel van zijn waarde is niet afgeleid van zijn technische mogelijkheden. Dit is waarschijnlijk de reden waarom mensen horloges verzamelen op dezelfde manier als hoe mensen kunst verzamelen. Je zou je een mechanisch horloge kunnen voorstellen als een draagbaar kunstwerk.
\nMensen verschillen, maar ik ben geen man die graag een heleboel ornamenten, juwelen en franjes draagt. Ik geef de voorkeur aan minimalisme in mijn dagelijks leven, maar ik waardeer de wonderen van hoe mensen zichzelf uiten. Ik hou van live muziek, ik maak soms iets nutteloos, ik hou ervan om mezelf te verliezen in een spel of om de adrenaline te voelen door onnodig rubber te verbranden op een circuit.
\nAls je niet kunt kiezen tussen een mechanisch horloge of een smartwatch, doe dat dan niet: probeer beide! Het is niet zo gek als je even de tijd neemt (woordspeling bedoeld) om te bedenken waarom je dit \"probleem\" in de eerste plaats hebt.
\nWe zijn wezens die emotionele waarde hechten aan anderszins waardeloze dingen. Of dacht je dat het aanbidden van een stuk canvas van 379x453cm met wat oude olie erop logisch was? Natuurlijk niet! Maar dat is prima, want irrationeel zijn hoort bij mens-zijn. Draag nu je twee horloges en geniet ervan om gek te zijn!
\nHet is makkelijk om de notificaties van je telefoon af te doen als iets wat je stoort, iets irritants. Maar als je de tijd neemt om ze goed in te stellen, kunnen notificaties je op de lange termijn juist tijd besparen. Krijg meer focus door de controle te nemen over je online verbinding met de wereld. Lees verder voor een paar tips!
\nBegin met een goede blik in de spiegel, hoe gebruik je je telefoon? Wist je dat veel mensen onderschatten hoeveel tijd ze hun smartphone gebruiken?
\nAls je naar je schermtijd kijkt, moet je op drie verschillende dingen letten:
\nKijk naar mijn gebruikspatroon, je ziet dat ik de meeste tijd doorbreng in een app genaamd \"Blink\", dit is waar ik codeer en nieuwe producten ontwikkel. Als je kijkt naar mijn oppakken, zie je dat ik een zware \"Mail\" gebruiker ben. Dit komt omdat e-mail mijn primaire communicatiekanaal is met mijn klanten, gevolgd door Berichten, WhatsApp en Signal.
\nDe echte waarde van meldingen is dat je ze kunt gebruiken om het aantal keren dat je je apparaat oppakt te verminderen. Op de lange termijn kan dit je veel tijd besparen!
\nEr is veel geschreven over mensen die verslaafd raken aan hun telefoon. Dit heeft te maken met wat een \"dopamine lus\" wordt genoemd. Als je alle meldingen uitschakelt, moet je handmatig ingrijpen (en je telefoon \"doorzoeken\") om te zien of er iets nieuws beschikbaar is. Dit staat bekend als een verslavend patroon, omdat onze hersenen op zoek zijn naar een beloning: misschien deze keer vind je iets nieuws en geweldigs op je telefoon! (et voila, je bent er weer ingetrapt)
\nDit brengt me terug bij meldingen, je kunt ze gebruiken om deze dopamine-lus te doorbreken. Als je ze correct configureert, zullen de meldingen je alleen informeren als er echt iets is dat je moet bekijken. Je kunt je telefoon dan veilig negeren als er geen melding is, de behoefte om hem handmatig te \"controleren\" zal verdwijnen.
\nIn plaats van 10 keer per dag handmatig je mail te checken, kun je de meldingen zo instellen dat je wordt geïnformeerd wanneer er iets belangrijks binnenkomt. Dit kan slechts één of twee keer per dag zijn, waardoor je de tijd bespaart die het zou kosten om 8 of 9 keer handmatig te controleren!
\nDe sleutel tot succes is een zeer verfijnd en strikt meldingsbeleid. Het zal tijd kosten om de juiste balans te vinden, wees niet bang om \"bij te sturen\". Het kostte me weken om mijn gebalanceerde configuratie te bereiken en ik blijf af en toe wijzigingen aanbrengen. Bijvoorbeeld wanneer de nadruk op verschillende projecten of klanten verandert.
\nBegin met het uitschakelen van de meeste niet-kritieke meldingen, optimaliseer de \"ruis-signaalverhouding\". Ik heb alle meldingen voor apps zoals \"iOS-tips\", trending topics op sociale media, advertenties, games, enz. gedood. Als vuistregel geldt dat alleen echte mensen me mogen storen - ik wil niet gestoord worden door een algoritme!
\nDe enige uitzondering op deze regel is mijn realtime server monitoring systeem, dat me waarschuwt als mijn servers uitvallen. Deze algoritmische pushmelding bespaart me veel \"mensgedreven meldingen\" zoals oproepen en berichten. Weten van problemen voordat mijn klanten dat doen, bespaart me ook tijd.
\nVervolgens kun je ervoor kiezen om je beleid verder te verfijnen door je meldingsinstellingen per afzender of beller te differentiëren. Je kunt groepen definiëren of mensen toevoegen aan de VIP-lijst. Ik gebruik dit om 90% van de meldingen van mijn mail te filteren. Wie er op de VIP-lijst staat, moet je zelf bepalen. Mijn VIP-lijst verandert naarmate ik projecten start en afrond.
\nNog een paar tips die je kunt overwegen:
\nAls je te maken hebt met klanten uit het buitenland, uit verschillende tijdzones, moet je speciale aandacht besteden aan je nachtrust. Het is oké om offline te zijn! Ik heb een automatisch schema geconfigureerd om de functie \"Niet storen\" op mijn telefoon te activeren.
\nDit stelt me in staat om 99% van de meldingen 's nachts te filteren, terwijl noodoproepen en meldingen wel doorkomen. Ik geef er de voorkeur aan boven het volledig uitschakelen van mijn telefoon, omdat ik graag beschikbaar blijf voor naaste familie, vrienden en de UptimeRobot.
\nHet is gemakkelijk om overspoeld te worden door meldingen in onze moderne verbonden wereld, maar het is een vergissing om ze botweg allemaal \"te doden\". Wees op je hoede voor de dopamine-lus die je verleidt om regelmatig je telefoon op te pakken om hem te \"controleren\", het is tijdverspilling!
\nIn plaats daarvan moet je de tijd nemen om te kijken hoe je je apparaat gebruikt. Bedenk een verfijnd beleid om verbonden te blijven, maar op een selectieve manier die jij beheerst - het zal je op de lange termijn tijd besparen!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2021-02-22_de-waarde-van-notificaties/", "title": "De waarde van notificaties", "summary": "Het is makkelijk om de notificaties van je telefoon af te doen als iets wat je stoort, iets irritants. Maar als je de tijd neemt om ze goed in te stellen, kunnen notificaties je op de lange termijn juist tijd besparen. Krijg meer focus door de controle te nemen over je online verbinding met de wereld. Lees verder voor een paar tips!", "image": "https://willem.com/nl/2021-02-22_de-waarde-van-notificaties/De-waarde-van-notificaties-800px.png", "date_modified": "2021-02-21T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2021-02-02_realtime-bewaking-van-de-uptime-van-services/", "content_html": "Downtime komt voor en daar hoef je je niet voor te schamen, zorg er alleen voor dat je jezelf zo opstelt dat je problemen zo snel mogelijk ontdekt! Je kunt realtime uptime monitoring gebruiken om automatisch je servers en services in de gaten te houden. Lees verder om te ontdekken hoe.
\nWanneer alles werkt denk je misschien niet aan downtime of serviceonderbrekingen. Maar het is misschien juist wel hét moment om dat te doen! De beste manier om met downtime en onderbrekingen om te gaan is door voorbereid te zijn op problemen. Door een beetje tijd te besteden aan het implementeren van een goed monitoringsysteem, kun je kritieke momenten besparen wanneer het moeilijk wordt! Een manier om je voor te bereiden op downtime is door ervoor te zorgen dat je een van de eersten bent die erachter komt als er problemen optreden.
\nJe kunt realtime uptime monitoring gebruiken om je reactietijd op storingen te verkorten. Dit kan je helpen waardevolle tijd te besparen tijdens downtime. Hoe sneller je weet dat je een probleem hebt, hoe sneller je het daadwerkelijk kunt oplossen.
\nUptime monitoring kan op verschillende manieren worden gedaan. De eenvoudigste vorm is simpelweg controleren of een server reageert op een verzoek ('is hij er?'). Als er geen antwoord is, weet je dat er een probleem is.
\nEen meer verfijnde manier om je services te monitoren is door meerdere controles uit te voeren die verschillende delen van je infrastructuur raken. Je kunt bijvoorbeeld de uptime monitoring configureren om een veelvoorkomende functie uit te voeren. Dit zal 'diepere problemen' opsporen die mogelijk niet worden gedetecteerd als je simpelweg controleert of een server online is. Dan controleer je niet alleen 'is hij er?', maar ook 'functioneert hij correct?'
\nNormaal gesproken kijk ik liever of ik dingen zelf kan doen voordat ik op zoek ga naar externe services. Maar als je het hebt over uptime monitoring, is het volkomen logisch om hiervoor een externe service te gebruiken. Want als jouw product of platform uitvalt, is de kans groot dat je interne monitoringservice ook uitvalt. Ik heb https://uptimerobot.com gekozen om mijn platform te monitoren omdat het een geweldige app heeft en de soorten monitoring biedt die ik nodig heb.
\nNaast simpelweg controleren of een server online is, wil ik weten of de belangrijkste algoritmen en functies goed werken. Daarom heb ik speciale URL's op mijn webservices geïmplementeerd om veelvoorkomende (maar onschadelijke) functies uit te voeren die een duidelijke indicatie geven of belangrijke back-endsystemen goed werken. Denk aan het uitvoeren van een eenvoudige databasequery; als de test slaagt, weet je zowel dat de server online is en dat de database correct reageert.
\nEen ding om te overwegen is dat je je monitoring endpoints zo efficiënt mogelijk ontwerpt. Het is oké om een query uit te voeren, maar belast de server niet te zwaar, aangezien de monitoring URL zeer vaak zal worden opgevraagd!
\nHet mooie van UptimeRobot is dat het alleen om je aandacht vraagt als er iets mis is. Onder normale omstandigheden kun je het \"configureren en vergeten\", het zal zijn werk op de achtergrond uitvoeren. Maar als je wilt, kun je de app openen en de status van al je monitors bekijken - inclusief historische gegevens.
\nEen van de geweldige functies van UptimeRobot is dat het kan worden geconfigureerd om je een pushmelding te sturen wanneer er een onverwachte storing optreedt. Met de instellingen kun je precies afstemmen wanneer en waar je op de hoogte wilt worden gehouden van storingen. Je kunt individuele monitors dempen of extra personen en/of meldingskanalen toevoegen. Iets wat erg handig is, is dat je de app kunt configureren om te werken met Apple Watch.
\nNaast normale iOS-meldingen ondersteunt de app de zogenaamde \"kritieke meldingen\" die de \"niet storen\"-functie van de telefoon kunnen overschrijven. Dit geeft je gedetailleerde controle over wat voor soort bereik bepaalde storingen kunnen hebben. Ik heb het zo geconfigureerd dat het me midden in de nacht wakker maakt als er iets echt ergs gebeurt.
\nMet behulp van UptimeRobot heb ik een aantal zeldzame bugs en storingen ontdekt die anders onopgemerkt zouden zijn gebleven. Continue monitoring geeft me een beetje gemoedsrust, wetende dat het me in staat stelt meer te vangen dan ik anders zou doen.
\nHoewel je een storing misschien niet kunt voorkomen, is er weinig excuus om er niet van op de hoogte te zijn! Weet van problemen voordat je klanten het doen en je koopt jezelf wat extra tijd om de dag te redden!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2021-02-02_realtime-bewaking-van-de-uptime-van-services/", "title": "Realtime bewaking van de uptime van services", "summary": "Downtime komt voor en daar hoef je je niet voor te schamen, zorg er alleen voor dat je jezelf zo opstelt dat je problemen zo snel mogelijk ontdekt! Je kunt realtime uptime monitoring gebruiken om automatisch je servers en services in de gaten te houden. Lees verder om te ontdekken hoe.", "image": "https://willem.com/nl/2021-02-02_realtime-bewaking-van-de-uptime-van-services/Realtime-bewaking-van-de-uptime-van-services-800px.jpg", "date_modified": "2021-02-01T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2021-01-31_een-productplatform-bouwen/", "content_html": "Deze maand maak ik gebruik van platformmogelijkheden om een nieuw product te lanceren. Door de jaren heen heb ik het \"Lemmid\" platform ontwikkeld, een set bouwstenen waarmee ik snel nieuwe producten kan ontwikkelen. Het ontwerpen van een platform vereist wat extra overwegingen, maar als je een paar simpele regels volgt, kun je het zelf!
\nSimpel gezegd, een platform is iets waar je op kunt bouwen. Het belangrijkste verschil tussen een platform en een simpel product is dat het platform dingen kan doen (of worden) die oorspronkelijk niet waren voorzien ten tijde van het initiële ontwerp.
\nModerne smartphones met hun hardwaremogelijkheden en respectievelijke app stores kunnen worden beschouwd als platforms. Het platform maakt allerlei oorspronkelijk onvoorziene functionaliteiten mogelijk door ontwikkelaars in staat te stellen de mogelijkheden van het platform op nieuwe manieren en in nieuwe combinaties te gebruiken.
\nAls je een platform ontwerpt, moet je rekening houden met herbruikbaarheid, flexibiliteit en uitbreidbaarheid. In zekere zin ontwerp je voor een onbekende toekomst. Om te begrijpen hoe je een platform ontwerpt, is het een goed idee om eens naar Duplo-stenen te kijken.
\nDe eenvoud van een Duplo-steen is bedrieglijk, maar het ontwerp is ongelooflijk briljant omdat het het volgende mogelijk maakt:
\nDeze drie ontwerpprincipes maken van de Duplo-stenen een platform, waardoor nieuwe dingen kunnen worden gecreëerd. Als je een platform ontwerpt, kun je aan deze Duplo-stenen denken. De componenten die je maakt, moeten het \"platformprincipe\" ondersteunen.
\nDe beste manier om een platform te ontwerpen, is door je te concentreren op een enkele steen. Het zal het elementaire onderdeel van je platform zijn, stel je voor hoe het kan worden verbonden met andere onderdelen en hoe je die (onderlinge) verbinding gaat standaardiseren. Als je dit goed doet, zul je versteld staan hoe gemakkelijk het wordt om nieuwe en originele ideeën te integreren.
\nIn de loop der jaren heb ik het \"Lemmid\"-platform ontwikkeld, het is een set digitale bouwstenen die een basis vormen voor vrijwel elk product dat ik ontwikkel. Dit omvat apps, websites, webshops en zelfs games!
\nHet platform is ontworpen als een set micro services die een gemeenschappelijke interface en ontwerpprincipe delen. Elk onderdeel is \"onbewust\" van zijn broertjes en zusjes in termen van ontwerp: ze hebben een lokale scope en zijn zo eenvoudig mogelijk. Ze kunnen alleen met elkaar verbinden via een gestandaardiseerd protocol dat ik zo eenvoudig mogelijk heb ontworpen.
\nZo is er een \"Lemmid Bill\"-blok dat in staat is om facturen te versturen. Aan \"wie en wat\" is onbekend voor dit blok, andere onderdelen kunnen het \"Bill\"-blok gebruiken om digitale facturen te versturen. Het kan worden hergebruikt en het werkt voor facturen met dingen erop die ik me nog niet eens heb kunnen voorstellen.
\nEen ander voorbeeld is het \"Lemmid Manager\"-blok dat in staat is om content te beheren. Het wordt op meerdere manieren gebruikt door verschillende producten die ik heb gemaakt. Soms wordt het gebruikt als een contentmanagementsysteem voor websites en soms wordt het gebruikt om een productcatalogus te beheren (voor webshops). Het is in staat om content te beheren voor sites en apps die ik nog niet heb gemaakt!
\nDe food ordering app, bekend als \"Lemmid Store\", die ik bovenop het Lemmid-platform heb gemaakt, maakt gebruik van de mogelijkheden ervan door de individuele bouwstenen te gebruiken om:
\nNeem even de tijd om te bedenken of je alleen een product bouwt of dat het zelf een platform zou kunnen worden. Als dat laatste het geval is, is het misschien verstandig om te ontwerpen voor de toekomst en herbruikbaarheid, flexibiliteit en uitbreidbaarheid te omarmen.
\n\"I love it when a plan comes together\" is precies wat ik denk als ik in staat ben om de mogelijkheden van mijn platform te benutten. Het lanceren van nieuwe producten en de mogelijkheid om de kracht van bestaande bouwstenen te gebruiken is \"nice\", om dezelfde Hannibal Smith van het A-team te parafraseren.
\nHet afgelopen jaar heb ik geëxperimenteerd met het creëren van mijn eigen tablet besturingssysteem met Debian GNU/Linux en de i3 window manager op een Microsoft Surface Go 2 met LTE. Na maanden intensief gebruik heb ik nu besloten om het experiment te staken en terug te keren naar iPad Pro en de Mac. Lees verder om erachter te komen waarom.
\nNadat ik helemaal klaar was met de zoveelste bug in Apple Photos, begon ik serieus na te denken over het verlaten van het Apple ecosysteem. Ik dacht dat ik het beter kon. Hoe moeilijk kon het zijn om je eigen OS te maken.., toch?
\nHet blijkt dat je best veel kunt bereiken, als je wat vrije tijd en een hoop toewijding hebt. Het is verbazingwekkend wat je kunt leren als je gewoon dingen probeert. Het heeft de afgelopen maanden geleid tot een aantal interessante berichten en bevindingen:
\nMaar toen gebeurde er iets, ik kreeg de kans om een Windows laptop te gebruiken voor een tijdje, de Surface Laptop Go. Het is een heerlijk simpele laptop en ik vond hem leuk om precies die reden: geen gedoe. De laptop werkte gewoon op een voorspelbare, betrouwbare manier die ik - blijkbaar - miste in \"WillemOS\".
\nHet bouwen van je eigen OS is geweldig om allerlei redenen, maar vooral omdat jij bepaalt hoe dingen werken. Je bent de architect, de meester, degene die beslist. Je bent god. De keerzijde van die grote macht is dat je ook verantwoordelijk bent om dingen te laten werken!
\nHeel vaak werkte het fantastisch, vooral als ik wat tijd besteedde aan het finetunen van de ervaring. Maar zelfs met al mijn kennis en ervaring waren er momenten dat dingen kapot gingen, soms flink. Dit gebeurde voornamelijk omdat:
\nIn de afgelopen 6 maanden (toen ik mijn OS als dagelijkse driver gebruikte) waren er minstens 3 gelegenheden waarbij het OS op kritieke momenten vastliep. Meestal nadat de tablet uit de slaapstand was gehaald, gingen dingen mis...
\nZo moest ik bijvoorbeeld een keer reageren op een service-uitval, een klant belde en ze hadden directe ondersteuning nodig. Precies op dat moment kreeg ik problemen om mijn netwerk online te krijgen na het ontwaken van de tablet. Ik verloor kostbare tijd, maar bovenal voelde ik me een amateur omdat ik niet meteen kon reageren vanwege een stomme netwerkbug. Mensen betalen me veel geld om hun problemen op te lossen, ik kan maar beter klaar staan!
\nEen ander vervelend voorbeeld is toen ik dit super geweldige idee had voor het volgende grote unicorn IT-concept... Ik was klaar om de pen van de tablet te gebruiken om deze vonk van creativiteit vast te leggen toen de digitaliser van de tablet plotseling niet meer reageerde. Mijn pen werkte niet en het touchscreen was helemaal van slag. Ik kon het oplossen door een aantal systeemdiensten opnieuw te starten, een paar apps te sluiten en te openen. Maar tegen de tijd dat ik klaar was, was het magische idee verdwenen!
\nNaast het vertrouwd raken met Debian GNU/Linux op een diepe, hardcore manier, heb ik een paar dingen geleerd over de realiteit van het bouwen van een systeem dat je dagelijks wilt gebruiken.
\nTen eerste is betrouwbaarheid ongelooflijk belangrijk. Dit gaat hand in hand met voorspelbaarheid (maar ze zijn niet per se hetzelfde). Het is geen probleem als dingen kapot gaan, maar alleen als je dat verwacht. Dit is extreem moeilijk om goed te krijgen, ik heb enorm veel respect gekregen voor al het goede werk dat commerciële software/hardware leveranciers hebben verricht. De prestaties van een kritieke tool die je dagelijks wilt gebruiken, moeten extreem voorspelbaar zijn.
\nTen tweede, om dit te bereiken kun je beter ondersteunde hardware en gangbare softwareconcepten gebruiken. Gebruik een conventionele PC met standaard componenten met een normale muis en toetsenbord als je van plan bent om vrije software te gebruiken (zoals Debian GNU/Linux). De wrijvingsloze tablet-ervaring met vrije software is nog niet klaar.
\nTen derde, en dit is waarschijnlijk het belangrijkste: als het werkt is het magisch! Alle problemen die ik tegenkwam waren beheersbaar en doen niets af aan het feit dat wanneer mijn OS werkte, er soms echte magie was.
\nJe moet echt een beetje gek zijn om te proberen je eigen besturingssysteem te bouwen. Je bent een speciaal soort gek als je je experimentele besturingssysteem je dagelijkse driver maakt!
\nDat is wat ik deed... en ik ben blij dat ik het overleefd heb om het verhaal te vertellen. Ik zal het ooit nog eens proberen, want de smaak van vrijheid is moeilijk te vergeten als je het eenmaal hebt ervaren!
\nDeze week begon mijn trouwe forenzenfiets rare piepende geluiden te maken tijdens het remmen. Het is iets meer dan drie jaar geleden dat ik ermee ben gaan fietsen. Mensen vragen me regelmatig hoe de fiets presteert en hoe de Gates Carbon CDX riemaandrijving het doet? Tijd om de fiets eens te bekijken na 21.000 km!
\nMijn fiets is een aangepaste Sensa Cintura die de beste fiets is die ik ooit heb gehad. Hij is zeer betrouwbaar en ik gebruik hem meerdere dagen per week, vrijwel het hele jaar door. De fiets heeft een schare fans gekregen, ik heb reacties, vragen en opmerkingen van over de hele wereld ontvangen! Als je ze nog niet hebt gezien, moet je de vorige berichten bekijken:
\nHet is een tijdje geleden dat ik over mijn forenzenfiets heb geschreven. Dit komt omdat er heel weinig over te schrijven valt, ha! Ik rijd er al maanden en maanden, jaren en jaren op, en het is de meest betrouwbare fiets gebleken die ik ooit heb gehad.
\nToen begon mijn fiets deze week ineens vreemde geluiden te maken tijdens het remmen! Het klonk als \"metaal dat over metaal schraapt\"... niet goed! Het heeft de afgelopen dagen gevroren en op de een of andere manier zijn de wegen extra vies geweest door sneeuw vermengd met zout en zand.
\nHet geluid kwam van mijn achterrem, een hydraulische schijfrem van Shimano. Ik heb er nooit problemen mee gehad en ik vermoedde dat hij vastzat of dat er iets in vastzat. Ik heb mijn achterwiel uit het frame van de fiets gehaald om de rem schoon te maken en het systeem wat beter te kunnen bekijken.
\nBij nadere inspectie zag ik dat één van de remblokken los zat! De 'vork' die hem op zijn plaats moest houden, zat er niet meer. Ik heb de remblokken verwijderd en ineens realiseerde ik me waar het schrapende metaalgeluid vandaan kwam...
\nHet vervangen van de remblokken was eenvoudig genoeg, bestel gewoon wat vervangende remblokken bij je lokale fietsenwinkel (velominati regel #58). Weet dat er verschillende compounds beschikbaar zijn voor je hydraulische schijfrem. Het belangrijkste verschil is hoe duurzaam ze zijn versus hoe snel ze 'bijten'. Ik heb gekozen voor een harde en langdurige compound.
\nNa slechts 1800KM kreeg ik problemen met de originele CDN-aandrijving. Sinds ik er over heb geschreven hebben zowel Sensa als Gates er nota van genomen, ze verkopen het CDN-systeem niet meer! In plaats daarvan is het CDX-systeem nu standaard en dat is een goede zaak!
\nDe Gates CDX Carbon Belt Drive is zeer betrouwbaar gebleken op mijn forenzenfiets. Na ongeveer 10.000KM heb ik de resterende CDN-onderdelen (de riem en het voortandwiel) vervangen, en sindsdien heb ik niet het minste probleem gehad met mijn aandrijving. Ik controleer de spanning van mijn riem elke twee / drie maanden met behulp van de handige app: Android en iOS
\nNa geëxperimenteerd te hebben met racefietsbanden op mijn forenzenfiets had ik al snel genoeg van lekke banden! Ik hou ervan dat mijn dagelijkse woon-werkverkeer probleemloos verloopt en heb gekozen voor Schwalbe Marathon Plus Tour banden. Het zijn echte beesten en Schwalbe's beweringen dat ze \"onlekbaar\" zijn (voeg hier een Duits accent toe) zijn terecht! In de afgelopen ±11.000KM dat deze banden op mijn fiets gemonteerd zijn, heb ik geen enkele lekke band gehad!
\nMijn forenzenfiets maakt zijn \"ultieme\" status waar zoals ik had gehoopt. Het is de meest betrouwbare fiets geworden die ik ooit heb gehad.
\nDe fiets vertoont slijtage, maar dat is geen probleem voor iets dat je vaak en intensief gebruikt. Ik hoop hem nog vele kilometers veilig te kunnen gebruiken!
\nDeze maand ontving ik een zending uit China met speciale hardware, Android-apparaten met ingebouwde printers! Om het leven makkelijker te maken voor de restaurant- en bedrijfseigenaren die mijn app voor het bestellen van eten gebruiken, wil ik dat deze apparaten automatisch nieuwe bestellingen printen. Als ik deze machines maar aan de praat krijg met mijn software... uitdaging geaccepteerd!
\nVia een geoptimaliseerde webshop kunnen mensen eten bestellen voor afhaal en bezorging. Mijn klanten zijn restaurants en winkeleigenaren die hun producten via de app verkopen. Bestellingen worden doorgestuurd naar keuken- en bezorgpersoneel, zodat alles wordt voorbereid en bezorgd.
\nDe afgelopen maanden heb ik functies toegevoegd om mijn klanten te helpen hun online winkels beter te beheren. Een veelgehoorde vraag is om de computer of tablet in de keuken, die ze nu moeten gebruiken om online bestellingen te bekijken, te vervangen. In plaats van een grote en logge computer zocht ik naar een compact alternatief.
\nNa wat speurwerk op verschillende internationale marktplaatsen, kwam ik in contact met een Chinese hardwareleverancier die een Android-apparaat met een geïntegreerde printer heeft gemaakt! Een paar weken later arriveerde het uit China - wat een geweldige wereld leven we toch in!
\nDit is een interessant stuk hardware omdat het:
\nDe geïntegreerde printer is super praktisch omdat het apparaat hierdoor een totaaloplossing wordt voor het afhandelen van online bestellingen. Via het touchscreen kunnen bestellingen worden bekeken en kan het apparaat worden geconfigureerd om ze automatisch af te drukken. Dit zorgt voor eenvoudige doorsturing naar het keuken- en bezorgpersoneel.
\nOm dit allemaal mogelijk te maken, moet ik aangepaste software erop kunnen draaien. Hoewel het Android draait, werden de apparaten geleverd zonder handleidingen, instructies of software development kit. Dit betekent dat ik mijn weg in dit apparaat moest reverse-engineeren.
\nHet beste wat je dan kunt doen, is iets proberen dat je goed kent, kijken of je een andere van je apps op het apparaat kunt laten werken. Ik heb het apparaat aangesloten op mijn Linux tablet en ben begonnen met knutselen! Ik heb toevallig eerder een kleine Android app gemaakt... dat leek de perfecte kandidaat om mijn development uplink naar het apparaat te testen.
\nHet voordeel van het draaien van iets bekends op onbekende hardware is dat je een soort referentie kunt vaststellen voor de mogelijkheden van de hardware. Het blijkt dat de Android-printer behoorlijk capabel is!
\nOm de mogelijkheden van de hardware volledig te benutten, moest ik uitzoeken hoe ik de geïntegreerde printer moest programmeren. De Chinese hardwareleverancier heeft de printer op een niet-standaard Android-manier geïntegreerd (voor zover er een standaard manier is op Android..). De apparaten die ik ontving, werden geleverd zonder software of broncode, echt jammer!
\nIk heb de serie- en modelnummers op het OEM-apparaat onderzocht. Ik zocht naar elke aanwijzing die ik kon vinden en ik zocht op internet naar vergelijkbare apparaten. Misschien kon ik een stukje (gerelateerde) broncode vinden dat me een startpunt zou geven om aan dit apparaat te werken.
\nNa uren onderzoek vond ik een pakket op een afgelegen deel van het internet dat wat broncode bevatte voor een soortgelijk apparaat! Het probleem was... het was allemaal in het Chinees!
\nIk analyseerde de broncode en kwam er snel achter hoe de basisprincipes werkten. Met behulp van Google Translate ontdekte ik dat sommige delen van de broncode beperkt of niet volledig ondersteund waren. Maar het bood me tenminste een startpunt! Uiteindelijk was ik niet alleen in staat om de Chinese broncode te lezen, ik kon er ook software voor schrijven!
\nDe volgende stap was het maken van een testprogramma om te testen of de aangepaste Chinese broncode daadwerkelijk zou werken. Als dit zou lukken, zou ik echte software voor de Android-printer kunnen gaan schrijven, software die uiteindelijk door mijn klanten zal worden gebruikt. Nou... zie daar, het werkte! De printer begon wat geluid te maken en voila: een Lemmid Logo verscheen!
\nDit is geweldig! Ik ben erg blij dat ik een manier heb gevonden om software te schrijven voor deze speciale hardware. Het stelt me in staat om de hardware te integreren in het platform dat ik bouw voor mijn klanten.
\nAls er één ding is dat je uit dit bericht kunt meenemen, is het dat je soms gewoon moet proberen en kijken of je een manier kunt vinden om dingen te laten werken. Want alleen als je het niet probeert, kun je er echt zeker van zijn dat het niet zal werken!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-12-31_werken-met-speciale-hardware-uit-china/", "title": "Werken met speciale hardware uit China", "summary": "Deze maand ontving ik een zending uit China met speciale hardware, Android-apparaten met ingebouwde printers! Om het leven makkelijker te maken voor de restaurant- en bedrijfseigenaren die mijn app voor het bestellen van eten gebruiken, wil ik dat deze apparaten automatisch nieuwe bestellingen printen. Als ik deze machines maar aan de praat krijg met mijn software... uitdaging geaccepteerd!", "image": "https://willem.com/nl/2020-12-31_werken-met-speciale-hardware-uit-china/Werken-met-speciale-hardware-uit-China-800px.jpg", "date_modified": "2020-12-30T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-12-15_waarom-apple-silicon-zo-belangrijk-is/", "content_html": "Apple ontwerpt nu zijn eigen processors en ik had de kans om te werken met de allernieuwste uit Cupertino: een gloednieuwe MacBook Air met M1-processor. Nog nooit ben ik zo weggeblazen door een MacBook Air, woordspeling bedoeld. Laat me wat gedachten delen waarom ik denk dat Apple Silicon een grote verandering is.
\nIedereen die ook maar een beetje geïnteresseerd is in mobiele computers weet dat kracht meestal ten koste gaat van de batterijduur. Een krachtige processor verbruikt energie, wordt heet en heeft ventilatoren nodig om af te koelen. Nou, niet meer, maak kennis met Apple Silicon!
\nIk ben nog steeds volledig flabbergasted - de nieuwe MacBook Air die ik hier heb is zonder twijfel de snelste computer die ik ooit heb gehad. Toch is hij volkomen stil en lijkt de batterij-indicator vast te zitten op \"vol\". Het is een rare, bijna buitenaardse, ervaring: je verwacht een soort van trucje, maar die is er niet: dit is een computer die de spelregels verandert.
\nEen ding dat ik altijd heb gewaardeerd aan de iPad en mijn Surface tablet is dat ze stil zijn. Dit stelt me in staat om me te concentreren op mijn werk, geen afleidend gesis van een ventilator. Of afleidende warmte onder het toetsenbord. Nu heeft de Mac het ook, zen-achtige stilte gecombineerd met pure prestaties.
\nHet korte antwoord: lessen uit mobiel. De iPhone en iPad zijn enorm succesvol geweest omdat Apple hardware en software diep integreert. Vergeleken met een conventionele pc-processor zijn de mobiele chips die Apple produceert afgestemd op de workload die ze naar verwachting zullen draaien.
\nDit stelt hen in staat om de processor te optimaliseren voor zowel snelheid als energie-efficiëntie. Het besturingssysteem maakt slim gebruik van de processor om taken uit te voeren op de cores die het meest geschikt zijn voor de taak. Het ophalen van nieuwe e-mail kan bijvoorbeeld worden gedaan met een langzamere maar zeer efficiënte CPU-core, terwijl het spelen van een game de krachtige cores gebruikt.
\nNaast slimme software hebben ze veel chips in de processorchip geïntegreerd die anders een externe chip op het moederbord zouden zijn. De meest ongelooflijke prestatie is het integreren van het systeemgeheugen in de chip. Dit maakt een ultrasnelle 'snelweg' tussen de CPU en externe geheugenbanken overbodig. Omdat het geheugen zich direct in de hoofdchip bevindt, is het niet nodig om al die bits en bytes heen en weer te sturen. Het is veel efficiënter, door het ontwerp.
\nWat de concurrentie bang zou moeten maken, is dat dit nog maar het begin is. Dit is Apple's eerste poging om een Mac-processor te maken en het heeft de meeste verwachtingen overtroffen.
\nHet is moeilijk om het gevoel te ontlopen dat alle computers die ik bezit nu verouderd zijn, het is echt zo'n groot verschil. Van mijn energieverslindende servers in het datacenter (die kilowatts per dag verbruiken) tot de tablet die ik bij me draag. Dat is de inefficiënte technologie van gisteren, de toekomst is aangebroken - oh boy!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-12-15_waarom-apple-silicon-zo-belangrijk-is/", "title": "Waarom Apple Silicon zo belangrijk is", "summary": "Apple ontwerpt nu zijn eigen processors en ik had de kans om te werken met de allernieuwste uit Cupertino: een gloednieuwe MacBook Air met M1-processor. Nog nooit ben ik zo weggeblazen door een MacBook Air, woordspeling bedoeld. Laat me wat gedachten delen waarom ik denk dat Apple Silicon een grote verandering is.", "image": "https://willem.com/nl/2020-12-15_waarom-apple-silicon-zo-belangrijk-is/Waarom-Apple-Silicon-zo-belangrijk-is-800px.jpg", "date_modified": "2020-12-14T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-12-02_het-ontwerpen-van-een-multidimensionale-capaciteitswachtrij/", "content_html": "Deze maand moest ik extra dimensies toevoegen aan een capaciteitswachtrijmechanisme. De voedselbestel-app die ik heb gemaakt, moest de capaciteit kunnen beperken op basis van het aantal bestellingen, de inhoud van individuele bestellingen en het verzendtype (afhalen/bezorgen). Lees verder om te ontdekken hoe ik een Lambda Architectuur hiervoor heb gebruikt.
\nHoewel je je dit misschien niet realiseert, is een van de krachtigste functies van de food ordering app that I created juist het kunnen beperken van het aantal bestellingen. Dit klinkt contra-intuïtief, maar door het aantal bestellingen dat geplaatst kan worden te beperken, kunnen mijn klanten (de restaurants en winkeleigenaren die mijn app gebruiken) ervoor zorgen dat bestellingen op een goede manier worden voorbereid en bezorgd.
\nStel, je wilt drie pizza's bestellen. De food-app moet dan weten:
\nVooral rond \"etenstijd\" bestaat het risico dat te veel mensen tegelijk eten bestellen. Hoewel de app het extra verkeer aankan dankzij de highly scalable architecture, blijven fysieke beperkingen bestaan, zoals:
\nDeze drie verschillende soorten beperkingen zijn onderling afhankelijk. Het is bijvoorbeeld mogelijk dat één grote afhaalbestelling alle keukencapaciteit in beslag neemt, waardoor er ook geen bezorgcapaciteit meer beschikbaar is. Kleinere bestellingen kunnen nog steeds worden geaccepteerd om de keukencapaciteit op te vullen, terwijl er mogelijk niet genoeg capaciteit meer beschikbaar is voor grote bestellingen. Dit betekent dat je een mechanisme nodig hebt dat naar alle statistieken tegelijk kijkt om de beschikbaarheid voor nieuwe bestellingen te bepalen, inclusief de inhoud van een niet-geplaatste bestelling (bijv. wat er in je winkelmandje zit).
\nHet is gebruikelijk om een fysieke beperking te definiëren met behulp van een tijdspanne, bijvoorbeeld \"de keuken kan 10 gerechten per 15 minuten produceren\". Het wordt een uitdaging wanneer je andere fysieke beperkingen definieert met behulp van verschillende tijdspannes. Terwijl de keuken per 15 minuten kan worden beperkt, kan de bezorgcapaciteit een langere tijdspanne gebruiken (bijv. 3 bezorgingen per 30 minuten). Het mechanisme moet op de een of andere manier met deze verschillen in tijdspanne granulariteit kunnen omgaan.
\nEen extra uitdaging is de mogelijkheid voor mensen om hun bestellingen vooraf te plaatsen. Mensen kunnen een tijdslot in de toekomst selecteren en de benodigde capaciteit laten reserveren. Soms zie ik mensen hun bestelling dagen van tevoren plaatsen om er zeker van te zijn dat ze hun eten op een specifieke dag en tijd bezorgd krijgen. Dit betekent dat er (minstens) twee tijdstippen aan elke bestelling zijn gekoppeld: besteltijd en bezorgtijd.
\nDe meeste bedrijfseigenaren vereisen online betalingen voor online bestellingen, dit is om ervoor te zorgen dat alle bestellingen legitiem zijn en er geen capaciteit (of voedsel) wordt verspild aan no-shows of spookbestellingen. Het probleem met online betalingen is dat niet alle transacties succesvol zijn. Soms wordt een creditcard- of betaalpasbetaling afgewezen (bijv. vanwege onvoldoende saldo). Soms sluiten mensen gewoon de app voordat ze de bestelling hebben voltooid. Het systeem moet de benodigde capaciteit voor een bepaalde bestelling reserveren, terwijl het mensen in staat stelt de online betaling uit te voeren, en het moet de gereserveerde capaciteit vrijgeven als de bestelling wordt geannuleerd of wanneer de betaling mislukt.
\nTot slot moet het mechanisme betrouwbaar en performant zijn. De beschikbaarheid van bestellingen moet binnen enkele milliseconden worden bepaald, terwijl er tegelijkertijd veel verschillende clients verbonden zijn met de food-bestel-app tijdens spitsuren. Wanneer iemand een bestelling plaatst, heeft dit invloed op de beschikbaarheid voor alle andere (potentiële) bestellingen. Niet iedereen heeft een betrouwbare verbinding, omdat sommige mensen de app gebruiken op telefoons met slechte ontvangst of wifi. Het systeem moet goed werken onder wisselende omstandigheden met veel verschillende verbonden personen.
\nDe Lambda Architecture is een manier om grote hoeveelheden data te verwerken door gebruik te maken van zowel stream processing als batch processing methoden. Een lambda-architectuur is afhankelijk van een datamodel met een append-only, immutable datasource, vaak bestaande uit events met tijdstempels.
\nDit is een zeer belangrijke basis voor het mechanisme: alle data heeft een tijdstempel en verandert nooit. In plaats van bestaande records te muteren, worden er gewoon nieuwe records toegevoegd om de bestaande records te overschrijven. Dit maakt hoge concurrency en gedistribueerde algoritmen mogelijk, omdat synchronisatie eenvoudiger wordt omdat men alleen hoeft te zoeken naar nieuwe data (in plaats van zowel nieuwe als bijgewerkte!).
\nDe stream processing, of realtime/speed layer, in een lambda-architectuur is ontworpen om supersnelle antwoorden te geven op realtime databehoeften. Het onderhoudt views en statistieken op basis van realtime verwerking van events.
\nDe batch processing, of precomputation layer, biedt een complete en nauwkeurige basis van alle data in het systeem. Omdat het verwerken van grote hoeveelheden data tijd kan kosten, is de batch processing niet snel genoeg om alles direct te doen. Daarom werken de twee lagen samen in een lambda-architectuur.
\nDe backend servers die food-bestellingen van de app verwerken werken met een datastroom van events met tijdstempels. In wezen: elke bestelling is een event in het systeem. Elke bestelling wordt opgeslagen met de bestel-datum/tijd, verzend-datum/tijd (geplande bezorg- of afhaaltijd), klantgegevens en bestel-inhoud (aantal gerechten, enz.).
\nAls een betaling mislukt of als een bestelling wordt geannuleerd, wordt een \"negatieve\" bestelling toegevoegd aan de datastroom. Het neutraliseert elk effect op capaciteitsbeperkingen door de negatieve statistieken. Bijvoorbeeld: om een bestelling van drie pizza's te annuleren, wordt een negatieve bestelling van \"min drie pizza's\" aangemaakt in de datastroom met dezelfde verzendtijdstempel. Dit is een elegante manier om ervoor te zorgen dat capaciteit zowel gereserveerd als vrijgegeven wordt.
\nIn plaats van capaciteit te abstraheren naar tellers, gebruikt de backend server de echte stream data om queries voor realtime statistieken te beantwoorden. Dit stelt het systeem in staat om om te gaan met verschillen in tijdspanne granulariteit.
\nDe eerste keer dat een query wordt ontvangen voor een bepaalde statistiek, laadt het systeem historische data via een batch mechanisme om het model te initialiseren dat het vervolgens realtime kan bijwerken. Deze statistiek wordt bijgehouden door te kijken naar alle nieuwe bestellingen die het systeem binnenkomen zolang er queries voor een bepaalde statistiek komen. Zodra de data niet meer wordt opgevraagd, wordt het model verwijderd. Als het opnieuw nodig is, herhaalt het proces zich.
\nHet mooie van deze aanpak is dat de meeste queries binnen enkele milliseconden worden beantwoord omdat ze direct uit het RAM-geheugen worden gelezen zonder database- of schijfinteractie. Dit maakt ultrahoge prestaties mogelijk op een \"need to have\"-basis. Dit werkt goed met de food-bestel-app, omdat niet alle tijdspannes even populair zijn.
\nDe food-bestel-app vraagt herhaaldelijk een centrale capaciteitsserver die de wachtrijstatistieken bijhoudt. Vervolgens filtert het beschikbare tijdsloten door te kijken naar de daadwerkelijke items die een persoon selecteert voor zijn of haar bestelling. Het selecteren van een (waarschijnlijk) beschikbaar tijdslot gebeurt daarom client-side, waardoor de belasting van de backend wordt verminderd. Zodra een bestelling is geplaatst, wordt de capaciteit door de backend gereserveerd door de centrale wachtrijstatistieken bij te werken, waardoor anderen worden geblokkeerd om dezelfde plek in de wachtrij te claimen.
\nWachtrijmechanismen kunnen een uitdaging zijn wanneer je te maken hebt met meerdere statistieken die de snelheid bepalen. Je moet echt de tijd nemen om het goed te modelleren, denk aan het soort data dat je echt nodig hebt om wachtrijgerelateerde controles uit te voeren.
\nNu weet je dat het bestellen van drie pizza's niet zo eenvoudig is! Garanderen dat ze warm en op tijd geserveerd kunnen worden is een grote technische uitdaging - naast het zijn van een goede kok. Gelukkig voor jou dat ik me niet op dat laatste richt, ha!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-12-02_het-ontwerpen-van-een-multidimensionale-capaciteitswachtrij/", "title": "Het ontwerpen van een multidimensionale capaciteitswachtrij", "summary": "Deze maand moest ik extra dimensies toevoegen aan een capaciteitswachtrijmechanisme. De voedselbestel-app die ik heb gemaakt, moest de capaciteit kunnen beperken op basis van het aantal bestellingen, de inhoud van individuele bestellingen en het verzendtype (afhalen/bezorgen). Lees verder om te ontdekken hoe ik een Lambda Architectuur hiervoor heb gebruikt.", "image": "https://willem.com/nl/2020-12-02_het-ontwerpen-van-een-multidimensionale-capaciteitswachtrij/Het-ontwerpen-van-een-multidimensionale-capaciteitswachtrij-800px.jpg", "date_modified": "2020-12-01T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-11-30_het-ontwerpen-van-mijn-eigen-horloge/", "content_html": "Vorige maand arriveerde een heel bijzonder pakket uit Zwitserland, met daarin mijn op maat gemaakte polshorloge. Ik besloot al mijn merkhorloges te verkopen en ze te vervangen door iets unieks, afgestemd op mijn persoonlijke voorkeuren. Dit is het verhaal van mijn horloge.
\nEr is iets magisch aan die miniatuurmachines die mensen om hun pols dragen: horloges. Het zijn technische wonderen die vaak veel meer zijn dan alleen maar instrumenten om de tijd af te lezen.
\nSommige zijn statussymbolen, sommige zijn kunstwerken, sommige zijn fitnesstools en andere zijn digitale metgezellen. Maar bovenal is een horloge iets heel persoonlijks: je draagt het op je lichaam. Met smartphones en computers overal, heeft niemand echt een horloge nodig om de tijd te zien. Het dragen van een horloge is een bewuste keuze, een die ik graag zorgvuldig overweeg.
\nDoor de jaren heen heb ik veel verschillende horloges gedragen en elk van hen heeft zijn eigen verhaal en reden. Toch voelde geen van hen als een perfecte match voor mij.
\nJe zult verbaasd zijn hoe moeilijk het is om precies te definiëren wat je echt wilt. Ik heb de tijd genomen (woordspeling bedoeld) om een lijst met functies samen te stellen die mijn perfecte horloge zouden definiëren:
\nToen stuitte ik op ochs und junior, een klein horlogebedrijf uit Zwitserland. Opgericht in 2006 door Ludwig Oechslin, Beat Weinmann en Kurt König, ondernamen zij een intensief constructie- en ontwerpproces om hun horloges te creëren. Hoewel het bedrijf zich momenteel in een transformatie bevindt, produceren ze nog steeds de horloges die hen hun reputatie hebben bezorgd.
\nHun polshorloges gebruiken minder onderdelen om mechanische complicaties te leveren, die andere dingen weergeven dan alleen de tijd. De horloges zijn ontworpen door Ludwig Oechslin, een gerenommeerde, erkende en bekroonde horlogemaker, uitvinder en ontwerper. Hij werd algemeen bekend door zijn restauratie van de astronomische klok in de Vaticaanse Bibliotheek, bekend als de Farnese Klok, en door de tijd die hij doorbracht als directeur van het Internationaal Museum van Horlogerie in La Chaux-de-Fonds, Zwitserland. Hij is geobsedeerd door het verminderen van het aantal onderdelen, omdat eenvoudigere mechanica betrouwbaarder en gemakkelijker te produceren en te onderhouden zijn.
\nDeze focus op het wegnemen van onnodige complexiteit is iets dat ik volledig waardeer. Het is iets waar ik naar streef in alles wat ik doe, ontwerp en waarmee ik werk. Zoals mijn koffie knop of mijn racefiets. Ik wist meteen dat dit het bedrijf was dat mijn horloge zou kunnen bouwen.
\nNa contact met het bedrijf te hebben opgenomen, hadden we verschillende telefoongesprekken en e-mailuitwisselingen om mijn ideeën te bespreken. Door de jaren heen hebben ze een aantal zeer spectaculaire voorbeelden gemaakt, maar ik wilde trouw blijven aan mijn verlanglijstje. Wanneer de mogelijkheden onbegrensd zijn, is het moeilijk om met beide benen op de grond te blijven - maar dat is wat ik probeerde te doen bij het creëren van dit ingetogen kunstwerk.
\nMijn horloge is gemaakt van titanium (wat licht en duurzaam is), het is klein (36 mm diameter), het is waterdicht (met een geschroefde kroon), de wijzers zijn lichtgevend (zichtbaar in het donker), het heeft een automatisch uurwerk (geen batterijen of handmatig opwinden nodig) en de kleuren zijn trouw aan het materiaal (geen geverfde oppervlakken).
\nHet horloge is een zogenaamde \"jaarlijkse kalender\", wat betekent dat het de juiste datum kan weergeven met slechts één handmatige aanpassing per jaar (in februari). Een jaarlijkse kalender \"weet\" het verschil tussen korte en langere maanden. In de haute horlogerie is dit een hogere complicatie, waarvoor soms meer dan honderd extra onderdelen nodig zijn. Dankzij het briljante ontwerp van Oechslin gebruikt dit horloge slechts 3 extra onderdelen!
\nAls een verborgen luxe (het is alleen merkbaar voor de drager), is het horloge lichter gemaakt door overtollig materiaal weg te frezen. Terwijl sommige mensen de voorkeur geven aan een bepaald gewicht om (materiële) waarde te communiceren, waardeer ik lichtheid omdat het het comfort verbetert (vooral als je actief bent).
\nTijdens het ontwerpproces bleef ik in contact met het bedrijf. Af en toe ontving ik foto's uit de werkplaats, waardoor ik op de hoogte bleef van de voortgang.
\nNa een paar maanden geduldig te hebben gewacht, heb ik mijn horloge vorige maand per post ontvangen. Normaal gesproken ben je welkom om het persoonlijk op te halen, maar vanwege alle COVID-19-beperkingen heb ik gekozen voor pakketbezorging. Als je een hekel hebt aan het betalen van (invoer)belasting, wil je dit misschien heroverwegen... de Nederlandse douane wilde hun deel van mijn spaarvarken voordat ze mijn pakket vrijgaven voor import.
\nHoewel er veel redenen zijn om een horloge te kiezen, wilde ik dat mijn horloge perfect voor mij was. In een snel veranderende wereld waar dingen snel worden vervangen door nieuwe rages, voelde het goed om tijd en geld te besteden aan een tijdloos uurwerk.
\nWees niet bang om beslissingen voor jezelf te nemen. Draag het horloge dat je wilt dragen. Als het niet bestaat, geen paniek. Dankzij de wonderen van onze verbonden wereld kun je mensen vinden die je zullen helpen!
\nVorige week waren mijn zoon en ik op zoek naar beren in het park... de fantasie van een kind is onbetaalbaar! Helaas, tijdens een stukje off-road rijden met onze bakfiets, raakte een van de kabels verstrikt in een stevige tak! Onze gewonde cargobike moest gerepareerd worden!
\nEen ding dat ik geweldig vind aan fietsen is dat je de wereld om je heen heel intens beleeft. Je ruikt de natuur, je hoort de vogels en je ziet zoveel meer om je heen. Het is dan ook geen toeval dat ik graag met mijn zoon op avontuur ga met onze bakfiets.
\nEen van de leuke dingen die mijn zoon en ik soms doen, is off-road rijden met de bakfiets... Door modder en struiken rijden draagt bij aan het avontuur! Deze keer vochten de struiken terug! Een stevige tak kwam vast te zitten tussen de schakelkabel onder het frame van de bakfiets! Het trok de hele kabel uit het frame, waardoor deze afscheurde!
\nGelukkig heb ik al het nodige gereedschap verzameld om zelf fietsen te repareren. Het is een goede zaak om te investeren in goed gereedschap en te leren hoe je het moet gebruiken. De bakfiets is uitgerust met een 7-speed Shimano Nexus versnellingsnaaf, deze is relatief eenvoudig te onderhouden.
\nOm de (beschadigde) schakelkabel te verwijderen, moet je de shifter in de eerste versnelling zetten, waardoor de spanning op de schakelkabel afneemt. Vervolgens kun je met je vinger (of een schroevendraaier) de kabelbeugel bij de versnellingsnaaf naar achteren duwen. Hierdoor kun je de bout die de kabel vasthoudt eruit trekken.
\nVerwijder de bout van het uiteinde van de kabel en bewaar deze op een veilige plaats (want je hebt hem later nodig!). Om de kabel te verwijderen, moet je de handgreep van de shifter openen. Shimano's geïntegreerde stuurshifter wordt gesloten met twee kleine schroefjes. Als je deze verwijdert, zou je de afdekplaat moeten kunnen verwijderen. Hierdoor kun je het andere uiteinde van de kabel zien (en losmaken).
\nHet vinden van een nieuwe kabel is niet moeilijk, de meeste (lokale) fietsenwinkels hebben ze op voorraad. Let wel, als je aan een bakfiets of een tandem werkt, heb je een langere kabel nodig dan standaard! Het is een goed idee om de exacte lengte van de kabel te meten met behulp van de oude kabel.
\nDe eerste stap is het meten en installeren van de nieuwe buitenkabel. Zorg ervoor dat er voldoende ruimte rond je stuur is. Als de kabel te strak zit, zal deze het sturen belemmeren! Nadat je de buitenkabel hebt geïnstalleerd, kun je de binnenkabel installeren. Begin bij het stuur en werk je een weg door alle kleine gaatjes en kabeldopjes.
\nKnip de kabel nog niet meteen af. Je moet eerst proberen hem te installeren en kijken of alles werkt. Nadat je de bout hebt geïnstalleerd en hebt bevestigd aan de beugel van de achternaaf, moet je zoeken naar een gele markering. De gele markering is een gemakkelijke manier om te zien of de schakelkabel goed is gespannen. De twee gele delen van de markering moeten uitgelijnd zijn wanneer je de vierde versnelling op de shifter hebt geselecteerd.
\nMijn strategie is om het 'ongeveer goed' te krijgen met behulp van de bout, en de uitlijning te finetunen met behulp van de speciale uitlijnbout bij de shifter aan het stuur. Zodra je er zeker van bent dat het goed is uitgelijnd, moet je een korte proefrit maken. Als alles goed werkt, is het veilig om de kabel af te knippen en het eindkapje te installeren, wat voorkomt dat de kabel rafelt in afzonderlijke draden.
\nSoms eist avontuur zijn tol van je uitrusting... onze bakfiets liep wat schade op aan de Shimano schakelkabel. Gelukkig was het repareren van de fiets niet moeilijk met het juiste gereedschap en onderdelen.
\nInvesteren in goed gereedschap (en leren hoe je het moet gebruiken) is een goed idee. Ik heb de bakfiets kunnen repareren voor slechts € 12. Zelf eenvoudige reparaties kunnen uitvoeren is echt een grote aanwinst voor alle avonturen!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-11-22_shimano-schakelkabel-vervangen/", "title": "Shimano schakelkabel vervangen", "summary": "Vorige week waren mijn zoon en ik op zoek naar beren in het park... de fantasie van een kind is onbetaalbaar! Helaas, tijdens een stukje off-road rijden met onze bakfiets, raakte een van de kabels verstrikt in een stevige tak! Onze gewonde cargobike moest gerepareerd worden!", "image": "https://willem.com/nl/2020-11-22_shimano-schakelkabel-vervangen/Shimano-schakelkabel-vervangen-800px.jpg", "date_modified": "2020-11-21T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-11-03_het-plezier-van-een-simpele-laptop/", "content_html": "Zo nu en dan wissel ik van apparatuur om te kijken wat er buiten mijn gebruikelijke technische gewoontes gebeurt. Je zult versteld staan van wat je kunt leren door verschillende dingen uit te proberen. Deze week had ik de kans om de Surface Laptop Go met Windows 10 te testen. Eerlijk gezegd, het verbaasde me!
\nAls onderdeel van de populaire Surface-lijn introduceerde Microsoft de Surface Laptop Go. Het is een kleine, eenvoudige laptop die geen bijzondere kenmerken heeft die eruit springen. Op papier zal de specificatielijst je waarschijnlijk niet verbazen. Maar het blijkt dat dat juist een goede zaak is.
\nHet ding met moderne hardware is dat mensen veel te vaak op zoek zijn naar mooie functies. Dingen om over op te scheppen, dingen om te laten zien. “Ik ben beter dan jij” en “kijk eens wat ik kan?!” Flagship-apparaten, inclusief smartphones, worden geïntroduceerd als rocksterren op hoofdpodia. Maar de kans is groot dat je geen groupie of fanboy bent.
\nNet zoals het leven met een rockster waarschijnlijk niet zonder praktische problemen is, hebben ultra high-end apparaten vaak hun verborgen gebreken. Ze kunnen oververhit raken, zich onvoorspelbaar gedragen of een hoge prijs vragen voor hun aanwezigheid. Als je op zoek bent naar een alledaagse metgezel, dan geef je misschien de voorkeur aan iets minder “rocksterrengedrag”. De Surface Laptop Go is dan misschien precies wat je zoekt!
\nHet vasthouden van de laptop geeft je snel een idee van hoe goed hij is gebouwd. Hij is stevig en solide, maar zonder overmatig gewicht. Het is een zeer mooie balans die je het vertrouwen geeft om hem overal te gebruiken.
\nIn tegenstelling tot de high-end computers van duizenden euro's, vereist het relatief betaalbare prijskaartje van de Surface Laptop Go (vanaf € 629) niet meteen een tweede hypotheek. Het maakt alles gemakkelijker omdat je je meer op je gemak voelt om hem te gebruiken: het is een hulpmiddel, geen kostbaar juweel!
\nIk heb de Surface Laptop Go met Windows 10 gebruikt als alternatief voor mijn geliefde kleine tablet waarop vrije software draait. Ik probeer regelmatig verschillende apparaten en besturingssystemen om een actueel begrip te behouden van “de andere kant van de medaille”. Dit geldt voor mijn computers, maar het geldt ook voor mijn smartphone. Je moet jezelf nooit beperken tot een bepaald platform, het is echt nuttig om een open blik te houden op de verschillende opties die er zijn. Mijn vader zei altijd: “Kijk overal op het menu, maar geniet van het thuis gekookte diner!”
\nMijn dagelijkse routine omvat alles van het afhandelen van e-mail, het lezen van artikelen, het schrijven van blogposts, programmeren, serverbeheer en af en toe hacken. Ik werk vanuit huis en vanuit mijn kantoor in Amsterdam, waarvoor ik een fiets gebruik om heen en weer te gaan. Om praktische redenen vind ik het fijn als mijn computers draagbaar zijn, bij voorkeur zodat ze in mijn weerbestendige rugzak passen.
\nScherpe ogen onder jullie hebben misschien de Windows 10-screenshots in de afgelopen blogposts gezien, met wat rsync magie en wat programmeren. Overweg kunnen met Windows 10 vereiste wat geknutsel. De Surface Laptop Go wordt geleverd met Windows 10 in S-modus. Oei.
\nWindows 10 in de zogenaamde “S-modus” draaien betekent dat het is vergrendeld. Zelfs de eigen apps van Microsoft werken niet goed, zoals ik heb ervaren toen ik de Windows Terminal probeerde te gebruiken:
\nHet belangrijkste voordeel van Windows 10 S-modus is dat je beter beschermd bent tegen bedreigingen en malware. Ik snap het, het is net alsof je je auto niet kunt laten crashen als hij niet rijdt. Overschakelen van de S-modus is mogelijk, maar je kunt niet meer terug... ooit! Net alsof je uit het nest wordt gezet, het S-nest.
\nOp de een of andere manier voelt dit een beetje vreemd, ik kan alleen maar hopen dat Microsoft een betere manier vindt om een veilige Windows-ervaring te bieden in plaats van dit “doen of durven” ultimatum. Maar eerlijk is eerlijk: als je eenmaal de S-modus hebt verlaten, is tegenwoordig vrijwel alles mogelijk met Windows!
\nAls je de tijd neemt om Windows 10 te configureren, is het een behoorlijk capabel besturingssysteem. Ik vond snel mijn weg toen ik aan mijn werk begon. Windows 10 is goed op een voorspelbare, professionele manier.
\nHet gebruik van de Surface Laptop Go deed me denken aan het simpele plezier van het gebruiken van een laptop als hulpmiddel. Het werkt gewoon. Open het, doe wat werk, sluit het en herhaal. Microsoft heeft de Windows 10-ervaring op Surface perfect uitgewerkt, software en hardware zijn mooi geïntegreerd (op een manier die me doet denken aan Apple op zijn best).
\nEen mooi voorbeeld van de verfijnde aard van de ervaring is de vingerafdruksensor. De computer start op met een ongelooflijke snelheid, om te wachten op je aanraking om hem te ontgrendelen. Een subtiele maar duidelijk zichtbare aanwijzing wordt gegeven: de aan/uit-knop licht op. Raak hem aan “et voila”, je bent klaar om te gaan.
\nWerken met de laptop is een plezier. Hij werkt in koele stilte, zodat je je volledig op je werk kunt concentreren. De dunne randen rond het scherm geven hem voldoende ruimte voor je werk. Maximaliseer het canvas voor je creativiteit, met behoud van het draagbare formaat.
\nHet toetsenbord van deze laptop is fantastisch, de toetsen voelen extreem comfortabel aan. Laat je niet misleiden door het plastic uiterlijk, er is niets fragiels aan dit toetsenbord. De toetsen zijn omgeven door aluminium, wat een prettig gevoel geeft als je je handpalmen naast het trackpad legt.
\nHet ruime trackpad is een ander voorbeeld van de integratie van hardware en software. Microsoft heeft ondersteuning voor multi-touch gebaren toegevoegd in Windows 10. Het is een warm welkom voor degenen onder ons die hier al zo vele jaren van genieten op Apple macOS.
\nDe Surface Laptop Go valt op om de juiste reden: het is een perfecte alledaagse metgezel. Hoewel er goedkopere alternatieven van derden beschikbaar zijn, heb ik het gevoel dat geen van hen hetzelfde niveau van integratie van hardware en software biedt. Deze verfijning maakt het verschil, elke cent waard.
\nWindows 10 gebruiken om werk gedaan te krijgen is zo slecht nog niet, dat is een groot compliment van iemand zoals ik die graag zijn eigen besturingssysteem bouwt. Werken met verschillende systemen herinnert me eraan om een open blik te houden, er zijn goede dingen buiten mijn normale gewoontes!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-11-03_het-plezier-van-een-simpele-laptop/", "title": "Het plezier van een simpele laptop", "summary": "Zo nu en dan wissel ik van apparatuur om te kijken wat er buiten mijn gebruikelijke technische gewoontes gebeurt. Je zult versteld staan van wat je kunt leren door verschillende dingen uit te proberen. Deze week had ik de kans om de Surface Laptop Go met Windows 10 te testen. Eerlijk gezegd, het verbaasde me!", "image": "https://willem.com/nl/2020-11-03_het-plezier-van-een-simpele-laptop/Het-plezier-van-een-simpele-laptop-800px.jpg", "date_modified": "2020-11-02T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-10-31_vergroot-het-verkeer-naar-je-blog-met-een-rss-feed/", "content_html": "Schrijven voor mijn blog is erg leuk, ik ontvang berichten van over de hele wereld over de dingen die ik leuk vind. Het verkeer groeit, elke maand vinden meer lezers hun weg naar mijn blog. Deze week ontving ik een verzoek om RSS-feeds op mijn blog te ondersteunen. Ik vroeg me af, zijn RSS-feeds vandaag de dag nog relevant?
\nMet RSS (of \"really simple syndication\") kunnen gebruikers en applicaties updates van websites bekijken in een gestandaardiseerd en computerleesbaar formaat. Dit stelt hen in staat om updates van veel verschillende websites te combineren in één nieuwsaggregator, in feite een gepersonaliseerde \"krant\".
\nVoordat sociale media enorm populair werden, werden RSS-feeds veel gebruikt om links en content te delen tussen verschillende nieuws- en blogbronnen. Abonneren op de feed van een website is vergelijkbaar met het \"volgen van iets\" op sociale media, je ontvangt automatisch updates.
\nHet mooie van RSS is dat het gedistribueerd is, er is geen centrale autoriteit (of groot bedrijf) die de inhoud of het platform beheert.
\nNaarmate sociale media RSS-feeds in populariteit hebben overtroffen, is de ondersteuning voor RSS afgenomen. Platformen zoals Twitter en Facebook stellen individuele, eenvoudige gebruikers in staat om content te delen. Dit is veel eenvoudiger dan het opzetten van een blog met een bijbehorende RSS-feed. Het grootste deel van de sociale media-content wordt vervolgens gemodereerd en gefilterd door algoritmen, gekoppeld aan advertenties, om er een geld genererend massamediaplatform van te maken.
\nToen Google Reader zijn deuren sloot, verloren sommige bloggers 6.500 RSS-abonnees van de ene op de andere dag! Als je nadenkt over het onderhouden van contact met je publiek, is e-mail logisch. Voor de meesten van ons is e-mail verweven met onze dagelijkse routines. We controleren het regelmatig en hebben toegang tot onze mail vanaf onze mobiele apparaten. Als het goed wordt gedaan, is het versturen van e-mailnieuwsbrieven een haalbare manier om in contact te blijven met je publiek. Het is geen verrassing dat mensen dit beschrijven als een renaissance van de nieuwsmedia.
\nIn het tijdperk van sociale media en de heropleving van nieuwsbrieven kun je je afvragen waarom je nog steeds RSS-feeds zou ondersteunen? Ik denk dat de belangrijkste reden is dat het heel weinig moeite kost om het goed te doen, en het (nog steeds) waarde biedt.
\nMensen, maar misschien nog belangrijker, computers kunnen RSS-feeds gebruiken om automatisch updates van je blog op te halen. Populaire nieuwsbrief software kan RSS gebruiken om het proces van het maken van nieuwsbrieven te automatiseren. Door RSS op je blog te ondersteunen, maak je het voor anderen gemakkelijker om nieuwsbrieven voor jou te versturen.
\nWist je dat andere mensen RSS-feeds gebruiken om automatisch te tweeten over jouw content met behulp van moderne services zoals IFTTT (if this then that)? Je zou dit artikel moeten bekijken. Kortom, RSS is een geweldige manier om contentautomatisering te ondersteunen. Zelfs als jij dit niet van plan bent te doen, zou je moeten overwegen om anderen te ondersteunen bij hun inspanningen door RSS te ondersteunen.
\nHetzelfde geldt voor software zoals narrowcasting (of digital signage), waarbij koppen automatisch van je website kunnen worden opgehaald. RSS-feeds worden breed ondersteund door digital signage software om nieuwsteksten te genereren.
\nMet moderne RSS-reader apps zoals Feedly kunnen normale gebruikers veel van de problemen van de originele RSS-reader apps overwinnen: overweldigende informatie-overload. Op dit moment bedienen ze een niche omdat ze minder populair zijn dan sociale media, maar deze niche kan een belangrijke zijn (kwantiteit versus kwaliteit). Misschien is er ooit wel een RSS-feed renaissance, net als de e-mailnieuwsbrieven.
\nAls je blogt met populaire blogsoftware, zoals WordPress, is de kans groot dat je al RSS-ondersteuning ingebouwd hebt. Probeer \"/feed\" toe te voegen aan het adres van je blog, het kan automatisch verschijnen. Goed voor je! Als je aangepaste blogsoftware gebruikt, zoals ik, moet je mogelijk zelf RSS-feeds implementeren.
\nTechnisch gezien is RSS niets meer dan een dialect van XML. Het is een bestand dat je content op een gestandaardiseerde, gestructureerde manier bevat. De RSS-specificatie is openbaar en bevat weinig geheimen, omdat het goed gedocumenteerd is.
\nDeze blog wordt beheerd met behulp van aangepaste software die ik heb ontwikkeld voor mijn klanten. Mijn software genereert zogenaamde \"statische HTML-pagina's\" vanuit een dynamisch beheerde back-end die op NodeJS draait. Dit betekent dat ik een manier moest vinden om de RSS-feeds te genereren vanuit mijn statische sitegenerator, samen met de HTML-bestanden. Nu is het tijd om technisch te worden! :-)
\nHet is altijd een goed idee om bestaande implementaties van open standaarden te bekijken voordat je het wiel opnieuw gaat uitvinden. De kans is groot dat iemand al het harde werk heeft gedaan. Maar bovendien kan het kiezen van een goed getest pakket boven een zelfgebouwde implementatie (met onontdekte bugs en fouten) een slimme zet zijn. Voor NodeJS is er de \"Feed\" module die het gemakkelijk maakt om RSS-, Atom- en JSON-feeds te genereren.
\nMet behulp van de Feed-module heb ik een functie toegevoegd aan mijn statische sitegenerator genaamd \"generateFeeds()\" die de code implementeert die nodig is om RSS-, Atom- en JSON-feeds te genereren. De belangrijkste functie is het mappen van de verschillende velden zoals gespecificeerd in de RSS-feedstructuur naar die van het objectmodel van mijn website. Het is niet moeilijk om het goed te doen als je al een degelijk objectmodel hebt met verwijzingen naar velden zoals een afbeeldings-URL, de titel van een bericht en de publicatiedatum.
\nIk dacht dat het een goed idee zou zijn om mijn webserver, NGINX, zo in te stellen dat algemene feed-URL's automatisch worden omgeleid naar de gegenereerde RSS-bestanden. Op deze manier is mijn aangepaste RSS-implementatie gemakkelijker te ontdekken door andere mensen en computers; omdat het het gedrag van populaire blogsoftware nabootst.
\nJe kunt het resultaat zelf bekijken met behulp van een van de volgende URL's:
\nSoms is het zinvol om de technologie van weleer opnieuw te bekijken. Hoewel RSS-feeds misschien niet zo populair zijn als vroeger, kunnen ze nog steeds waarde toevoegen aan je blog.
\nOmdat het implementeren van een RSS-feed eenvoudig is en het onderhoud ervan volledig geautomatiseerd kan worden, is er eigenlijk geen reden waarom je het niet zou moeten overwegen om het aan je blog toe te voegen. Als bonus ben je klaar voor de volgende renaissance!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-10-31_vergroot-het-verkeer-naar-je-blog-met-een-rss-feed/", "title": "Vergroot het verkeer naar je blog met een RSS-feed", "summary": "Schrijven voor mijn blog is erg leuk, ik ontvang berichten van over de hele wereld over de dingen die ik leuk vind. Het verkeer groeit, elke maand vinden meer lezers hun weg naar mijn blog. Deze week ontving ik een verzoek om RSS-feeds op mijn blog te ondersteunen. Ik vroeg me af, zijn RSS-feeds vandaag de dag nog relevant?", "image": "https://willem.com/nl/2020-10-31_vergroot-het-verkeer-naar-je-blog-met-een-rss-feed/Vergroot-het-verkeer-naar-je-blog-met-een-RSS-feed-800px.png", "date_modified": "2020-10-30T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-10-30_hoe-rsync-te-gebruiken-voor-backups/", "content_html": "Het is zeer belangrijk om back-ups van je data te maken, want je weet maar nooit wanneer er een ramp toeslaat! Een krachtige, platformonafhankelijke tool die je hierbij kan helpen is 'rsync'. In deze post zal ik uitleggen waarom rsync nuttig is en hoe je het kunt gebruiken om je eigen back-ups in te stellen.
\nSinds de oorspronkelijke creatie in 1996 (door Andrew Tridgell en Paul Mackerras) is rsync uitgegroeid tot een standaard hulpprogramma dat beschikbaar is op populaire GNU/Linux-distributies, Apple macOS, FreeBSD, NetBSD, OpenBSD en (via Cygwin of WSL) op Windows.
\nRsync wordt meestal gebruikt voor het synchroniseren van bestanden en mappen tussen twee verschillende computers. Het kan SSH gebruiken om verbinding te maken met een andere computer en om bestanden over te dragen. Naast externe computers kun je rsync gebruiken om te synchroniseren met externe harde schijven en netwerkopslag (NAS). Rsync is populair omdat:
\nAls je GNU/Linux, *BSD of Apple macOS gebruikt, heb je rsync waarschijnlijk al geïnstalleerd. Als je Windows gebruikt, kun je kijken naar de Windows Subsystem for Linux of WSL om toegang te krijgen tot alle standaard GNU/Linux-tools. Als alternatief voor WSL kun je Cygwin gebruiken om de grote verzameling GNU- en Open Source-tools op Windows te installeren.
\nHet gebruik van rsync gebeurt vanaf de opdrachtregel of terminal. Je voert het commando 'rsync' uit, gevolgd door (optionele) vlaggen, een bronpad en een bestemmingspad.
\nMet de -arvz vlaggen configureer je rsync om:
\nEr zijn veel andere vlaggen en opties waarmee je het gedrag van rsync aan je behoeften kunt aanpassen. Je moet de man page for rsync bekijken voor een volledige lijst van alle opties.
\nIn het volgende voorbeeld gebruik ik rsync om een map (\"Sample-Files\") op mijn Windows 10-desktop te kopiëren naar een externe server. Ik gebruik WSL on Windows om een werkende Debian_GNU/Linux-omgeving in mijn Windows Terminal te hebben.
\nLaat me het commando dat ik gebruik uitleggen:
\nAls je dit commando voor de eerste keer uitvoert, wordt de cryptografische vingerafdruk van de externe server weergegeven. Dit wordt gebruikt om ervoor te zorgen dat je met jouw server praat. Dit voorkomt dat hackers zich voordoen als jouw server zonder dat je het merkt (aangezien de vingerafdruk uniek is voor jouw server. Als rsync een verandering in deze vingerafdruk detecteert, weigert het bestanden over te dragen. Dit is cruciaal, aangezien het kopiëren van je back-ups naar een willekeurige externe bestemming een potentieel risico op datalekken zou zijn!
\nJe wordt om je wachtwoord gevraagd als je via SSH verbinding maakt zonder op sleutels gebaseerde authenticatie. Dit is prima als je van plan bent je bestandsoverdracht handmatig uit te voeren, maar als je van plan bent overdrachten te automatiseren, wil je misschien op sleutels gebaseerde authenticatie instellen (met behulp van het handige commando \"ssh-copy-id\"). Je computer kan dan veilig inloggen op de externe machine zonder dat je handmatig een wachtwoord hoeft in te voeren.
\nAls rsync succesvol verbinding kan maken, gaat het verder met het bepalen welke bestanden moeten worden overgedragen. Als je de \"-v\" vlag hebt ingesteld, zie je de voortgang regel voor regel. Nadat de overdracht is voltooid, wordt rsync afgesloten met een samenvatting.
\nDe truc van Rsync is dat het volledig incrementele gegevensoverdrachten out of the box ondersteunt. Als je een aantal nieuwe bestanden hebt en vervolgens hetzelfde rsync-commando opnieuw uitvoert, worden alleen de bestanden overgedragen die moeten worden overgedragen.
\nJe kunt in de schermafbeelding zien dat rsync het nieuwe bestand automatisch heeft gedetecteerd. Het heeft alleen dat bestand naar de externe server overgedragen. Besparing van bandbreedte, tijd en verwerkingskracht. Het werkt met nieuwe bestanden en bestanden die zijn bijgewerkt.
\nOptioneel kun je de vlag \"--delete\" gebruiken om lokale verwijderingen door te voeren naar de doelmap, waardoor een perfecte spiegelkopie van de lokale bestandsstructuur ontstaat. Voor back-updoeleinden kun je overwegen dit over te slaan (omdat je mogelijk per ongeluk bestanden verwijdert).
\nOmdat rsync \"gewoon een terminalcommando\" is, kun je het gemakkelijk gebruiken in je eigen scripts. Zie een script als een verzameling rsync-commando's die een set \"bron\"- en \"bestemming\"-links vormen tussen je bestanden en hun respectievelijke back-uplocaties.
\nJe kunt je script plannen om automatisch te worden uitgevoerd op een bepaalde dag van de week en tijd van de dag. Op GNU/Linux, *BSD en macOS kun je cron gebruiken om dit te doen. Op Windows kun je de app \"Taakplanner\" gebruiken.
\nMet rsync kun je bestanden efficiënt, veilig en incrementeel van je computer naar een ander systeem overdragen. Het kan een cruciaal hulpmiddel zijn in je back-upschema.
\nHet is gratis en overal beschikbaar. De prestaties en betrouwbaarheid zijn algemeen bekend. Er is echt geen excuus waarom je je back-ups niet goed zou moeten instellen!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-10-30_hoe-rsync-te-gebruiken-voor-backups/", "title": "Hoe rsync te gebruiken voor backups", "summary": "Het is zeer belangrijk om back-ups van je data te maken, want je weet maar nooit wanneer er een ramp toeslaat! Een krachtige, platformonafhankelijke tool die je hierbij kan helpen is 'rsync'. In deze post zal ik uitleggen waarom rsync nuttig is en hoe je het kunt gebruiken om je eigen back-ups in te stellen.", "image": "https://willem.com/nl/2020-10-30_hoe-rsync-te-gebruiken-voor-backups/Hoe-rsync-te-gebruiken-voor-backups-800px.png", "date_modified": "2020-10-29T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-10-15_foto-s-redden-van-een-gecrashte-imac/", "content_html": "Deze week ontving ik een bericht van iemand met een iMac die was gecrasht. Hij bevatte meer dan 50.000 foto's, die twee decennia aan persoonlijke geschiedenis besloegen. Omdat er geen back-up was, was het aan mij om te proberen zoveel mogelijk te redden. Zou ik de persoonlijke foto's mogelijk kunnen herstellen?
\nDe Apple iMac is een indrukwekkende alles-in-één computer. De computer is geïntegreerd in het scherm. Alle componenten zitten dicht op elkaar gepakt met behulp van kleine schroeven, tape en magneten. Het is een uitdagende computer als het gaat om reparatie (en gegevensherstel).
\nDe iMac startte niet meer op, waarschijnlijk het gevolg van een hardwarefout, aangezien het standaard Apple (software) herstelsysteem ook niet werkte. Dit betekent vaak problemen, zoals ik aan den lijve heb ondervonden na wat handig werk aan mijn eigen iMac...
\nAfhankelijk van het exacte iMac-model heb je mogelijk een speciaal mesje nodig om het scherm van de behuizing te verwijderen. Het is de enige manier om toegang te krijgen tot de componenten in de computer. Om verloren bestanden (en foto's) te herstellen, moet je de harde schijf (of SSD) vinden.
\nDeze specifieke iMac heeft een glazen paneel dat met (sterke) magneten aan het aluminium frame vastzit. Je kunt het paneel verwijderen met zuignappen. Wees voorzichtig met het glazen paneel om te voorkomen dat het barst. Je wilt jezelf niet verwonden!
\nNadat je het glazen paneel hebt verwijderd, zou je het scherm moeten kunnen verwijderen zodra je alle Torx-schroeven hebt verwijderd. Neem de tijd om dit te doen, want het kan een beetje lastig zijn met de sterke magneten dicht bij de schroefgaten.
\nZodra de schroeven zijn verwijderd, zou je het scherm met je vingers moeten kunnen optillen. Wees voorzichtig, want het scherm is met meerdere kabels verbonden met het moederbord. Zodra het scherm is verwijderd, heb je een duidelijk zicht op de binnenkant van de iMac.
\nVoor mijn poging om de persoonlijke foto's van deze iMac te herstellen, was ik alleen geïnteresseerd in de harde schijf. Het is een gemakkelijk te herkennen onderdeel, meestal groot en omvangrijk. Je kunt hem herkennen aan de rechthoekige vorm en de groene chip. Nadat ik hem had verwijderd, sloot ik de iMac weer om hem in de huidige staat terug te brengen.
\nAls je je computer niet meer kunt opstarten, betekent dat niet per se dat alles erop verloren is! Heel vaak zijn (delen van) het computergeheugen nog functioneel. Je kunt het vergelijken met een persoonlijk letsel: hoewel je niet (gemakkelijk) kunt lopen met een gebroken been, kun je misschien nog wel bewegen als je een beetje hulp krijgt van iemand. Als de computer waardevolle gegevens bevat, kan het een goed idee zijn om een poging te doen om bestanden te herstellen.
\nMet behulp van een standaard SATA-naar-USB-converterchip (die ik ooit uit de behuizing van een externe harde schijf heb verwijderd) kun je de schijf op een andere computer aansluiten. Hierdoor kun je vanaf de schijf lezen, zelfs als het besturingssysteem op de schijf kapot is. Ik heb deze strategie eerder gebruikt om foto's van een kapotte laptop te redden.
\nHet beste wat je kunt doen, is de schijf aansluiten op een computer met hetzelfde besturingssysteem. Schijven zijn geformatteerd in gegevensstructuren die een \"bestandssysteem\" vormen. Deze bestandssystemen verschillen per besturingssysteem. Sommige bestandssystemen kunnen door verschillende besturingssystemen worden gelezen, terwijl andere dat niet kunnen. Door een andere Mac te gebruiken die ik van mijn broer had geleend, wist ik dat het besturingssysteem het bestandssysteem op de geborgen schijf zou kunnen begrijpen.
\nAls de schijf niet (helemaal) defect is, kun je de inhoud mogelijk lezen met de andere computer. Je kunt in de verleiding komen om 'rond te klikken' en de inhoud te bekijken. Maar je moet je eerst concentreren op het herstellen van de belangrijkste bestanden! Je weet niet hoe lang de beschadigde schijf blijft werken - hij kan elk moment uitvallen!
\nOmdat ik bekend ben met Apple Photos, weet ik waar de (originele) fotobestanden worden bewaard. Hierdoor kon ik mijn strategie optimaliseren en direct proberen de persoonlijke foto's te kopiëren. In plaats van de macOS Finder (of Windows Verkenner) te gebruiken, geef ik er de voorkeur aan om terminalopdrachten te gebruiken om bestanden van onbetrouwbare bronnen te kopiëren.
\nMet een tool zoals 'rsync' kun je mapstructuren kopiëren zoals je normaal zou doen. Maar het voordeel is dat het onleesbare bestanden kan overslaan en het kopiëren kan 'hervatten' als het ooit wordt onderbroken. Ik startte het commando en hoopte gewoon op het beste.
\nHet zag er geweldig uit voor de eerste jaren aan foto's, één voor één werden de foto's gekopieerd naar de \"reddende computer\". Afhankelijk van de conditie van de schijf kan het kopiëren lang duren - veel langer dan normaal. Je moet letten op het geluid van de harde schijf, als hij rare geluiden begint te maken, kun je problemen krijgen...
\nPlotseling begon de schijf rare ratelende geluiden te maken, het kopiëren stopte en er verschenen fouten in mijn terminalvenster. Ik had een ruw gedeelte op de schijf geraakt. Even liet ik de schijf proberen de beschadigde bestanden te lezen, maar om te voorkomen dat deze verder beschadigd raakte, stopte ik het kopieerproces.
\nMet behulp van de Schijfhulpprogramma-app van de Mac probeerde ik een \"EHBO\" -bestandssysteemreparatie uit te voeren. Misschien konden de bestandstoewijzingen van de schijf worden hersteld. Omdat ik \"rsync\" gebruik om de bestanden te kopiëren, zou mijn volgende poging verdergaan waar deze eerder was onderbroken. Helaas repareerde de EHBO de schijf niet, de foto's van september 2017 waren nog steeds onleesbaar.
\nHet volgende dat ik probeerde, was mijn kopieercommando (rsync) te vertellen de foto's van september 2017 over te slaan. Je kunt hiervoor de optie \"--exclude\" van rsync gebruiken. Misschien hadden de slechte sectoren op de schijf alleen invloed op die foto's, nieuwere foto's konden mogelijk nog worden hersteld.
\nRaad eens? Het werkte! Het kopiëren ging zonder problemen verder zodra ik de beschadigde foto's van september 2017 had uitgesloten. Uiteindelijk kon ik alle andere foto's redden! Geen slechte opbrengst: slechts één maand aan foto's was onherstelbaar uit een collectie van ongeveer 20 jaar!
\nBescherm jezelf tegen gegevensverlies door degelijke back-ups te maken! Het is ongelooflijk belangrijk, wacht niet tot (hardware) problemen je onvoorbereid verrassen.
\nRaak gewoon niet in paniek als je toch pech hebt. Met de juiste tools kun je mogelijk nog steeds bestanden van een defecte schijf herstellen. Als je je er niet prettig bij voelt om het zelf te doen, zoek dan iemand die je kan helpen.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-10-15_foto-s-redden-van-een-gecrashte-imac/", "title": "Foto's redden van een gecrashte iMac", "summary": "Deze week ontving ik een bericht van iemand met een iMac die was gecrasht. Hij bevatte meer dan 50.000 foto's, die twee decennia aan persoonlijke geschiedenis besloegen. Omdat er geen back-up was, was het aan mij om te proberen zoveel mogelijk te redden. Zou ik de persoonlijke foto's mogelijk kunnen herstellen?", "image": "https://willem.com/nl/2020-10-15_foto-s-redden-van-een-gecrashte-imac/Foto-s-redden-van-een-gecrashte-iMac-800px.jpg", "date_modified": "2020-10-14T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-09-29_fietsen-met-omata-one/", "content_html": "De afgelopen week heb ik gefietst met de Omata One, een bijzondere fietscomputer. De mechanische wijzers geven snelheid, afstand, stijging en rijtijd weer, gemeten met precieze GPS-data. Het is leuk, lees verder om te weten waarom.
\nSommigen fietsen om de snelste te zijn, maar ik geloof dat fietsen meer is dan ergens als eerste aankomen. Buiten zijn, frisse lucht inademen en vrij zijn van de afleidingen van onze verbonden wereld, is wat fietsen extra waardevol voor mij maakt.
\nFietsen is goed voor lichaam en geest. Je kunt het gebruiken om te forenzen, om te sporten of beide. Als je geïnteresseerd bent in je fysieke prestaties, kun je overwegen om je ritten bij te houden met een fietscomputer.
\nModerne fietscomputers zijn technologische wonderen. Hun digitale displays tonen een ongelooflijke hoeveelheid data. Veel ervan verbinden met je smartphone en informeren je over binnenkomende berichten en telefoontjes.
\nModerne connectiviteit is geweldig als je het nodig hebt, maar het alomtegenwoordige knipperen en piepen kan afleidend zijn. Niet iedereen zal door de meerlagige instellingenmenu's gaan om deze informatiestroom te beperken. Daarom is Omata One gemaakt.
\nDe Omata One is een fietscomputer die radicaal anders is dan de meeste andere fietscomputers. Het gebruikt analoge wijzers om snelheid, stijging, afstand en gereden tijd aan te geven. Het knippert of piept niet, maar verzamelt wel zeer nauwkeurige GPS-gegevens die je na je rit kunt analyseren.
\nHet bedienen van de Omata vereist geen touchscreen-interactie of gepruts met kleine knoppen. De draaiende buitenring functioneert als een eenvoudige selector:
\nBegin gewoon met fietsen en de wijzers zullen bewegen! Er is iets vreemd natuurlijks aan analoge indicatoren die ze onderscheiden van hun digitale tegenhangers. In plaats van cijfers te \"lezen\" \"zie\" je simpelweg de hoek van de wijzers, dit wordt heel intuïtief als je een tijdje met Omata hebt gereden.
\nEr zit veel diepte in de wijzerplaat, wat een plezier is om naar te kijken onder veranderende lichtomstandigheden. Het is mooi, maar het schreeuwt niet om aandacht. Het werd al snel een integraal onderdeel van mijn fiets, op een heel natuurlijke manier. Dat vind ik leuk.
\nMet behulp van de Omata-app kun je eenvoudig je ritgegevens downloaden. De rit wordt opgeslagen als een industriestandaard FIT-bestand, compatibel met de meeste fitness- en gezondheidsapps. Je kunt je rit uploaden naar Strava, importeren in Cyclemeter of naar je computer sturen voor verdere analyses met GoldenCheetah. Je kunt de app gebruiken om Omata te verbinden met externe ANT+/Bluetooth sensoren, zoals een vermogensmeter of hartslagmeter.
\nAls je op zoek bent naar een alternatief voor hyperverbonden moderne fietscomputers, dan zou je de Omata One een waardige optie kunnen vinden.
\nHet gebrek aan afleiding en het prachtige analoge display met bewegende wijzers onderscheiden hem. Als je zijn design-ethos waardeert, dan is de Omata elke cent van zijn premium prijs waard!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-09-29_fietsen-met-omata-one/", "title": "Fietsen met Omata One", "summary": "De afgelopen week heb ik gefietst met de Omata One, een bijzondere fietscomputer. De mechanische wijzers geven snelheid, afstand, stijging en rijtijd weer, gemeten met precieze GPS-data. Het is leuk, lees verder om te weten waarom.", "image": "https://willem.com/nl/2020-09-29_fietsen-met-omata-one/Fietsen-met-Omata-One-800px.jpg", "date_modified": "2020-09-28T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-09-28_mijn-tablet-os-ervaring-verfijnen/", "content_html": "Eerder dit jaar probeerde ik mijn eigen tablet-besturingssysteem te maken door Debian GNU/Linux te installeren op een Microsoft Surface Go tablet. Ik leerde veel over wat ik fijn vind aan tablets. Maar ik gaf nog steeds de voorkeur aan mijn iPad Pro, vooral vanwege de gepolijste gebruikerservaring. Deze keer ben ik begonnen mijn tablet-software te verfijnen om mijn iPad te vervangen.
\nAls je erover denkt om Linux op een tablet te installeren: je bent niet de enige. Mijn eerdere bericht over het installeren van Debian GNU/Linux op Surface GO kreeg enorm veel aandacht. Blijkbaar zijn velen van jullie op zoek naar een alternatief voor de gesloten besturingssystemen die meestal op tablets zijn geïnstalleerd (zoals iPadOS, Android of Windows 10S).
\nZoals de geschiedenis vol zoete ironie zit, is het Microsoft die eigenlijk behoorlijk knappe hardware maakt die goed werkt met Linux. Hun Surface-lijn omvat verschillende laptops en tablets. De “SurfaceLinux” reddit-pagina staat vol met interessante gebruikersverhalen die het bekijken waard zijn. Mensen doen dit en je zou het zelf ook kunnen doen.
\nNa het installeren en aanpassen van Debian GNU/Linux op Surface Go, genaamd “Willem OS”, probeerde ik er mijn hoofdcomputer van te maken. Als je een frequente bezoeker van mijn blog bent, weet je dat ik al jaren iPads en tablets als hoofdcomputer gebruik. Uiteindelijk vond ik mijn eerste versie van “WillemOS” niet goed genoeg: iPad Pro was lichtjaren vooruit als het ging om een gepolijste gebruikerservaring.
\nVan deze eerste poging heb ik veel geleerd, het leidde tot een beter begrip van wat ik zoek in een tablet-ervaring. Ik ben op zoek naar eenvoudige, maar veelzijdige software om op mijn tablet te draaien.
\nMaar \"eenvoudig\" is eigenlijk heel moeilijk te bereiken. Om dingen echt eenvoudig te maken, moet je hardware en software naadloos integreren. Apple doet dit goed, iPad Pro biedt een geweldige gebruikerservaring omdat:
\nHet blijkt dat het moeilijk is om deze dingen naadloos te laten werken met Debian GNU/Linux op Surface. Mijn eerste tablet-OS vereiste veel handmatige interactie en was daarom omslachtig in vergelijking met iPad Pro.
\nMicrosoft heeft dit jaar een nieuwe Surface Go-tablet uitgebracht, de Surface Go 2. Deze heeft een snellere processor (tot 64%!), dunnere randen en een verbeterd scherm. Het is een zeer behoorlijke upgrade die de Surface Go 2 qua hardware veel meer op gelijke voet brengt met de 11-inch iPad Pro. Voor mijn tweede poging om de ultieme tablet-ervaring te creëren, besloot ik het topmodel Surface Go 2 te gebruiken:
\nDe Surface Go 2 is erg vergelijkbaar met zijn voorganger als het gaat om het installeren van een basisinstallatie van je favoriete GNU/Linux-distributie. Ik volgde mijn eigen stappen van de originele Surface Go-installatie hier.
\nKortom, je moet de volgende stappen nemen bij het installeren van Linux op je Surface:
\nDe laatste stap van de installatie is waar je het verschil kunt maken tussen een fantastische en een waardeloze gebruikerservaring. Om mezelf te “aanmoedigen” om bij dit experiment te blijven, besloot ik mijn iPad Pro te verkopen: de schepen verbranden (want er zou geen weg terug zijn)!
\nOp een klein scherm is het perfect logisch om apps op volledig scherm te draaien. Ik weet dat het conventionele pc-concept van het beheren van afzonderlijke applicatievensters niet de beste gebruikerservaring biedt op een kleine tabletcomputer. Daarom besloot ik een tiling window manager te proberen: i3wm.
\nHet principe van een tiling window manager is simpel: apps nemen zoveel ruimte in als er beschikbaar is. Dit betekent dat als je maar één app draait, deze volledig scherm zal zijn. Twee apps draaien gesplitst scherm, enz. Je kunt regels definiëren die de rangschikking van apps automatiseren. Met behulp van sneltoetsen kun je snel schakelen tussen apps. Je hebt misschien wat tijd nodig om uit te zoeken wat het beste voor jou werkt wanneer je een tiling window manager gebruikt, maar uiteindelijk kan het je veel tijd besparen!
\nEen andere krachtige functie van i3wm is dat je verschillende 'werkruimten' kunt hebben. Ze zijn een gemakkelijke manier om groepen apps te organiseren die samen draaien. Ik gebruik verschillende werkruimten voor verschillende dingen die ik doe. Een gebruikelijke aanpak is om de webbrowser op de ene werkruimte te plaatsen, mailtoepassingen op een andere, en degene waarmee je werkt, op de derde.
\nHet mooie van meerdere werkruimten is dat één app (bijv. je browser) meerdere instanties op verschillende werkruimten kan draaien. Dit maakt veel verschillende combinaties van apps mogelijk. Dit is echt waar de i3wm window manager veel beter is dan iPadOS's kijk op multitasking.
\nDe i3wm window manager ondersteunt externe monitoren zeer goed, met hetzelfde concept van een werkruimte. Je wijst eenvoudigweg één of meerdere werkruimten aan om weergegeven te worden op het extra/externe scherm. Dit werkt goed met de Surface Dock en USB-C-naar-HDMI-accessoires voor Surface. Multi-monitorondersteuning is echt geweldig.
\nIets wat je zou moeten proberen is om fusuma te gebruiken om gebaren met drie vingers op het trackpad mogelijk te maken. Als je ooit op een MacBook hebt gewerkt, weet je dat de multi-touch trackpads nuttige gebaren mogelijk maken om van bureaublad te wisselen (of werkruimten in i3wm). Het werkt echt goed!
\nVoor het beheren van mijn foto's met Shotwell wilde ik serieuze opslag op mijn tablet. Hoewel ik het topmodel Surface Go 2 heb met de 256GB SSD-schijf, heb ik de MicroSD-kaartsleuf gebruikt om mijn opslagcapaciteit met nog eens 512GB uit te breiden. De MicroSD-kaart is langzamer dan de geïntegreerde SSD, maar voor bestanden die je niet elke dag/uur/minuut leest is het snel genoeg.
\nMijn Debian GNU/Linux-installatie had geen problemen met het herkennen van de MicroSD-kaart. Ik heb de hele MicroSD-kaart versleuteld om te voorkomen dat mijn foto's uitlekken als ik mijn kaart ooit zou verliezen. Je moet hier (altijd) rekening mee houden, neem passende maatregelen om je gegevens te beschermen en te back-uppen!
\nNa het installeren van de 'non-free' draadloze firmware in Debian werkt de wifi goed op Surface Go 2. Het aan de praat krijgen van de LTE/4G was een stuk lastiger! Om de een of andere reden startte de WWAN-verbinding niet, ook al had ik een werkende simkaart in de Surface Go geplaatst. Om een of andere mysterieuze reden startte de modem niet correct, 4G/LTE werkte niet!
\nEen van de geweldige dingen van iPad is dat het de connectiviteitslogica van iPhone deelt. Het beheert automatisch verschillende draadloze netwerken en mobiele breedbandverbindingen. Ik wilde dat dit ook op mijn Linux-tablet zou werken!
\nToen ik op zoek was naar een aanwijzing om 4G/LTE aan de praat te krijgen, keek ik naar rapporten over Surface Pro. De Surface Go 2 is technisch gezien erg vergelijkbaar met de grotere Pro. Ik bedacht dat ik kon leren van de inspanningen van mensen met mobiel breedband op de Surface Pro. Na vele uren zoeken en verschillende dingen proberen, vond ik deze oplossing om 4G aan de praat te krijgen op Surface:
\nJe kunt de Network Manager (en Modem Manager) gebruiken om connectiviteitsbeheer onder Linux te automatiseren. Standaard geeft het de voorkeur aan wifi-verbindingen boven mobiel breedband. Je kunt het automatisch laten verbinden via 4G/LTE als er geen wifi beschikbaar is. Het werkt nu erg goed in combinatie met de Surface Go 2 hardware!
\nNog iets waar een iPad-gebruiker nooit aan denkt, is hoe goed Apple dingen voor elkaar heeft gekregen als het gaat om slaapstand en hervatten. Als je een iPad hebt, kun je hem dagenlang in standby-modus laten staan, maar hij is altijd heel snel om verder te gaan waar je gebleven was als je hem weer oppakt.
\nOm mijn Surface met GNU/Linux hetzelfde te laten doen, had ik een manier nodig om snel in slaapstand te gaan en te hervatten. In de Linux / pc-wereld zijn er in principe vier energiemodi:
\nOm “direct verder te gaan waar je gebleven was” moet je app-statussen bewaren. Het snelst (en vrijwel direct) hervatten is mogelijk wanneer de app-status is opgeslagen in het RAM-geheugen. Het probleem met RAM-geheugen is dat het stroom nodig heeft om zijn waarde te behouden. Zodra de stroom uitvalt, gaan app-statussen verloren.
\nHet alternatief is om naar schijf te sluimeren (of in slaapstand te gaan), waarbij de status wordt opgeslagen op het permanente opslagapparaat in de computer. Hierdoor kan de computer volledig worden uitgeschakeld. Het probleem met sluimeren naar schijf is dat het hervatten langzamer is en dat je versleutelingswachtwoordzinnen opnieuw moet invoeren voor volledige schijfversleuteling.
\nHet goede nieuws is dat moderne GNU/Linux wordt geleverd met systemd waarmee je kunt configureren hoe de computer omgaat met slaapstand en hervatten. Je kunt je tablet zo configureren dat hij eerst naar RAM sluimert (waardoor direct hervatten mogelijk is) en vervolgens, na een bepaalde tijd, naar schijf sluimert.
\nOp een normale werkdag sta ik (heel) vroeg op om vanuit huis aan mijn meest uitdagende projecten te werken. Dan fiets ik naar mijn werk en werk ik daar verder. Ik heb mijn woon-werkverkeer getimed en bedacht dat als mijn tablet minstens twee uur aan zou blijven staan, ik direct mijn werk zou kunnen hervatten. Als ik binnen twee uur niet verder werk op mijn tablet, bespaart het batterijvermogen door naar schijf te sluimeren. Op deze manier heb ik de beste ervaring voor mijn specifieke situatie.
\nIn tegenstelling tot de strak gecontroleerde iPad, wordt software op GNU/Linux gemaakt met behulp van veel verschillende benaderingen van gebruikersinterfaceontwerp. Er bestaat niet zoiets als de Richtlijnen voor gebruikersinterfaces die Apple voorschrijft voor iOS en iPadOS. Dit is een probleem omdat het ertoe leidt dat software er inconsistent uitziet en aanvoelt.
\nEen consistent uiterlijk is belangrijk om een wrijvingsloze omgeving en gebruikerservaring mogelijk te maken. Daarom heb ik veel kleine aanpassingen gedaan aan kleur, lettertypen, pictogrammen en werkbalken om mijn apps er allemaal hetzelfde uit te laten zien en aan te laten voelen. Hoewel het niet perfect harmonieus is, voelt het niet meer alsof ik met “Frankenstein OS” werk.
\nIk geef de voorkeur aan een donker thema omdat het prettiger is voor mijn ogen, maar je moet zelf beslissen. Gebruik tools zoals lxappearance om aanpassingen te maken voor meerdere apps. Maar je zult waarschijnlijk ook aanpassingen per app moeten maken. Ik gebruik het adwaita-dark thema en (monochrome) HighContrast pictogrammen, met het Open Sans Light lettertype.
\nHet bouwen van een mooi systeem is één ding, maar het daadwerkelijk gebruiken als dagelijkse driver is iets anders! De Surface Go is mijn dagelijkse driver en de afgelopen weken heb ik geëxperimenteerd met verschillende dingen en instellingen. Hier zijn enkele hoogtepunten.
\nHet bouwen van mijn eigen tablet-OS is een echte uitdaging. Mijn eerste poging was niet goed genoeg om mijn iPad te vervangen. Deze tweede poging is echter anders. De tijd en moeite die ik heb gestoken in het verfijnen van de gebruikerservaring resulteert in een veel beter systeem. Ik gebruik het nu dagelijks als mijn hoofdcomputer.
\nHoewel ik het werk dat Apple aan iPad heeft gedaan altijd heb gewaardeerd, blijft het beperkt door zijn gesloten software. Vooral nu, wanneer Apple heeft besloten om zijn App Store controle te verdubbelen. De enige manier om de toekomst te beheersen is door hem zelf te creëren: ik geloof dat de tijd rijp is om kapitein op mijn eigen schip te worden!
\nNa maanden intensief gebruik heb ik besloten mijn eigen tablet-OS te laten varen
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-09-28_mijn-tablet-os-ervaring-verfijnen/", "title": "Mijn tablet-OS-ervaring verfijnen", "summary": "Eerder dit jaar probeerde ik mijn eigen tablet-besturingssysteem te maken door Debian GNU/Linux te installeren op een Microsoft Surface Go tablet. Ik leerde veel over wat ik fijn vind aan tablets. Maar ik gaf nog steeds de voorkeur aan mijn iPad Pro, vooral vanwege de gepolijste gebruikerservaring. Deze keer ben ik begonnen mijn tablet-software te verfijnen om mijn iPad te vervangen.", "image": "https://willem.com/nl/2020-09-28_mijn-tablet-os-ervaring-verfijnen/Mijn-tablet-OS-ervaring-verfijnen-800px.jpg", "date_modified": "2020-09-27T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-09-16_bestanden-naadloos-synchroniseren-tussen-smartphone-en-tablet/", "content_html": "Om mijn workflow te optimaliseren, zocht ik naar een manier om naadloos toegang te krijgen tot dezelfde bestanden op zowel mijn computer als smartphone. Dit is handig wanneer je snel bestanden vanaf je computer wilt versturen via je smartphone met behulp van verschillende messaging apps en vice versa. Lees verder om te ontdekken hoe ik dit heb gedaan.
\nWanneer ik werk, gebruik ik meestal zowel een tablet als een smartphone. Ik gebruik een tablet als hoofdcomputer. Mijn iPhone is erg handig als tweede scherm. Ik gebruik het ook om bestanden, screenshots en foto's te versturen naar mensen via de vele verschillende berichten-apps die op iOS draaien.
\nIn goede of slechte zin is er een verschuiving gaande van e-mail naar apps zoals Slack, WhatsApp, iMessage en Signal. Mijn iPhone is de toegangspoort tot deze communicatiekanalen. Omdat ik iCloud Drive of DropBox niet wil gebruiken, had ik een andere manier nodig om mijn bestanden naadloos op zowel mijn tablet als smartphone te hebben.
\nNa een snelle zoekopdracht vond ik Unison in de Debian software repository. Omdat mijn tablet op Debian GNU/Linux draait, zocht ik naar een manier om bestanden veilig te synchroniseren met behulp van open standaarden. Unison doet dit met behulp van rsync over SSH/SFTP. Dit betekent dat het werkt met mijn bestaande NAS server die in een datacenter staat.
\nHoewel je bestandsdeling direct tussen je tablet en een smartphone kunt instellen, gebruik ik de centrale NAS-server om communicatie tussen mijn apparaten mogelijk te maken, zelfs als ze zich niet op hetzelfde netwerk bevinden. Dit gebeurt wanneer een (of beide) apparaat(en) op een mobiel netwerk is/zijn. Om toegang te krijgen tot bestanden vanaf mijn iPhone, gebruik ik de Secure ShellFish-app die mooi integreert met de native iOS-bestanden-app.
\nHet instellen van Unison is eenvoudig. Je moet de Engelse documentatie op de Unison website bekijken of deze geweldige Unison handleiding in het Duits volgen. Je kunt Unison uitvoeren vanaf de commandoregel, maar ik vind het prettig om het automatisch te laten draaien met behulp van een vooraf geconfigureerd profiel en een regelmatig uitgevoerde cron-taak.
\nHet Unison-configuratieprofiel is eenvoudig: je definieert twee rootmappen en je kunt enkele opties gebruiken om het standaardgedrag aan te passen. Ik heb mijn profiel zo ingesteld dat het dingen in batches doet en automatisch beslist welke bestanden bewaard moeten blijven. Ik heb een speciale \"Cloud\"-map die ik deel tussen mijn apparaten, het fungeert als een soort \"Desktop\"-map. Bekijk de Unison man-pagina voor alle mogelijke parameters (probeer 'man unison' in je terminal te typen).
\nAuthenticatie gebeurt met behulp van de SSH-configuratie van je systeem. Je kunt (en zou moeten) authenticatie met gedeelde clientsleutels instellen. Dit maakt wachtwoordloze SSH-communicatie tussen je client en server mogelijk. Zodra je je Unison-profiel hebt getest en geconfigureerd, kun je een cron-taak maken om je bestanden automatisch te synchroniseren. Omdat bestandsoverdrachten langer kunnen duren, moet de cron-taak alleen worden uitgevoerd als de vorige uitvoering is voltooid. Je kunt dit doen met behulp van een PID-bestand, dat als controle fungeert.
\nZodra je computer bestanden synchroniseert met je NAS, moet je je smartphone instellen. Ik gebruik een iPhone en daarom zocht ik naar de beste app die goed integreert met de native iOS-bestanden-app. Na het testen van verschillende apps vond ik Secure ShellFish de beste:
\nHet mooie van de Secure ShellFish-app is dat deze integreert met de native iOS-bestanden-app (en de onderliggende iOS-opslagprovider-API's). Dit betekent dat alle apps die toegang hebben tot lokale opslag verbinding kunnen maken met je NAS! Dit maakt toegang tot je bestanden mogelijk vanuit praktisch elke app.
\nHet optimaliseren van je dagelijkse workflows kan je op de lange termijn echt enorme voordelen opleveren. Door het mogelijk te maken om naadloos bestanden te delen tussen mijn tablet en smartphone, heb ik precies dat gedaan!
\nDoor de synchronisatie te automatiseren, verdwijnt het naar de achtergrond. Ik hoef er niet langer over na te denken als een geavanceerd proces met verschillende protocollen, servers en apps. Het werkt gewoon, en dat is precies hoe ik het wil!
\nNa de zoveelste ‘magische’ bug te zijn tegengekomen bij het beheren van de foto's op mijn iPhone, was ik er klaar mee. Apple heeft een lange weg afgelegd sinds de lancering van iPhoto (de voorganger van iCloud Photos). Maar voor iets zo waardevol als mijn persoonlijke herinneringen wil ik de volledige controle hebben. Lees verder om te leren hoe ik mijn fotobibliotheek heb gemigreerd van de iCloud, met behulp van gratis, open source software.
\nDoor een beetje geluk (een familielid won het in een loterij) kreeg ik mijn eerste digitale camera in 2001. Het was een 0.8 megapixel camera van Samsung: een Digimax 800K. In alle opzichten was hij extreem beperkt: hij was erg traag, had een slechte batterijduur, miste een display en de geheugenkaart bood slechts plaats aan ongeveer 12 foto's.
\nOndanks zijn beperkingen gebruikte ik dit ding om foto's te maken. Het legde enkele van mijn meest interessante tienerherinneringen vast. Als ik naar die foto's kijk, is het alsof ik een museum bezoek... het \"Willem museum\", ha!
\nEen paar jaar later was mijn digitale fotobibliotheek aanzienlijk gegroeid. Software uit die tijd was niet ontworpen om de steeds groter wordende digitale herinneringen te accommoderen. Mijn Windows-computer was vooral een kantoorinstrument.
\nToen Steve Jobs in 2002 de iLife-apps voor Apple Macintosh introduceerde, beschreef hij het als “Het is als Microsoft Office voor de rest van je leven.” Het was specifiek ontworpen als middelpunt voor het beheren van je digitale levensstijl: iTunes voor muziek, iMovie voor video, iPhoto voor foto's. Het was ontworpen om gemakkelijk en leuk te zijn!
\nJe moet de iLife introductievideo bekijken, met Jony Ive en Phil Schiller. Dit was visionair in 2002 (Windows Vista was nog niet uitgevonden!).
\nIn 2006 waren de Mac en zijn besturingssysteem geweldig: het leek wel alsof het uit de toekomst kwam. Doorzichtige vensters, kleurrijke knoppen, krachtige software en een UNIX-softwarebasis.
\nAlles veranderde in 2007 toen Steve Jobs de originele iPhone introduceerde. Het apparaat was ontworpen als een iPod, een telefoon en een internetapparaat in één. Net als de Mac en de bijbehorende iLife-softwaresuite was de iPhone ontworpen om een middelpunt van je digitale leven te worden.
\nSamen met wat vrienden ging ik naar Miami om een iPhone te kopen (onder andere)! Ik wist dat dit apparaat de toekomst was en ik wilde er heel graag een. Ze werden niet verkocht in Europa en de voorraad in de VS was extreem beperkt. We bezochten 's ochtends vroeg meerdere Apple Stores in de hoop een iPhone op voorraad te vinden. Er stonden elke ochtend mensen met ons te wachten. Het was waanzinnig.
\nUiteindelijk vonden we wat iPhones in een ietwat louche winkel in een nabijgelegen winkelcentrum. Grijze markt-dealers verdienden een aardig zakcentje met het doorverkopen van ontgrendelde iPhones. Maar het maakte niet uit: ik had een iPhone!
\nHoewel de camera van de originele iPhone niet zo geweldig was, veranderde dat toen de iPhone 4 uitkwam. De vierde iPhone verving mijn normale fotocamera. Het hoge resolutie \"retina\"-display zorgde ervoor dat de foto's er op de iPhone fantastisch uitzagen. De 5 megapixel camera met autofocus was helemaal niet zo slecht.
\nIn 2015 introduceerde Apple iCloud Foto's en stopte met de ontwikkeling van iPhoto. Het was niet Apple's finest hour, aangezien de nieuwe iCloud Foto's talloze problemen had. Ik besloot te wachten en bij de inmiddels verlaten iPhoto-app te blijven.
\nUiteindelijk verbeterde Apple de Foto's-app aanzienlijk, maar de focus lag niet langer op een digitale hub die jij beheert (zoals de Mac met iPhoto). In plaats daarvan is Apple Foto's ontworpen als een service die je foto's volledig beheert. Ik denk dat dit handig is voor mensen die zich niet willen bezighouden met het beheren van hun eigen spullen. Hoewel Apple Foto's je nog steeds toestaat om een lokale, offline fotobibliotheek te bewaren, krijg je een beperkte ervaring (vol met bugs). Daarom is de beste manier om Apple Foto's te gebruiken door de zogenaamde ‘iCloud Fotobibliotheek’ in te schakelen.
\nMet iCloud Foto's worden al je foto's geüpload naar Apple-servers. Hoewel Apple aantoonbaar de beste reputatie en beleid heeft op het gebied van gebruikersprivacy, is het nog steeds een Amerikaans bedrijf dat grote zakelijke dingen doet die je als eenvoudige gebruiker niet beheert. Het is iets dat je zelf moet beslissen, maar als het om mijn foto's gaat, ben ik liever zelf verantwoordelijk en heb ik de controle. Mijn wantrouwen is niet ongegrond: onlangs nog zorgde het grote (multi-miljarden dollar) Adobe voor paniek onder fotografen wereldwijd toen een update van hun populaire Lightroom-app ervoor zorgde dat foto's voor altijd verdwenen! Welke cloud je ook gebruikt: maak altijd zelf een back-up!
\nBij verschillende gelegenheden ben ik een voorstander geweest van gratis software. Het is beter omdat het je \"gratis\" biedt zoals in vrijheid van meningsuiting (wat niet hetzelfde is als \"gratis bier\"). Gratis software stelt je in staat om de controle over je gegevens te nemen, zoals je foto's.
\nWanneer je op zoek gaat naar een alternatief voor propriëtaire fotobeheer-apps, heb je verschillende gratis opties:
\nVoordat je je fotobibliotheek migreert, moet je ervoor zorgen dat deze goed georganiseerd is en dat je deze hebt schoongemaakt. Ze zeggen wel eens “als je er troep in stopt, krijg je er troep uit”. Daarom nam ik de tijd om al mijn foto's te bekijken en die te verwijderen die ik als dubbel, slecht of onnodig beschouwde. Door je bibliotheek te selecteren en te filteren, maak je elke migratie gemakkelijker.
\nVoor mij betekende dit het opstarten van een oude MacBook om een oude kopie van iPhoto te draaien. Dit stelde me in staat om mijn foto's (vrij agressief) te filteren. Ik heb veel (bijna) duplicaten, wazige foto's en duidelijk betekenisloze foto's verwijderd. Ik nam de tijd om dit te doen, twee weken lang een paar uur per dag door mijn foto's te gaan! Uiteindelijk heb ik het aantal foto's met ongeveer 50% verminderd!
\nNa het opschonen van mijn bibliotheek heb ik deze geüpgraded naar Apple Foto's. Deze laatste werkt beter op moderne Apple-computers, zoals mijn krachtige iMac. Met Apple Foto's kun je alle originele masters tegelijk exporteren. Selecteer (al) je foto's en kies \"Archief\" > \"Exporteer ongewijzigde originelen\". Ik heb opeenvolgende bestandsnamen gebruikt met een handmatig ingesteld voorvoegsel. Dit stelde me in staat om batch-hernoeming uit te voeren met behulp van EXIF-aanmaakdatums in een latere stap. Het exporteren van de originelen zal enige tijd duren, afhankelijk van de grootte van je bibliotheek.
\nNu mijn bestanden bevrijd waren van Apple Foto's, was de volgende stap om alle individuele bestandsnamen bij te werken naar iets zinvols. Ik dacht dat een fotobestand met de datum + tijd het beste zou zijn. Ik heb gekozen voor een YYYYMMDD-HH-MM-sjabloon. Ik kopieerde mijn bestanden naar een computer die draait op GNU/Linux, waardoor ik allerlei terminalprogramma's had om dit te doen. Als je Windows of macOS gebruikt, zou je dezelfde (of vergelijkbare) tools moeten kunnen vinden om deze dingen te doen zonder Linux.
\nIk heb de exiftool gebruikt die beschikbaar is op GNU/Linux om dit te doen, het exacte commando dat ik gebruikte was: exiftool -d '%Y%m%d-%H%M%%-03.c.%%e' '-filenameCreateDate'. Ik heb dit commando uitgevoerd op een krachtige server die de duizenden foto's sneller kon verwerken dan mijn tablet.
\nHoewel het moderne HEIC-beeldformaat (gebruikt door iPhones) superieur is aan JPG in termen van compressie en beeldkwaliteit, ontbreekt het aan ondersteuning in veel populaire gratis softwareoplossingen. Ondersteuning voor HEIC groeit, maar ik wilde dat dingen nu goed zouden werken. Het makkelijkste was om al mijn HEIC-foto's naar JPG te converteren. Hiervoor gebruikte ik het commando 'mogrify' dat deel uitmaakt van de populaire 'imagemagick' suite van tools die beschikbaar zijn op vrijwel elk platform. Omdat mijn foto's naar een (krachtige) server waren gekopieerd, maakte ik gebruik van de rekenkracht van de server door de conversie daar uit te voeren. Het exacte commando dat ik heb gebruikt was mogrify -format jpg *.HEIC”, vergeet niet om de HEIC-bestanden te verwijderen nadat je ze naar JPG hebt geconverteerd.
\nNa het bekijken van de verschillende gratis software-apps heb ik Shotwell geselecteerd als het nieuwe thuis voor mijn fotobibliotheek. Het draait goed op mijn tablet en het werkt goed in combinatie met geavanceerde apps zoals Darktable en GIMP. Het kan automatisch nieuwe foto's importeren, ze organiseren per jaar en maand, en biedt mij snelle manieren om mijn foto's te exporteren. Dit werkt het beste voor mij, maar je kunt een andere applicatie of methode kiezen om je foto's te organiseren. Het mooie van gratis software is dat je zelf kunt bepalen wat het beste voor jou werkt.
\nMijn gehele fotobibliotheek past nu op een enkele Micro SD-kaart (512GB) die ik in mijn Surface-tablet heb gestopt. Als je kijkt naar de oude geheugenkaarten (eerder getoond) besef je hoe ver de technologie is gekomen. Ik heb de hele Micro SD-kaart versleuteld, zodat mijn foto's privé blijven, zelfs als mijn SD-kaart kwijtraakt of gestolen wordt.
\nOmdat mijn nieuwe fotobibliotheek op het bestandssysteem staat zonder \"geheime Apple magie\" die de fotobestanden verduistert, kan ik nu gemakkelijk een back-up van mijn foto's maken door kopieën te maken van de fotomappen. Ik doe dit met 'rsync', een andere commandoregeltool waarmee je incrementele kopieën van mappen en bestanden kunt maken. Het kopieert alleen nieuwe en gewijzigde bestanden, wat je veel tijd bespaart wanneer je met grote bibliotheken werkt. Je kunt een taakplanner zoals 'cron' gebruiken om de back-ups te automatiseren. Ik maak automatisch een back-up van mijn foto's naar een server die ik zelf beheer, die zich in een veilig (en brandbeveiligd) datacenter bevindt.
\nEen deel van de aantrekkingskracht van de nieuwe iCloud Foto's van Apple is dat je vanaf elk apparaat, overal toegang hebt tot je foto's. Dat vind ik ook prettig. Gelukkig kan de server die ik gebruik om een back-up van mijn foto's te maken, ook dienen als een 'always on'-manier om toegang te krijgen tot mijn foto's vanaf vrijwel elk apparaat. Ik kan inloggen op de server met behulp van het veilige bestandsoverdrachtprotocol, waardoor ik mijn fotobestanden kan bekijken. Als alternatief kun je protocollen zoals WebDAV of SMB instellen om op nog meer manieren toegang te krijgen tot je bestanden.
\nHet is heel eenvoudig om nieuwe foto's in Shotwell te importeren. Afhankelijk van de camera die je gebruikt, kun je draadloos importeren (via wifi) of met behulp van een simpele kabel. Ik heb een kleine USB-C kabel in mijn tas die mijn camera verbindt met mijn tablet, waardoor ik nieuwe foto's zonder gedoe kan importeren. Nieuwe foto's worden automatisch gekopieerd naar mijn server en van daaruit beschikbaar op alle apparaten die ik gebruik.
\nEen laatste ding dat ik wilde bereiken is toegang hebben tot al mijn foto's vanaf mijn iPhone met behulp van de native iOS Foto's app. Hoewel ik toegang heb tot al mijn foto's via mijn server, is de iOS Foto's app ongeëvenaard in snelheid en gebruiksgemak.
\nBovendien vind ik dat Apple echt opmerkelijk werk heeft geleverd met de on-device machine learning die je in staat stelt om je foto's te doorzoeken op basis van wat er op staat. Vraag Siri naar foto's die je hebt gemaakt van horloges, auto's, fietsen of wat dan ook, en het zal ze vinden in je bibliotheek. Dit werkt verrassend goed en het biedt nieuwe manieren om oude foto's te herontdekken.
\nMaar het vereist wel wat zoete ironie...: de enige manier om dit te laten werken is om terug te gaan naar de \"fotogevangenis\". Om de neurale engine van de iPhone zijn werk te laten doen, moeten al je foto's naar je apparaat worden geladen. Weinig mensen weten echter dat je je foto's in de iOS foto's app kunt hebben zonder dat je een Apple Foto's bibliotheek op je desktop nodig hebt!
\nMacOS biedt je de mogelijkheid om elke map met foto's te synchroniseren met je iPhone. Omdat de Mac nog steeds erg op UNIX gebaseerd is, was het instellen van een automatische synchronisatie met mijn servergebaseerde fotorepository net zo eenvoudig als het configureren van een cron-taak die rsync gebruikt om nieuwe foto's op te halen. Vervolgens kun je je iPhone zo instellen dat deze automatisch synchroniseert via wifi zodra hij binnen het bereik van je Mac is. Het enige nadeel van deze aanpak is dat je nog steeds een Mac nodig hebt om dit te doen, hoewel ik vermoed dat je dit - in theorie - zou kunnen bereiken door macOS in een virtuele machine te draaien. Dat laat ik voor een andere keer.
\nSommige dingen vereisen tijd, moeite en energie om goed te krijgen. Lange tijd heb ik geaccepteerd dat mijn persoonlijke fotobibliotheek in slechte staat was, gevangen binnen de beperkingen van de moderne Apple Foto's die je voortdurend aanspoort om alles te uploaden naar de iCloud. Dat is veranderd!
\nNu kan ik mijn foto's beheren met gratis software, waardoor ik het precies kan doen zoals ik dat wil. Ik heb de controle over mijn persoonlijke herinneringen teruggenomen, en dat voelt geweldig! De alternatieven voor Apple iCloud Foto's zijn meer dan capabel om dit te doen - neem gewoon de tijd om het goed te doen!
\nLeuk weetje: veel van de oudere foto's die ik in deze blogpost heb gebruikt, werden herontdekt omdat ik de tijd nam om mijn foto's te bekijken. Je zult verrast zijn door de verborgen pareltjes in je eigen fotobibliotheek als je de tijd neemt om ze opnieuw te bekijken!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-08-31_bevrijd-van-icloud-ontsnappen-aan-apple-foto-s/", "title": "Bevrijd van iCloud: Ontsnappen aan Apple Foto's", "summary": "Na de zoveelste ‘magische’ bug te zijn tegengekomen bij het beheren van de foto's op mijn iPhone, was ik er klaar mee. Apple heeft een lange weg afgelegd sinds de lancering van iPhoto (de voorganger van iCloud Photos). Maar voor iets zo waardevol als mijn persoonlijke herinneringen wil ik de volledige controle hebben. Lees verder om te leren hoe ik mijn fotobibliotheek heb gemigreerd van de iCloud, met behulp van gratis, open source software.", "image": "https://willem.com/nl/2020-08-31_bevrijd-van-icloud-ontsnappen-aan-apple-foto-s/Bevrijd-van-iCloud-Ontsnappen-aan-Apple-Foto-s-800px.jpg", "date_modified": "2020-08-30T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-08-23_het-reinigen-van-een-vintage-horloge/", "content_html": "Deze week was ik mijn kast aan het opruimen toen ik een oud horloge vond. Het kwam uit het huis van mijn opa. Het zag eruit alsof het een avontuurlijk leven had gehad, vol met slijtage. Ik herkende dat het een automatisch mechanisch uurwerk had. Toen ik het oppakte begon het bijna meteen weer te lopen. Ik vroeg me af hoe gaaf het zou zijn als ik het voorzichtig zou schoonmaken.
\nNa het overlijden van mijn grootvader hebben we zijn huis opgeruimd. Tussen de vele (oude) spullen zat dit Citizen Automatic horloge. Ik kende de geschiedenis er niet van, maar het was duidelijk dat het het een en ander had meegemaakt tijdens zijn tijd om de pols.
\nHet is een automatisch mechanisch horloge uit de jaren 70 (afgaande op het ontwerp en door de referentienummers op de achterkant op te zoeken). Vroeger was een mechanisch horloge iets wat je gewoon nodig had; er waren geen smartphones en computers met overvloedige digitale klokken. Dit was vlak voor de zogenaamde 'Quartz Crisis', die een stortvloed aan goedkope horloges op batterijen teweegbracht. Het horloge dat ik vond was een relikwie uit een vervlogen tijdperk, met een mechanisch hart dat nog steeds klopte! Hoe gaaf!
\nIn tegenstelling tot de meeste smartwatches (die slechts een paar jaar meegaan), werden de meeste mechanische horloges jarenlang gedragen. Tijdens hun tijd om de pols vertoonden ze de tekenen van dagelijkse slijtage. Dit horloge had duidelijk aardig wat te verduren gehad.
\nVoor zover ik kon vaststellen was het horloge in originele, ongepolijste of onderhouden staat. Dit is een goed ding als het gaat om horloges. Een vintage horloge kan al zijn charme verliezen wanneer het gepolijst wordt of wanneer karakteristieke onderdelen zoals de wijzerplaat of wijzers worden vervangen door serviceparts. Het is dus geen wonder dat een origineel vintage stuk een premium prijs oplevert op de horlogemarkt.
\nAls je van plan bent een vintage horloge schoon te maken, moet je heel voorzichtig zijn. Oude horloges kunnen erg kwetsbaar zijn. Ook al staat er op de kast teksten als \"waterdicht\" of \"waterbestendig\", de kans is groot dat het niet langer beschermd is tegen vocht. Bij twijfel kun je overwegen je horloge naar een professionele horlogemaker te brengen om het professioneel te laten reinigen en behandelen.
\nAls je van plan bent het zelf te doen, moet je wat horlogegereedschap aanschaffen. Deze zijn te vinden op het internet en stellen je in staat het horloge te openen en te sluiten zonder het te beschadigen. Met het juiste gereedschap is het gemakkelijk om de band van de horlogekast te verwijderen. Dit maakt het gemakkelijker om schoon te maken (omdat een band beter bestand is tegen water).
\nDit horloge had een hoop vuil in de band. Je zult vaak vuil vinden dat zich ophoopt tussen verschillende schakels en onderdelen. Na verloop van tijd kunnen armbanden een bloeiend microbieel ecosysteem worden, met ziektekiemen, bacteriën en ander microscopisch leven.
\nJe kunt verschillende dingen gebruiken om de band en de horlogekast schoon te maken. Ik gebruik vaak mijn elektrische tandenborstel (met een reserveborstel!) om gemakkelijk vuil tussen de schakels te verwijderen. Een band kan ook worden gereinigd met een ultrasoonbad. Wees voorzichtig met de horlogekast, want daarin bevindt zich het uurwerk, gebruik spaarzaam water (of helemaal geen).
\nIk heb het mechanische uurwerk aan de binnenkant van het horloge gecontroleerd om te bepalen of de kast ooit open is geweest voor vocht of stof. Als dit het geval is, moet je het uurwerk laten nakijken door een professional om te voorkomen dat (water/stof)schade het uurwerk verder beschadigt. Omdat er veel stalen onderdelen zijn, is oxidatie een reëel gevaar voor een mechanisch uurwerk. Dit horloge zag er van binnen schoon uit, geen tekenen van problemen en het automatische uurwerk leek in goede staat te verkeren!
\nAls je echt avontuurlijk bent, kun je waarschijnlijk technische schema's van veelvoorkomende uurwerken vinden. Ze zijn als de blauwdruk van het uurwerk, waardoor je individuele onderdelen kunt identificeren. Gelukkig was dit uurwerk in orde.
\nNa het horloge zorgvuldig te hebben schoongemaakt, heb ik het weer in elkaar gezet. Net als de vintage fiets die ik eerder schoongemaakt heb, was ik verbaasd over de schoonheid die onder het vuil verborgen zat. Het schoonmaken was een goede zaak!
\nHet plexi-glas is duidelijk beschadigd, het heeft veel slijtageplekken en krassen. Het goede nieuws is dat je ze gemakkelijk kunt laten vervangen. Maar ik hou van originele dingen en vond het niet erg om het zo te laten. Ik vind dat het bijdraagt aan het karakter van het horloge en het heeft een interessante manier om (zon)licht te breken.
\nDankzij de moderne wonderen van het internet kun je veel verschillende bandjes vinden voor je vintage horloge. Het plaatsen ervan is eenvoudig en ze stellen je vaak in staat om je oude horloge op nieuwe manieren te herontdekken!
\nVintage horloges zijn populair vanwege hun unieke kenmerken die zich hebben ontwikkeld tijdens hun tijd om de pols. Elk horloge vertelt een ander verhaal en dat is wat het interessant maakt. Verzamelaars houden ervan dat het tijd kost voordat een horloge eruitziet zoals het er vandaag uitziet. Talloze kleine krasjes en incidentele littekens vertellen het verhaal van vorige eigenaren. Je kunt je zelfs voorstellen dat je wat van de machismo van vorige dragers erft.
\nAls je ooit een mooi vintage horloge tegenkomt, moet je er met respect en zorg mee omgaan. Beschouw tekenen van slijtage als iets moois in plaats van iets dat moet worden opgeknapt tot de fabrieksstaat. Als je een nieuw horloge wilt, koop er dan een. Vintage horloges gaan over de verhalen van hun leven, ga er goed mee om en je voegt misschien een hoofdstuk van jezelf toe aan hun verhaal!
\nDe tablet staat aan de vooravond van mobiel computergebruik en de hardwarevormfactor is in ontwikkeling. Dit jaar introduceerde Apple een nieuw Magic Keyboard voor de iPad met een trackpad. Iedereen is er enthousiast over, maar ik denk dat er ook iets te zeggen valt voor het \"muisloze\" Smart Keyboard Folio. Lees verder voor enkele belangrijke verschillen.
\nAls je mijn blog volgt, weet je dat ik een fan ben van het gebruik van een tablet als hoofdcomputer. Ik heb verschillende tablets met verschillende besturingssystemen gebruikt om te ontdekken wat het beste werkt (en waarom). Een tablet is het beste vanwege zijn eigen verdienste, namelijk een tablet zijn. Ik denk dat het een vergissing is om er een laptop of desktopcomputer van te maken. Daarom denk ik dat het nieuwe Magic Keyboard niet universeel een verbetering is ten opzichte van het oudere Smart Keyboard Folio.
\nHet Smart Keyboard Folio is het originele toetsenbord voor de iPad, het is een lichtgewicht folio dat 'om de iPad klapt' als een beschermhoes. Het is gemaakt van een enkel stuk stof-achtig polymeer. Je kunt het toetsenbord op de achterkant klappen om de iPad als een tablet te gebruiken. De toetsen zijn geïntegreerd in de onderste flap, zonder opening eronder, waardoor ze water- en stofbestendig zijn. De typervaring is een \"houden van of haten\" aangelegenheid, in tegenstelling tot de meeste conventionele toetsenborden.
\nHet nieuwe Magic Keyboard is Apple's nieuwste en beste begeleidende product voor de iPad Pro. Het is een geavanceerde, metalen, opvouwbare standaard met een toetsenbord en trackpad. Het is extreem stevig en daardoor zwaarder. Je kunt de iPad niet als tablet gebruiken wanneer deze is aangesloten op het Magic Keyboard, omdat het vouwmechanisme niet toestaat dat het eromheen klapt. De verlichte toetsen hebben een conventioneel schaarmechanisme, dat zorgt voor 1 mm toetsindruk. De typervaring is fantastisch, net als die van een high-end laptop.
\nNaast gewicht, materiaal en typervaring is het meest zichtbare verschil het trackpad op het Magic Keyboard. Apple introduceerde aanwijzerondersteuning in iPadOS 13 en steeds meer apps ondersteunen dit. Als je ooit een Apple-laptop hebt aangeraakt, weet je dat hun glazen trackpads fantastisch zijn. Het trackpad op het Magic Keyboard is geen uitzondering: het is geweldig.
\nOp de vraag of laptops en tablets ooit zouden convergeren, antwoordde Tim Cook (CEO van Apple) analisten:
\n\"Ik denk dat alles gedwongen kan worden om te convergeren. Het probleem is dat producten draaien om compromissen, en je begint compromissen te sluiten tot het punt waarop wat je aan het einde van de dag overhoudt niemand tevreden stelt. Je kunt een broodrooster en een koelkast samenvoegen, maar die dingen zullen de gebruiker waarschijnlijk niet bevallen.\"
\nIk denk dat Apple, jaren nadat Tim Cook dit zei, in feite de spreekwoordelijke \"Broodrooster Koelkast\" heeft gemaakt toen het aanwijzerondersteuning aan de iPad toevoegde. Het toevoegen van een muis aan een iPad is het samenvoegen van de tablet met een laptop. Je verliest de flexibiliteit van een volledige tabletervaring, voegt gewicht en bulk toe, terwijl je er weinig mee wint, aangezien aanwijzerondersteuning optioneel (en gedeeltelijk) blijft in iPadOS.
\nVergis je niet, het Magic Keyboard is briljant uitgevoerd. Het is een intrigerend ontwerp dat probeert de kloof tussen een tablet en een laptop te overbruggen. Het resulterende product is zeer complex (bijv. als je het aantal onderdelen, de technische inspanning, enz. telt). Toch kan ik niet anders dan denken dat dit iets wegneemt van het echte voordeel van de tablet: de noodzaak om je workflow opnieuw te bedenken in plaats van oude patronen te herscheppen.
\nEen echte laptop biedt je het beste van een desktopbesturingssysteem. Met zeer precieze aanwijzerondersteuning, redelijk ruime trackpads en geavanceerde applicatieondersteuning. De MacBook Air (vanaf € 1199) is een fantastische computer die je minder kost dan een 12-inch iPad Pro met Smart Keyboard (€ 1119 + € 399 = € 1518).
\nAls je echt een iPad en een toetsenbord wilt, kun je nog steeds het Smart Keyboard Folio overwegen. Alsof Apple weet van het compromis in hun nieuwste product, is het originele Smart Keyboard Folio nog steeds verkrijgbaar. Ik heb beide toetsenborden gebruikt om lange teksten te schrijven, te werken en op het web te surfen. Hier is waarom ik denk dat het Folio zo slecht nog niet is:
\nOmdat er geen trackpad op het Smart Keyboard Folio zit, moet je echt je vingers gebruiken om je weg te vinden in iPadOS. Als je in laptop-paradigma's denkt, klinkt dit misschien omslachtig: een ergonomische ramp en onhandig. Als je echter nieuwe manieren verkent om met je content te werken, zul je merken dat touchscreens erg handig kunnen zijn wanneer:
\nNatuurlijk zou je kunnen beweren dat al het bovenstaande met het Magic Keyboard mogelijk is. Hoewel dat waar is, zal de beschikbaarheid van een trackpad je uitnodigen om het te gebruiken. Als je dat doet, is het touchscreen van de tablet altijd een extra stap verwijderd. Voor je het weet, gebruik je de iPad als een laptop.
\nDe meeste mensen hebben het over toets-dit en toets-dat als ze het over toetsenborden hebben. Toch vergeten de meeste recensenten de palmsteunen. Als ik echt in een stuk programmeercode of het schrijven van een artikel zit, worden mijn handen warm - soms zelfs een beetje zweterig. Daarvoor vind ik het fijn om mijn handen op het tafeloppervlak te laten rusten. De meeste van mijn bureaus zijn gemaakt van natuurlijke stukken hout. Ik hou echt van het gevoel hiervan. Met een trackpad onder het toetsenbord ben je gedwongen op de plastic palmsteunen van het Magic Keyboard te rusten. Hun plastic rand irriteert mijn handpalmen als ik langere tijd typ. Het Smart Keyboard Folio laat mijn handpalmen rusten op elk comfortabel oppervlak waar ik vanaf werk.
\nTypische argumenten voor een muis hebben betrekking op tekst en het klikken op knoppen. Hoe moet je tekst selecteren? De cursor verplaatsen? Op die knop op een werkbalk klikken? Een webpagina scrollen? De meeste mensen nemen nooit de tijd om sneltoetsen te leren, maar als je dat wel doet, kun je jezelf op de lange termijn behoorlijk wat tijd besparen!
\nIk zou iedereen aanraden om toetsenbordcombinaties te leren en te leren navigeren door tekst met behulp van het toetsenbord. In iPadOS heeft Apple het gemakkelijk gemaakt om toetsenbordcombinaties voor veelvoorkomende acties te leren. Houd de CMD-knop lang ingedrukt om een app-specifiek spiekbriefje met sneltoetsen te onthullen.
\nJe hebt geen muis nodig om door tekst te navigeren, selecties te maken en te kopiëren/plakken. Probeer dit (in elke app) en voor je het weet, beweeg je de cursor met de snelheid van het licht:
\nAls je het scherm niet wilt aanraken wanneer je een webpagina of e-mail wilt scrollen, kun je het toetsenbord gebruiken:
\nNa beide toetsenborden op mijn iPad Pro te hebben gebruikt, ben ik ervan overtuigd dat ik mijn tablet niet wil veranderen in een laptop. Als ik een laptop wilde, had ik een MacBook gekocht.
\nDe belangrijkste les (woordspeling bedoeld) van dit bericht is dat je jezelf moet afvragen wat je echt wilt van het toetsenbord? Alleen jij - beste lezer - kunt daarop antwoorden!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-08-11_het-beste-toetsenbord-voor-ipad/", "title": "Het beste toetsenbord voor iPad", "summary": "De tablet staat aan de vooravond van mobiel computergebruik en de hardwarevormfactor is in ontwikkeling. Dit jaar introduceerde Apple een nieuw Magic Keyboard voor de iPad met een trackpad. Iedereen is er enthousiast over, maar ik denk dat er ook iets te zeggen valt voor het \"muisloze\" Smart Keyboard Folio. Lees verder voor enkele belangrijke verschillen.", "image": "https://willem.com/nl/2020-08-11_het-beste-toetsenbord-voor-ipad/Het-beste-toetsenbord-voor-iPad-800px.jpg", "date_modified": "2020-08-10T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-07-31_invloed-uitoefenen-op-aankoopgedrag/", "content_html": "Deze week stuitte ik op een briljant rapport over hoe mensen hun aankoopbeslissing nemen. Voor mijn werk aan de online food order app ben ik continu op zoek naar wetenschappelijke bronnen om de prestaties, conversie en online omzet te verbeteren. Dit rapport van Google bespreekt zes biases die de besluitvorming beïnvloeden. Het is de moeite waard om hun volledige rapport te lezen, ik zal uitleggen waarom.
\nHet besluitvormingsproces van de koper is het besluitvormingsproces dat door consumenten wordt gebruikt met betrekking tot markttransacties voor, tijdens en na de aankoop van een goed of dienst. Het is al tientallen jaren onderwerp van academisch onderzoek. Als je weet hoe klanten hun beslissingen nemen, is het wellicht mogelijk om dit positief te beïnvloeden.
\nVeelgebruikte \"marketingtaal\" omvat vaak zinnen als \"aankoop trechter\", \"customer journey\", \"pad naar aankoop\". In het algemeen is dit allemaal hetzelfde: buzzword bingo! Toch is dit onderzoeksgebied steeds belangrijker geworden. De uitbraak van het COVID-19-virus in 2020 heeft de online business enorm benadrukt.
\nHet rapport richt zich op wat de onderzoekers de \"messy middle\" noemen, het bevindt zich tussen de \"verkennings-\" en \"evaluatie-\" fasen. Consumenten verkennen hun opties en breiden hun kennis en overwegingen uit. Vervolgens (sequentieel of gelijktijdig) evalueren ze de opties en beperken ze hun keuzes. Het is gemodelleerd als een lus om de niet-lineaire aard van de \"messy middle\" te beschrijven, met zijn iteratie tussen fasen totdat een aankoopbeslissing is genomen. De belangrijkste vraag die de onderzoekers stellen is: wat kun je doen om ervoor te zorgen dat jouw product of dienst wint? Hoe overtuig je iemand om te stoppen met rondkijken en daadwerkelijk te kopen wat je verkoopt?
\nHet lijkt erop dat de meeste gedragswetenschappers het er nu over eens zijn dat ons besluitvormingsapparaat zowel rede als emotie omvat. Het is niet puur rationeel! Uit een uitgebreide lijst van meer dan 300 principes die in de afgelopen 50 jaar van academische gedragswetenschappen zijn gecodificeerd, hebben de onderzoekers een geprioriteerde lijst van slechts 6 biases gedestilleerd die zij nauw verbonden achtten met de verkennings- en evaluatiefasen uit hun model.
\nDe onderzoekers gebruikten deze biases als basis voor een grootschalig (ze zijn Google...) winkelexperiment met echte shoppers, waarbij 310.000 aankoopscenario's werden gesimuleerd in financiële dienstverlening, detailhandel, consumentenproducten, nutsbedrijven en reizen.
\nWat mij verbaast, is dat je een volledig fictief merk een aanzienlijk marktaandeel kunt laten winnen als je de zes biases tegelijkertijd toepast (bijv. het creëren van een 'supercharged product'). Hun resultaten toonden maar liefst 28% marktaandeel in het slechtste geval, tot 87% voor sommige categorieën zoals autoverzekeringen!
\nLees het volledige rapport voor een volledig begrip van de messy middle en de gedragswetenschappelijke principes die de onderzoekers hebben onderzocht.
\nGebruik gedragswetenschappelijke principes in jouw voordeel, niet om de klant te misleiden om een beslissing te forceren, maar door hun \"normale\" winkelproces optimaal te ondersteunen. Geef ze de informatie en geruststelling die ze nodig hebben om te besluiten bij jou te kopen (en maak het waar)!
\nRennie, A, Protheroe, J., Charron, C., Breatnach, G. (2020). Decoding Decisions: Making sense of the messy middle, \"Think with Google\"
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-07-31_invloed-uitoefenen-op-aankoopgedrag/", "title": "Invloed uitoefenen op aankoopgedrag", "summary": "Deze week stuitte ik op een briljant rapport over hoe mensen hun aankoopbeslissing nemen. Voor mijn werk aan de online food order app ben ik continu op zoek naar wetenschappelijke bronnen om de prestaties, conversie en online omzet te verbeteren. Dit rapport van Google bespreekt zes biases die de besluitvorming beïnvloeden. Het is de moeite waard om hun volledige rapport te lezen, ik zal uitleggen waarom.", "image": "https://willem.com/nl/2020-07-31_invloed-uitoefenen-op-aankoopgedrag/Invloed-uitoefenen-op-aankoopgedrag-800px.png", "date_modified": "2020-07-30T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-07-30_een-27-inch-imac-5k-upgraden-naar-14-terabyte/", "content_html": "Deze maand probeerde ik mijn 27-inch iMac 5K te upgraden. Ik wilde de fusion drive vervangen door een SSD en een grote harde schijf. Daarnaast besloot ik dat dit een goed moment was om ook het RAM-geheugen te upgraden, naar het maximum van 64GB. Ik was op een missie om de ultieme iMac te creëren, maar de dingen liepen niet zoals gepland!
\nDe originele iMac werd geïntroduceerd in 1998, de aankondiging was niet zonder controverse of verwachting. In die tijd had Apple een reeks tegenslagen geleden en het was er slecht aan toe. Steve Jobs keerde terug naar Apple en Jonathan Ive ontwierp de iMac. De iMac moest een groot succes worden om Apple te redden. En dat deed het!
\nIn tegenstelling tot de meeste andere computerleveranciers uit die tijd, was de iMac ontworpen om leuk en gebruiksvriendelijk te zijn. Geen complexiteit, geen gedoe, geen nerd hoeven te zijn. Het zette Apple weer op het goede spoor om het meest waardevolle consumentenelektronica bedrijf te worden dat het vandaag de dag is.
\nDe iMac van vandaag is nog steeds gebaseerd op hetzelfde concept: een leuke en gebruiksvriendelijke computer. Er is maar één kabel om aan te sluiten (de stroomkabel) en je hebt geen doctoraat in de informatica nodig om hem in te stellen. Alle computeronderdelen zijn direct achter het scherm gemonteerd, waardoor een slank, uniform ontwerp ontstaat dat op en neer kantelt op een eenvoudige metalen voet.
\nDe iMac van vandaag is een indrukwekkende computer, vooral vanwege zijn prachtige hoge resolutie scherm. Het 5K retina display is superscherp en produceert nauwkeurige kleuren. Gecombineerd met de vele opties voor opslag en processoren, is het een zeer solide kandidaat voor de ultieme alles-in-één computer. Vandaar dat de iMac is Apple's \"held\" op het bureau.
\nMaar de topmodellen zijn niet goedkoop: als je de iMac Pro volledig uitrust, heb je € 16.308 nodig! Dan heb je een ongelooflijke machine die gemakkelijk jaren meegaat. Voor veel professionals is dit een 'no brainer'. Maar voor mij is het veel geld. Dus, wat dacht je van een beetje doe-het-zelf, dacht ik? Zou het mogelijk zijn om mijn basismodel iMac te upgraden naar hogere sferen? Hoe moeilijk kan het zijn...?
\nHet upgraden van een iMac is niet eenvoudig. Mijn simpele advies zou zijn: doe het niet zelf. Ga naar een expert, koop een kant-en-klaar topmodel. Het is gemakkelijker, veiliger en je bespaart veel tijd die je kunt gebruiken om het extra geld te verdienen dat nodig is om ervoor te betalen. Natuurlijk negeerde ik dergelijk vriendelijk advies... en ging ik de diepte in met mijn gekke plan.
\nDe eerste stap is ervoor te zorgen dat je alle software op je iMac hebt bijgewerkt. Zorg ervoor dat het goed werkt. Maak vervolgens een volledige back-up van alles. Beschouw \"alles verloren\" wanneer je avontuurlijk gaat knutselen. Vervolgens moet je het exacte model bepalen dat je hebt. Je kunt dit vinden met \"Over deze Mac\" in macOS, zoek naar het modelnummer. Mijn iMac 27-inch (2017) had modelnummer \"18,3\".
\nMet het exacte modelnummer kun je beginnen aan je zoektocht naar upgrade-onderdelen. Er zijn verschillende winkels en online winkels die upgrades aanbieden. Veel van hen worden geleverd met een set gereedschap, instructievideo's en een gezonde dosis \"veel succes, je bent op jezelf aangewezen\"-voorwaarden. Ik koos voor de snelste, grootste PCIe SSD en een set maximaal RAM van de vriendelijke mensen van other world computing.
\nHet upgraden van het RAM-geheugen is vrij eenvoudig, aangezien de iMac een speciaal luikje heeft in de buurt van de stroomaansluiting dat toegang biedt tot de RAM-modules. Ik heb eerst het RAM geüpgraded om te kunnen controleren of de nieuwe modules in orde waren. Dit is belangrijk om te weten, aangezien de volgende stappen aanzienlijk riskanter zijn. Weten dat het RAM werkt, maakt het gemakkelijker om mogelijke andere problemen te identificeren.
\nAls je iMac een Fusion Drive heeft, moet je weten dat dit geen enkel apparaat is. In feite zijn een Fusion Drive twee afzonderlijke onderdelen die 'als één' fungeren door een softwaretruc. Als je van plan bent om een van beide te vervangen, moet je \"de Fusion ontkoppelen\" voordat je de iMac uit elkaar haalt. Je kunt dit doen met behulp van enkele terminalcommando's.
\nVoor mijn upgrade was ik van plan om de 32GB SSD van de Fusion Drive te vervangen door een zeer snelle 2TB PCIe SSD. Dit zou voldoende, maar zeer snelle \"werk\" opslag bieden. Naast de ultrasnelle werkdrive koos ik voor een zeer grote 12TB \"archief\" schijf. Hier zouden bestanden op komen te staan waar ik niet elk uur toegang toe heb. Door beide onderdelen van de originele Fusion Drive te upgraden, zou ik het beste van twee werelden bereiken.
\nHier begint het echte avontuur: de iMac kan alleen worden geopend met een speciaal mesje dat door de plakstrips snijdt die het scherm aan de aluminium behuizing houden. Je moet echt wat YouTube instructievideo's bekijken voordat je een poging waagt.
\nHet prachtige 5K retina display is erg kwetsbaar. Je moet extra voorzichtig zijn wanneer je probeert het grote glazen paneel van de behuizing te verwijderen. Als je een complete upgradekit bestelt, is de kans groot dat je wat zuignappen krijgt om je te helpen het scherm op te tillen. Zorg ervoor dat je niet te hard aan het scherm trekt, want er zijn twee kabels die het verbinden met het hoofdlogica bord. Je moet ze voorzichtig loskoppelen voordat je het paneel kunt verwijderen.
\nNadat je het glazen paneel hebt verwijderd, moet je de tijd nemen om eventuele resterende plakstrips te verwijderen. Dit is een vrij eenvoudig proces - een welkome kans om weer even op adem te komen na de zenuwslopende stap van het verwijderen van het glas.
\nZodra je het paneel hebt verwijderd, kun je de binnenkant van de iMac in volle glorie zien. Als je de biografie van Steve Jobs (door Walter Isaacson) hebt gelezen, weet je waarom de binnenkant van de iMac er ook mooi uitziet. Zijn vader was een timmerman die evenveel aandacht besteedde aan de onderdelen die men niet kon zien, zoals de achterpanelen van een meubelstuk. De gedachte alleen al dat verborgen onderdelen lelijk, goedkoop of rommelig zouden zijn, was voor hem onaanvaardbaar. Als je een Apple computer koopt, moet je weten dat alle onderdelen (zichtbaar en onzichtbaar) hetzelfde niveau van aandacht hebben gekregen.
\nHet moeilijkste onderdeel om binnenin de iMac te bereiken is de PCIe-sleuf waar de SSD geïnstalleerd moet worden. Voordat je er toegang toe hebt, moet je bijna alle componenten van de iMac verwijderen. Dit is een echt omslachtige operatie, waarbij veel verschillende (superkleine) schroeven betrokken zijn. Neem de tijd, volg een gids, haast je niet.
\nNadat alle onderdelen uit de behuizing zijn verwijderd, kun je het logicabord eenvoudig omdraaien om toegang te krijgen tot de PCIe-sleuf. Hier is nog een laatste schroef die de in de fabriek geïnstalleerde SSD op zijn plaats houdt.
\nNadat je de nieuwe schijf hebt geïnstalleerd, moet je het hele proces omkeren om te zien of je handige werk enig goed heeft gedaan. Je moet alle onderdelen terugplaatsen voordat je de iMac kunt inschakelen om te zien of de nieuwe onderdelen correct worden herkend. Dit betekent dat je echt geduldig moet zijn, neem de tijd om alle (kleine) onderdelen en connectoren terug te plaatsen.
\nNadat ik alle onderdelen, kabels, schroeven en connectoren terug had geplaatst, zette ik de iMac aan. Dit is het moment van de waarheid... zal het werken? Nou..., in mijn geval: NEE!!
\nWanneer je de map met een vraagteken ziet, zou je het herstelproces moeten kunnen starten met CMD+R of CMD+OPTION+R. Maar mijn iMac reageerde niet op toetsenbordinvoer. Ik heb een bedraad USB-toetsenbord aangesloten om Bluetooth-verbindingsproblemen uit te sluiten. Het werkte niet... o oooh!
\nVervolgens probeerde ik een opstartbare USB-herstelschijf te maken met een andere MacBook. Misschien zou ik door het installatieproces het toetsenbord weer aan de praat kunnen krijgen. Maar de herstelschijf werd ook niet herkend!
\nIn een laatste poging sloot ik een opstartbare Debian GNU/Linux installatieschijf aan die ik eerder gebruikte om mijn eigen tablet OS te maken. Ik was stomverbaasd toen de iMac die schijf wel herkende. WAT?
\nHelaas kon ik het toetsenbord niet aan de praat krijgen, hoewel de iMac de Debian GNU/Linux installer wel opstartte, kon ik er niet mee communiceren. Dit was enorm frustrerend. Ik besloot de iMac opnieuw te openen om te zien of ik fouten had gemaakt tijdens de hardware-upgrade... alle stappen opnieuw herhalen! Toen ik bij de PCIe-sleuf kwam, merkte ik dat de schijf niet helemaal goed in de sleuf zat: je kunt zien dat de koperen connector gedeeltelijk zichtbaar is.
\nIk heb de nieuwe PCIe-schijf opnieuw geïnstalleerd en ervoor gezorgd dat deze correct was geïnstalleerd. Opnieuw moest ik de hele iMac opnieuw in elkaar zetten om te testen of dit enig verschil zou maken. Ik vreesde dat mijn fout een elektrische piek had veroorzaakt, waardoor de iMac permanent beschadigd was.
\nTot mijn grote teleurstelling maakte het geen enkel verschil. Geloof het of niet, ik heb dit proces minstens 5 keer herhaald met verschillende configuraties:
\nEn ja, dat betekende 5 keer de iMac monteren en demonteren... je moet wel van kleine schroefjes houden!
\nIn dit stadium ging ik er vrijwel van uit dat ik het logicabord permanent had beschadigd. De verkeerd geplaatste PCIe SSD heeft waarschijnlijk een interne chip beschadigd die verantwoordelijk is voor USB-connectiviteit. Ik weet maar \"zo veel\" en voordat ik het opgaf, wilde ik dubbelchecken of er niet nog iets was dat ik had moeten doen. Dus bezocht ik de dokter, de Apple Premium Service Provider.
\nNatuurlijk voelt dit als een wandeling van schaamte, je gewonde iMac naar de werkplaats brengen en de horror bekennen die je ermee hebt gedaan. Gelukkig leek de lokale expert het met mij eens te zijn over mijn diagnose: een beschadigd logicabord. Het slechte nieuws, een nieuw logicabord (exclusief installatie) kost je ongeveer € 750... zonder garantie dat dat het probleem zou oplossen. Nadat ik Microfix had bedankt voor hun tijd en expertise, bracht ik mijn gewonde aluminium vriend terug, besluiteloos over wat mijn volgende stap zou zijn.
\nGeïnspireerd door mijn recente succes op eBay, probeerde ik een vervangend logicabord voor mijn iMac te vinden. Er zijn verkopers buiten het officiële netwerk van Apple die onderdelen aanbieden voor het opknappen van computers. Misschien had een van deze winkels een exact passend logicabord op voorraad.
\nEen verkoper in Ierland bleek precies het juiste onderdeel op voorraad te hebben. Ik heb vooraf contact met hen opgenomen om te controleren of ik inderdaad gelijk had toen ik dacht dat dit het juiste onderdeel voor mij was. Ze bevestigden en verzonden het logicabord. Een paar dagen later arriveerde het en - hoera hoera - ik kon weer beginnen met demonteren!
\nHoewel het logicabord geheel nieuw was, was er geen processor geïnstalleerd. Dat betekende dat ik de processor van mijn defecte logicabord moest verwijderen. In een normale computer is dit al moeilijk genoeg, maar op een iMac met geïntegreerde koellichamen is het een extra uitdaging. Gelukkig waren mijn \"schroefvaardigheden\" inmiddels geperfectioneerd.
\nNadat ik de processor op het nieuwe logicabord had overgezet, heb ik de koelplaat teruggeplaatst. Vervolgens installeerde ik de PCIe SSD, dubbel, driedubbel, viervoudig controlerend. Omdat ik er goed bij kon, verplaatste ik ook het RAM-geheugen naar het nieuwe logicabord. Tot slot moest ik de hele iMac nog een keer in elkaar zetten om te zien of ik deze keer meer geluk had.
\nEr was nogal wat vastberadenheid voor nodig om de iMac van mijn fout te redden. Maar ik wilde echt dat de computer het zou overleven, want ik vind het ontwerp en het scherm erg mooi. Ik zou me schuldig hebben gevoeld als ik het had laten verspillen.
\nAls er één ding is om mee te nemen uit dit bericht, is het dat niet alle dingen die ik doe succesvol zijn. Ik maak fouten en verpruts het (woordspeling bedoeld) zo nu en dan. Opgeven en ermee ophouden is soms het beste wat je kunt doen. Maar ik deed het niet en uiteindelijk is dat wat deze computer weer aan de praat heeft gekregen. Blij ei.
\n\nDeze maand ging mijn vertrouwde Giro Aeon fietshelm kapot! Normaal gesproken zou ik geen moment twijfelen om te investeren in veiligheid en dus een nieuwe te kopen. Maar ik vind de Aeon helm zo fijn dat ik wat extra moeite heb gedaan om hem te repareren. Lees verder om te zien hoe ik dat heb gedaan.
\nDe Giro Aeon was ooit het topmodel van het Amerikaanse merk Giro. Ik kocht hem in 2016 en sindsdien is hij mijn metgezel op de fiets. Het is een van de lichtste helmen die er zijn met ongeveer 190 gram. Met 24 ventilatieopeningen, gekoppeld aan interne kanalen, is de Giro Aeon een van de betere helmen als het gaat om het koel houden van je hoofd op warme dagen.
\nBinnenin de helm zit het zogenaamde \"Roc Loc 5\" bevestigingssysteem. Het is een set lichtgewicht plastic bandjes en wieltjes waarmee je de helm precies op je hoofd kunt afstellen. Helaas raakte het Roc Loc 5 systeem in mijn helm beschadigd: een van de plastic verbindingen brak.
\nIk probeerde de plastic verbinding te repareren door hem te lijmen. In plaats van een simpele verbinding probeerde ik mijn lijmpoging te maximaliseren door de plastic verbinding in een ander stuk (dun) plastic te wikkelen. Het werkte niet en het is een slecht idee. Je zou nooit moeten proberen je helm te repareren door hem te lijmen of te tapen. Helmen zijn ontworpen om bepaalde impacts te weerstaan. Als je de manier verandert waarop hij aan je hoofd vastzit, verander je effectief de dynamiek die de helm zijn beschermende eigenschappen geeft. Als het om veiligheid gaat, moet je dit nooit doen. Ik probeerde het omdat ik dacht dat het beter was dan geen helm, gewoon voor een paar ritjes... Doe het gewoon niet!
\nHet enige andere wat ik kon bedenken was het vervangen van het defecte Roc Loc 5 systeem. Toen de helm nieuw was, zou dit een fluitje van een cent zijn geweest. Gewoon een nieuw onderdeel bestellen \"et voila\". Maar Giro produceert de Aeon niet meer, en handig genoeg gebruiken nieuwere modellen niet het Roc Loc 5 systeem... dit ruikt naar geplande veroudering voor mij, bleh!
\nDaar begon mijn zoektocht naar een vervangend onderdeel. Jongen, ik vond veel productvermeldingen, maar bij nadere inspectie gaven bijna al deze productpagina's aan dat de Roc Loc 5 'niet op voorraad' was. Maar... als iets mislukt, probeer eBay!
\nVanwege de weinige overgebleven verkopers die het Roc Loc 5 systeem aanbieden, waagde ik de gok en bestelde bij deze eBay verkoper. Oh, en ja, ik heb er een paar gekocht, ha! De verzending (vanwege COVID-19) duurde bijna een hele maand! Mijn Roc Loc 5 reisde door 3 verschillende staten in de VS voordat hij in Nederland aankwam... :-)
\nAls je eenmaal een vervangend onderdeel hebt gevonden, is het installeren ervan niet zo moeilijk. Zorg ervoor dat je wat foto's maakt voordat je de originele Roc Loc 5 verwijdert. Het maakt het gemakkelijker om de riem op de juiste plaats terug te zetten.
\nTerwijl mijn nieuwe Roc Loc 5 werd verzonden, vond ik nog een winkel die nieuwe oude voorraad padding voor mijn Aeon-helm verkocht. Een nieuwe set padding zou mijn helm weer als nieuw laten voelen (en ruiken)!
\nNa het opsporen van onderdelen aan de andere kant van de wereld, zit mijn helm weer op mijn hoofd! Hoera! Toegegeven, je kunt je afvragen of het al die moeite waard was, maar ik ben echt dol op mijn helm.
\nIk heb er echt een hekel aan om een verder prima product te zien verloren gaan. Deze wereld heeft al genoeg afval, als je een verschil wilt maken, moet je overwegen om dingen vaker te repareren!
\nAfgelopen weken heb ik gewerkt aan een nieuwe app die te maken heeft met persoonlijke gezondheid. De grootste uitdaging is om een intuïtieve, natuurlijke interface te bedenken die goed werkt op kleine touchscreen apparaten. Maar wat maakt een touchscreen interface nu eigenlijk goed? Lees verder voor een aantal best practices.
\nTraditionele PC-applicatie-interfaces zijn voornamelijk ontworpen en ontwikkeld met specifieke invoerapparaten in gedachten, zoals het toetsenbord en de muis. Veel conventies, best practices en ontwerppatronen zijn verbonden met dit verleden. Dit is allemaal prima wanneer je een app ontwerpt voor traditionele pc's, maar de kans is groot dat je doelgroep tegenwoordig moderne touchscreen-apparaten gebruikt. Het zou een vergissing zijn om de oude UI te recreëren op moderne touchscreen-apparaten!
\nModerne touchscreen-apparaten maken interacties natuurlijker doordat ze de noodzaak voor invoerapparaten zoals de muis wegnemen. Het apparaat is de invoerknop: elementen op het scherm kunnen gemakkelijk worden gemanipuleerd voor directe en onmiddellijke interacties, met behulp van aanraking en gebaren.
\nEen vinger is veel groter dan een puntige muiscursor, dit vereist een andere benadering van het formaat van interface-elementen. Interactieve elementen moeten groot genoeg zijn om te worden aangeraakt, met voldoende ruimte ertussen. Doelen die te dicht bij elkaar liggen, vergroten de kans op fouten.
\nAfhankelijk van wat je bouwt, is de kans groot dat je op een gegeven moment een soort tekst- of numerieke invoer nodig hebt. De gemakkelijke (en verkeerde) manier om dit te doen, is door simpelweg een volledig virtueel toetsenbord te tonen. In plaats van een virtuele recreatie van het verleden (het fysieke toetsenbord) te maken, moet je de gelegenheid aangrijpen om te heroverwegen wat je de gebruiker vraagt. Afhankelijk van deze invoercontext moet je vervolgens een minimaal toetsenbord tonen dat alleen de relevante toetsen biedt.
\nWaar traditionele pc-applicaties vaak hun werkbalken bovenaan de vensters hebben, zou het repliceren hiervan op een touchscreen-apparaat ervoor zorgen dat de handen de rest van het scherm belemmeren. Naast het zichtbaar houden van de inhoud van het scherm, moet je ook rekening houden met de ergonomie van het hanteren van het apparaat. Regelmatig gebruikte knoppen moeten bij voorkeur in de buurt van de natuurlijke positie van de vingers worden geplaatst.
\nVergeet interface-elementen, zoals navigatiestructuren, die afhankelijk zijn van zweven. De meeste touchscreens registreren geen vingers die boven het glas zweven. Je kunt ook niet vertrouwen op tooltips om de functionaliteit van je interface uit te leggen. Een touchscreen-UI moet voor de gebruiker op het eerste gezicht duidelijk zijn.
\nOntwerpen voor touch-interactie is iets dat je - bovenal - als iets creatiefs moet benaderen. In plaats van het oude te recreëren, moet je nadenken over alle mogelijkheden die het nieuwe biedt.
\nToen ik de Snake 97 game voor touchscreen-apparaten maakte, recreëerde ik het oude invoermechanisme met \" target=\"_blank\">nauwgezette aandacht voor detail. Hoewel ik dit leuk vind, is het aantoonbaar slecht UI-ontwerp omdat het alle mogelijkheden van de nieuwe technologie volledig negeert. Het is dan ook geen verrassing dat games zoals Angry Birds zo succesvol zijn, omdat ze volledig profiteren van de natuurlijke interactie die mogelijk wordt gemaakt door touch.
\nEen invloedrijke professor vroeg me ooit: \"Maar is het leuk, Willem?\". Wanneer je ontwerpt voor touch, moet je deze vraag echt overwegen. Als je het beantwoordt met \"JA!\" dan mag je jezelf op de goede weg beschouwen.
\nJe moet interactie opnieuw bedenken in plaats van oude dingen te recreëren. Natuurlijk is niet alles wat oud is slecht; maar het zou een vergissing zijn om het potentiële goede dat moderne technologie mogelijk maakt te negeren!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-06-24_enkele-gedachten-over-touchscreen-user-interface-design/", "title": "Enkele gedachten over touchscreen user interface design", "summary": "Afgelopen weken heb ik gewerkt aan een nieuwe app die te maken heeft met persoonlijke gezondheid. De grootste uitdaging is om een intuïtieve, natuurlijke interface te bedenken die goed werkt op kleine touchscreen apparaten. Maar wat maakt een touchscreen interface nu eigenlijk goed? Lees verder voor een aantal best practices.", "image": "https://willem.com/nl/2020-06-24_enkele-gedachten-over-touchscreen-user-interface-design/Enkele-gedachten-over-touchscreen-user-interface-design-800px.jpg", "date_modified": "2020-06-23T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-06-17_tudor-black-bay-36-lange-termijn-review/", "content_html": "De afgelopen zes maanden heb ik vrijwel dag en nacht hetzelfde horloge gedragen. Het is een Tudor Black Bay 36 horloge in staal, met een zwarte wijzerplaat. Ik hou van minimaal (maar functioneel) design dat lang meegaat, dit horloge voldoet zeker aan de eisen. Lees verder om te ontdekken hoe draagbaar een kleiner horloge is in de dagelijkse praktijk.
\nTudor is het secundaire merk van Rolex, oprichter Hans Wilsdorf was er heel duidelijk over dat het doel van het Tudor horlogebedrijf was om \"een horloge te maken dat onze agenten konden verkopen tegen een bescheidener prijs dan onze Rolex-horloges, maar wel een die de standaard van betrouwbaarheid zou bereiken waar Rolex beroemd om is\".
\nVandaag de dag is het merk Tudor springlevend, vernieuwd en draait het op volle toeren. Moderne Tudor-horloges bieden een uitstekende prijs-kwaliteitverhouding, met een hoogwaardige afwerking.
\nAls je een regelmatige bezoeker bent van deze website, weet je dat ik van minimalistisch ontwerp houd. Dingen die zo ontworpen zijn schreeuwen niet om aandacht, ze verdwijnen op de achtergrond op een betrouwbare, voorspelbare, functionele manier. De Tudor Black Bay 36 is daar heel erg mee te vergelijken: onopvallend op een foto, maar zeer betrouwbaar en praktisch om de pols.
\nHet horloge heeft een glanzend zwarte wijzerplaat en een niet-roterende gladde bezel. Het geeft het een soepele uitstraling, zonder visuele rommel en onnodige decoratie. Er is subtiele zilveren bedrukking op de wijzerplaat en de indexen bestaan uit een driehoek op 12 uur, batons op 3/6/9 en stippen voor de rest. Het horloge is voorzien van de zogenaamde \"snowflake\" wijzers die een cultstatus hebben dankzij legendarische historische uurwerken die werden gedragen door speciale eenheden in verschillende legers. Het is een subtiele verwijzing naar Tudors erfgoed. Het horloge vindt een mooie balans tussen elegantie en sportiviteit. Ik vind het een tijdloos uurwerk.
\nNet als de vroege Tudor-horloges volgt deze Black Bay 36 de klassieke lijnen van de (Rolex) Oyster-kast - die wordt beschouwd als een meesterwerk in horloge-ontwerp. Het dankt zijn naam aan de waterdichtheid, zoals een oesterschel die zich sluit om zijn inwendige te beschermen tegen de zee. Het zit prachtig om de pols.
\nHoewel 36 mm volgens moderne maatstaven als een kleine horlogemaat voor mannen kan worden beschouwd, zorgt de ongelooflijke balans van het horloge ervoor dat je de millimeters vergeet als je het eenmaal draagt. Ja, het is kleiner, maar het maakt het horloge onopvallend op een manier die maar weinig moderne uurwerken zijn.
\nDe Black Bay 36 wordt aangedreven door het ETA 2824 automatisch uurwerk. Voor degenen die niet bekend zijn met mechanische uurwerken, betekent dit dat het horloge zonder batterijen loopt. Het is een van de voordelen ten opzichte van moderne smartwatches. Het horloge 'laadt' op door de beweging van je lichaam. Het is door Tudor gekalibreerd om de tijd nauwkeurig bij te houden (mijn horloge heeft een afwijking van -1,5/2,0 seconden per dag). Sommige horlogeliefhebbers geven tegenwoordig de voorkeur aan in-house uurwerken. Toch heeft het bezit van een horloge met een zeer gangbaar uurwerk, zoals de ETA 2824, het praktische voordeel dat je vrijwel de garantie hebt dat iemand het in de toekomst kan onderhouden. Dit zorgt voor een lange levensduur en toekomstige repareerbaarheid, en dat vind ik erg prettig - aangezien ik een hekel heb aan geplande veroudering.
\nDe afgelopen zes maanden heb ik het horloge gedragen tijdens vrijwel alles wat ik doe:
\nDankzij de legendarische Oyster-kast kun je je heel comfortabel voelen als je dit horloge in of bij een zwembad draagt. De metalen armband is ook perfect waterdicht. Andere modellen in Tudors Black Bay-horlogelijn zijn duikhorloges; dit horloge draagt dezelfde stamboom in een compact pakket.
\nOmdat het horloge iets kleiner is dan de meeste hedendaagse herenhorloges, draagt het ook iets lichter om de pols. Dit is vooral prettig als je je horloge draagt tijdens het sporten. Maak je geen zorgen over zweten, het is gemakkelijk schoon te maken omdat je het gewoon om kunt houden als je doucht. Tijdens mijn fietstochten vond ik het niet erg om de kleine Tudor te dragen.
\nDe Oyster-kast wordt vergezeld door de Oyster-armband. Het past perfect bij het horloge. In tegenstelling tot de meeste Rolex-armbanden met glanzende gepolijste midden schakels, is de armband van deze Tudor volledig geborsteld. Als je hem draagt, voel je meteen waarom Rolex beroemd is om hun armbanden: ze zijn comfortabel, maar toch erg sterk en nauwkeurig ontworpen.
\nBen je op zoek naar een perfect alledaags horloge, een betrouwbaar uurwerk dat een mooie balans vindt tussen formeel en sportief? Zoek niet verder, de Tudor Heritage Black Bay 36 is het!
\nTijdens het dragen gedurende zes maanden heb ik het ingetogen uiterlijk echt leren waarderen. Laat je niet tegenhouden door de kleine(re) 36 mm-maat: er schuilt grootsheid in dit fijne kleine horloge!
\nAls onderdeel van de food-bestel-app die ik aan het bouwen ben, moest ik een betrouwbare manier ontwerpen om de app te koppelen aan externe systemen. Deze externe systemen vallen buiten mijn directe controle en omvatten verschillende kassasystemen, keukenmanagementsystemen en ticketprinters. Lees verder voor meer informatie over ontwerpen voor het onbekende en onbetrouwbare.
\nDe app die ik bouw is Lemmid Store, het is een gebruiksvriendelijke app waarmee mensen bestellingen voor afhaalmaaltijden kunnen plaatsen (en betalen). Je kunt alle_berichten_op_Lemmid_Store_hier vinden.
\nDe noodzaak om verbinding te maken met externe systemen wordt gedreven door de wens om de bestel-app voor eten te integreren in de bedrijfsprocessen die verband houden met de bezorgservice voor eten. Denk aan zaken als:
\nJe realiseert het je misschien niet, maar verbinding maken met externe systemen kan lastig zijn. Als je de bestel-app als een soort \"motor\" beschouwt (zoals in je auto), wil je deze motor in wezen integreren met externe onderdelen. Zoals je je kunt voorstellen, zijn niet alle onderdelen even geschikt om onder de figuurlijke motorkap te passen. Om het nog uitdagender te maken: je weet niet zeker hoe betrouwbaar de externe onderdelen zijn. Je moet je integratie zo ontwerpen dat verschillende externe onderdelen gemakkelijk kunnen worden aangesloten en dat de prestaties onafhankelijk zijn van de betrouwbaarheid van deze externe onderdelen.
\nNet als bij een verbrandingsmotor moet je rekening houden met de pasvorm en betrouwbaarheid wanneer je je software integreert met externe systemen. Je kunt er niet van uitgaan dat externe software:
\nOm te ontwerpen voor deze nogal grimmige kijk op externe verbindingen, vond ik het een goed idee om de belangrijkste backendserver van mijn bestel-app voor eten de verantwoordelijkheid voor het verbinden met externe systemen over te laten aan een speciaal gebouwde 'connectorserver'. De connectorserver zou dan onafhankelijk verbinding maken met het externe systeem. Op deze manier communiceert de hoofdserver alleen met 'first party' onderdelen en systemen, waardoor de risico's van misfits en mogelijke downtime worden geminimaliseerd.
\nIn de praktijk betekent dit dat de 'connectorserver' eigenlijk een andere machine is, met een eigen softwarestack. Er zijn een paar belangrijke voordelen aan deze segmentatie:
\nHoe verleidelijk het ook is om gewoon nieuwe en mooie onderdelen aan je app vast te schroeven, je moet je setup zorgvuldig overwegen om ervoor te zorgen dat deze betrouwbaar presteert.
\nHet ontwerpen van back-endserversoftware om verbinding te maken met externe API's is een uitdaging. Je moet hopen op het beste, maar ontwerpen voor het ergste!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-06-12_lemmid-store-koppelen-met-keukens/", "title": "Lemmid Store koppelen met keukens", "summary": "Als onderdeel van de food-bestel-app die ik aan het bouwen ben, moest ik een betrouwbare manier ontwerpen om de app te koppelen aan externe systemen. Deze externe systemen vallen buiten mijn directe controle en omvatten verschillende kassasystemen, keukenmanagementsystemen en ticketprinters. Lees verder voor meer informatie over ontwerpen voor het onbekende en onbetrouwbare.", "image": "https://willem.com/nl/2020-06-12_lemmid-store-koppelen-met-keukens/Lemmid-Store-koppelen-met-keukens-800px.jpg", "date_modified": "2020-06-11T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-05-25_verschillende-manieren-om-gezondheid-te-visualiseren/", "content_html": "Deze maand heb ik wat onderzoek gedaan naar hoe gezondheid gevisualiseerd wordt in fitness apps en games. Voor een nieuwe app over persoonlijke gezondheid ben ik op zoek naar een intuïtieve manier om te visualiseren hoe gezond iemand is. Er zijn veel kleurrijke benaderingen te vinden!
\nDe app waar ik aan werk is nog volop in ontwikkeling, maar biedt een manier om te berekenen hoeveel risico je loopt op een cardiovasculair voorval, zoals een hartaanval of ziekte. Voor deze app zoek ik een moderne, frisse manier om deze risico/gezondheidsratio te visualiseren.
\nIk heb gekeken naar verschillende gezondheids- en fitness-apps om te zien hoe zij gezondheid visualiseren. Naast deze \"serieuze\" apps leek het me leuk om ook naar games te kijken. Game-ontwerpers vinden soms creatieve manieren om gezondheid te visualiseren. Het kan een goede bron van inspiratie zijn voor de app waar ik aan werk.
\nAls companion app voor de Apple Watch is de Activiteit app de centrale hub voor alles wat de Apple Watch meet met betrekking tot persoonlijke gezondheids- en fitnesstracking.
\nMee te nemen:
\nDe Biostrap app is de manier om toegang te krijgen tot gegevens die zijn verzameld door de Biostrap sensor.
\nMee te nemen:
\nMet behulp van de Pillow app kunnen gebruikers hun slaap analyseren. De app werkt met Apple Watch om slaapgegevens te verzamelen, zoals hartslag en lichaamsbeweging.
\nMee te nemen:
\nDe Whoop app geeft toegang tot gegevens die zijn verzameld door de Whoop sensor. De app consolideert grote hoeveelheden data in twee belangrijke statistieken \"strain\" en \"recovery\".
\nMee te nemen:
\nNintendo's Mario is mogelijk 's werelds bekendste gamepersonage. Het Japanse gamebedrijf staat bekend om hun creativiteit en vriendelijkheid in hun game-ontwerp.
\nMee te nemen:
\nMogelijk een van de meest legendarische first-person shooters is Doom uit 1993. Deze videogame van ID Software heeft veel andere games sterk beïnvloed, het is een absolute klassieker.
\nMee te nemen:
\nDoor naar verschillende apps en games te kijken, kun je een idee krijgen van hoe je zelf gezondheidsvisualisatie kunt ontwerpen. Dit is zeker iets dat mij heeft geholpen te begrijpen hoe ik gezondheid kan visualiseren.
\nHet visualiseren van gezondheid gebeurt op verschillende manieren, maar er zijn gemeenschappelijke thema's in de meeste apps en games. Ronde graphics en felle (neon) kleuren worden vaak gebruikt. Het is grappig om te beseffen dat game-ontwerp overlapt met het ontwerp van de meer serieuze gezondheids- en fitness-apps. Daarom denk ik dat ik meer uren moet gamen, puur voor het werk natuurlijk. :-)
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-05-25_verschillende-manieren-om-gezondheid-te-visualiseren/", "title": "Verschillende manieren om gezondheid te visualiseren", "summary": "Deze maand heb ik wat onderzoek gedaan naar hoe gezondheid gevisualiseerd wordt in fitness apps en games. Voor een nieuwe app over persoonlijke gezondheid ben ik op zoek naar een intuïtieve manier om te visualiseren hoe gezond iemand is. Er zijn veel kleurrijke benaderingen te vinden!", "image": "https://willem.com/nl/2020-05-25_verschillende-manieren-om-gezondheid-te-visualiseren/Verschillende-manieren-om-gezondheid-te-visualiseren-800px.png", "date_modified": "2020-05-24T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-05-11_schaalbaar-applicatieontwerp-zonder-magie/", "content_html": "Als onderdeel van de online voedselbestel-app die ik aan het bouwen ben, moest ik een schaalbare backend-infrastructuur ontwerpen die veel gelijktijdige gebruikers aankan. Schaalbaarheid wordt beschouwd als een moeilijk probleem om aan te pakken. Vaak wordt het gepresenteerd als iets magisch, gedaan door bedrijven van miljoenen dollars met behulp van geheime tools. Maar, er bestaat niet zoiets als magie, of toch wel?
\nAls je een app bouwt, begin je waarschijnlijk heel klein. Slechts een paar gebruikers (of alleen jij, de ontwikkelaar) die met de app werken. Alles zal prima werken: de app werkt goed, snel en er zijn geen problemen. (koester dit gevoel!)
\nIn dit vroege en kleine scenario kan de enkele server waarop de app draait, de interactie van de gebruiker aan. Elke keer dat de gebruiker op een knop tikt of klikt, doet de enkele server wat werk. Als je goed programmeert, kunnen deze workloads worden geoptimaliseerd tot efficiënte stukjes werk. Dit doen is een typisch voorbeeld van een monolithische software architectuur.
\nZelfs als je project of app vrij klein is, kan er op een gegeven moment een toestroom van gebruikers zijn. Als je systeem geen hoge belasting aankan, is de kans op falen groot.
\nVanwege het monolithische app ontwerp werken alle gebruikers met dezelfde server. Al hun interactie (tikken, klikken, invoer) wordt door deze server afgehandeld. Met een verhoogde belasting moet het veel harder werken. Op een bepaald moment zul je merken dat dingen vertragen omdat de server de hoeveelheid werk die hij moet doen niet kan bijbenen. Dit betekent dat je app niet goed schaalt, met andere woorden: je zit in de problemen.
\nNiet goed schalen is een groot probleem dat niemand mag onderschatten. De meeste apps (en hun bedrijfsmodellen) zijn afhankelijk van hoge volumes met weinig inkomsten per individuele gebruiker. Als je wilt dat je app een (financieel) succes wordt, moet je ervoor zorgen dat deze goed werkt wanneer er een plotselinge toename van verkeer is. Als je app crasht wanneer deze plotseling de aandacht van de massa krijgt, mis je een 'once-in-a-lifetime'-kans voor (organische) groei.
\nIn zekere zin is het ontwerpen voor schaalbaarheid als het vastmaken van je veiligheidsgordels wanneer je in je zelfgebouwde raket zit, met experimentele motoren. Je weet nooit precies wanneer hij zal ontsteken, maar als het gebeurt, kun je er maar beter voor zorgen dat je stevig vastzit (en geniet van de rit!).
\nEr is veel geschreven over het bouwen van schaalbare apps, veelvoorkomende manieren om de schaalbaarheid te verbeteren zijn:
\nHet beste wat je kunt doen, is al deze opties overwegen. Zelfs als je niet meteen meer servers toevoegt, moet je je code zo schrijven dat deze later wordt ondersteund. Het benchmarken en optimaliseren van je code moet een integraal onderdeel van je werk zijn, niet alleen een achterafgedachte.
\nWanneer je alle gebruikelijke manieren hebt overwogen om schaalbaarheid te bereiken, is er \"nog één ding\".
\nWeinig ontwikkelaars overwegen dit: het schaalbaarheidsprobleem bevat de oplossing! Wanneer je 1000 gebruikers hebt, heb je 1000 computers met krachtige CPU's en veel geheugen. Moderne computers en smartphones zijn steeds capabeler geworden.
\nJe hoeft alleen maar een manier te vinden om de rekenkracht van de client te benutten. Hoewel het misschien een kwaadaardig iets klinkt (het gebruiken van de rekenkracht van de gebruiker), zal het hen een veel betere, snellere ervaring bieden. Het beste is dat hun rekenkracht zal worden besteed aan hun fantastische ervaring, waardoor je schaalbaarheidsprobleem als een prettig neveneffect wordt opgelost.
\nDoor gebruik te maken van de rekenkracht van de gebruiker, verminder je de hoeveelheid werk die de server moet doen. In plaats van dat de server elke keer dat de gebruiker op een knop tikt of klikt een beetje werk doet, wordt dit werk nu grotendeels gedaan door het apparaat van de gebruiker. Dit is efficiënter dan communiceren via een wifi/4G-verbinding met een server (bespaart batterijvermogen en tijd).
\nHet vereist een beetje heroverweging, maar dit principe kan ook worden toegepast op webapplicaties. In plaats van alles op de server af te handelen, kun je veel werk op de client uitvoeren. Dingen zoals zoeken, browsen, filteren, navigeren en zelfs dingen toevoegen aan een winkelwagentje kan worden gedaan met behulp van client-side JavaScript. Jij - beste ontwikkelaar - moet zoeken naar manieren om dit te laten werken, maar als het je lukt, heb je bijna oneindige schaalbaarheid binnen handbereik.
\nVoor de app voor het bestellen van eten heb ik gezocht naar manieren om de rekenkracht van de client te benutten om hoge prestaties te bereiken. De grootste uitdaging bij bezorg- en afhaalbestellingen is dat ze pieken rond etenstijd. Veel mensen gebruiken de app rond dezelfde tijd, dit is een recept voor schaalbaarheidsproblemen.
\nAls je denkt aan het online bestellen van eten, kun je het hele proces opsplitsen in kleinere stukjes:
\nDe meeste van deze stappen kunnen zo worden geprogrammeerd dat de server niet nodig is. Alleen stap 1 (laden) en stap 7 (betalen) vereisen contact met de backend-infrastructuur. Het is belangrijk om te beseffen dat stap 2 tot en met 5 meerdere keren worden herhaald, omdat het gebruikelijk is dat gebruikers meerdere producten aan hun bestelling toevoegen.
\nDoor de resterende workload per taak te scheiden, kan de software verder worden geoptimaliseerd. De \"productserver\" is geoptimaliseerd om statische activa (teksten, prijzen, afbeeldingen) te serveren waarmee de client de productbrowse-ervaring kan creëren. Je kunt dit soort server sterk optimaliseren door gebruik te maken van caching, HTTP/2, compressie, enz.
\nAlleen die gebruikers die het bestelproces voltooien, worden doorgestuurd naar de \"bestelserver\" die de betaling afhandelt. Deze maakt verbinding met de betalingsprovider. Zodra een betaling is voltooid, neemt de betalingsprovider contact op met de bestelserver om deze te informeren over de betalingsstatus. Dit is iets waar je volledige (server-side) controle over wilt hebben, zoals ik deed toen ik eerder een betalingssysteem ontwierp. De resterende workload op de \"bestelserver\" is veel kleiner omdat niet iedereen een bestelling plaatst, en veel van het orderverwerkingswerk kan op de achtergrond worden gedaan.
\nOm de schaalbaarheid te maximaliseren, kun je eenvoudig meerdere servers toevoegen (of een content delivery network gebruiken) om de statische activa te serveren. Voor de app voor het bestellen van eten gebruik ik een aparte \"productserver\" per restaurant. Dit zorgt voor hoge prestaties en verkort de laadtijden. Mensen merken dat het snel is, sommigen kunnen niet geloven dat het webtechnologie is, het is bijna magisch.
\nHet ontwerpen van een schaalbare applicatie kan worden gedaan zonder magie of miljoenenbudgetten. Je moet er gewoon goed over nadenken en zoeken naar kansen die zich voordoen, samen met de uitdagingen.
\nHet probleem bevat de oplossing. Omgaan met veel gelijktijdige gebruikers is niet alleen een probleem: ze brengen hun eigen rekenkracht mee, het is de oplossing! Je hoeft het alleen maar te gebruiken.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-05-11_schaalbaar-applicatieontwerp-zonder-magie/", "title": "Schaalbaar applicatieontwerp zonder magie", "summary": "Als onderdeel van de online voedselbestel-app die ik aan het bouwen ben, moest ik een schaalbare backend-infrastructuur ontwerpen die veel gelijktijdige gebruikers aankan. Schaalbaarheid wordt beschouwd als een moeilijk probleem om aan te pakken. Vaak wordt het gepresenteerd als iets magisch, gedaan door bedrijven van miljoenen dollars met behulp van geheime tools. Maar, er bestaat niet zoiets als magie, of toch wel?", "image": "https://willem.com/nl/2020-05-11_schaalbaar-applicatieontwerp-zonder-magie/Schaalbaar-applicatieontwerp-zonder-magie-800px.jpg", "date_modified": "2020-05-10T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-05-01_een-interface-ontwerpen-voor-een-bestelpagina-voor-eten/", "content_html": "Online bestelpagina's zijn belangrijker dan ooit tevoren. Het COVID-19 virus, de daaruit voortvloeiende lockdowns en de social distancing regels hebben de noodzaak van een goed ontworpen webshop gebruikersinterface benadrukt. Dit is verrassend moeilijk om goed te krijgen!
\nJe realiseert het je misschien niet wanneer je je pizza of friet kiest bij je favoriete afhaalrestaurant, maar het bestellen van eten is eigenlijk best lastig vanuit een user interface design perspectief. Je moet rekening houden met:
\nBovendien moet je er rekening mee houden dat ongeveer 80% van al deze gebruikersinteractie plaatsvindt op een heel klein scherm. Dit beperkt de ruimte die beschikbaar is voor knoppen, toggles en switches. Het is moeilijk om het goed te doen en ik was niet verbaasd om te zien dat veel bestaande apps en bestelpagina's dit niet op een elegante manier aanpakken.
\nWanneer ik voor een complexe design uitdaging sta, begin ik vaak met schetsen. Ik gebruik een tablet als hoofdcomputer waarmee ik ideeën kan verkennen door ze te tekenen. Uiteraard kun je ook ouderwets papier gebruiken. Wat belangrijk is, is dat je je denken visualiseert, omdat dit de mogelijkheden en beperkingen van je concept zal onthullen.
\nDe schets hierboven toont mijn eerste idee voor de interface. Je ziet een afbeelding, een titel, een productbeschrijving, de prijs, plus- en minknoppen en een vakje met het aantal producten dat je hebt gekocht. Het lijkt misschien een goed (en simpel) begin, maar dit ontwerp is gebrekkig omdat:
\nSchets in de context van een smartphone en je zult snel zien waar je ontwerp fout is. In de tweede schets (hierboven) zie je slechts twee producten op de bestelpagina staan, maar het aantal zichtbare knoppen (plus / min) is al het dubbele daarvan. Het is duidelijk een slecht idee om altijd meerdere knoppen per product weer te geven, vooral als je met veel producten te maken hebt.
\nOm iets eleganters te bedenken, probeerde ik me voor te stellen dat ik in een echt restaurant aan het avondeten was. Ik ontdekte dat de ober eigenlijk een belangrijk deel van de puzzel vervult: hij of zij reageert op je keuze door productspecifieke vragen te stellen. Als ik bijvoorbeeld biefstuk bestel, zou de ober me vragen hoe ik hem gebakken wil hebben.
\nDe truc is dat alleen die vragen worden gesteld die relevant zijn voor je selectie. Dit helpt wanneer twee personen (aan dezelfde tafel) hetzelfde product bestellen, de persoonlijke benadering zorgt voor verschillende customizations per persoon.
\nAls je zou proberen deze twee stappen interactie in een user interface vast te leggen, zou je een lijst/detail modus kunnen ontwerpen. Het beantwoorden van productspecifieke vragen gebeurt in de \"detail modus\", terwijl de \"lijst modus\" een compact (maar informatief) overzicht van de verschillende producten biedt.
\nVaak rondt de ober in een restaurant het opnemen van de bestelling af door een samenvatting te geven van wat er door alle verschillende personen aan een bepaalde tafel is besteld. Deze samenvatting is een zeer belangrijke (laatste) stap voordat de bestelling naar de chef-kok wordt gestuurd.
\nOp de online bestelpagina zou deze laatste stap ook werken. Het zou functioneren als een laatste controle voordat je de bestelling plaatst. Het volgen van de real world analogie leidt dan tot een eenvoudige 3-stappen user interface voor het bestellen van eten:
\nHet ontwerpen van een bestelpagina voor eten is een uitdaging vanwege de vele verschillende variabelen waarmee je rekening moet houden op een heel klein scherm. Goed design neemt deze complexiteit en maakt het eenvoudig.
\nAls je een interface ontwerpt, kan het erg nuttig zijn om wat real world thinking toe te passen. Bedenk een andere analogie of metafoor. De bestelpagina zien als een \"virtuele restaurant ober\" hielp me om een eenvoudig drie-stappen ontwerp te bedenken. Ik heb dit ontwerp uiteindelijk geïmplementeerd en het werkt fantastisch!
\nDe afgelopen maanden heb ik op een bijzondere fiets gereden, de minimalistische Siegfried Road van Schindelhauer. Hij is anders dan de meeste racefietsen omdat hij geen conventionele ketting en derailleur heeft. Hij is voorzien van de Gates CDX carbon drive. Het is een oefening in minimalistisch design. Na er bijna 1000 km op gereden te hebben, is het tijd om jullie er alles over te vertellen.
\nSinds 2009 ontwerpt het in Berlijn gevestigde Schindelhauer fietsen die technologisch geavanceerd maar toch eenvoudig zijn. Ze waarderen goed design en praktische bruikbaarheid, hun minimalistische fietsen zijn gebouwd voor dagelijks gebruik.
\nZe gebruiken hoogwaardige onderdelen die lang meegaan. Vanaf het allereerste begin ontwikkelde Schindelhauer fietsen met een Gates Carbon Belt aandrijving.
\nHoewel mijn woon-werk fiets nog steeds sterk is, vroeg ik me af hoe het zou zijn als je een racefiets zou ontwerpen met de Gates Carbon Belt Drive. Schindelhauer ontwierp zo'n fiets, de Siegfried Road.
\nVolgens de goede Velominati regel #58 heb ik de lokale fietsenwinkel gesteund en de Siegfried Road besteld om te laten bezorgen in Amsterdam, door Kaptein Tweewielers. Het is een fantastische winkel in het centrum van Amsterdam, als je een local bent en advies nodig hebt over racefietsen, moet je daar zeker eens kijken.
\nDe Siegfried Road wordt geleverd met een hoogwaardig, bruin leren Brooks Swift zadel, een absolute legende met veel geschiedenis. De fiets wordt geleverd met bijpassend bruin leren stuurlint.
\nHoewel ik de kwaliteit waardeer, vond ik de retro-uitstraling van de bruine kleur niet mooi. Ik had het gevoel dat de fiets zou profiteren van een modernistisch tintje, met behoud van respect voor het algehele minimalistische ontwerp. Laat het maar aan mij over om een gloednieuwe fiets uit elkaar te halen...
\nHet is verbazingwekkend wat je kunt leren van YouTube, het vervangen van het stuurlint vergt wat oefening, maar het is niet zo moeilijk om te doen. Ik heb een van de cranks verwijderd om een vermogensmeter te installeren en een Wahoo snelheidssensor gemonteerd om te werken met mijn favoriete fietscomputer app.
\nHet verwisselen van de banden op een fiets met riemaandrijving kan lastig zijn, omdat de riem niet in welke richting dan ook mag worden 'gebogen'. Door de achteras los te draaien is het mogelijk om net genoeg ruimte te creëren om de riem voorzichtig van het tandwiel te halen. Ik heb de zeer betrouwbare, duurzame, zwarte Schwable Durano Plus banden gemonteerd.
\nIk heb het Swift zadel vervangen door een hoogwaardig Brooks Cambium C13 carbon zadel en Look carbon klikpedalen gemonteerd. Na een paar uur sleutelen aan mijn nieuwe fiets, kwam ik uit op wat je zou kunnen noemen: \"Siegfried Road met een vleugje Willem\"
\nAls je denkt dat het er geweldig uitziet, ben je niet de enige. In de afgelopen 1000 kilometer heb ik talloze opmerkingen gekregen van mede-fietsers, die vroegen welke fiets ik rijd. Mensen merken het gebrek aan schreeuwende kleuren en stickers op. Het minimalistische ontwerp valt op een goede manier op.
\nAls je van fietsen houdt, weet je waarschijnlijk dat het je geest op een zeer verfrissende manier kan leegmaken. Sommigen zeggen dat fietsen een therapeutisch effect heeft, een oefening in mindfulness tijdens je training.
\nDe Siegfried Road is een single speed fiets, ik rijd hem in de zogenaamde 'fixie'-configuratie: waarbij de aandrijflijn vastzit aan de pedalen, waardoor de pedalen moeten draaien als de fiets beweegt. Je zou verbaasd zijn hoeveel mentale inspanning je onbewust besteedt aan het continue proces van het selecteren van de juiste versnelling tijdens het fietsen.
\nHet rijden op een fixed gear fiets betekent dat \"je altijd in de juiste versnelling zit\", je hoeft alleen maar iets harder of sneller te trappen. Het kost wat tijd om eraan te wennen. Sommige fietsers beschrijven het rijden op een fixed gear fiets als iets dat hen \"meer verbonden\" laat voelen met het fietsen. Ik begrijp wel wat ze daarmee bedoelen. Het is fijn, op een therapeutische, rustige manier.
\nDe Gates Carbon aandrijving op een racefiets zoals de Siegfried is een perfecte match. Hij werkt in absolute stilte, er is geen gerammel, geen ketting-slap-geluiden, niets. Alleen jij, de fiets, de weg en niets anders.
\nNaast het fietsplezier zorgt de Gates Carbon aandrijving op de Siegfried Road ervoor dat het onderhoud van je fiets een stuk eenvoudiger wordt. Als je op een natte weg fietst, kun je gemakkelijk vuil afspoelen met een beetje water.
\nDe Siegfried Road is niet voor iedereen, maar voor degenen die minimalistisch design in een sportief pakket waarderen, is het geweldig. Heb hem in single speed of fixed gear configuratie en ga gewoon fietsen.
\nHet tijdloze ontwerp, gecombineerd met duurzame componenten, maken de Siegfried Road een betrouwbare metgezel voor die momenten waarop je gewoon wilt fietsen. Ik ben er dol op!
\nSeptember, 2020: : Ik heb een mooie fietscomputer voor deze fiets gevonden: Omata One
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-04-30_minimalistische-racefiets-met-gates-carbon-drive/", "title": "Minimalistische racefiets met Gates Carbon Drive", "summary": "De afgelopen maanden heb ik op een bijzondere fiets gereden, de minimalistische Siegfried Road van Schindelhauer. Hij is anders dan de meeste racefietsen omdat hij geen conventionele ketting en derailleur heeft. Hij is voorzien van de Gates CDX carbon drive. Het is een oefening in minimalistisch design. Na er bijna 1000 km op gereden te hebben, is het tijd om jullie er alles over te vertellen.", "image": "https://willem.com/nl/2020-04-30_minimalistische-racefiets-met-gates-carbon-drive/Minimalistische-racefiets-met-Gates-Carbon-Drive-800px.jpg", "date_modified": "2020-04-29T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-04-14_talking-tablets-wat-maakt-een-tablet-geweldig/", "content_html": "Eerder dit jaar bracht Microsoft hun gloednieuwe Surface Pro X tabletcomputer uit, in veel opzichten is dit een vooruitstrevend apparaat. Omdat ik graag met tablets werk, vroeg ik me af wat een goede tablet nu precies maakt? Is de Surface Pro X een beetje goed? Lees verder om erachter te komen.
\nIn tegenstelling tot traditionele pc's die vaak achterwaartse compatibiliteit bieden in software en hardware ontwerp, heeft Microsoft de Surface Pro X primair ontworpen als een apparaat van de volgende generatie. Het is ultradun, altijd verbonden (met 4G/LTE) en het is uitgerust met een efficiënte ARM-processor om web-first ervaringen perfect aan te drijven. Net als andere Microsoft Surface apparaten, vertegenwoordigt de Surface Pro X het beste van Microsoft omdat het hardware en software integreert, in tegenstelling tot andere Windows-pc's.
\nJe zou het signature keyboard met de Surface \"slim pen\" moeten aanschaffen om de veelzijdigheid van de tablet volledig te benutten. Ze worden apart verkocht (net als het toetsenbord en de pencil van de iPad Pro), wat ik nog steeds stom vind.
\nHet Surface Pro X Signature Keyboard is het allerbeste tablettoetsenbord dat ik ooit heb gezien. Het bevat alle normale toetsen die je op een pc-toetsenbord zou verwachten (inclusief escape- en functietoetsen). Toch is het slank, stevig en voelt het zeer solide aan. De tactiele feedback is geweldig, ik vind het heerlijk om erop te typen!
\nIk wou alleen dat het toetsenbord zou werken wanneer het is losgekoppeld. Het zou nog meer verschillende gebruiksmogelijkheden mogelijk maken, vooral in combinatie met de geïntegreerde, fantastische Surface-kickstand, het Surface-dock en de krachtige ondersteuning van Windows voor externe monitoren.
\nIets wat je ofwel geweldig ofwel vreselijk zult vinden, zijn de met alcantara beklede palmsteunen. Ik ben er niet dol op omdat ze veel te \"warm en zacht\" zijn naar mijn smaak, vooral als je er langere tijd mee werkt. Maar het is een persoonlijke voorkeur - denk ik - want ik hou ook niet van kussens of dekens op een bank, ik geef de voorkeur aan koud en ongemakkelijk.
\nDe Surface Pro X ondersteunt de Slim Pen, een ovaalvormige stylus die kan worden gebruikt om dingen aan te tikken, notities te maken of te tekenen en schetsen. Het mooie van de Slim Pen is dat Microsoft hem heeft geïntegreerd in het Surface-ontwerp, waardoor er een mooie plek is om hem op te bergen wanneer je hem niet nodig hebt. Hij klapt magnetisch om zodat hij inductief kan opladen terwijl hij in het toetsenbord is opgeborgen, een indrukwekkende truc.
\nDe Surface Slim Pen is qua grootte vergelijkbaar met een conventionele (voor papier) pen. Hij is iets kleiner dan Apple's nieuwste Pencil.
\nWanneer je de Surface Slim Pen vasthoudt, merk je meteen dat hij veel lichter is dan andere pennen. Dit maakt dat de Slim Pen een beetje \"flimsy\" aanvoelt, hij mist het \"gebalanceerde gewicht\" dat de Apple Pencil heeft.
\nOndanks dat hij een beetje licht is, functioneert hij perfect, want de reactiesnelheid van de pen is gewoon geweldig. Microsoft biedt verschillende apps voor het maken van notities en schetsen, zoals Microsoft OneNote en Whiteboard. Ik vind de laatste leuk, maar hij is niet zonder gebreken, want vervelende bugs zoals een onnauwkeurige liniaal belemmeren de superkrachten van de Surface Pen.
\nWanneer je een paar weken met de Surface Pro X werkt, merk je dat het apparaat super capabel is. Zijn veelzijdigheid maakt hem geschikt voor veel verschillende werksituaties, zoals:
\nDit brengt me terug bij de hoofdvraag, wat maakt een tablet geweldig? In de loop der jaren heb ik uitgebreid met verschillende tablets gewerkt. Ik heb zelfs mijn eigen tablet OS gebouwd. Dit heeft me de kans gegeven om te leren over de dingen die de 'tablet categorie' echt onderscheiden van conventionele desktop- of laptopcomputers.
\nDe belangrijkste conclusie van een tabletcomputer is de veelzijdige, mobiele aard van de vormfactor. Er zijn geen draden, hij past in de meeste tassen, je kunt hem in verschillende hoeken en richtingen gebruiken. Juist dit laat de tabletcomputer overgaan naar de 'achtergrond', waardoor je gewoon kunt doen wat je wilt.
\nHet vereist geen bepaalde fysieke positie, zoals achter een bureau zitten, om het apparaat te gebruiken. De batterij en mobiele connectiviteit stellen je in staat om hem te gebruiken waar je ook bent. Hoewel ik de kracht van een desktopcomputer met een groot scherm waardeer, hou ik er niet van dat hij altijd in een (saai) kantoor moet worden gebruikt. Een tabletcomputer geeft je een zekere mate van vrijheid dankzij zijn veelzijdigheid en mobiliteit.
\nEen geweldige tabletervaring is afhankelijk van een naadloze integratie van hardware en software. Tabletcomputers worden in hoge mate bepaald door het grote touchscreen dat fungeert als een canvas voor alles wat de tablet kan doen. Goede tabletsoftware maakt gebruik van de directe manipulatie die mogelijk is met je vingers.
\nAls de software goed is ontworpen, is het mogelijk om een intuïtief begrip van de werking ervan te krijgen. Je kunt een tablet letterlijk gebruiken door hem gewoon aan te raken, je hebt geen handleiding of een diploma in computerwetenschappen nodig.
\nOm deze reden kan mijn eenjarige zoon een tabletcomputer gebruiken, maar geen PlayStation waarvoor een fysieke controller nodig is. Het ontbreken van de abstractie van de aparte controller (met knoppen) verwijdert de wrijving van de interactie met software.
\nAls je nog niet hebt geprobeerd om met een tabletcomputer te werken, zou je dat echt moeten overwegen. De Surface Pro X is een perfecte machine om je kennis te laten maken met nieuwe manieren om dingen gedaan te krijgen, terwijl je toch toegang hebt tot vertrouwde apps en bestanden.
\nDe veelzijdige, mobiele hardware in combinatie met software die is ontworpen om te profiteren van het grote touchscreen, stelt je in staat om dingen op veel manieren gedaan te krijgen, vrijwel overal!
\nVorige maand ontving ik een geautomatiseerde melding over buitensporig bandbreedtegebruik, meestal een teken van problemen. Wanneer dit gebeurt, dien je een standaard incidentenprocedure te volgen, waarbij je probeert de bron van het verkeer te isoleren voordat je het afsluit. De oorzaak van dit incident was echter niet wat ik verwachtte... waardoor een ander soort oplossing nodig was dan een simpele blokkade.
\nWanneer je servers beheert zul je merken dat internetverkeer meestal in voorspelbare patronen plaatsvindt. Net zoals echt verkeer op de wegen, zijn er regelmatige tijden waarop het druk en rustig is.
\nHet voorspelbare patroon maakt het mogelijk om anomalieën automatisch te detecteren. Net zoals een file op de snelweg op een ongebruikelijk tijdstip het gevolg kan zijn van een ongeluk, kunnen onverwachte schommelingen in internetverkeer een indicator zijn voor een incident in de cyberruimte.
\nHet eerste wat je moet doen is de bron van het probleem vinden. Doe dit door de anomalie te analyseren door:
\nOm dit te doen, moet je verkeersgrafieken inspecteren, deze geven meestal een duidelijk onderscheid tussen input/output aan. Vervolgens moet je proberen de getroffen IP-adressen te vinden. Dit kan inhouden dat je meer (individuele server) grafieken en statistieken in switches, routers en servers bekijkt. Kijk vervolgens naar CPU-gebruik en logbestanden om te bepalen welke applicatie wordt getroffen, zoals mail of web. Hoe groter de anomalie, hoe gemakkelijker deze te vinden is.
\nJe kunt in de verleiding komen om de anomalie te stoppen zodra je hem hebt gevonden, door het bijbehorende verkeer onmiddellijk te stoppen. Maar je moet het echt in leven houden (in ieder geval nog even) om er zoveel mogelijk van te leren.
\nGebruik een tool zoals iftop om een realtime overzicht te zien van het bandbreedtegebruik per verbonden IP-adres. Het is erg handig om een idee te krijgen van wat er gaande is, vooral in combinatie met logbestanden (het koppelen van IP-adres aan individuele accounts).
\nDe server die het excessieve bandbreedtegebruik produceerde was een mailserver. Vaak worden ze door hackers gebruikt om ze in een spam relay server te veranderen. Dit kan op verschillende manieren gebeuren, meestal door het verkrijgen van een geldige login door de spammers. Dit resulteert in veel uitgaand verkeer omdat de spammers veel e-mails zullen versturen. Als er een spam-run op je server plaatsvindt, zie je dit waarschijnlijk in de logs terug doordat spamberichten vaak bouncen, waardoor de mailqueues snel vollopen. Het wordt snel een rommeltje, maar op deze server was er geen sprake van zo'n rommeltje - alleen veel ongebruikelijk bandbreedtegebruik.
\nMail (en spam) wordt verzonden met behulp van het SMTP-protocol, maar het verkeer op de SMTP-poort van deze server was heel normaal. Dit was zeer ongebruikelijk, omdat het betekende dat het excessieve verkeer ergens anders vandaan kwam. Maar wat? Na het analyseren van verschillende logbestanden op de mailserver heb ik vastgesteld dat het betreffende protocol IMAP was. Op de een of andere manier veroorzaakte een client die via IMAP met de mailserver verbonden was, overmatig veel netwerkverkeer. IMAP is een protocol dat wordt gebruikt om e-mail te lezen, niet om het te verzenden, waardoor IMAP-gerelateerde anomalieën zeer zeldzaam zijn.
\nDoor de log van de mailserver te analyseren, vond ik de specifieke gebruiker die het verkeer veroorzaakte. Ik nam contact op met de klant om te vragen of hij iets vreemds had gemerkt. Niet verrassend, hij merkte dat zijn computer de laatste tijd een beetje traag aanvoelde.
\nNa wat proberen via de telefoon, kwamen we erachter dat iets ervoor zorgde dat Microsoft Outlook IMAP-mappen in een lus bleef synchroniseren. Dit zorgde ervoor dat zijn computer de volledige inhoud van zijn mailbox steeds opnieuw downloadde! Omdat zijn mailbox meer dan 40 gigabyte groot was, veroorzaakte dit het aanzienlijke verkeer. Blijkbaar wordt dit veroorzaakt door een bug in Microsoft Outlook, helaas is er geen gemakkelijke oplossing voor.
\nIk stond voor de moeilijke beslissing om de (normale, legitieme, betalende) klant te blokkeren of om het excessieve verkeer te laten doorgaan (met aanzienlijke kosten voor de netwerkprovider). Het blokkeren van legitieme gebruikers die hun bedrijf via e-mail runnen is een zeer slecht idee, maar het toestaan van excessief verkeer is ook slecht. Gelukkig vond ik een alternatieve manier om het excessieve verkeer te verminderen terwijl de klant toch toegang tot zijn mail behield (met behulp van zijn vertrouwde, maar gebrekkige Outlook-app).
\nAls bandbreedtebeheertechniek kun je traffic shaping gebruiken om sommige (of alle) datapakketten te vertragen om ze in overeenstemming te brengen met een gewenst verkeersprofiel. Indien toegepast, vorm je - letterlijk - de verkeersgrafieken, vandaar de naam.
\nDeze techniek is niet zonder controverse, omdat het nogal het tegenovergestelde is van het vaak geprezen \"net neutraliteit\" principe. Met traffic shaping kun je opzettelijk specifieke soorten verkeer blokkeren of vertragen (of extra geld in rekening brengen). In principe ben ik tegen alles wat de netneutraliteit schaadt, maar voor deze specifieke situatie had ik geen haalbaar alternatief. Ik moest het e-mailverkeer voor deze specifieke klant ernstig vertragen, waardoor de hoeveelheid bandbreedte werd verminderd, terwijl hij toch toegang tot zijn account behield.
\nOm verkeer te vormen, moet je twee dingen doen:
\nIn principe is een token bucket vergelijkbaar met het principe van het beperken van het aantal passagiers in een treinrit door slechts een vast aantal beschikbare tokens uit te delen. Wanneer passagiers (of datapakketten) de trein (of het netwerk) binnenkomen, nemen ze een token. Wanneer ze uitstappen (of hun bestemming bereiken), wordt de token teruggegeven. Met behulp van het token bucket principe kun je de hoeveelheid gelijktijdig verkeer in een systeem regelen.
\nJe kunt dit principe implementeren met behulp van de netwerktools \"tc\" (voor verkeerscontrole) in combinatie met \"iptables\". Je kunt een script gebruiken om de regels voor markeren en afdwingen in te stellen. Je kunt verschillende voorbeelden online vinden, ik heb deze gebruikt door Julien Vehent.
\nSoms zijn netwerkanomalieën niet wat je ervan verwacht, daarom moet je altijd de tijd nemen om ze te onderzoeken! Het blindelings blokkeren van verkeer is bot, soms moet je je methoden verfijnen om problemen te beperken.
\nHet toepassen van onorthodoxe filtertechnieken is niet iets dat ik leuk vind, maar soms zijn ze het enige middel tot een doel. Weten wat je doet en waarom je het doet is erg belangrijk!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-04-01_verkeer-vormgeven-met-iptables-en-tc/", "title": "Verkeer vormgeven met iptables en tc", "summary": "Vorige maand ontving ik een geautomatiseerde melding over buitensporig bandbreedtegebruik, meestal een teken van problemen. Wanneer dit gebeurt, dien je een standaard incidentenprocedure te volgen, waarbij je probeert de bron van het verkeer te isoleren voordat je het afsluit. De oorzaak van dit incident was echter niet wat ik verwachtte... waardoor een ander soort oplossing nodig was dan een simpele blokkade.", "image": "https://willem.com/nl/2020-04-01_verkeer-vormgeven-met-iptables-en-tc/Verkeer-vormgeven-met-iptables-en-tc-800px.png", "date_modified": "2020-03-31T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-03-25_het-ontwerpen-en-implementeren-van-een-micro-betaalsysteem/", "content_html": "Online betalingen zijn nu belangrijker dan ooit, aangezien bedrijven worden ontwricht door het COVID-19 virus. Het drijft mijn klanten ertoe om nieuwe manieren te zoeken om online geld te verdienen. Ik heb een (micro)betaalsysteem ontworpen en geïmplementeerd. Deze post gaat over het bereiken van eenvoud door complexe uitdagingen op te lossen.
\nBij het ontwikkelen van nieuwe technologie en apps probeer ik me altijd voor te stellen hoe het het beste zou werken. De makkelijkste manier om daar achter te komen, is om het product voor jezelf te ontwerpen. Net zoals Steve Jobs Apple hun presentatie-app, Keynote, voor zichzelf liet ontwikkelen. Het is een van zijn beroemde grappen over hem als onderbetaalde betatester
\nAls je het product voor jezelf ontwerpt, denk dan na over wat je echt, echt, zou willen. Voor mij betekent dit het meest eenvoudige gebruikersinteractiemodel mogelijk: ik wil dat mijn software simpel en makkelijk is.
\nVoor het ontwikkelen van de betaaltechnologie heb ik de use case bedacht om een \"koop me koffie\"-knop aan mijn website toe te voegen. Als het goed werkt, kunnen mensen het gebruiken om hun waardering voor deze blog te tonen door mij een koffie te kopen. Ik denk dat deze use case een perfecte uitdaging is om een (micro)betaalsysteem te ontwerpen (en te bouwen).
\nVoordat ik ook maar één regel code programmeer, ontwerp ik software vaak door ideeën met de hand te schetsen. Ik vind het creatieve proces van tekenen nuttig bij het verkennen van ideeën, lay-outs en processen. Het is een van de redenen waarom ik zo graag op een tablet werk, digitaal ideeën schetsen stelt me in staat om snel meerdere ideeën te verkennen door ze te kopiëren/plakken in meerdere iteraties.
\nZodra je ideeën voor je gebruikersinterface hebt verkend, is het tijd om een prototype te ontwikkelen. Wanneer je een prototype bouwt, kun je de gebruikersinterface op verschillende apparaten testen, zien hoe het eruit ziet en aanvoelt.
\nTijdens het prototyping kijk ik vaak naar de ontwerpschets terwijl ik de eerste versie programmeer. Op de iPad kun je dit doen met behulp van split screen, waarbij ik de ontwerpschets direct naast mijn code plaats, met behulp van VIM in tmux via Mosh met de briljante Blink app voor iPadOS. Ik heb het koffiekopje gemaakt met Picta Graphic voor iPad, een prachtige teken-app die exporteert naar vectorafbeeldingen (SVG).
\nDe volgende stap is het ontwikkelen van een volledig werkende gebruikersinterface, waarbij de knoppen werken. Tijdens de ontwikkeling moet je vaak uitzoeken wat er aan de hand is, bugs opsporen en mechanismen finetunen. Ik gebruik de Inspect Browser voor iPadOS om een werkende miniatuur-touchscreeninterface direct naast mijn code te hebben. Het stelt me in staat om de werkende gebruikersinterface snel te testen en te perfectioneren.
\nEen andere cruciale stap is het ontwikkelen van de backend-technologie om online betalingen voor te bereiden en te volgen. Dit is server-side technologie die de communicatie tussen de frontend gebruikersinterface (website) en de betalingsaanbieder (banken, creditcards, Apple Pay, etc.) afhandelt.
\nHet ontwerpen van de backend-server is meestal iets abstracter in vergelijking met het ontwerpen van een (zichtbare) frontend gebruikersinterface. Ik vind het schetsen van UML-sequentiediagrammen erg handig bij het uitzoeken welke API-aanroepen in welke volgorde moeten plaatsvinden. Sequentiediagrammen visualiseren programmainteracties in tijdsequentie.
\nJe ziet drie kolommen in het sequentiediagram van het betalingsproces: frontend, backend en betalingsaanbieder. Elke kolom vertegenwoordigt een andere computer die met de anderen communiceert. De frontend draait op het apparaat van de gebruiker, de backend-server draait op een VPS die door mij wordt beheerd en de betalingsaanbieder is een externe server. De gebruiker interageert met de website door op de knop \"koop (me koffie)\" te klikken, dit activeert een reeks API-aanroepen die van rechts naar links stromen.
\nDe \"backend-server\" is verantwoordelijk voor het berekenen van het bedrag dat de gebruiker moet betalen. Het wordt berekend op de server, niet in de client, om te voorkomen dat kwaadwillende gebruikers de prijsberekening manipuleren (aangezien frontend-technologie kan worden gemanipuleerd via de webbrowser).
\nEen betalingssessie wordt voorbereid door de betalingsaanbieder te informeren dat de gebruiker een betaling voor een bepaald bedrag zal doen. Dit proces maakt gebruik van een geheime API-sleutel waarmee de betalingsaanbieder weet naar welke bankrekening betalingen moeten gaan. De betalingsaanbieder retourneert een betalings-URL, die wordt gebruikt om de gebruiker om te leiden naar de daadwerkelijke betaalpagina.
\nDe betalingsaanbieder die ik gebruik is Mollie, een in Amsterdam gevestigd bedrijf met een fantastisch betaalplatform. Hun API's zijn goed gedocumenteerd en ze bieden pakketten om hun betaalsysteem eenvoudig te implementeren in je backend-server.
\nIn harmonie met mijn andere backend-servers, kies ik ervoor om de backend-server te implementeren in NodeJS. Het draait op praktisch alles (van een kleine Raspberry PI tot grote computerclouds). Als alternatief kun je PHP, Ruby, Python of een van de andere beschikbare pakketten gebruiken. De Mollie API referentie biedt gedetailleerde informatie over de waarden die je kunt verwachten.
\nWeinig mensen beseffen dat het ophalen van de betalingsstatus een asynchroon proces is dat verschillende statussen kan hebben. In een perfecte wereld weet je meteen of een betaling slaagt of mislukt. Maar vanwege de gedistribueerde aard van online betalingen, waarbij backends communiceren met verschillende servers (banken, creditcards, etc.), weet je nooit precies wanneer een betaling zal worden voltooid.
\nDenk aan situaties waarin een gebruiker de betaalpagina sluit, zijn of haar apparaat onbeheerd achterlaat, of wanneer een bank een storing heeft met hun online banksysteem. Het gebeurt, en het is jouw taak om de backend-server zo te ontwerpen dat updates van de betalingsstatus afzonderlijk van het primaire gebruikersinteractieproces worden afgehandeld.
\nDe betalingsaanbieder roept een webhook aan op onze backend-server. Het levert een bericht zoals \"Kijk, er is iets veranderd aan betaling XYZ\". Dit bericht zegt alleen dat iets is gewijzigd, het vertelt ons niet wat de nieuwe status is. Dit is om veiligheidsredenen: anders zouden kwaadwillende gebruikers de oproep naar onze webhook kunnen nabootsen. In plaats daarvan vraagt onze backend-server de daadwerkelijke betalingsstatus op via een beveiligd kanaal met behulp van onze geheime API-sleutel. De betalingsaanbieder retourneert de betalingsstatus die vervolgens door onze backend-server wordt afgehandeld. Afhankelijk van de betalingsstatus worden passende acties ondernomen, zoals het versturen van e-mailmeldingen, het starten van de levering van goederen.
\nDe laatste stap is het verbinden van de frontend met de backend-technologie, zodat het hele proces werkt. Dit is wat mensen \"fullstack-ontwikkeling\" noemen, omdat je aan het hele systeem werkt. Fullstack-ontwikkeling is een ander soort kunst die maar weinig ontwikkelaars echt beheersen, het vereist dat je tegelijkertijd aan meerdere kanten werkt (debuggen en ontwikkelen); vaak in verschillende programmeertalen tegelijk!
\nIn de praktijk betekent dit dat je verschillende delen van de programmering in de gaten houdt, om te zien of ze goed samenwerken. Serverlogs bekijken terwijl je probeert een betaling uit te voeren met behulp van de nieuw gemaakte frontend-technologie. Het is moeilijk, maar het is ook zeer lonend omdat het resulteert in een werkend product!
\nDe resulterende \"koop me een koffie\"-knop is een bedrieglijk eenvoudig proces van 3 stappen voor de gebruiker:
\nHet ontwerpen en implementeren van een betaalsysteem is niet zo moeilijk als je eenmaal weet wat je moet doen. Toch zijn er veel stappen nodig om dat begrip te bereiken. Hoewel mijn \"koop-me-een-koffie\"-knop eenvoudig lijkt, vereiste het het oplossen van veel verschillende ontwerp- en programmeeruitdagingen.
\nHet is moeilijk om het belang van eenvoud te overschatten, maar het is vaak erg moeilijk te bereiken omdat het een begrip vereist van alle aspecten van de uitdaging. Om Einstein te citeren: \"De definitie van genie is het complexe nemen en het simpel maken.\" Nu, voel je vrij om de knop zelf te proberen: hij staat hier ⬇️
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-03-25_het-ontwerpen-en-implementeren-van-een-micro-betaalsysteem/", "title": "Het ontwerpen en implementeren van een (micro)betaalsysteem", "summary": "Online betalingen zijn nu belangrijker dan ooit, aangezien bedrijven worden ontwricht door het COVID-19 virus. Het drijft mijn klanten ertoe om nieuwe manieren te zoeken om online geld te verdienen. Ik heb een (micro)betaalsysteem ontworpen en geïmplementeerd. Deze post gaat over het bereiken van eenvoud door complexe uitdagingen op te lossen.", "image": "https://willem.com/nl/2020-03-25_het-ontwerpen-en-implementeren-van-een-micro-betaalsysteem/Het-ontwerpen-en-implementeren-van-een-micro-betaalsysteem-800px.jpg", "date_modified": "2020-03-24T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-03-09_mijn-eigen-tablet-os-maken/", "content_html": "Al een aantal jaren gebruik ik een tablet als mijn hoofdcomputer, ik hou van de veelzijdigheid. Maar de meeste tablets hebben een gesloten besturingssysteem, zoals iPadOS, Windows 10S of Android. Omdat ik graag dingen op mijn eigen (vreemde) manier doe, vroeg ik me af of ik kon ontsnappen aan deze \"softwaregevangenissen\" door een vrij besturingssysteem op een tablet te installeren. Het is mogelijk, lees verder om te ontdekken hoe ik ontsnapte!
\nAls je overweegt een ander besturingssysteem op een tablet te installeren, moet je zeker wat onderzoek doen naar tablethardware. Niet alle tablets kunnen opnieuw worden geïnstalleerd met een aangepast besturingssysteem, sommige hebben vergrendelde bootloaders, eigen chips of andere hindernissen.
\nMaak kennis met de Surface Go, een relatief kleine tablet (10\" schermformaat). Hij heeft een \"normale\" 64-bit Intel-processor, een bootloader die ontgrendeld kan worden en de hardware is goed bekend omdat deze vergelijkbaar is met de oudere \"Surface Pro 6\". Oudere hardware is een goede zaak als je denkt aan vrije besturingssystemen. Hoe ouder de hardware wordt, hoe groter de kans dat mensen manieren hebben gevonden om het te laten werken met vrije software, zoals Debian GNU/Linux.
\nVoordat je het propriëtaire besturingssysteem van de tablet wist, moet je het gebruiken om de firmware te updaten. Het updaten van firmware vanaf iets anders dan Windows is vrijwel onmogelijk. De nieuwe firmware voor de Surface heeft veel bugs opgelost en de prestaties van de tablet verbeterd - dit wil je niet missen!
\nNadat je de tablethardware hebt geselecteerd, moet je een besturingssysteem kiezen. Om verschillende redenen raad ik je aan een vrij besturingssysteem te overwegen. Met vrije software ben je - letterlijk - vrij om het te laten werken zoals je wilt. Ik hou van Debian, een GNU/Linux-distributie.
\nDe Debian GNU/Linux-distributie is een van de oudste beschikbare distributies. Het is speciaal omdat de beheerders een sociaal contract hebben geratificeerd, een document dat garandeert dat Debian open en vrij is. Het kan op bijna elke hardware worden geïnstalleerd, vandaar hun slogan \"het universele besturingssysteem\".
\nDe installatie van Debian gebeurt met behulp van een opstartbare USB-stick. Ik heb een andere computer gebruikt om de installatiebestanden te downloaden van https://debian.org. Je moet een installatiemedium maken om deze installatiebestanden naar de tablet te krijgen.
\nOp een andere laptop heb ik een aantal terminalcommando's gebruikt om de opstartbare USB-stick te maken. Als je op Windows of Mac zit, kun je andere tools gebruiken om dit voor elkaar te krijgen, zoals Schijfhulpprogramma's, Rufus of unetbootin.
\nSluit de opstartbare USB-stick aan op de Surface-tablet, ik heb een USB-C naar ethernet en USB 3.0 adapter gebruikt. De bekabelde netwerkverbinding is handig tijdens de installatie omdat Debian vaak geen firmware/drivers voor de propriëtaire WiFi-chips kan laden.
\nDe gemakkelijkste manier om de Surface-tablet op te starten vanaf de USB-stick is via \"Geavanceerde opstartopties\" in Windows-instellingen. Je computer wordt opnieuw opgestart en biedt je verschillende opstart- en herstelopties.
\nKies \"Een apparaat gebruiken\" en selecteer vervolgens \"Linpus lite\". Met een beetje geluk word je begroet met het installatiemenu van Debian GNU/Linux.
\nGa verder met de installatie door vragen te beantwoorden zoals welke taal je wilt gebruiken en welke toetsenbordindeling je hebt. Het installatieprogramma zal proberen je netwerkhardware te herkennen. Helaas houden veel leveranciers hun apparaatdrivers (firmware) gesloten, waardoor het voor Debian onmogelijk is om ze op te nemen in hun standaard softwarecollectie (die vrije software moet zijn).
\nHoewel het mogelijk is om deze niet-vrije apparaatdrivers te laden vanaf (een andere) USB-stick, is het mijn ervaring dat het moeilijk is om precies die apparaatdrivers vooraf te laden die je nodig hebt. Mijn strategie is om de computer tijdens de installatie aan te sluiten op een bekabelde netwerkverbinding en me later zorgen te maken over ontbrekende drivers. Het is gemakkelijker om ze later toe te voegen als je systeem online is.
\nVeel apps (webbrowsen, fotobewerking, tekenen) werken alleen goed via een grafische gebruikersinterface. Je kunt kiezen uit veel verschillende opties als je vrije software gebruikt. De eerste keuze die je moet maken is of je een volledige \"desktopomgeving\" wilt of slechts een \"windowmanager\".
\nEen desktopomgeving geeft je een algehele gebruikerservaring, inclusief panelen, systeemmenu's en statusapplets. Het wordt geleverd met een eigen set (systeem)applicaties en look+feel. Hoewel de meeste desktopomgevingen een complete standaardconfiguratie bieden, bieden veel van hen geavanceerde opties voor aanpassing. Bekijk hun websites, lees over hun ontwerpprincipes en kies iets wat je leuk vindt. Veelvoorkomende desktopomgevingen voor Debian zijn:
\nIn tegenstelling tot een volledige desktopomgeving biedt een windowmanager alleen een manier om applicatievensters te beheren. Windowmanagers worden gekozen omdat ze extreem minimaal zijn, waardoor alle extra's handmatig door de gebruiker moeten worden toegevoegd. Als je graag je eigen beslissingen neemt, kan het kiezen van een windowmanager een goed startpunt zijn voor je grafische gebruikersinterface. Veelvoorkomende zijn:
\nJe moet echt de tijd nemen om je eigen beslissing te nemen, omdat het kiezen van de basis voor de grafische gebruikersinterface een grote invloed heeft op de algehele ervaring. Het is een persoonlijke keuze, gedreven door voorkeuren en je bereidheid om het handmatig aan te passen. Mijn keuze, omdat ik er jarenlange ervaring mee heb, is om de Openbox windowmanager te gebruiken in combinatie met een aantal extra tools die mijn ervaring optimaliseren.
\nDit is een essentiële stap wanneer je een vrij besturingssysteem op een computer installeert. Na de installatie zijn de standaardinstellingen vaak niet afgestemd op je specifieke hardware, voorkeuren en gebruiksscenario's.
\nDit waren enkele dingen die ik bovenop de Openbox windowmanager deed:
\nNa vele uren experimenteren en finetunen heb ik een tablet-besturingssysteemervaring gecreëerd die werkt. Ik kan het gebruiken om te lezen, tekenen, programmeren en ontwerpen.
\nHet gevoel van begrip dat je zult ontwikkelen tijdens het hele \"bouw je eigen OS\"-ding is ongelooflijk, zowel vanuit een technisch als een gebruikersinteractieperspectief. Het is een geweldige kans om te leren en je vaardigheden aan te scherpen!
\nLees mijn vervolgartikelen over:
\nDeze week vloog ik naar Göteborg om mensen te ontmoeten van een grote internationale rederij, om te praten over de ontwikkeling van enterprise-level software. Tijdens de meeting waren er verschillende experts in de ruimte, een van hen vroeg me over het kiezen van de juiste software architectuur (voor grote, complexe, enterprise-level apps). Een zeer goede vraag, zeker een blogpost waard.
\nWanneer je apps ontwerpt, moet je niet alleen nadenken over het uiterlijk, een goed ontwerp omvat ook hoe alles samenwerkt. Software-architectuur verwijst naar de fundamentele structuren van een softwaresysteem, elke structuur omvat elementen, relaties daartussen en eigenschappen van zowel elementen als hun relaties.
\nHet is analoog aan de architectuur van een gebouw. Zodra een architectuur is gedefinieerd en geïmplementeerd, wordt het kostbaar om deze achteraf te wijzigen. Het is daarom een goed idee om de juiste software-architectuur te kiezen voordat je begint met bouwen.
\nVoor eenvoudige apps kan de software-architectuur voor de hand liggen, maar naarmate je applicatie groeit in omvang en functionaliteit, kan het aantal structuren in een systeem snel toenemen. Dit kan in de loop van de tijd gebeuren, naarmate de behoeften van je klant groeien. Hoe meer structuren, hoe meer relaties daartussen, hoe complexer het wordt.
\nAls je verwacht dat je software veel verschillende dingen aankan, is de kans groot dat je te maken krijgt met complexiteit. Vanuit architectonisch oogpunt zijn er verschillende benaderingen om met deze softwarecomplexiteit om te gaan.
\nHet beste omschreven als 'één groot blok' is de monolithische architectuur. Hier is alles wat je app doet, onderdeel van dezelfde codebase.
\nIn een \"monolithische architectuur\" is de software vaak gelaagd, waarbij elke laag bestaat uit verschillende soorten componenten:
\nHoe groter de applicatie wordt, hoe groter elke laag wordt. Dit maakt het moeilijker om een monolithische architectuur te schalen, op een gegeven moment worden dingen gewoon te groot en complex.
\nElke keer dat je een wijziging aanbrengt in de applicatie, wordt de volledige codebase beïnvloed. Voor (zeer) grote applicaties maakt dit het moeilijker om de software te onderhouden, omdat het een volledig begrip van de hele applicatie vereist.
\nOmdat de hele applicatie onderling afhankelijk is, hebben problemen in één deel van de applicatie vaak aanzienlijke gevolgen voor het hele systeem. Communicatie tussen verschillende delen van het systeem vindt intern plaats, op code-niveau. Dit betekent dat de verschillende onderdelen in dezelfde (of compatibele) programmeertaal moeten worden geprogrammeerd. Dit is een belemmering om nieuwe technologieën (in de toekomst) te implementeren, omdat je de programmeertaal van een deel van het systeem niet gemakkelijk kunt wijzigen.
\nIn plaats van één grote monolithische applicatie te bouwen, kun je je applicatie opsplitsen in kleinere onderling verbonden services. Elke microservice is een kleine applicatie op zich, compleet met zijn eigen (maar kleinere + eenvoudigere) architectuur, bedrijfslogica en datalagen.
\nDe verschillende services communiceren met elkaar via API's die onafhankelijk van de gebruikte technologie zijn gedefinieerd, vaak in een gemeenschappelijke \"API-structuur\" zoals REST, JSON, Redis en XML. Hierdoor kan de combinatie van microservices functioneren als \"één systeem\".
\nDoor de 'big block'-applicatie te ontleden in kleinere services, wordt het gemakkelijker om verschillende delen van het systeem te begrijpen. Dit maakt het gemakkelijker om het systeem te onderhouden, omdat elke microservice onafhankelijk kan worden ontwikkeld. Het verlaagt ook de drempel om nieuwe technologieën te implementeren, omdat je vrij bent om te kiezen welke technologie het meest geschikt is voor een bepaalde service. Eén deel van het systeem kan in een andere taal worden geprogrammeerd dan andere delen. Dit maakt het mogelijk voor verschillende teams (met verschillende expertise) om samen te werken.
\nDe kunst en vaardigheid om de microservices-architectuur goed te krijgen, komt voort uit het vermogen om een microservice correct te definiëren. Te breed of te gedetailleerd kan de architectuur vernietigen. Je kunt bedrijfsprocessen, hiërarchische of domeinscheiding gebruiken om elke microservice te definiëren.
\nDe uitdaging met de microservice-architectuur is dat het complexiteit aan het hele systeem toevoegt doordat het een gedistribueerd communicatiemechanisme vereist. De verschillende API's die met elkaar verbinden, kunnen lastig zijn om te testen en te debuggen. Het wordt moeilijker om wijzigingen te implementeren die meerdere services omvatten.
\nHet definiëren, ontwerpen en implementeren van de verschillende interservice-API's vereist een overeenkomst over de uitgewisselde gegevens, dit kan moeilijk te bereiken zijn wanneer je van plan bent uitgebreide en niet-universele datastructuren te delen.
\nHet bewaken en implementeren van een microservice-architectuur kan complex zijn wanneer het aantal services toeneemt. Er is gewoon meer te beheren, wat meer planning en coördinatie vereist voor elk van de services.
\nMijn overleden vader vertelde me ooit dat je \"het meest kunt verdienen aan de dingen die je niet doet\". Het bouwen van complexe applicaties is inherent moeilijk, het beste wat je kunt doen, is proberen dingen eenvoudiger te maken door simpelweg niet alles te doen. Focus op de dingen die er echt toe doen, doe die dingen goed.
\nAls je applicatie eenvoudig en lichtgewicht is, is een monolithische architectuur de juiste keuze. Ontwikkeling, implementatie, onderhoud, alles is gemakkelijker als dingen klein zijn.
\nAls je complexiteit niet kunt vermijden, moet je zeker de microservice-architectuur overwegen. Stel jezelf de volgende vragen:
\nEr is geen \"wondermiddel\" antwoord op de vraag welke software-architectuur juist is. Beide benaderingen hebben hun voor- en nadelen.
\nHet beste wat je kunt doen, is een bewuste - weloverwogen - beslissing nemen en je daarop vastbijten!
\nGebruik je verschillende apparaten en computers om dingen gedaan te krijgen, dan wil je misschien contacten, agenda's en taken synchroniseren. Je kunt hiervoor elke 'grote cloud'-dienst gebruiken, zoals Apple iCloud, Microsoft Office 365 en Google Gmail. Maar, als je je adresboek en agenda liever niet deelt met grote Amerikaanse bedrijven, kun je het zelf doen.
\nHoewel het erg gemakkelijk is om een grote clouddienst te gebruiken voor het synchroniseren van adresboeken en agenda's, zijn er goede redenen waarom je het zelf zou willen doen:
\nVoor maximale vrijheid en flexibiliteit in de keuze van de apparaten die je gebruikt, moet je een gemene deler selecteren bij het zoeken naar oplossingen die het delen van adresboeken en agenda's mogelijk maken. Gelukkig bestaat zo'n oplossing in de open standaarden CardDAV en CalDAV.
\nZowel CardDAV als CalDAV zijn uitbreidingen op de WebDAV-standaard. Web Distributed Authoring and Versioning (WebDAV) zelf is een uitbreiding van het standaard HTTP-protocol. Het is een protocol waarmee meerdere clients (apparaten/computers/apps) een bron (bestand/adresboek/agenda/etc.) kunnen delen.
\nHet CardDAV-protocol is een protocol voor het delen van adresboeken. Het werd oorspronkelijk in 2007 door Apple als standaard voorgesteld, RFC 6352. Het protocol gebruikt WebDAV om contactgegevens te delen in de \"vCard\" bestandsindeling. Je kunt een vCard het beste zien als een virtueel visitekaartje. CardDAV stelt je in staat om je verzameling virtuele visitekaartjes te delen tussen je apparaten.
\nHet CalDAV-protocol is een protocol voor het delen van agenda's. Net als CardDAV werd het oorspronkelijk door Apple als standaard voorgesteld, RFC 6638. Het gebruikt WebDAV om afspraakgegevens te delen in de iCalendar-indeling. De \"Internet Calendaring and Scheduling Core Object Specification\" is zelf een open standaard, RFC 5545, die breed wordt ondersteund. CalDAV stelt meerdere apparaten en apps in staat om toegang te krijgen tot je agenda, waardoor gezamenlijke planning en informatie-uitwisseling mogelijk is.
\nOm met CardDAV/CalDAV te werken, heb je een server nodig die fungeert als centrale opslagplaats voor je adresboek/agenda gegevens. In tegenstelling tot 'peer-to-peer' verbindingen (waarbij je je telefoon aan je computer zou koppelen), is het CardDAV/CalDAV protocol ontworpen om te werken via internet. De centrale server stelt apparaten en apps in staat om onafhankelijk verbinding te maken en gegevens te synchroniseren.
\nOmdat het protocol is gebaseerd op (efficiënte) webtechnologie, zijn de eisen voor de server minimaal. Je hebt geen krachtige processors of enorme hoeveelheden opslaggeheugen nodig. Sommige mensen draaien hun CardDAV/CalDAV vanaf een goedkope Raspberry Pi computer. Als alternatief zou je een kleine VPS, een NAS of een oude computer kunnen gebruiken.
\nDe CardDAV/CalDAV server software bestaat uit twee delen: het server besturingssysteem en de eigenlijke CardDAV/CalDAV server. Vanwege de open standaarddefinitie ben je vrij om het besturingssysteem zelf te kiezen. GNU/Linux is een veelgebruikte keuze als server besturingssysteem. Verschillende distributies worden vaak geleverd met een kant-en-klare 'app store'-achtige software repository, waardoor je eenvoudig server apps kunt installeren.
\nIn harmonie met mijn andere clouddiensten kies ik vaak voor Debian GNU/Linux. Het is een besturingssysteem dat vrij is van commerciële druk en prioriteit geeft aan vrijheid boven bedrijfsbelangen. Hierdoor is het een uitstekende en stabiele basis voor elke serveronderneming.
\nOp het server besturingssysteem moet je server software installeren die de CardDAV/CalDAV standaarden implementeert. Je kunt de verschillende servers zelf bekijken: CardDAV servers en CalDAV servers.
\nNa het analyseren van de verschillende CardDAV/CalDAV server opties, heb ik de volgende drie opties gedistilleerd:
\nHet installeren van Radicale op Debian is zo eenvoudig als 'apt-get install radicale'. Je kunt de gedetailleerde installatie-instructies bekijken op de Debian Wiki: installeer radicale op debian.
\nDe basisinstallatie van Radicale werkt goed met eenvoudige gebruikersnamen en wachtwoorden (uit een bestand op de server). Maar omdat het gratis en open source software is, zijn er opties om Radicale te integreren met verschillende vormen van authenticatie en beveiliging:
\nZodra je CardDAV/CalDAV server draait, moet je je apparaten configureren om ermee te verbinden. Je kunt dit op verschillende manieren doen, afhankelijk van het type apparaat dat je gebruikt.
\nGemak is een mooi ding, totdat het je in de rug steekt. De \"grote clouddiensten\" die worden beheerd door de Amerikaanse techreuzen bieden eenvoudige (en gratis) manieren om je persoonlijke agenda en adresboeken te synchroniseren. Als je graag controle wilt over je eigen persoonlijke (of werk)gegevens, zou je moeten overwegen om je eigen adresboek- en agendaserver op te zetten.
\nHet is niet echt zo moeilijk om het zelf te doen, en als je hulp nodig hebt, kun je altijd iemand vragen om je te helpen. Zodra je het hebt geïnstalleerd en het werkt, heb je meer controle over je gegevens, betere privacy en vrijheid in het kiezen van je apparaten en apps. Niet slecht, toch?
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-02-28_je-eigen-adresboek-en-agenda-cloud/", "title": "Je eigen adresboek en agenda cloud", "summary": "Gebruik je verschillende apparaten en computers om dingen gedaan te krijgen, dan wil je misschien contacten, agenda's en taken synchroniseren. Je kunt hiervoor elke 'grote cloud'-dienst gebruiken, zoals Apple iCloud, Microsoft Office 365 en Google Gmail. Maar, als je je adresboek en agenda liever niet deelt met grote Amerikaanse bedrijven, kun je het zelf doen.", "image": "https://willem.com/nl/2020-02-28_je-eigen-adresboek-en-agenda-cloud/Je-eigen-adresboek-en-agenda-cloud-800px.png", "date_modified": "2020-02-27T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-02-13_de-dag-dat-ik-mijn-auto-verkocht/", "content_html": "Deze week heb ik mijn auto verkocht, ik heb er nu geen meer. Voor mij is dit nogal een verandering aangezien ik door de jaren heen diverse sportauto's heb gehad die voor mij een soort hobby waren. Mijn ontdekking van het fietsen en de geboorte van mijn zoon hebben hier verandering in gebracht. Maar als je op zoek bent naar een reden om een sportauto te kopen, lees dan verder!
\nHet begon allemaal in 2010 toen ik mijn eerste Smart Roadster kreeg. De Smart Roadster (model W452) is een tweedeurs, tweezits sportwagen die in 2003 werd geïntroduceerd door Smart. Het is een leuke kleine auto, gebaseerd op een uitgerekt platform van de Smart Fortwo city coupe.
\nDe Smart Roadster wordt aangedreven door de Mercedes-Benz turbogeblazen 3-cilinder Suprex motor (60kW, 80PK), die zich achterin de auto bevindt. Het is een kleine motor, maar dat is de auto ook, met een gewicht van ongeveer 800KG. Gecombineerd met de achterwielaandrijving, gripvaste banden en een F1 flipper-schakelbak, is dit een ideale mix voor rijplezier!
\nHoewel het een kleine sportwagen is, is het interieur best oké, zelfs als je wat langer bent (zoals ik ± 1,93M). Op het dashboard zijn extra meters die bijdragen aan de sportauto-vibe.
\nHet beste wat je kunt doen met een Smart Roadster is de weg op gaan, rijden! Zijn rijgedrag lijkt op dat van een kart. Je voelt je heel dicht bij het asfalt, dit versterkt de perceptie van snelheid.
\nAls je een bochtige weg vindt ergens in (Zuid-)Europa, zul je het meest genieten van de Smart Roadster. Denk aan een straatlegale achtbaan die je urenlang laat glimlachen!
\nIn tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, is de Smart Roadster in feite een zeer praktische auto. Door de jaren heen heb ik er veel verschillende dingen mee vervoerd, computers, televisies, schilderijen, kano's... en ik heb er zelfs een vrouw mee opgehaald!
\nTijden veranderen en ik ook. Mijn ontdekking van het fietsen geeft me een gevoel van vrijheid dat verder gaat dan dat van een auto. In tegenstelling tot de open en bochtige landweggetjes in Zuid-Europa, zijn de drukke straten in Nederland tegenwoordig veel minder leuk om te rijden. Verkeer, verkeersdrempels, snelheidslimieten en afgeleide bestuurders vragen je constante aandacht, waardoor het plezier verdwijnt.
\nDe gezinsauto van mijn vrouw, een Dacia Duster, is verrassend praktisch. Ik geef het niet graag toe, maar hij is misschien zelfs praktischer dan mijn geliefde Smart Roadster. Hij heeft meer deuren, meer stoelen en meer ruimte voor dingen waarvan ik niet wist dat je ze nodig zou hebben (met kinderen). Hij kan zelfs mijn fiets dragen!
\nDit bracht me tot het punt waarop ik mezelf afvroeg: moet ik echt een auto bezitten? In onze westerse cultuur dient een auto meerdere doelen, omdat het zowel een vervoermiddel als een statussymbool is.
\nOm van A naar B te komen, kan ik mijn fiets, bus, metro, trein of een deelauto gebruiken (van mijn vrouw, een huurauto of vrienden). Vooral in een dichtbevolkt stedelijk gebied zoals de regio Amsterdam hoef je echt geen auto te bezitten om ergens te komen.
\nDit laat de auto als statussymbool over. Na in de loop der jaren verschillende auto's te hebben gehad, heb ik zelf ervaren wat voor verschil het maakt of je een goedkope of een dure auto bezit.
\nKijk eens naar deze auto's die ik heb gehad; stel je een persoon voor die erin rijdt. Wat zou je van hem of haar denken?
\nDe kans is groot dat je met verschillende antwoorden komt voor deze verschillende auto's. Dat is het punt: de auto communiceert. Zelfs als je je niet bekommert om de prestaties van je auto als statussymbool, zullen andere mensen dat wel doen. Het is daarom iets om te overwegen wanneer je er een koopt.
\nMisschien word ik ouder, maar ik geef niet meer zoveel om auto's en status. Ik denk dat het veel waardevoller is om gezond te zijn en om in vrijheid tijd te kunnen doorbrengen met vrienden en familie.
\nAls je op zoek bent naar echt, puur rijplezier, dan is de Smart Roadster een absoluut leuke auto! Maak er een ritje mee in de open lucht, geniet van de zon, ruik de bomen, hoor zijn kleine motortje werken.
\nHoewel hij verrassend praktisch is, moet je er alleen een kopen als je echt van autorijden houdt. Er zijn tegenwoordig meer manieren om van A naar B te komen. Daag jezelf uit om verder te kijken dan de gangbare gedachte dat je een auto moet bezitten!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-02-13_de-dag-dat-ik-mijn-auto-verkocht/", "title": "De dag dat ik mijn auto verkocht", "summary": "Deze week heb ik mijn auto verkocht, ik heb er nu geen meer. Voor mij is dit nogal een verandering aangezien ik door de jaren heen diverse sportauto's heb gehad die voor mij een soort hobby waren. Mijn ontdekking van het fietsen en de geboorte van mijn zoon hebben hier verandering in gebracht. Maar als je op zoek bent naar een reden om een sportauto te kopen, lees dan verder!", "image": "https://willem.com/nl/2020-02-13_de-dag-dat-ik-mijn-auto-verkocht/De-dag-dat-ik-mijn-auto-verkocht-800px.jpg", "date_modified": "2020-02-12T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-01-28_cholesterolgehalte-in-het-bloed-meten/", "content_html": "Deze week ben ik naar de dokter geweest om mijn bloed te laten onderzoeken, om mijn cholesterolwaarden te bepalen. De afgelopen jaren ben ik steeds meer aandacht gaan besteden aan mijn gezondheid. Nadat ik mijn levensstijl flink heb verbeterd, vroeg ik me af hoe mijn waarden eruit zagen.
\nCholesterol is een vetachtige, wasachtige stof in je bloed. Je lichaam maakt cholesterol aan in de lever. Als je voedsel van dieren eet, zoals vlees of zuivelproducten, krijg je meer cholesterol binnen dan je lichaam nodig heeft.
\nAls je te veel cholesterol in je lichaam hebt, kan het zich ophopen in de wanden van je slagaders. Dit wordt 'plaque' genoemd en het kan uiteindelijk verharden, een proces dat atherosclerose heet. Dit zorgt ervoor dat je slagaders smaller worden, waardoor het moeilijker wordt voor bloed om door je bloedvaten te stromen.
\nHet probleem met te veel cholesterol is dat je het niet merkt totdat je (ernstige) problemen krijgt, zoals ernstige pijn op de borst en hartaanvallen. Het is natuurlijk beter om hier niet op te wachten en er nu aandacht aan te besteden!
\nHet testen van je cholesterolwaarden kan het beste via je huisarts. Zij zullen een gestandaardiseerde bloedtest (een \"lipidenprofiel\" genoemd) uitvoeren die het volgende meet:
\nVoordat je bloed wordt afgenomen, moet je 9 tot 12 uur vasten. Dit vermindert de directe invloed van voedsel op de inhoud van je bloedbaan, wat zorgt voor een schonere en gemakkelijker te vergelijken meting.
\nNa het afnemen van de bloedtest wordt het monster naar het laboratorium gestuurd voor analyse. Dit resulteert in een lipidenprofiel dat je niveaus van HDL, LDL, triglyceriden en totaal cholesterol bevat.
\nDaarnaast heeft mijn huisarts ook de bloedsuiker in mijn test opgenomen. Het is een andere indicator voor cardiovasculair risico, gekoppeld aan diabetes.
\nVolgens de Nederlandse Hartstichting zijn de volgende waarden goed:
\nVolgens het Diabetesfonds zijn de volgende glucose waarden, gemeten na het vasten, referentiepunten:
\nOngeveer twee weken na de bloedafname waren mijn resultaten beschikbaar. Ik belde de huisartsenpraktijk en ontving de volgende waarden:
\nZoals je kunt zien, worden mijn totale cholesterol en LDL-cholesterol (de slechte) als te hoog beschouwd. De andere waarden zijn (erg) goed. Zonder iets te voelen, is mijn cholesterol te hoog.
\nLaat je bloed testen, ken je cijfers. Het is de enige manier om te weten waar je staat. Wat de resultaten ook mogen zijn, het zou zelden een reden tot paniek moeten zijn - vooral als je jonger bent. Hoewel mijn cholesterol nog steeds iets te hoog is, weet ik dat het veel erger moet zijn geweest gezien mijn oude gewoonten.
\nDe afgelopen jaren heb ik mijn levensstijl aanzienlijk veranderd en veel meer zorg besteed aan mijn lichaam. Ik voel me beter dan voorheen. Ik ben meer dan 25KG afgevallen en mijn fysieke conditie blijft verbeteren. Behandel je lichaam goed, wacht niet tot het te laat is!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-01-28_cholesterolgehalte-in-het-bloed-meten/", "title": "Cholesterolgehalte in het bloed meten", "summary": "Deze week ben ik naar de dokter geweest om mijn bloed te laten onderzoeken, om mijn cholesterolwaarden te bepalen. De afgelopen jaren ben ik steeds meer aandacht gaan besteden aan mijn gezondheid. Nadat ik mijn levensstijl flink heb verbeterd, vroeg ik me af hoe mijn waarden eruit zagen.", "image": "https://willem.com/nl/2020-01-28_cholesterolgehalte-in-het-bloed-meten/Cholesterolgehalte-in-het-bloed-meten-800px.jpg", "date_modified": "2020-01-27T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2020-01-24_verbeter-je-slaap-door-licht-te-blokkeren/", "content_html": "De afgelopen weken heb ik geëxperimenteerd met het dragen van een slaapmasker in bed, om al het licht te blokkeren. Ons lichaam produceert het slaaphormoon, melatonine, in het donker. Leven in een omgeving vol kunstlicht is daarom precies het soort ding dat je circadiaans ritme verstoort. Kan een simpel masker helpen?
\nEen goede nachtrust is ontzettend belangrijk voor je gezondheid, het is net zo belangrijk als gezond eten en sporten:
\nMelatonine, een hormoon dat wordt aangemaakt in de pijnappelklier van de hersenen, is verantwoordelijk voor het reguleren van de biologische klok van je lichaam, of het 'circadiaans ritme'. De afgifte van dit hormoon wordt grotendeels bepaald door blootstelling aan natuurlijk licht, of het gebrek daaraan (duisternis). De productie wordt 's avonds op gang gebracht en melatonine blijft gedurende de daaropvolgende uren van duisternis vrijkomen. Wanneer de dag aanbreekt, dalen de melatonineniveaus tot de volgende avond. Duisternis is daarom erg belangrijk voor je lichaam om te kunnen slapen.
\nWe leven in omgevingen die overspoeld worden met kunstlicht, dit licht verstoort ons ritme. Het natuurlijke onderscheid tussen dag en nacht is niet langer gegarandeerd. Denk aan lichtbronnen die je circadiaans ritme kunnen verstoren: Een straatlantaarn? De iPhone van je partner? Een licht in de gang?
\nIn een onderzoek uit 2010 ontdekten onderzoekers in China dat proefpersonen_met_oogmaskers_en_oordoppen_die_aan_een_lawaaiige,_heldere_omgeving_werden_blootgesteld, beter sliepen dan degenen die dat niet deden.
\nEen manier om totale duisternis te garanderen wanneer je in bed ligt, is door een slaapmasker te dragen. Tijdens het lezen over de dagelijkse routines van succesvolle zakenmensen en professionele atleten, stuitte ik op een miljardair die adviseerde te investeren in een slaapmasker van $20, de Mindfold.
\nNiet ontmoedigd door de 80's vibe van de branding en website van het masker, besloot ik de gok te wagen en er een paar te bestellen. Een paar weken (!) later ontving ik het pakket uit Colorado.
\nLaat je niet misleiden door de branding: de Mindfold is een serieus effectief middel om al het licht te blokkeren. Je ervaart letterlijk volledige duisternis met je ogen open (in helder verlichte omgevingen). Het is verbazingwekkend om geen verschil te kunnen zien tussen het open of gesloten hebben van je oogleden.
\nHet masker heeft een zachte schuimkussen die zorgt voor een perfecte pasvorm in combinatie met de eenvoudige maar effectieve klittenbandriemen. Het masker is flexibel, waardoor het zich naar je gezicht vormt. Na het een paar weken te hebben gedragen, merk ik het niet eens meer!
\nIk moet toegeven dat het even duurde voordat ik gewend was om 's nachts een masker te dragen. In het begin voelt het raar, vreemd en ongemakkelijk. Maar bijna onmiddellijk voelde ik het effect van totale duisternis: het is zoveel gemakkelijker om in slaap te vallen.
\nJe moet het masker echt een kans geven om zijn volledige potentieel te bereiken. Nadat ik er een tijdje aan gewend was geraakt, begon ik de effecten ervan echt te waarderen. Ik val sneller in slaap, blijf langer slapen en voel me beter uitgerust.
\nSoms voel ik me een beetje gedesoriënteerd als mijn wekker me wakker maakt terwijl ik het masker draag. Zoals het gevoel dat je hebt als je heel diep slaapt. Het is een bewijs van de effectiviteit van de duisternis, denk ik.
\nEen ander grappig effect is dat wanneer je het masker regelmatig draagt, het een soort Pavlov-reactie oproept. Het simpele feit dat ik mijn masker opzet, veroorzaakt een bijna onmiddellijke staat van slaperigheid.
\nIk vroeg me af of de effectiviteit van het slaapmasker meetbaar was, dus verzamelde ik gegevens met behulp van verschillende sensoren en trackers. Ik keek naar hartslag, het aantal verstoringen en hartslagvariabiliteit (HRV).
\nMet behulp van Biostrap heb ik mijn hartslag gemeten tijdens het slapen met het masker. Zoals je in de grafiek kunt zien, is mijn hartslag erg constant en bijna mijn bekende minimum hartslag (±50BPM). Je kunt zien dat ik een \"saaie\" nacht heb gehad, in die zin dat ik \"bezig\" was met slapen en niet veel anders. (Goed!)
\nTijdens dezelfde nacht ging mijn HRV omhoog, wat duidt op een behoorlijk herstel. Wanneer je een hoge HRV hebt, betekent dit dat je lichaam reageert op zowel het parasympathische als het sympathische zenuwstelsel. Hoe hoger de variabiliteit tussen deze twee takken, hoe beter je lichaam in staat is zich aan te passen aan zijn omgeving en optimaal te presteren.
\nHoud er rekening mee dat HRV persoonlijk is en dat je alleen naar je persoonlijke gegevens moet kijken en trends in je eigen gegevens moet identificeren. Als je je minimum- en maximumwaarden kent, kun je iets zeggen over hoe goed je hersteld bent. Zoals je kunt zien in de gepersonaliseerde Biostrap-gegevens, was er een constant herstelpercentage tijdens deze nacht: ik heb goed geslapen!
\nHoewel slaapexperts het erover eens zijn dat geconsolideerde slaap ideaal is, zijn er momenten waarop het niet mogelijk is om alle slaap te krijgen die je nodig hebt. Dit is wanneer een (power)dutje je kan helpen.
\nMidden op de dag een dutje doen wordt beschouwd als de beste tijd, omdat het interferentie met je circadiaans ritme beperkt. Hoewel een kort dutje positieve effecten kan hebben (spiergeheugen), zijn echte voordelen meetbaar wanneer je minstens 90 minuten slaapt. Dit komt omdat je normaal gesproken niet in REM-slaap komt tenzij je dutje minstens 90 minuten duurt. REM-slaap is de tijd waarin nieuwe leerprocessen in het geheugen worden opgeslagen. In veel opzichten is het als een reset voor je hersenen, waardoor het daarna nieuwe cognitieve uitdagingen kan aangaan.
\nHet masker maakt het gemakkelijk om overdag een dutje te doen, de totale duisternis stelt je in staat om snel in slaap te vallen - zelfs als het buiten licht is. Ik doe de gordijnen niet eens meer dicht als ik overdag een dutje doe, het is niet nodig als je het masker hebt.
\nHartslaggegevens van mijn WHOOP strap laten duidelijk het herstellende effect zien van een dutje overdag. Deze gegevens zijn van dezelfde dag als de grafieken die eerder zijn getoond. Het zorgde ervoor dat mijn hartslag terugkeerde naar normale waarden na een fietssessie eerder die dag. Omdat ik graag vroeg in de ochtend wakker word (rond 4.15 uur), doe ik regelmatig een dutje om energiek en gefocust te blijven.
\nEen slaapmasker was niet iets waarvan ik dacht dat ik het nodig had, totdat ik er een begon te dragen. De effecten zijn tastbaar en meetbaar. Aangezien er maar 24 uur in een dag zitten, wil je misschien je tijd in bed optimaliseren.
\nInvesteren in een goede nachtrust levert je de hele dag door voordelen op. Het dragen van een slaapmasker is een simpele en goedkope manier om beter te slapen. Ik vond het een ongelooflijke tip, je zou het ook eens moeten proberen!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2020-01-24_verbeter-je-slaap-door-licht-te-blokkeren/", "title": "Verbeter je slaap door licht te blokkeren", "summary": "De afgelopen weken heb ik geëxperimenteerd met het dragen van een slaapmasker in bed, om al het licht te blokkeren. Ons lichaam produceert het slaaphormoon, melatonine, in het donker. Leven in een omgeving vol kunstlicht is daarom precies het soort ding dat je circadiaans ritme verstoort. Kan een simpel masker helpen?", "image": "https://willem.com/nl/2020-01-24_verbeter-je-slaap-door-licht-te-blokkeren/Verbeter-je-slaap-door-licht-te-blokkeren-800px.jpg", "date_modified": "2020-01-23T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-12-31_whoop-band-review-24-7-wearable-sensor/", "content_html": "De afgelopen maanden heb ik de WHOOP Strap 3.0 gedragen, een draagbare sensor die gezondheids- en fitnessgegevens verzamelt. Hij is anders dan de meeste andere fitness trackers, omdat hij is ontworpen met professionele atleten in gedachten. Hij is gericht op dagelijkse belasting, herstel en slaap. Lees verder om te ontdekken hoe dit werkt.
\nDe WHOOP-band is ontworpen als sensor, niet als smartwatch of notificatieapparaat. Het apparaat is daarom onopvallend en maakt geen geluiden of trillingen. Er zijn geen knoppen en er is geen display.
\nHet apparaat heeft een reeks geavanceerde sensoren die hartslag, hartslagvariabiliteit, rusthartslag, ademhalingsfrequentie, beweging, temperatuur en huidgeleiding meten.
\nOp een gemiddelde dag verzamelt het meer dan 100MB aan data. De meeste data wordt verwerkt op het apparaat zelf, wat zorgt voor efficiënte synchronisatie met de WHOOP cloud service, waar alle data wordt verzameld, geanalyseerd en gepresenteerd.
\nDe \"ProKnit\"-band is gemaakt van een rekbaar maar stevig materiaal met een antislip patroon aan de onderkant. Het laat je huid ademen, wat onmogelijk is met typische rubberen sportbandjes. Bandjes zijn verkrijgbaar in verschillende stijlen en lengtes.
\nHet is mogelijk om de WHOOP-band om de pols te dragen, of hoger op je arm op de biceps. Dit zorgt ervoor dat de sensor verborgen kan worden onder je kleding.
\nAls je een mechanisch horloge draagt, kun je de band combineren met je horloge als je dat wilt. Op deze manier maak je je 'domme' horloge een beetje slimmer. Het kan een oplossing zijn voor de populaire vraag \"smartwatch vs gewoon horloge\".
\nDe WHOOP Strap is ontworpen om je biometrische gegevens 24 uur per dag te meten, zonder hem ooit af te doen. Het idee achter deze continue dataverzameling is dat er belangrijke vooruitgang te meten is wanneer je niet aan het trainen bent. Het apparaat doet geweldig werk in het volgen van je herstel, slaap en activiteiten. De continue dataverzameling geeft een veel rijker beeld van je fysieke conditie.
\nDit is handig wanneer je (net als een professionele atleet) al het potentieel dat je lichaam heeft wilt benutten. Door activiteit (uitgedrukt als 'dagelijkse belasting') te matchen met herstel, houd je je lichaam in balans. Deze balans is belangrijk om overtraining te voorkomen en je conditie structureel te verbeteren.
\nHet apparaat is zeer persoonlijk, de algoritmen passen zich aan de waarden van je lichaam aan. Dit maakt het mogelijk om relatieve vooruitgang te volgen. Deze aanpak stelt de WHOOP Strap in staat om te detecteren wanneer je ziek zult worden, zelfs voordat je het zelf voelt!
\nDe grootste uitdaging met een 24/7 apparaat is de batterijduur. In het verleden heb ik meerdere andere sensoren gedragen, zoals Biostrap en Apple Watch. Hoewel deze andere apparaten hun eigen sterke punten hebben, worden ze beperkt door de noodzaak om ze af te doen om op te laden. Ook al is dit maar voor een paar uur, het vereist irritant 'handmatig beheer': de band/horloge afdoen en weer omdoen.
\nDe WHOOP-band kan daarentegen worden opgeladen terwijl je hem draagt met behulp van een relatief kleine externe batterij die op de WHOOP-sensorunit schuift. Het opladen gaat snel, ± 30-60 minuten om hem volledig op te laden. Tijdens het opladen blijft hij werken.
\nEenmaal volledig opgeladen heeft de WHOOP-band een werkelijke batterijduur van ongeveer 4 dagen (ze claimen 5 dagen, in de praktijk is het dichter bij 4,5).
\nDe WHOOP Strap meet je biometrische gegevens continu, dit betekent dat als je besluit te trainen, je geen app of activity tracking hoeft te starten. Je \"doet gewoon je ding\" en het apparaat meet de intensiteit van je training. Het detecteert automatisch veelvoorkomende trainingstypen met behulp van machine learning en door het type beweging te analyseren dat de gyroscoopsensor detecteert. Je kunt deze herkenning (heel) gemakkelijk achteraf aanpassen door verschillende trainingstypen toe te voegen die het apparaat in eerste instantie mogelijk niet detecteert.
\nHet is belangrijk om te begrijpen dat het definiëren van een training niet nodig is voor de WHOOP-band om te werken: hij meet alles. Dat betekent dat alles wat je doet bijdraagt aan je dagelijkse belasting. Je zult verbaasd zijn hoeveel energie je besteedt aan dingen zoals gewone huishoudelijke taken en werk.
\nDoor de continue dataverzameling kun je de trainingen die je doet duidelijk zien ten opzichte van de rest van je dag. Als je naar de grafiek hierboven kijkt, zie je dat het veel meer uren duurt voordat mijn hartslag weer normaal is na het trainen. Een eenvoudige/domme fitnesstracker zou deze \"post workout\" data niet zien.
\nEen andere coole, nuttige functie is hartslaguitzending. Met de WHOOP Strap 3.0 kun je je hartslag uitzenden naar apparaten die compatibel zijn met het \"Bluetooth Low Energy Heart Rate Profile\". Hierdoor kan de WHOOP werken met fietscomputers, fitnessapparaten en externe apps. Ik gebruik deze functie om verbinding te maken met mijn favoriete fiets computer app, waardoor het niet nodig is om een aparte HR-borstband te dragen tijdens het fietsen (zoals de Wahoo TICKR).
\nUiteindelijk distilleert de WHOOP-band alle verzamelde gegevens tot drie eenvoudige pijlers:
\nNaast de WHOOP Strap en de bijbehorende data is er een levendige WHOOP-community op Facebook. Andere gebruikers delen hun ervaringen met de band en data. Dit is handig omdat je van anderen kunt leren, bijvoorbeeld hoe ze hun slaap verbeteren en hoe ze herstel kunnen bevorderen.
\nNaast Facebook is er de \"Teams-functie\" in de WHOOP-app. Hiermee kun je je statistieken vergelijken met andere mensen. Dit kan je helpen motiveren om net dat beetje extra te geven tijdens je training.
\nDe WHOOP-band is ontworpen om geavanceerde continue analyses van je biometrische gegevens uit te voeren om je te voorzien van gemakkelijk te begrijpen, bruikbare inzichten.
\nDe WHOOP-band is gemakkelijk dagelijks te dragen en zit comfortabel op verschillende posities op je lichaam. In veel opzichten is het precies hoe ik een minimale (maar zeer functionele) biometrische sensor zou ontwerpen. Ik raad het ten zeerste aan aan iedereen die geïnteresseerd is in het ontsluiten van het potentieel van het menselijk lichaam!
\nDenk je erover om zelf een WHOOP aan te schaffen? Ontvang een gratis WHOOP-band en je eerste maand gratis wanneer je je aanmeldt via deze link: https://join.whoop.com/willem
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-12-31_whoop-band-review-24-7-wearable-sensor/", "title": "Whoop-band review: 24/7 wearable sensor", "summary": "De afgelopen maanden heb ik de WHOOP Strap 3.0 gedragen, een draagbare sensor die gezondheids- en fitnessgegevens verzamelt. Hij is anders dan de meeste andere fitness trackers, omdat hij is ontworpen met professionele atleten in gedachten. Hij is gericht op dagelijkse belasting, herstel en slaap. Lees verder om te ontdekken hoe dit werkt.", "image": "https://willem.com/nl/2019-12-31_whoop-band-review-24-7-wearable-sensor/Whoop-band-review-24-7-wearable-sensor-800px.jpg", "date_modified": "2019-12-30T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-12-01_realtime-herkenning-van-menselijke-houdingen-via-computervisie/", "content_html": "Voor een spannend nieuw project experimenteer ik met computervisie met behulp van TensorFlow. Ik wilde realtime detectie van menselijke houdingen bereiken om interactieve videoprojecties en games aan te sturen. Tijd om in de wereld van machine learning, tensors en computervisie te duiken!
\nEcht spannend is het interdisciplinaire wetenschappelijke veld van computer vision, dat zich bezighoudt met hoe computers een hoog niveau van begrip kunnen krijgen van digitale beelden en videofeeds. Het omvat uitdagingen om digitale beelden te verkrijgen, te verwerken en te analyseren. Uiteindelijk wil je dat de computer beslissingen neemt op basis van zijn begrip van de (complexe) wereld om hem heen.
\nTensorFlow is een end-to-end open source platform voor machine learning, oorspronkelijk ontwikkeld door Google. Het is gebaseerd op wetenschappelijk werk van verschillende wetenschappers en is sindsdien uitgegroeid tot een stabiel en robuust ecosysteem van tools, bibliotheken en community-resources.
\nDe naam \"TensorFlow\" is afgeleid van het concept van een \"stroom van tensoren\". Een tensor kan het best worden omschreven als een \"ding\", zoals iets dat de computer herkende - of probeert te analyseren. Technisch gezien is een tensor een multidimensionale array met numerieke waarden. Dit stelt de computer in staat om verschillende \"dingen\" te vergelijken, te zien hoe hun kenmerken op elkaar lijken (of verschillen).
\nDe grootste uitdaging bij realtime beeldverwerking is om de complexiteit van het beeld te reduceren tot verwerkbare brokken die kunnen worden uitgedrukt als tensoren. Meestal omvat dit vele stappen die het computer vision-algoritme vormen. Stappen zoals het herkennen van een vorm, het bijsnijden in die specifieke vorm, het formaat ervan wijzigen, de kleur ervan verwijderen, de contouren vergelijken, enz. Tensoren stromen door deze stappen, van 'ongeanalyseerd' naar 'herkend', vandaar de naam TensorFlow.
\nHet mooie van moderne machine learning met TensorFlow is dat je over het algemeen geen (zeer) dure hardware nodig hebt om resultaten te bereiken. Dit komt omdat het \"zware werk\" wordt gedaan bij het trainen van machine learning-modellen, die je je kunt voorstellen als \"referentietabellen\". Deze modellen worden gemaakt door het analyseren van bekende datasets, waarbij de computer het 'antwoord' krijgt en de kenmerken van het onderwerp bepaalt. Het trainen van modellen vereist tijd, verwerkingskracht en trainingsdata.
\nGoogle deed iets heel slims, het verdeelde de training van zijn machine learning-modellen onder ons allemaal. Ja, inclusief jou!
\nDe kans is groot dat je \"reCAPTCHA\" of \"Recaptcha\" bent tegengekomen. Een visuele uitdaging die je moet voltooien wanneer je iets online bestelt of je ergens probeert te registreren. Deze uitdaging biedt een bescherming tegen (spam)bots voor webshop- en website-eigenaren. Het doel is om mensen te onderscheiden van bots. Dit doet het door (complexe) afbeeldingen aan mensen te tonen en hen te vragen objecten in deze afbeeldingen te identificeren. Zoals verkeersborden, kruispunten, auto's, enz. Google gebruikt deze menselijke feedback om zijn modellen te trainen.
\nHet mooie is dat veel van Google's bevindingen openbaar beschikbaar zijn, er zijn veel interessante open source projecten die ons - simpele ontwikkelaars - in staat stellen om geweldige dingen te doen met machine learning.
\nEen van deze beschikbare machine learning-modellen is PoseNet. Het is een visueel model dat kan worden gebruikt om de pose van een persoon in een afbeelding of video te schatten. Dit wordt gedaan door te bepalen waar de belangrijkste lichaamsgewrichten zich bevinden, zoals je ellebogen, handen, heupen, knieën, enkels, enz.
\nDe Single Shot MultiBox Detector is een populair algoritme om objecten in afbeeldingen en videofeeds te detecteren. Het is populair vanwege zijn snelheid. Het principe is relatief eenvoudig te begrijpen: het algoritme probeert de beeldcomplexiteit zo snel mogelijk te verminderen, door alleen diepe analyses uit te voeren op verkleinde, vereenvoudigde feature maps.
\nDeze aanpak werkt het beste als je grote objecten wilt detecteren, omdat ze snel opvallen: het genereren van voldoende high-level features om al vroeg in het algoritme voorspellingen te doen. Dit is geweldig voor lichaamsdetectie, wat een van de eerste stappen is wanneer je menselijke poses wilt bepalen (eerst kijken waar een persoon is, dan wat zijn/haar pose is).
\nBeeld- en persoonsherkenning is iets waar de mensen uit China behoorlijk goed in zijn, om verschillende redenen. Hun algoritmen presteren goed op relatief zwakke hardware. Dit maakt computer vision op allerlei apparaten mogelijk om goed te werken, in realtime!
\nHet kunnen detecteren van poses in realtime maakt allerlei coole dingen mogelijk. Je kunt - letterlijk - de gamecontroller of input worden voor een interactieve kunstinstallatie!
\nMet 928 bolvormige faux fur puffs is deze kunst installatie van Daniel Rozin geweldig. Het beeldhouwwerk wordt bestuurd door honderden motoren die silhouetten van kijkers bouwen met behulp van computer vision.
\nMensen in staat stellen zichzelf even te verliezen was alleen mogelijk door verschillende disciplines samen te brengen. Deze geweldige interactieve kunst installatie geregisseerd door Chris Milk is een gigantisch drieluik dat kijkers door verschillende stadia van de vlucht voert met behulp van computer vision.
\nWerken aan creatieve en experimentele projecten is een ongelooflijk voorrecht, het is wat mijn werk zo spannend maakt.
\nMet steeds groter wordende hoeveelheden data is digitale en autonome zingeving een grote uitdaging voor de toekomst: een waar ik graag aan werk!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-12-01_realtime-herkenning-van-menselijke-houdingen-via-computervisie/", "title": "Realtime herkenning van menselijke houdingen via computervisie", "summary": "Voor een spannend nieuw project experimenteer ik met computervisie met behulp van TensorFlow. Ik wilde realtime detectie van menselijke houdingen bereiken om interactieve videoprojecties en games aan te sturen. Tijd om in de wereld van machine learning, tensors en computervisie te duiken!", "image": "https://willem.com/nl/2019-12-01_realtime-herkenning-van-menselijke-houdingen-via-computervisie/Realtime-herkenning-van-menselijke-houdingen-via-computervisie-800px.jpg", "date_modified": "2019-11-30T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-11-26_supernova-e3-pro-2-dynamo-aangedreven-koplamp/", "content_html": "Eerder deze maand moest de dynamo-aangedreven koplamp op mijn forenzenfiets vervangen worden. Eén van de elektrische connectoren was afgebroken, waarschijnlijk door intensief dagelijks gebruik. Ik zocht naar de best mogelijke lamp, één die extreem duurzaam en helder zou zijn. Ik vond de Supernova E3 PRO 2 en besloot hem op mijn fiets te monteren.
\nDe E3 PRO 2 is echt een topmodel van het merk Supernova, een Duits bedrijf met extra aandacht voor duurzaamheid, prestaties en milieu-impact. Ze zijn trots op hun Deutsche Ingenieurskunst. Hun kwaliteit is niet goedkoop: de Supernova E3 PRO 2 kost evenveel als sommige mensen uitgeven aan hun hele fiets... is het het waard?
\nDe lamp wordt hoog gewaardeerd door veel verschillende retailers en autoriteiten die hem grondig hebben getest. Hij heeft talloze prijzen ontvangen, waaronder het Duitse \"VSF all-ride\" keurmerk. De koplamp onderscheidt zich door de functionaliteit, bruikbaarheid, levensduur en de kwaliteit van het materiaal. Hij zal niet kapot gaan, maar het bedrijf biedt wel 5 jaar garantie.
\nDe E3 PRO 2 is het topmodel van de dynamolampen geproduceerd door Supernova, hij heeft de volgende specificaties:
\nDe lamp wordt geleverd in een kartonnen en metalen doos, met nauwelijks plastic. Hij is goed verpakt en de metalen doos kan hergebruikt worden om andere (fiets)spullen in te bewaren. Vanwege de prijs heb ik ook anti-diefstalbouten besteld.
\nJe kunt verschillende soorten voorgemonteerde kabelconfiguraties bestellen die aan de koplamp van Supernova zijn bevestigd. Ik heb er een besteld met twee eenvoudige, lange kabels. Dit stelde me in staat om de lamp op mijn fiets te solderen: waardoor kwetsbare micro-connectoren werden geëlimineerd.
\nHet is een beetje meer werk, maar op de lange termijn betekent dit dat de lamp altijd een solide elektrische verbinding zal hebben. Je sluit de koplamp aan op de dynamo en op je achterlicht. Hierdoor kan de mechanische knop beide lampen aan en uit schakelen.
\nDe enige uitzondering op mijn directe soldeerbenadering is de connector op mijn Shimano naafdynamo. Er zullen (ongelukkige) situaties zijn waarin ik mijn voorwiel moet verwijderen, zoals bij lekke banden. Gelukkig is deze connector stevig en gemakkelijk (opnieuw) te bevestigen aan de lampkabel.
\nMijn fiets heeft interne kabels die door het frame lopen. Dit is geweldig om de kabel uit de gevarenzone te houden, maar wanneer je de kabel moet vervangen, betekent dit gepruts door kleine gaatjes. Om het gepruts te minimaliseren, besloot ik de nieuwe kabel aan de oude te solderen, en deze te gebruiken als 'trekkabel' door het fietsframe.
\nNadat ik de oude kabel eruit had getrokken, maakte ik de soldering los en bereidde ik de verbinding met het achterlicht voor. Het is een goed idee om krimpkousen aan te brengen op de kabelverbindingen waar ze worden blootgesteld aan de elementen (en vuil). Op mijn fiets bevindt deze verbinding zich onder de trapas.
\nOmdat ik niet van blootliggende kabels houd (meer dan nodig), besloot ik deze met tie-wraps vast te maken aan de stevigere schakelkabel. Op deze manier is hij beter beschermd tegen het per ongeluk lostrekken (door een andere fiets, in de stad, enz.).
\nDe lamp past mooi op mijn fiets, hij is erg stevig en goed gebouwd. De helderheid is geweldig! Het is echt goed als je dit gebruikt tijdens je dagelijkse woon-werkverkeer.
\nIk heb meer tijd nodig met de lamp om de geclaimde levensduur te beoordelen, maar ik heb nu al het gevoel dat hij op de lange termijn uitstekend zal blijken te zijn. Omdat een goede lamp essentieel is voor je persoonlijke veiligheid op de fiets, denk ik dat investeren in kwaliteit zoals deze Supernova E3 PRO2 perfect logisch is!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-11-26_supernova-e3-pro-2-dynamo-aangedreven-koplamp/", "title": "Supernova E3 Pro 2 dynamo-aangedreven koplamp", "summary": "Eerder deze maand moest de dynamo-aangedreven koplamp op mijn forenzenfiets vervangen worden. Eén van de elektrische connectoren was afgebroken, waarschijnlijk door intensief dagelijks gebruik. Ik zocht naar de best mogelijke lamp, één die extreem duurzaam en helder zou zijn. Ik vond de Supernova E3 PRO 2 en besloot hem op mijn fiets te monteren.", "image": "https://willem.com/nl/2019-11-26_supernova-e3-pro-2-dynamo-aangedreven-koplamp/Supernova-E3-Pro-2-dynamo-aangedreven-koplamp-800px.jpg", "date_modified": "2019-11-25T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-11-22_een-professionele-72tb-nas-bouwen/", "content_html": "De afgelopen jaren ben ik mijn data en werk van lokale computers (voornamelijk laptops) naar de cloud aan het verplaatsen. Cloud computing wordt gedaan door servers in een datacenter, krachtige computers die het zware werk doen. Naarmate mijn bedrijf groeide, had ik meer capaciteit nodig. Het was tijd om wat power aan mijn cloud toe te voegen!
\nDe afgelopen jaren is \"De Cloud\" gemarket als een magisch fenomeen dat vele bedrijfsproblemen oplost. Vanuit technisch perspectief is het echter niets meer dan het concentreren van computerkracht in datacenters in plaats van op je bureau.
\nDe belangrijkste voordelen zijn dat je toegang hebt tot (extreem) krachtige computerbronnen die schalen naarmate je workload groeit. Stel je je bureau voor: er is maar beperkt ruimte voor een computer. Een datacenter daarentegen is fysiek veel groter en maakt het mogelijk dat veel verschillende servercomputers samenwerken, waardoor er meer capaciteit wordt geboden.
\nNaast schaalbaarheid is het datacenter een veel betere omgeving voor computers dan je kantoor. Denk aan simpele dingen zoals stof, gemorst koffie, stroomuitval en verschillen in temperatuur en vochtigheid. En als je net als ik bent, commuting by bike, is het een goede zaak dat je data veilig is opgeslagen in een datacenter in plaats van op een laptop in je rugzak (blootgesteld aan schokken, weer, etc).
\nMijn bedrijf gebruikt HPE servers omdat ze een bewezen staat van dienst hebben op het gebied van betrouwbaarheid en veel slimme ontwerpkenmerken bieden die eenvoudig onderhoud mogelijk maken. In veel opzichten zijn ze ontworpen om het leven van een systeemengineer gemakkelijker te maken.
\nOp de bovenstaande afbeelding zie je de HPE DL380 server van binnen. Laat me de ingewanden van links naar rechts uitleggen:
\nNet als je desktop- of laptopcomputer heeft de server ook een besturingssysteem nodig. Voor servers is het gebruikelijk om een speciaal soort besturingssysteem te gebruiken waarmee andere besturingssystemen op afstand kunnen worden geïnstalleerd. Met het hoofd-besturingssysteem kun je de capaciteit verdelen in meerdere virtuele servers, dit wordt een hypervisor-besturingssysteem genoemd.
\nHet voordeel van het gebruik van meerdere virtuele servers is dat je workloads gemakkelijker kunt overzetten tussen fysieke machines zonder software opnieuw te hoeven installeren. De virtuele servers zijn generiek en kunnen op verschillende soorten hardware draaien. Dit maakt schaalbaarheid en redundantie mogelijk als je meerdere fysieke servers gebruikt in combinatie met meerdere virtuele servers.
\nHet installeren van het besturingssysteem werkt een beetje anders dan je gemiddelde kantoorcomputer. De server heeft geen CD/DVD-station om installatie vanaf fysieke media mogelijk te maken. In plaats daarvan gebruik ik een lokaal netwerk om de installatiebestanden naar de server te sturen. Dit doe ik met mijn ThinkPad X1 laptop waarop een webserver draait. Ik heb de HP-server geconfigureerd om verbinding te maken met deze laptop als opstartoptie.
\nDe MacBook is verbonden met de server via HPE's iLO. Hierdoor kan hij fungeren als monitor en toetsenbord. Dit maakt het mogelijk om de installatie vanaf mijn bureau te bedienen (in plaats van naast de lawaaierige server te staan).
\nVia iLO is het mogelijk om alle individuele componenten van de server te zien. Het stelt engineers in staat om de fysieke status van de server te controleren en te zien hoe het ermee gaat.
\nNadat het hoofd-besturingssysteem is geïnstalleerd, moet de server in het datacenter worden geplaatst. In Amsterdam zijn er veel verschillende datacenters. Mijn bedrijf heeft meerdere servers op verschillende locaties, waardoor het risico op gegevensverlies bij lokale brand en rampen wordt beperkt. Het brengen van de server naar het datacenter is zo simpel als een afspraak maken met het network operation center, wat contracten tekenen en in je auto springen.
\nOm een eenvoudige installatie in het datacenter mogelijk te maken, heb ik de netwerkinstellingen vooraf geconfigureerd zodat ze overeenkomen met die van het datacenter. Als alles goed werkt, maakt dit \"plug and play\" van de server mogelijk. Het werkte, hoera!
\nZodra de server actief is, kun je er op afstand verbinding mee maken. Hierdoor kun je hem gebruiken als een echt onderdeel van \"de cloud\" en op afstand gebruikmaken van zijn rekenkracht.
\nDe cloud wordt aangedreven door de vele servercomputers in datacenters. Afhankelijk van je behoeften kun je capaciteit huren van anderen of zelf fysieke machines installeren.
\nOm verschillende redenen kies ik ervoor om mijn eigen fysieke machines te beheren, waardoor ik de prestaties en controle maximaliseer. Het beheren van servers (zowel fysiek als virtueel) is een beetje een verloren kunst geworden, zij het een kritieke voor het huidige cloud-aangedreven internet.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-11-22_een-professionele-72tb-nas-bouwen/", "title": "Een professionele 72TB NAS bouwen", "summary": "De afgelopen jaren ben ik mijn data en werk van lokale computers (voornamelijk laptops) naar de cloud aan het verplaatsen. Cloud computing wordt gedaan door servers in een datacenter, krachtige computers die het zware werk doen. Naarmate mijn bedrijf groeide, had ik meer capaciteit nodig. Het was tijd om wat power aan mijn cloud toe te voegen!", "image": "https://willem.com/nl/2019-11-22_een-professionele-72tb-nas-bouwen/Een-professionele-72TB-NAS-bouwen-800px.jpg", "date_modified": "2019-11-21T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-10-19_vliegen-in-een-c47-a-dc-3-klassiek-vliegtuig/", "content_html": "Als fantastisch verjaardagscadeau kreeg ik de eer om te vliegen in een klassiek DC-3 vliegtuig. Het was de 75 jaar oude PH-PBA, een C-47A Skytrain of Dakota, voorheen eigendom van Z.K.H. Prins Bernhard der Nederlanden. Het is een heel bijzonder vliegtuig dat wordt beheerd door de enthousiaste mensen van de Dutch Dakota Association (DDA Classic Airlines). Lees verder voor wat luchtvaartgeschiedenis!
\nDe C-47 is een militaire versie van de civiele Douglas DC-3. Gebouwd door de geweldige dames bekend als \"Rosie the Riveters\", werd deze C-47A Skytrain in 1943 gebouwd in de Douglas-fabriek in Long Beach, Californië. Veel vrouwen werkten aan de vliegtuigen, aangezien de meeste mannen waren opgeroepen voor de oorlog.
\nTijdens de Tweede Wereldoorlog werd de C-47 door veel landen gebruikt om troepen, vracht en gewonden te vervoeren. Er werden meer dan 10.000 vliegtuigen geproduceerd. In Europa werd de C-47 tijdens D-Day gebruikt om meer dan 50.000 parachutisten te droppen.
\nDe C-47 die wordt geëxploiteerd door de Dutch Dakota Association (DDA Classic Airlines) werd gebouwd in 1943. Het maakte deel uit van de 316th Troop Carrier Group tijdens D-Day, waar het in formatie vloog met 35 andere C-47's om meer dan 600 parachutisten te droppen in dropzone 'O', nabij St. Mère Église, Normandië, Frankrijk. Tijdens deze missie werd het vliegtuig beschoten, waarbij het schade opliep maar toch terug kon keren naar Engeland. Na reparaties was het vliegtuig betrokken bij vele andere missies, waaronder operatie Market Garden, de geallieerde poging om Nederland te bevrijden.
\nIn 1946 kocht Z.K.H. Prins Bernhard het vliegtuig van generaal Eisenhower voor US $ 50.000. Een koopje, dacht hij, aangezien het vliegtuig slechts 300 vlieguren had gemaakt. Het vliegtuig met militaire markeringen \"42-100971\" is geregistreerd in het Nederlandse luchtvaartregister als PH-PBA, waarbij PH- de landcode voor Nederland is en PBA staat voor \"Prince Bernhard Alpha\". Het werd het eerste Nederlandse regeringsvliegtuig.
\nHet vliegtuig bleef in dienst tot 1975, toen het werd geschonken aan het Aviodrome museum op Schiphol. Z.K.H. Prins Bernhard bleef lang de sterke wens koesteren om het vliegtuig weer in vliegconditie te brengen. Na jaren van restauratie was het vliegtuig in 1998 weer klaar om te vliegen, toen de Dutch Dakota Association het recht kreeg om de PH-PBA te exploiteren en te onderhouden.
\nHet is één ding om over een stukje luchtvaartgeschiedenis te lezen en eromheen te lopen, maar ermee vliegen is sensationeel! Gelukkig voor mij, want ik kreeg een ticket van mijn pilootvriend Tim om mee te vliegen over de Friese Meren in dit bijzondere stukje vliegtuiggeschiedenis.
\nDe PH-PBA is uitgerust met twee Pratt & Whitney R-1830 Twin Wasp vliegtuigmotoren. Het zijn tweerijige, 14-cilinder, luchtgekoelde motoren die ongeveer 1200 pk produceren. Elke motor weegt ongeveer 567 kg en heeft een inhoud van 30 liter. Het vereist regelmatig onderhoud, dat wordt uitgevoerd door de vrijwilligers van de DDA. Het zijn zuigermotoren en dat is tegenwoordig iets bijzonders: gemakkelijk te herkennen aan hun geluid!
\nHoewel de C47-A in staat is om zijn eigen motoren te starten, wordt de PH-PBA meestal gestart met een generator. Zoals de geschiedenis vol zit met zoete ironie, is het een Duits gebouwde, Deutz diesel aangedreven elektrische generator. Het is echt cool om te zien dat deze oude technologie nog steeds goed werkt; het is een welkome tegenstelling tot veel van de modern day planned obsolescence.
\nIn tegenstelling tot moderne commerciële passagiersvliegtuigen, staat de DC-3 hoog op het platform met zijn staart dicht bij de grond en de cockpit hoog in de lucht. Het is een heel gezicht als je bij het vliegtuig staat. Het betreden van het vliegtuig gebeurt vanaf de achterkant, waar je als het ware de cabine 'inklimt'.
\nBinnen in de cabine realiseer je je hoe ver het moderne vliegtuigontwerp (en comfort) is gekomen. Het is echt sensationeel om plaats te nemen in dit vliegende museum. De cabine biedt een duidelijk zicht op de cockpit waar je de piloten ziet.
\nZodra de motoren zijn gestart, voel je het vliegtuig tot leven komen. Rook, trillingen, geluiden, het is allemaal prachtig! De aura van 75 jaar geschiedenis voelt ineens heel tastbaar, het is echt iets bijzonders!
\nTijdens de DDA-vlucht ben je vrij om in de cabine rond te lopen en een kijkje te nemen in de cockpit. De vluchten worden meestal uitgevoerd door (oud-) KLM-piloten, die gepassioneerd zullen vertellen over de 'Grand Old Lady'.
\nIk kan je ten zeerste aanbevelen om book a flight te boeken bij de geweldige mensen van de Dutch Dakota Association om de luchtvaartgeschiedenis als geen ander te ervaren.
\nHet was een voorrecht om mee te vliegen met de PH-PBA over de Friese Meren op een prachtige herfstdag. Bedankt aan mijn vriend Tim voor dit geweldige verjaardagscadeau!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-10-19_vliegen-in-een-c47-a-dc-3-klassiek-vliegtuig/", "title": "Vliegen in een C47-A (DC-3) klassiek vliegtuig", "summary": "Als fantastisch verjaardagscadeau kreeg ik de eer om te vliegen in een klassiek DC-3 vliegtuig. Het was de 75 jaar oude PH-PBA, een C-47A Skytrain of Dakota, voorheen eigendom van Z.K.H. Prins Bernhard der Nederlanden. Het is een heel bijzonder vliegtuig dat wordt beheerd door de enthousiaste mensen van de Dutch Dakota Association (DDA Classic Airlines). Lees verder voor wat luchtvaartgeschiedenis!", "image": "https://willem.com/nl/2019-10-19_vliegen-in-een-c47-a-dc-3-klassiek-vliegtuig/Vliegen-in-een-C47-A-DC-3-klassiek-vliegtuig-800px.jpg", "date_modified": "2019-10-18T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-10-07_multi-window-ondersteuning-in-je-ipad-app/", "content_html": "Vorige maand bracht Apple iPadOS uit, het eerste dedicated operating system voor iPad. Het verschilt van iOS met zijn ondersteuning voor het grotere iPad scherm, inclusief multi / split screen vensters. Ik ontwikkel apps en het was tijd om te profiteren van deze nieuwe mogelijkheden die iPadOS biedt.
\nSinds 2016 gebruik ik iPad als mijn hoofdcomputer, het is een geweldige mobiele computer. Het besturingssysteem is echter anders dan dat van de meeste computers. iPadOS is gebaseerd op iOS, dat draait op Apple's populaire mobiele telefoon, de iPhone. Dit maakt de iPad een beetje anders in dagelijks gebruik vanwege de manier waarop apps worden uitgevoerd.
\nVanwege de smartphone-roots van iPadOS, behandelt het besturingssysteem apps zoals een iPhone dat doet: apps draaien volledig scherm, gericht op een enkele taak. Mensen zijn hier dol op bij de iPad, omdat het een geweldige manier is om je geest geconcentreerd te houden op één ding.
\nEr zijn situaties waarin het uitvoeren van meerdere vensters tegelijkertijd erg handig kan zijn, en dit is waar Apple iPadOS heeft verbeterd toen het ondersteuning introduceerde om apps naast elkaar te draaien.
\nZelfs als je aan één taak werkt, is ondersteuning voor meerdere vensters erg handig omdat het je in staat stelt om meerdere instanties van dezelfde app tegelijk te draaien. Dit maakt verschillende use-cases mogelijk waarbij je inhoud vanuit verschillende hoeken kunt bekijken en bewerken. Zoals het vergelijken van twee verschillende maanden in je agenda, het bewerken van een lang document of het bekijken van de kaart op verschillende schalen tegelijk.
\nToen Apple de ondersteuning voor meerdere vensters op iPad introduceerde ontwierpen ze dit met respect voor de mobiele roots van iPadOS. In tegenstelling tot traditionele pc-apps, waar complexe software standaard via meerdere verschillende vensters (en panelen) kan draaien, handhaaft iPadOS de eis dat een app alles vanuit één venster moet kunnen doen.
\nHet is een ontwerpeis op iPad dat alle app-vensters van dezelfde soort zijn en dat elk venster alles in de applicatie kan doen. De gebruiker kan alles vanuit één venster doen als hij dat wil. Ze zouden alleen meerdere vensters moeten kunnen maken als ze denken dat het nuttig is, maar de app zou dat nooit mogen vereisen. Dit vergemakkelijkt de eenvoudige manier waarop apps op iPadOS draaien, je kunt apps op volledig scherm blijven gebruiken zoals op een smartphone.
\nVanuit een technisch perspectief introduceerde Apple UIWindowScene met een corresponderende UISceneSession-abstractie in de UI-structuur. Het zit tussen het UIScreen en UIWindow.
\nWanneer iPadOS (en iOS) meerdere apps uitvoeren, is het mogelijk dat het besturingssysteem een app op de achtergrond sluit om geheugen en stroom te besparen. Dit is opzettelijk: het houdt het besturingssysteem snel en vriendelijk voor de batterij.
\nVanuit het perspectief van de app-levenscyclus betekent dit dat je moet controleren of je app al eerder draaide wanneer deze wordt gestart. Wanneer er een bestaande UISceneSession is, moet de app er opnieuw verbinding mee maken om een persistente interface-status aan de gebruiker te bieden. Als het goed is gedaan, zal de gebruiker niet merken dat de app op de achtergrond werd onderbroken.
\nAls je de nieuwe UIWindowScene (en UISceneSession) concepten in je app gebruikt, kun je profiteren van de nieuwe multi-window mogelijkheden van iPad. Maar er is nog iets: Apple is van plan om iOS- en iPadOS-apps naar de Mac te brengen. Met de nieuwe UI-concepten zal je app ook geweldig draaien op macOS!
\nAls ontwikkelaar had ik weinig moeite met het implementeren van de nieuwe UI-concepten in mijn apps. Met relatief weinig moeite kun je veel verschillende use-cases mogelijk maken waarbij dezelfde app meer kracht biedt aan de gebruiker.
\nApple heeft de ondersteuning voor meerdere vensters op iPad niet overhaast, maar heeft de tijd genomen om het goed te ontwerpen. Als je de nieuwe concepten toepast, zal je app krachtiger zijn voor de gebruikers.
\nHet is altijd een goed idee om de tijd te nemen om de onderliggende interfaceconcepten te begrijpen voordat je begint met ontwikkelen. Doe het goed (en slim) in plaats van snel (en dom)!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-10-07_multi-window-ondersteuning-in-je-ipad-app/", "title": "Multi-Window-ondersteuning in je iPad-app", "summary": "Vorige maand bracht Apple iPadOS uit, het eerste dedicated operating system voor iPad. Het verschilt van iOS met zijn ondersteuning voor het grotere iPad scherm, inclusief multi / split screen vensters. Ik ontwikkel apps en het was tijd om te profiteren van deze nieuwe mogelijkheden die iPadOS biedt.", "image": "https://willem.com/nl/2019-10-07_multi-window-ondersteuning-in-je-ipad-app/Multi-Window-ondersteuning-in-je-iPad-app-800px.jpg", "date_modified": "2019-10-06T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-09-27_het-bezoeken-van-een-internationale-hackersconferentie/", "content_html": "Deze maand had ik het geluk om Global AppSec Amsterdam bij te wonen, een internationale conferentie voor hackers en beveiligingsspecialisten. Er waren presentaties van voormalige geheim agenten, bounty hunters, academici en softwareleveranciers. Ik leerde over enkele van de nieuwste hacktechnieken, ontmoette interessante mensen en speelde een paar coole retro games. Lees verder voor meer.
\nDe OWASP Foundation is een non-profitorganisatie die zich toelegt op het creëren van tools, documentatie, forums en conferenties rond softwarebeveiliging. OWASP is speciaal omdat het vrij is van commerciële druk en niet gelieerd is aan een technologiebedrijf. Ze pleiten ervoor om applicatiebeveiliging te benaderen als een probleem van mensen, processen en technologie, omdat de meest effectieve benaderingen van applicatiebeveiliging verbeteringen in al deze gebieden omvatten. Meer over OWASP is te vinden op https://www.owasp.org.
\nDe Global AppSec-evenementen worden over de hele wereld georganiseerd. Afgelopen september was er zo'n evenement in mijn woonplaats Amsterdam. Bekijk hun schema om te zien of OWASP ook naar jouw stad komt.
\nEen van de meest indrukwekkende verhalen werd verteld door Chris Kubecka, een vrouw die heeft gewerkt voor de Amerikaanse luchtmacht en het United States Space Command. Ze is een computerbeveiligingsonderzoeker en specialist in cyberoorlogvoering.
\nZe vertelt over haar werk bij de Koninklijke Saoedi-Arabische ambassade in Den Haag. Het is erg interessant om te horen hoe de lokale politie, het Corps Diplomatique en speciale agenten betrokken waren om uiteindelijk een bomaanslag op het Kurhaus in Scheveningen te voorkomen. Het is wanneer je deze verhalen hoort dat je je realiseert dat niet alles wat er gebeurt in het nieuws komt!
\nNa de keynote over terroristen, cyberoorlogvoering en bomaanslagen was het tijd voor koffie en games. Retro-games spelen is een leuke manier om andere hackers op de conferentie te ontmoeten, omdat je een duidelijk gemeenschappelijk onderwerp hebt om over te praten. Dat is handig, want de meeste IT-experts hebben een beetje hulp nodig om het ijs te breken als het gaat om socializen...
\nNa de koffie waren er verschillende sessies die je kon bijwonen. Ik heb er een paar geselecteerd op basis van mijn persoonlijke interesses en mijn werk.
\nEen van de lezingen die ik bijwoonde ging over het aanvallen van websites met behulp van Local Storage of cookies. De presentatie van Marius Steffens en Ben Stock, toepasselijk genaamd \"Don't trust the locals\", was zeer interessant. Hun academisch onderzoek toonde aan dat veel websites kwetsbaar zijn voor bedreigingen die permanent voet aan de grond krijgen!
\nIn zijn briljante lezing beschrijft James Kettle zijn onderzoek naar mogelijk een van de gevaarlijkste hacktechnieken op het moderne web: HTTP Request Smuggling door HTTP-requests te desynchroniseren. Deze techniek maakt gebruik van kwetsbaarheden wanneer een website een content delivery network (CDN), een webcache of een web application firewall (WAF) gebruikt. Het is geweldig om hierover te leren, het onderliggende principe te begrijpen en te leren hoe je je tegen dit soort aanvallen kunt verdedigen.
\nIn een andere interessante lezing legt Jarrod Overson de stand van zaken uit van credential stuffing aanvallen. Bij dit type aanval worden gelekte accountnamen en wachtwoorden op verschillende websites gebruikt, wat verrassend succesvol is omdat veel mensen hetzelfde wachtwoord op verschillende sites gebruiken. Hij legt uit hoe je CAPTCHAS kunt omzeilen en hoe hackers hun malware menselijk gedrag laten nabootsen voor fraude. Hij concludeert dat fraude een menselijk probleem is, geen technisch probleem - gedreven door eenvoudige economie: het is de moeite waard om te hacken!
\nIn zijn lezing vertelt Gergö Turcsányi hoe hij een bounty hunter werd. Hij legt uit dat je hiervoor geen ongelooflijk bevaardigd wiskundige hoeft te zijn, je hebt alleen een beetje creativiteit en wat tijd nodig om rond te snuffelen. Uiteindelijk leidde dit ertoe dat hij Google succesvol hackte!
\nEen bezoek aan Global AppSec was fantastisch! Het is een voorrecht om andere hackers te ontmoeten, van hen te leren en te horen over de dingen die je normaal gesproken niet in het nieuws ziet.
\nWat je ook meeneemt van een conferentie, er zal altijd iets zijn dat je niet had verwacht te leren. Het is dit onverwachte leren dat het bezoeken van conferenties zeer de moeite waard maakt!
\nDeze maand had ik te maken met backscatter spam, wat effect had op één van de mailservers die ik beheer. Als server engineer zorg ik ervoor dat servers geen spam versturen en dat inkomende email gefilterd wordt. Ondanks alle inspanningen bleef deze server op de zwarte lijst komen te staan voor het versturen van spam naar iCloud, Office 365 en Google Gmail for Business (G Suite). Lees verder om erachter te komen wat de oorzaak hiervan was en hoe dit op te lossen.
\nDe server is een Postfix mailserver op Debian GNU/Linux met alle laatste updates en beveiligingspatches. De server wordt gebruikt door legitieme klanten die deze alleen met de juiste authenticatie kunnen gebruiken.
\nIndividuele gebruikersauthenticatie op een mailserver is een belangrijke maatregel tegen misbruik van de mailserver. Als er spam wordt verzonden, kun je door te kijken naar de logs van de mailserver zien welke gebruiker het probleem veroorzaakt. In technische termen betekent dit dat je voorkomt dat de server 'een open relay' wordt. Postfix biedt veel instellingen om _SMTP_relay_met_behulp_van_toegangscontrole te beperken.
\nServermisbruik door individuele gebruikers gebeurt wanneer hun computer een virus krijgt of wanneer hun wachtwoord wordt onderschept. Dat kan gebeuren wanneer je je mail opent via een onveilige wifi zonder encryptie (TLS/SSL). Voor dergelijke situaties is het een goed idee om de hoeveelheid e-mails die individuele gebruikers mogen verzenden te beperken. Je kunt individuele Postfix configuratie parameters gebruiken (zoals smtpd_client_message_rate_limit, smtpd_client_connection_rate_limit en smtpd_client_recipient_rate_limit) of een Postfix firewall zoals Postwfd gebruiken.
\nOndanks alle maatregelen tegen spammisbruik, werd de server toch vermeld op http://backscatter.org voor het verzenden van spam. Als een server op een zwarte lijst wordt geplaatst, zullen andere servers deze niet langer vertrouwen en alle berichten als verdacht beschouwen. Dit kan ertoe leiden dat je (legitieme) berichten door andere servers als spam worden gezien (false positives). Om te begrijpen waarom dit is gebeurd, moet je eerst begrijpen wat backscatter spam is.
\nBackscatter spam zijn onjuist geautomatiseerde bounceberichten die door de mailserver worden verzonden, meestal als bijwerking van inkomende spam.
\nBackscatter treedt op wanneer spammers het afzenderadres vervalsen. Ze versturen een e-mailbericht waarvan ze verwachten dat het wordt gebounced met het adres van iemand anders als afzender. Wanneer het e-mailbericht bounced, retourneert de mailserver het bericht aan de vervalste afzender... waardoor de server in feite spam aflevert aan het afzenderadres.
\nHet eenvoudige backscatter-scenario is waar een bericht wordt gebounced naar de verkeerde afzender. Het is een scenario dat eenvoudig op te lossen is door de server zo te configureren dat deze geen bounceberichten verzendt, maar in plaats daarvan reageert met een SMTP-foutcode.
\nHelaas is er nog een (moeilijker) scenario waardoor je mailserver backscatter spam verzendt. Dit gebeurt wanneer iemand op je server zijn of haar mailaccount configureert om e-mail door te sturen naar een ander adres. De tweede server heeft mogelijk een strenger spamfilter waardoor berichten bij het doorsturen worden geblokkeerd. Je mailserver zal dan de oorspronkelijke afzender informeren dat het doorsturen is mislukt, wat backscatter spam veroorzaakt.
\nHet doorstuurscenario is veel moeilijker op te lossen, omdat je mogelijk geen controle hebt over de andere mailserver of de spamfilterinstellingen ervan. Wat nog erger is, is dat er vaak enige vertraging is tussen het accepteren van het bericht en het doorsturen ervan, waardoor het onmogelijk is om te wachten op een reactie van de andere mailserver.
\nDe enige manier waarop je backscatter spam volledig kunt voorkomen, is door zeer streng te zijn bij de eerste mailserver, in de initiële SMTP-verbindingsfase. Dit lost het uitdagende 'doorstuurscenario' op door zeer selectief te zijn welke berichten worden doorgestuurd.
\nDe beste manier om backscatter spam te voorkomen, is door deze te blokkeren voordat deze de (keten van) server(s) binnenkomt.
\nTraditioneel gebruiken servers geavanceerde spamfilters zoals SpamAssasin om berichten één voor één te analyseren. Dit veroorzaakt extra belasting op de mailserver.
\nHet is veel gemakkelijker om naar de afzender te kijken (bijv. of hij een rode hoed draagt) voor initiële filtering. Staat de afzender op een zwarte lijst? Gebruikt hij een 'normale' mail-app, of worden berichten verzonden door een virus of malware? Je kunt veel dingen bepalen door te kijken naar de 'taal' die de afzender spreekt.
\nIn Postfix kun je SMTP-beperkingen opgeven in het configuratiebestand main.cf. Er zijn controles die kunnen worden gebruikt om berichten te blokkeren. Het is een goed idee om van 'gemakkelijk naar moeilijk' te werken in de filterlogica, beginnend met dingen die kunnen worden gecontroleerd zonder externe servers te raadplegen. Dit vermindert netwerkverkeer en belasting. Alleen als een bericht alle controles doorstaat, wordt het toegestaan voor bezorging (of doorsturen).
\nBij bezorging kun je extra complexe (en gebruikersspecifieke) spamfiltering implementeren met behulp van tools zoals SpamAssasin of Bayes filtering. Door de instroom van voor de hand liggende spamberichten te verminderen, kunnen deze resource-intensieve filters hun werk veel efficiënter doen.
\nHet bestrijden van spam op serverniveau is een uitdagend spel, omdat spammers steeds creatiever worden in het misbruiken van mechanismen van mailservers. Als je server op de zwarte lijst komt te staan voor backscatter spam, moet je oppassen voor doorstuurscenario's. Houd zwarte lijsten in de gaten om te zien of je server problemen veroorzaakt.
\nBlokkeer berichten met foutcodes in plaats van ze terug te sturen naar de afzender (bouncen). Configureer de server met een strikt bezorgingsbeleid. De beste manier om backscatter spam te voorkomen, is door berichten te blokkeren voordat ze de mailserver binnenkomen, nu weet je hoe.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-09-10_backscatter-spam-op-serverniveau-bestrijden/", "title": "Backscatter spam op serverniveau bestrijden", "summary": "Deze maand had ik te maken met backscatter spam, wat effect had op één van de mailservers die ik beheer. Als server engineer zorg ik ervoor dat servers geen spam versturen en dat inkomende email gefilterd wordt. Ondanks alle inspanningen bleef deze server op de zwarte lijst komen te staan voor het versturen van spam naar iCloud, Office 365 en Google Gmail for Business (G Suite). Lees verder om erachter te komen wat de oorzaak hiervan was en hoe dit op te lossen.", "image": "https://willem.com/nl/2019-09-10_backscatter-spam-op-serverniveau-bestrijden/Backscatter-spam-op-serverniveau-bestrijden-800px.png", "date_modified": "2019-09-09T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-08-28_fietsen-met-een-vermogensmeter-op-je-fiets/", "content_html": "Nadat ik een minimalistische racefiets had gebouwd, besloot ik een vermogensmeter te installeren om te ontdekken hoe het is om het vermogen van mijn benen te meten. Wat kun je leren van een vermogensmeter? Is het moeilijk te installeren? Is het de moeite waard? Lees verder om erachter te komen.
\nDe meeste vermogensmeters maken gebruik van rekstrookjes die licht buigen wanneer er kracht op wordt uitgeoefend. Door dit koppel te meten en te combineren met de hoeksnelheid, kan het vermogen (gemeten in Watt) worden berekend. Naast snelheids-, cadans- en hartslagsensoren zijn vermogensmeters een perfect hulpmiddel om je (trainings)prestaties te kwantificeren.
\nEr zijn verschillende soorten vermogensmeters beschikbaar, die verschillen in nauwkeurigheid, installatiegemak, onderhoudseisen en fiets-portabiliteit. Soorten vermogensmeters:
\nEen zeer populaire pedaalkrachtmeter is de 4iiii precision vermogensmeter. Net als de populaire Stages vermogensmeters vervangt de 4iiii vermogensmeter je bestaande crank. Het selecteren van het juiste vermogensmetermodel is net zo eenvoudig als kijken naar je bestaande crank, je vindt het model en de cranklengte in de buurt van de pedaalschroef.
\nDe 4iiii Precision vermogensmeter wordt geleverd in een kleine doos met een duidelijke 5-stappen instructie erop gedrukt.
\nGebruik een cranksleutel om de bestaande crank van je fiets te verwijderen. Ik heb een Shimano groepset en gebruikte de TL-FC16/FC-M960 cranksleutel. Het is een (goedkoop) plastic stukje waarmee je de lagerkap van de crank kunt verwijderen. Gebruik een inbussleutel om de twee bouten los te draaien, er zit een klein plaatje tussen de crankuiteinden dat je eruit moet wippen om de crank te verwijderen.
\nLet bij het installeren van de vermogensmetercrank op de instructie die de juiste hoeveelheid koppel aangeeft. Draai de bouten gelijkmatig en gelijkmatig aan met een momentsleutel.
\nOm de vermogensmeter te gebruiken, moet je deze koppelen met een compatibele fietscomputer of je smartphone. Ik gebruik een app als fietscomputer en koppel daarom de vermogensmeter aan mijn telefoon. Download de 4iiii app en volg de instructies om een Bluetooth-scan te starten.
\nZodra je de vermogensmeter hebt gekoppeld, moet je controleren op firmware-updates. Ik moest er een paar installeren die de levensduur van de batterij, de betrouwbaarheid en de nauwkeurigheid van de vermogensmeter verbeteren. Dit kan een paar minuten duren.
\nZodra je de vermogensmeter hebt aangesloten en bijgewerkt, moet je deze kalibreren. Hierdoor kan hij zijn 'nulwaarde' detecteren door een meting in verticale positie uit te voeren. De app zal je hierbij begeleiden, kalibratie duurt enkele ogenblikken. Eenmaal gekalibreerd kun je de vermogensmeter gebruiken in al je favoriete apps, waaronder Strava en Cyclemeter.
\nMet een vermogensmeter kun je zien hoeveel energie je benen op de pedalen uitoefenen. Het is een directe kwantificering van je inspanningen op de fiets. Het zal enige tijd duren voordat je een gevoel krijgt bij de Watts die door de vermogensmeter worden gemeten.
\nIk gebruik een Wahoo RFLKT+ in combinatie met de Cyclemeter app. Het toont me het realtime vermogen, gemeten vanaf mijn crankarm. Deze realtime feedback is interessant tijdens het fietsen, omdat je de (enorme) verschillen in gemeten Watts zult zien.
\nSituaties zoals het nemen van een bocht waarbij de windhoek verandert, kunnen duidelijk significante effecten hebben op het gemeten vermogen (wanneer je een bepaalde snelheid/cadans aanhoudt). Of, wanneer je je positie op de fiets verandert, zoals het vasthouden van het stuur aan de boven- of onderkant. Of, hoeveel zwaarder het eigenlijk is wanneer je sneller gaat (hint: dat is geen lineaire relatie!).
\nVergelijk de vermogensmeter met de hartslagsensor en je zult merken dat het veel directer is. Het gaat direct omhoog en omlaag als je de intensiteit van je trapbeweging verandert. De combinatie van vermogensmeter- en hartslaggegevens is interessant. Het stelt je in staat om te ontdekken wat je maximale duurzame vermogen is. Iedereen kan (heel) hard fietsen, maar snelheid is afhankelijk van externe factoren zoals wind. Door te kijken naar vermogensgegevens kun je verschillende ritten nauwkeuriger vergelijken, je trainingsprogress volgen en je inspanningen vergelijken met andere fietsers.
\nKijk naar de gegevens hierboven, het is van een van mijn ritten met de vermogensmeter. Hier zie je mijn hartslag, cadans, snelheid en vermogensmetergegevens in gecombineerde grafieken. Ik fietste 23 KM die kunnen worden verdeeld in vier segmenten:
\nHet monteren van een vermogensmeter op je fiets is niet moeilijk met het juiste gereedschap. Het aansluiten en kalibreren van de sensor is eenvoudig met je smartphone en de juiste app. Eenmaal aangesloten en gekalibreerd kun je de vermogensmeter met verschillende apps gebruiken.
\nFietsen met een vermogensmeter biedt je extra inzicht in je prestaties. Je kunt de intensiteit van je rit kwantificeren door te kijken naar de daadwerkelijk geleverde energie. Trainen met vermogensgegevens is een aparte blogpost waard die ik in de toekomst misschien wel zal schrijven.
\nHeb je een vermogensmeter nodig? Tenzij je een professionele atleet bent, denk ik dat je er niet echt een nodig hebt. Maar als je geïnteresseerd bent in prestatiegegevens die verder gaan dan statistieken zoals hartslag, snelheid en cadans, vind je een vermogensmeter misschien nuttig. Vergeet niet om te genieten van je rit, met of zonder vermogensmeter!
\nDe afgelopen maanden heb ik aan verschillende fietsen gewerkt, wat heeft geleid tot een opeenstapeling van reserveonderdelen in mijn garage. Ik vroeg me af hoe moeilijk het zou zijn om een nieuwe fiets te maken met deze reserveonderdelen. Ik besloot om van dit moment gebruik te maken om wat onderdelen opnieuw af te werken, waarbij ik overtollige stickers verwijderde om een minimalistische racefiets te creëren.
\nVoordat je begint met het bouwen van je (nieuwe) fiets, moet je een plan maken. Maak een lijst van onderdelen die je hebt en welke onderdelen ontbreken. Voor mij betekende dit dat ik een bijna complete groepset had, maar ik miste rem-/schakelkabels, een zadel en rubber.
\nAls je met oude onderdelen werkt, zorg er dan voor dat je ze grondig schoonmaakt. Als fietsonderdelen gebruikt worden, verzamelen ze vuil dat na verloop van tijd de prestaties beïnvloedt. Je zult versteld staan hoe mooi oude fietsen en onderdelen zijn als je ze schoonmaakt.
\nDe meeste fietsonderdelen, zoals een achterderailleur, kunnen worden gedemonteerd met standaardgereedschap zoals een torx-sleutel of inbussleutel. Je kunt (en zou) lagers vervangen als je toch bezig bent. Het is gemakkelijk te doen en zorgt ervoor dat de fiets als nieuw aanvoelt; de meeste lagers hebben hun exacte specificatie erop geschreven.
\nNadat je alle onderdelen die je wilt gebruiken hebt schoongemaakt, kun je overwegen om ze opnieuw af te werken met een nieuwe laag verf. Eerder heb ik alle verf van een fietsframe verwijderd, maar deze keer wilde ik dat de nieuwe fiets een frisse, minimalistische verfbeurt kreeg.
\nSommige onderdelen vertoonden slijtage, terwijl andere (overdreven) stickers hadden. Ik koos voor een zwart/wit kleurenschema om een uniforme, strakke look te creëren. Het risico van het samenvoegen van allerlei onderdelen is dat je eindigt met een Frankenstein-achtige creatie.
\nIk heb de verschillende kleinere onderdelen gespoten nadat ik ze op een stuk hout had bevestigd. Door het stuk hout kon ik ze gemakkelijk naar buiten brengen om (dunne) lagen verf aan te brengen. Eenmaal geverfd, zette ik het hele stuk hout gewoon terug in de garage om het te laten drogen. Ik heb dit proces ongeveer drie keer herhaald.
\nOm jezelf een pijnlijke rug te besparen, moet je overwegen om een werkstandaard voor je fiets aan te schaffen. Het maakt het onderhoud van fietsen een stuk gemakkelijker omdat je de hoek en hoogte van je fiets(onderdelen) kunt aanpassen. Ik heb mijn fietsstandaard gebruikt om zowel het frame als de vork te schilderen. Ik heb het frame aan de standaard bevestigd met een stuk koperen pijp, waardoor ik volledige toegang had tot alle onderdelen die een nieuwe laag verf nodig hadden.
\nVoor de beste resultaten met spuitverf moet je echt (echt!) de tijd nemen. Het is beter om meerdere dunne lagen verf aan te brengen dan één enkele, dikke en druipende laag. Ik heb ongeveer vier of vijf lagen witte verf aangebracht en afgewerkt met twee lagen transparante lak.
\nAls je alle benodigde onderdelen hebt verzameld, schoongemaakt en opnieuw hebt afgewerkt, is het tijd om ze in elkaar te zetten. Het is een leuke klus om je eigen (nieuwe) fiets in elkaar te zetten, omdat je inzicht krijgt in alle verschillende onderdelen, wat onmogelijk te evenaren is bij het kopen van een fiets in een winkel.
\nHet is een goed idee om eerst de zadelpen te monteren, zodat je het fietsframe in de werkstandaard kunt bevestigen. De zadelpenbuis is vaak (veruit) de sterkste buis op de fiets, veel sterker dan de bovenbuis die vaak de zwakste is!
\nZorg ervoor dat je nieuw vet aanbrengt, want je hebt waarschijnlijk bestaand vet verwijderd toen je de fiets schoonmaakte. De belangrijkste functie van vet is om water weg te houden van lagers, naast het voorkomen van piepende en tikkende geluiden.
\nEen ander heel belangrijk punt om in gedachten te houden is dat je gemakkelijk te veel druk kunt uitoefenen op bouten. Je moet echt investeren in een (goede) momentsleutel om overmatige krachten op bouten, verbindingen, lagers en buizen te voorkomen.
\nVeel fietsonderdelen hebben een maximale aanhaalwaarde in Newtonmeter (Nm) erop geschreven. Als je geen waarde op je fietsonderdeel kunt vinden, moet je deze online opzoeken. Raad niet en kies geen willekeurige waarde: je leven hangt ervan af dat je fiets heel blijft als je erop fietst!
\nHet monteren van de cassette is eenvoudig met het juiste gereedschap. Gebruik een cassettetool en een kettingzweep om een cassette te monteren of te verwijderen. Zorg ervoor dat je de individuele tandwielen correct uitlijnt, aangezien ze specifieke tanden hebben die soepel schakelen mogelijk maken. Dit is eenvoudig omdat de as een specifiek patroon heeft waardoor de tandwielen maar op één manier kunnen worden gemonteerd.
\nZodra de cassette is gemonteerd, kun je de wielen in het fietsframe plaatsen. Dit is het moment waarop je je realiseert dat je een fiets hebt gemaakt (en het is niet langer slechts een verzameling onderdelen).
\nEen van de laatste taken is het installeren van de kabels en het aansluiten ervan op de derailleurs. Afhankelijk van het frame kan het lastig zijn om de kabels door (interne) geleiders en gaten te krijgen. Neem de tijd om dit te doen, aangezien de uitlijning en lengte van de kabels de soepelheid van het schakelen en remmen sterk beïnvloeden.
\nHet afstellen van de derailleurs is niet erg moeilijk, maar het is een goed idee om wat YouTube-instructievideo's te bekijken over hoe je je versnellingen moet indexeren. Nogmaals, het is gemakkelijker om dit te doen als je je fiets in een werkstandaard hebt bevestigd, zodat je vrij kunt trappen en schakelen terwijl je de versnellingen fijn afstemt.
\nVele uren later zijn de reserveonderdelen een moderne en minimalistische racefiets geworden! Je zult trots zijn op je creatie, want het is meer dan de som der delen.
\nHet bouwen van je eigen fiets geeft je een ongelooflijk inzicht in de onderdelen ervan. Het is zeer bevredigend om ermee te rijden!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-08-18_het-creeren-van-een-minimalistische-racefiets/", "title": "Het creëren van een minimalistische racefiets", "summary": "De afgelopen maanden heb ik aan verschillende fietsen gewerkt, wat heeft geleid tot een opeenstapeling van reserveonderdelen in mijn garage. Ik vroeg me af hoe moeilijk het zou zijn om een nieuwe fiets te maken met deze reserveonderdelen. Ik besloot om van dit moment gebruik te maken om wat onderdelen opnieuw af te werken, waarbij ik overtollige stickers verwijderde om een minimalistische racefiets te creëren.", "image": "https://willem.com/nl/2019-08-18_het-creeren-van-een-minimalistische-racefiets/Het-creeren-van-een-minimalistische-racefiets-800px.jpg", "date_modified": "2019-08-17T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-07-16_beperkingen-van-slaapregistratie-met-een-wearable/", "content_html": "Slaapmonitoring is een populaire functie van veel smartwatches en wearables. Apparaten zoals Fitbit, Withings, Apple Watch en Biostrap analyseren biometrische gegevens tijdens je slaap. Deze wearables worden om de pols gedragen en gebruiken optische sensoren om je hartslag te meten. Ik vroeg me af hoe de optische sensoren zich zouden verhouden tot een hoge resolutie borstband hartslagmeter.
\nDe meeste smartwatches en wearables gebruiken optische hartslagsensoren om je hartslag te meten. Deze hebben een lichtbron nodig (meestal groene of (infra)rode LED's) en een fotosensor om het licht te analyseren dat weerkaatst wordt door je stromende bloed. Deze data wordt geanalyseerd en verwerkt tot metrics zoals hartslag. Omdat dit type sensor verwerking en meerdere componenten vereist, gebruikt het doorgaans meer stroom. Bekijk mijn gedetailleerde blogpost over verschillende soorten hartslagmeters
\nOmdat batterijen in wearables meestal beperkt zijn vanwege hun fysieke grootte, kan hartslagmeting niet continu plaatsvinden tijdens de slaap. Het is gebruikelijk om hartslagmetingen te doen met intervallen van slechts één keer per 5 of zelfs 10 minuten!
\nDat betekent dat je slechts 6 of 12 metingen per uur krijgt. Dat is zeer beperkt als je bedenkt dat je hart 3600 keer per uur klopt bij een gebruikelijke 60BPM.
\nIn tegenstelling tot de optische sensor die in de meeste wearables wordt gebruikt, kan een borstband hartslagmeter je hartslag gemakkelijk in realtime vastleggen: meerdere (accurate) metingen per seconde! Daarom is dit type sensor populair bij professionele atleten tijdens hun trainingen. Zoals ik eerder heb uitgelegd, kan dit vanwege zijn geleidende verbinding met je lichaam waardoor het de elektrische activiteit van je hart direct kan vastleggen.
\nHoewel de borstband energiezuinig en betrouwbaar is, is het niet erg comfortabel om te dragen voor iets anders dan sporten. Daarom wordt alle slaapregistratie meestal gedaan met behulp van optische sensoren in wearables die om de pols worden gedragen.
\nWat zou het verschil maken als slaapanalyses zouden worden uitgevoerd met meerdere datapunten per seconde in plaats van slechts een paar metingen per uur? Ik besloot om een borstband hartslagmeter te dragen tijdens mijn slaap om daar achter te komen.
\nOm gegevens van de borstband te vergelijken, besloot ik een andere (optische) hartslagmeter om mijn pols te dragen: Biostrap. Net als de meeste smartwatches gebruikt deze een optische sensor om gegevens vast te leggen. Ik heb hem geconfigureerd om elke 5 minuten gegevens vast te leggen (een gebruikelijk interval, net als de Apple Watch).
\nMijn experiment verliep goed, een nacht zonder onderbrekingen, behalve mijn gebruikelijke nachtelijke \"daddy duties\". De volgende ochtend bekeek ik de gegevens die door beide sensoren waren vastgelegd.
\nJe kunt duidelijk het verschil zien in de gegevens die door beide sensoren zijn verzameld. Ze komen min of meer overeen wat betreft de gemiddelde en minimale hartslag. Maar de gegevens van de borstband laten duidelijk meer en hogere pieken zien. De borstband detecteerde een maximum van 111 BPM versus de 69 BPM maximum gemeten door de optische sensor.
\nIk vraag me af waar deze pieken vandaan komen, ik denk dat ze het gevolg kunnen zijn van dromen, omdraaien of (licht) wakker worden als reactie op een extern geluid. Vanwege hun korte duur worden deze pieken gemist door de optische sensor, die slechts elke 5 minuten een hartslagmeting uitvoert.
\nDaarom gebruiken de meeste wearables naast de hartslagsensor een gyroscoopsensor. Sommige smartwatches gebruiken ook de microfoon om externe geluiden te detecteren.
\nHet dragen van een borstband hartslagmeter tijdens de slaap onthulde dat gegevens die worden vastgelegd door de vaak gebruikte optische hartslagsensor onvolledig zijn. Korte verstoringen (die pieken in de hartslag veroorzaken) worden gemakkelijk gemist.
\nIn zekere zin voelt de optische hartslagsensor aan als een snelheidsmeter die slechts een paar keer per uur werkt. Aanvullende gegevens van gyroscoop en microfoon kunnen de ontbrekende gegevens niet volledig compenseren. Je zou je snelheidsmeter kapot vinden!
\nDaarom moet je je afvragen of slaapregistratie met een sensor om de pols de moeite waard is. Je kunt je tijd en energie misschien beter besteden aan iets anders, zoals slapen! Slaap lekker!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-07-16_beperkingen-van-slaapregistratie-met-een-wearable/", "title": "Beperkingen van slaapregistratie met een wearable", "summary": "Slaapmonitoring is een populaire functie van veel smartwatches en wearables. Apparaten zoals Fitbit, Withings, Apple Watch en Biostrap analyseren biometrische gegevens tijdens je slaap. Deze wearables worden om de pols gedragen en gebruiken optische sensoren om je hartslag te meten. Ik vroeg me af hoe de optische sensoren zich zouden verhouden tot een hoge resolutie borstband hartslagmeter.", "image": "https://willem.com/nl/2019-07-16_beperkingen-van-slaapregistratie-met-een-wearable/Beperkingen-van-slaapregistratie-met-een-wearable-800px.jpg", "date_modified": "2019-07-15T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-07-15_optische-vs-borstband-hartslagmeters/", "content_html": "Met moderne wearables, smartwatches en fitness trackers is het meten van je hartslag eenvoudig en gebruikelijk geworden. Er zijn echter fundamentele verschillen in sensortypes. Sommige sensoren vangen het elektrische signaal van je hart op, terwijl anderen licht gebruiken om de bloedstroom door je bloedvaten te analyseren. Als je geïnteresseerd bent in het meten van je hartslag, is het goed om deze verschillen te begrijpen.
\nAls je je hartslag (HR) wilt meten, heb je in principe drie opties:
\nZowel optische als elektroden HR-sensoren gebruiken verschillende signaaltypen om hetzelfde te meten: de hartslag. Dit is een fundamenteel verschil tussen de sensortypen, omdat het de gebruiksvriendelijkheid, nauwkeurigheid en energie-efficiëntie van de sensor sterk beïnvloedt.
\nOm de elektrische activiteit van het hart te kunnen vastleggen, heeft deze sensor direct contact met je lichaam nodig, meestal via twee of meer elektrodenpads. In een ziekenhuis sluiten ze maximaal twaalf pads aan, terwijl een typische borst HR-meter twee pads gebruikt die met een band op je lichaam worden geplaatst. Zodra er een signaal is, werkt het nauwkeurig en energiezuinig.
\nEen optische HR-meter heeft een lichtbron (meestal groene of rode LED's) en een fotosensor nodig om het licht te analyseren dat wordt gebroken door je stromende bloed. Deze gegevens worden geanalyseerd en verwerkt tot statistieken zoals de hartslag. Omdat dit sensortype verwerking en meerdere componenten vereist, verbruikt het doorgaans meer stroom dan een elektroden HR-meter. Extern licht (zoals fel zonlicht) kan de nauwkeurigheid van de sensor beïnvloeden als de sensor niet perfect strak om je pols zit.
\nVanwege zijn nauwkeurigheid wordt de elektroden-gebaseerde sensor vaak gebruikt in ziekenhuizen en door professionele atleten. De directe elektrische verbinding met je lichaam maakt realtime monitoring mogelijk op een energiezuinige manier.
\nHet optische sensortype vereist geen elektrische pads of banden om de activiteit van je hart vast te leggen. Het kan werken vanuit een wearable of smartwatch, rechtstreeks vanaf je pols. Hierdoor kan het comfortabel periodiek hartslagmetingen uitvoeren, wat handig is voor langdurige hartslagmonitoring.
\nAls je de twee verschillende sensortypen combineert, kun je interessante en gedetailleerde inzichten krijgen in de activiteit van je hart. Gebruik een direct aangesloten borstband om een training in detail vast te leggen, terwijl je een optische hartslagmeter (in een wearable of smartwatch) gebruikt om je herstel te meten in de uren na de training. Ik deed dit tijdens een intensieve rit rond het Markermeer eerder dit jaar.
\nZowel optische als elektrische hartslagsensoren meten de activiteit van je hart. Toch verschillen ze fundamenteel vanwege het verschillende signaal dat ze gebruiken om je beats per minute te tellen. Als je ze combineert, kun je van beide profiteren!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-07-15_optische-vs-borstband-hartslagmeters/", "title": "Optische vs. borstband hartslagmeters", "summary": "Met moderne wearables, smartwatches en fitness trackers is het meten van je hartslag eenvoudig en gebruikelijk geworden. Er zijn echter fundamentele verschillen in sensortypes. Sommige sensoren vangen het elektrische signaal van je hart op, terwijl anderen licht gebruiken om de bloedstroom door je bloedvaten te analyseren. Als je geïnteresseerd bent in het meten van je hartslag, is het goed om deze verschillen te begrijpen.", "image": "https://willem.com/nl/2019-07-15_optische-vs-borstband-hartslagmeters/Optische-vs-borstband-hartslagmeters-800px.jpg", "date_modified": "2019-07-14T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-06-25_het-in-elkaar-zetten-van-een-bakfiets/", "content_html": "Deze maand arriveerde onze Babboe Big bakfiets, in dozen. De techneut in mij vond het een goed idee om de fiets met de hand in elkaar te zetten. Zo zou ik precies weten hoe alle onderdelen en bevestigingen in elkaar zitten, handige kennis voor onderhoud. Lees verder voor mijn ervaring en een paar praktische tips.
\nDe Babboe Big is de originele bakfiets van toen het bedrijf Babboe in 2006 werd opgericht. Dit Nederlandse bedrijf wilde een betaalbare, hoogwaardige bakfiets maken, geschikt voor het vervoeren van kinderen. De Big is hun eigen versie van de traditionele driewielige Nederlandse bakfiets, waarmee ze bewezen dat ze kwaliteit op grote schaal konden produceren voor betaalbare prijzen. Hij is sindsdien ongelooflijk populair in Nederland.
\nDe frames worden gemaakt en plat verpakt in Azië. Als je je fiets online bestelt, krijg je de mogelijkheid om de fiets zelf te monteren. Vergeleken met de 'klaar om te rijden' leveroptie, is het zelf monteren van de fiets €300 goedkoper. Dat leek mij een makkelijke winst... want hoe moeilijk kan het zijn om een fiets in elkaar te zetten, toch?
\nDe fiets arriveert in veel verschillende dozen, met wielen, onderdelen van het frame, onderdelen van de houten bak en de half gemonteerde achterkant van de fiets. Het is een heel goed idee om na te denken over waar je je bouwfeest gaat houden. Het in elkaar zetten van de fiets kan uren duren en je wilt echt niet alle onderdelen, moeren en bouten verplaatsen.
\nAls je alle dozen hebt uitgepakt, krijg je een goed gevoel van hoeveel werk het monteren van de fiets eigenlijk is. In tegenstelling tot een moderne racefiets, heeft deze bakfiets ongelooflijk veel individuele moeren en bouten. Bovendien heeft elke individuele moer+bout verbinding twee, drie of zelfs vier ringen nodig. De juiste combinatie kiezen, elke keer weer, is tijdrovend (en de moeite waard om op te letten!).
\nZorg ervoor dat je de schroeven niet uit hun zak haalt, want elk van hen is gemarkeerd met een letter, die als referentie in de handleiding wordt gebruikt. Let goed op de tekeningen in de handleiding, want niet alle onderdelen zijn symmetrisch (en hebben slechts zeer kleine visuele verschillen, zoals een moergat). Zelfs de grote magnifieke auteur maakte een paar fouten..., waardoor ik in latere stappen onderdelen van de fiets moest demonteren. Niet handig.
\nJe hebt wat sleutels, inbussleutels en een schroevendraaier nodig om de fiets te monteren. De relatief ongewone 15MM sleutel is inbegrepen. Maar als je van fietsen houdt zoals ik, heb je waarschijnlijk zo'n sleutel, want die is gebruikelijk voor het monteren van fietspedalen.
\nOp een bepaald moment moet je het achter- en voorframe verbinden. Dit gebeurt met behulp van een centrale verbinding, direct onder de bak van de fiets. Dit is waar de Chinese precisie echt duidelijk (en schrikbarend) is.
\nDe montageset wordt geleverd met speciaal gebouwde vulplaatjes die je erin moet knijpen om de precisiefouten te compenseren. Om een strakke passing te garanderen, moet je proberen beide vulplaatjes te gebruiken. Het zal wat balanceren vergen (aangezien het voor- en achterframe niet bepaald licht zijn), maar het is mogelijk om alles op zijn plaats te krijgen.
\nGebruik geen (metalen) hamer om het vulplaatje precies voor de gaten te positioneren, want dit zal de lak van het frame beschadigen. Overweeg in plaats daarvan een stuk hout en een inbussleutel te gebruiken om de nodige aanpassingen te maken voordat je de boel vastschroeft.
\nZodra het voor- en achterdeel met elkaar verbonden zijn, moet je de remkabels aansluiten op de voorwielen. Er is geen aangewezen kabelbeheer, je moet dit zelf uitzoeken - met de instructie om wat (niet meegeleverde) tie-wraps te gebruiken om de boel vast te zetten...
\nIn een tijd waarin moderne fietsen intern kabelbeheer hebben, vind ik dit hopeloos ouderwets. Wat je ook doet om de kabels te rangschikken, zorg ervoor dat je test of een van hen het zwaaien van de bak belemmert. Je wilt niet dat er kabels vast komen te zitten waardoor er schade of een ongeluk ontstaat.
\nAls het frame (en de kabels) klaar zijn, is het een relatief eenvoudige zaak om de (houten) bak te bouwen. De bak zelf zorgt voor enige structurele integriteit van het (voor)frame. Om deze reden is het een goed idee om ervoor te zorgen dat je alle bouten hebt vastgezet, maar pas na de (definitieve) montage, aangezien sommige bouten een beetje ruimte nodig hebben om andere onderdelen te 'wiebelen'.
\nAls de bak klaar is, moet je het \"interieur\" van de bakfiets kiezen. Dit is waar de flexibiliteit van het ontwerp echt tot uiting komt. Je krijgt standaard twee omklapbare bankjes, maar je kunt ervoor kiezen om ze weg te laten, te vervangen of aan te vullen met optionele baby-/kinderzitjes.
\nNa urenlang de bakfiets in elkaar te hebben gezet, heb ik nu het gevoel dat ik hem door en door ken. Vanuit technisch oogpunt is dat geweldig. Maar, als je een ouder bent met niet een oneindige hoeveelheid tijd... zou je de volledig gemonteerde leveroptie kunnen overwegen.
\nWat je ook kiest, ik kan duidelijk begrijpen waarom de Babboe Big zo'n populaire bakfiets is. Zijn grote bak is zeer veelzijdig en ruim. Naast je kind(eren) kan hij gemakkelijk nog veel meer dragen, ongelooflijk veel!
\nMorgen is het zes maanden geleden dat onze zoon geboren is, een goed moment om te reflecteren op de ervaring ouder te zijn van een kind met MCADD. Deze stofwisselingsziekte vereist speciale aandacht voor het voedingsschema en voorbereiding op situaties waarin dingen anders lopen. Het is fijn om te delen dat dit snel normaal voor ons is geworden, hier zijn wat gedachten en tips.
\nZes maanden geleden werd onze zoon geboren met een zeldzame genetische stofwisselingsziekte \"middellange-keten-acyl-CoA-dehydrogenase-deficiëntie\" of MCADD. De eerste paar weken waren een emotionele rollercoaster. Naast de levensveranderende gebeurtenis van het ouderschap, moesten we leren omgaan met MCADD. Voeg daar wat slapeloze nachten aan toe, en je hebt een serieuze karaktertest.
\nNet zoals ik merkte na mijn eerste paar weken als vader, passen jij en je lichaam zich snel aan de nieuwe situatie aan. Met wat creativiteit en flexibiliteit vind je nieuwe (en leuke) manieren om dingen te doen. Ik denk dat dit geldt voor ouderschap in het algemeen, maar als je kind een speciale medische aandoening heeft, voelt het vinden van een fijne routine echt als een prestatie.
\nTijdens de eerste twee maanden hadden we wat praktische problemen met melk teruggeven en babykrampjes. Dit verhinderde dat onze zoon makkelijk in slaap viel. Dit is een uitdaging in combinatie met het strakke voedingsschema. Met MCADD moet je je aan het schema houden, wat betekent dat je je baby wakker moet maken. Het is vervelend om een perfect slapende baby wakker te maken als je weet dat het een uitdaging wordt om hem weer in slaap te krijgen.
\nHet teruggeven van melk was gemakkelijk op te lossen door de melk wat dikker te maken met Nutricia Nutriton, met Johannesbroodpitmeel. Vervelende babykrampjes werden verlicht met Infacol. We hebben hierover eerst onze arts geraadpleegd.
\nMet de praktische problemen onder controle, konden we een fijne routine opbouwen. Dit is een natuurlijk proces waarbij je gewoon het tempo omarmt en uitzoekt wat werkt en wat niet. We doen allerlei dingen, zoals wandelen, winkelen, zwemmen, naar een restaurant gaan, met het openbaar vervoer reizen, familie bezoeken, lange autoritten, enz.
\nJe leert gaandeweg en wordt steeds beter in de verzorging en voeding onderweg. Ik verwacht dat dit erg lijkt op de ervaring van elke ouder, maar met een speciale medische aandoening is het opbouwen van dit vertrouwen erg belangrijk.
\nOmgaan met MCADD is onderdeel geworden van onze routine, we denken er niet meer echt aan als iets bijzonders. Dankzij onze aandacht voor zijn voedingsschema zijn we geen problemen tegengekomen door onvoldoende voeding.
\nEr waren een paar momenten waarop we 'extra alert' waren, met name toen onze zoon zijn eerste verkoudheid kreeg en toen hij werd gevaccineerd. Bij MCADD kan koorts leiden tot gevaarlijke situaties doordat het lichaam meer energie verbrandt. We zijn voorbereid op dergelijke situaties met energierijke voeding, medicijnen, informatie en noodprocedures.
\nRegelmatig voeden 's nachts maakt deel uit van het MCADD-babyvoedingsschema. De exacte tijden verschuiven naarmate het kind ouder wordt, maar nachtelijke voeding blijft voorlopig bestaan. Ik doe vrijwel alle nachtelijke voedingssessies, waardoor ik eraan kan wennen.
\nAls je kijkt naar de slaapgegevens van de eerste zes maanden, kun je de voedingssessies zien als het begin, het einde of de onderbreking van mijn slaap (onderbrekingen zijn paars in de grafiek).
\nJe ziet de voedingstijd verschuiven van 2.30 uur tijdens de eerste maand, tot 5.00 uur in mei en juni. Als je heel scherpe ogen hebt, zul je merken dat de onderbrekingen ook korter worden. Dit komt omdat de sessies efficiënter en routinegerichter worden.
\nUiteindelijk begon ik te experimenteren met wakker blijven na de laatste nachtelijke voedingssessie, waarbij ik de vroege ochtenduren gebruikte om productief te zijn voor mijn werk. Je kunt ook zien dat ik regelmatig vroeg naar bed ga of een middagdutje doe om ervoor te zorgen dat ik gemiddeld voldoende slaapuren heb.
\nNa de intense eerste weken zijn de eerste zes maanden erg goed geweest voor ons allemaal. We hebben veel geleerd en veel \"normaliteit\" ervaren. Hierdoor konden we een routine ontwikkelen in de omgang met MCADD, zonder er steeds aan te denken.
\nEr is altijd een kans dat we later MCADD-problemen tegenkomen, maar dit weerhoudt ons er niet van om alle dingen te doen die andere kinderen en ouders doen! Dat is de belangrijkste les van dit bericht!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-06-24_zes-maanden-met-mcadd/", "title": "Zes maanden met MCADD", "summary": "Morgen is het zes maanden geleden dat onze zoon geboren is, een goed moment om te reflecteren op de ervaring ouder te zijn van een kind met MCADD. Deze stofwisselingsziekte vereist speciale aandacht voor het voedingsschema en voorbereiding op situaties waarin dingen anders lopen. Het is fijn om te delen dat dit snel normaal voor ons is geworden, hier zijn wat gedachten en tips.", "image": "https://willem.com/nl/2019-06-24_zes-maanden-met-mcadd/Zes-maanden-met-MCADD-800px.jpg", "date_modified": "2019-06-23T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-05-29_solo-rond-het-markermeer-211km/", "content_html": "Deze week heb ik solo een lange fietstocht (211KM) gemaakt rond het Markermeer! In tegenstelling tot deelname aan een georganiseerd evenement met service, ondersteuning en gezelschap onderweg, vereist solo gaan een andere voorbereiding, mindset en planning. Lees verder voor een aantal praktische tips voor lange afstand fietsen.
\nWanneer je van plan bent om een lange fietstocht te maken, kun je je maar beter voorbereiden. Begin met kleinere ritten, wen aan je fiets en aan het steeds langer zitten op het zadel. Jij en je fiets moeten beste vrienden zijn voordat je aan de lange reis begint.
\nIk ken mijn fiets heel goed, want het is mijn forenzenfiets. Voor deze lange afstand rit heb ik mijn fiets met een aantal extra items voorbereid:
\nAls je lange afstanden fietst, moet je voldoende eten en drinken meenemen. Ik neem meestal \"Snelle Jelle\" mee, een suikerachtige broodachtige snack met een hoog energieniveau. Ik hou ook van fruitbiscuitjes omdat ze een knapperigere bite hebben.
\nHet is erg belangrijk dat je voedsel kiest dat je lekker vindt. Andere veel voorkomende opties zijn fruit en energiegels. Wat je ook kiest, weet dat je lichaam suiker efficiënter kan verwerken dan vetten tijdens duurtrainingen.
\nJe moet niet te veel eten voor vertrek. Ik drink meestal 1,5 liter water en eet wat fruit voordat ik vertrek. Maar weet dat wat voor mij werkt, anders kan zijn voor jou. Probeer verschillende dingen om erachter te komen wat het beste bij je past.
\nWeten waar je naartoe gaat is net zo belangrijk als het voorbereiden van je fiets en je eten+drinken voorraad! Plan je route op basis van afstand, beschikbare (dag)tijd, omgevingskenmerken (bergen, heuvels, open winderige gebieden) en bezienswaardigheden.
\nLeer de route uit je hoofd, gebruik een navigatiesysteem of neem een kaart mee. In Nederland zijn er tal van aangegeven (fiets)routes die je helpen de weg te vinden. Ik heb een (rare) persoonlijke voorkeur om mijn weg te vinden zonder enige vorm van navigatie, omdat het bijdraagt aan het avontuur, maar je moet mijn gekte niet zo ver volgen...
\nDeze keer was ik van plan om rond het Nederlandse Markermeer te fietsen. Vandaag de dag is het een groot meer, maar vroeger was het veel groter en heette het de \"Zuiderzee\". Na overstromingen werd besloten om het af te sluiten met dijken en droog te pompen. Het is letterlijk een Nederlands monument op het gebied van waterwerken. Als je er niet bekend mee bent, moet je zeker de geschiedenis van Flevoland en de Zuiderzeewerken bekijken, het is echt geweldig!
\nHet fascinerende aan de Markermeerroute is dat je door heel verschillende omgevingen fietst. In het westen ligt \"oud Holland\", met verschillende bekende dorpen en steden (zoals Hoorn, Edam, Volendam en Monnickendam). In het noorden fiets je door de voormalige zee over de Houtribdijk, een 30 km lange, door mensen aangelegde dijk die het meer omsluit. Het is heel bijzonder om links en rechts van je water te hebben, zover als je kunt kijken! Het oostelijke deel van de route is het nieuwe (Flevo)land, gekenmerkt door (zeer) lange rechte lijnen, veel open ruimtes en het natuurreservaat Oostvaardersplassen. Het zuidelijke deel is weer oud land, met het Muiderslot en Amsterdam.
\nGoed voorbereid vertrok ik in de vroege ochtend voor mijn rit rond het Markermeer. Het is een goed idee om (last minute) de weersvoorspelling voor de dag te bekijken. Het KNMI voorspelde harde wind op het Markermeer. Ik was van plan het in het begin rustig aan te doen om klaar te zijn voor de (harde) wind tijdens de tweede helft van mijn rit.
\nIk besloot de route met de klok mee te fietsen, omdat ik de uitdaging leuk vond om de harde wind op de open dijken in Flevoland (tussen Lelystad en Almere) te trotseren. Je kunt zien dat ik met minimale inspanning ben begonnen, aangegeven door de lagere hartslag. De grafieken markeren duidelijk het keerpunt, ongeveer halverwege, vanwaar je verhoogde hartslag en lagere snelheden ziet.
\nAls je kijkt naar mijn hartslag gedurende de dag en nacht, kun je duidelijk mijn rit zien opvallen. Ik gebruikte een Apple Watch en een Biostrap sensor om mijn hartslag voor en na mijn rit vast te leggen. Gecombineerd met de gegevens van mijn fietscomputer app, geeft dit een interessant inzicht in de tijd die het kost om te herstellen van mijn intense lange afstand rit!
\nLange afstand fietsen is erg leuk omdat je de rit heel intens en gedetailleerd beleeft.
\nMet de fiets ben je welkom waar auto's, treinen, bussen en vliegtuigen niet kunnen komen. Doorkruis moeiteloos dorpen en stadscentra.
\nMet je fiets kun je (bijna) overal stoppen om te genieten van prachtige uitzichten. Er is genoeg te zien als je de tijd neemt om rond te kijken.
\nRuik de bloemen, de bomen en de zee. Herontdek je neus als je hem helpt te ontsnappen aan de vele geklimatiseerde omgevingen waarin je normaal gesproken zou kunnen verkeren.
\nHoewel het ongeveer 149 miljoen kilometer ver weg is, voel je de zon, zelfs als het bewolkt is! Ten goede of ten kwade, het is een intense sensatie! Creëer Vitamine D terwijl je de zonnebank overbodig maakt.
\nVergeet spinninglessen in je lokale sportschool, er gaat niets boven de wind in de open lucht! Het is een machtige bondgenoot of een felle vijand... afhankelijk van de richting en snelheid.
\nAls je alleen fietst, heb je voldoende tijd alleen. De natuur kan erg rustgevend zijn als je 's ochtends vroeg buiten bent, lang voordat andere mensen wakker zijn geworden. Verlicht stress terwijl je fietst met veel tijd om over dingen na te denken. Het is moeilijk om de meditatieve effecten van een lange afstand rit te overschatten!
\nJe weet nooit precies wat je onderweg tegenkomt. Ik had nooit verwacht onder een groot schip door te fietsen! Of om in een klein busje te zitten met een zeer vriendelijke chauffeur!
\nMet de juiste voorbereiding is een lange afstand fietstocht iets ongelooflijk geweldigs! Het is intens, uitdagend, lonend en leuk!
\nTwijfel niet aan jezelf, iedereen kan het! Ik ben geen bijzonder goede atleet, gewoon een kerel met een gek idee en een beetje voorbereiding. Soms is dat genoeg!
\nBij het bouwen van websites, apps of e-mailservices kom je mogelijk domeinnamen en hun configuraties tegen. Wanneer alles werkt zoals het hoort, is het meeste hiervan onzichtbaar. Maar bij het oplossen van problemen met een domeinnaamconfiguratie kan het nodig zijn om wat dieper te graven... lees verder om te leren hoe!
\nHet internet werkt met numerieke internet protocol (IP) adressen als middel om online computers, (cloud)diensten en apparaten te lokaliseren en te identificeren. In plaats van al deze IP-adressen te onthouden, is het Domain Name System de essentiële wereldwijde directorydienst geworden, die namen aan nummers koppelt.
\nJe leest dit op willem.com, maar in werkelijkheid is deze domeinnaam simpelweg een verwijzing naar een fysieke machine, verbonden met het internet (met kabels, echt waar!). Een van die kabels is gekoppeld aan IP-adres 87.253.135.162. Het is de verantwoordelijkheid van de DNS-server om de juiste (IP-adres) nummers te koppelen aan de (domein) namen.
\nToen de Amerikanen begin jaren zeventig hun ARPANET ontwierpen, was een van hun militaire ontwerpeisen dat het netwerk aanvallen (van vijanden) zou overleven. Ze bereikten dit door packet switching te implementeren, een manier om netwerkkabels te delen en te hergebruiken door meerdere mensen op meerdere manieren. Als een deel van het netwerk beschadigd raakt, worden pakketten met informatie omgeleid via andere delen van het netwerk.
\nOm maximale overlevingskansen te bereiken, is er geen enkele root-DNS-server. In plaats daarvan delegeert het Domain Name System de verantwoordelijkheid voor het toewijzen van domeinnamen en mappings aan die namen door een gezaghebbende naamserver aan te wijzen voor elke domeinnaam.
\nDit is waarom er zoveel verschillende DNS-servers en configuraties zijn. Met zoveel manieren en plaatsen waarop dingen fout kunnen gaan, heb je een tool nodig om rond te neuzen.
\nHet 'dig'-commando is een tool om DNS-naamservers te bevragen voor informatie over IP-adressen, hostnamen, mailservers en andere soorten netwerkinstellingen. Het dig-commando is beschikbaar op Unix, macOS, GNU/Linux en Windows.
\nJe kunt dig gebruiken om informatie over een bepaalde domeinnaam te krijgen door simpelweg te typen: 'dig willem.com'. Zie de volgende schermafbeelding met uitleg:
\nOm vervalste afzenderadressen in e-mails te detecteren (zogenaamde e-mail spoofing), werd de SPF-standaard in 2004 gedefinieerd. Oorspronkelijk \"Sender Permitted From\" genoemd, is SPF een manier om te controleren of iemand namens een bepaalde domeinnaam e-mail mag versturen. SPF staat de eigenaar van een domeinnaam toe om te specificeren welke computers bevoegd zijn om e-mail te versturen met VAN-adressen van dat domein.
\nAls een domeinnaameigenaar een SPF-record publiceert, is de kans kleiner dat spammers en phishers de domeinnaam (mis)bruiken om vervalste e-mails te versturen, waarbij ze zich voordoen als afkomstig van dat domein. Een SPF-beschermd domein heeft daarom minder kans om op de zwarte lijst van spamfilters te komen, waardoor de kans groter is dat legitieme e-mail van het domein wordt doorgelaten. Een verkeerd geconfigureerd SPF-record kan echter de e-mailbezorging verstoren.
\nMet het dig-commando kun je een SPF-record opvragen en zien wat het exacte afzenderbeleid is. Zie de volgende schermafbeelding met uitleg:
\nDe eenvoudigste manier om IP-adresblok notatie te begrijpen is door de volgende voorbeelden:
\nWaar je '0' ziet in de bovenstaande adressen, zijn andere waarden inbegrepen. Dus bijvoorbeeld, de 173.194.0.0/16 betekent eigenlijk \"alle adressen die beginnen met '173.194' \". Gegeven 255 mogelijke posities op elk octet, dat is 255x255=65025 verschillende adressen!
\nOm problemen op te lossen moet je weten waar het probleem zit. Met behulp van het dig-commando kun je meer te weten komen over een bepaalde netwerk- en domeinconfiguratie.
\nAntwoorden van het ene commando naar het andere stellen je in staat om diep in de ingewanden van het geweldige internet te graven. Succes!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-05-24_dig-voor-dummies/", "title": "Dig voor Dummies", "summary": "Bij het bouwen van websites, apps of e-mailservices kom je mogelijk domeinnamen en hun configuraties tegen. Wanneer alles werkt zoals het hoort, is het meeste hiervan onzichtbaar. Maar bij het oplossen van problemen met een domeinnaamconfiguratie kan het nodig zijn om wat dieper te graven... lees verder om te leren hoe!", "image": "https://willem.com/nl/2019-05-24_dig-voor-dummies/Dig-voor-Dummies-800px.jpg", "date_modified": "2019-05-23T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-04-30_de-beste-fietscomputer-app-cyclemeter/", "content_html": "Deze maand heb ik mijn training geïntensiveerd om fit te worden voor de Fietselfstedentocht van dit jaar, een fietstocht van 235 km door Friesland. Door de jaren heen heb ik verschillende soorten fietscomputer setups getest: van dedicated (en dure) Garmin Edge fietscomputers tot helemaal geen data. Uiteindelijk heb ik een flexibele setup bedacht om geavanceerde fietsdata te verzamelen met mijn smartphone, ik zal uitleggen hoe dit werkt.
\nAls je data verzamelt op je fiets, kun je inzicht krijgen in je fysieke prestaties. Als je je fietsgegevens over de tijd bijhoudt, kun je je conditie verbeteren. Dit kan nuttig zijn als je je voorbereidt op een lange grand fondo, een wedstrijd, of als je gewoon probeert af te vallen en je fitter te voelen. Met moderne technologie kun je fietsgegevens verzamelen zoals:
\nAls je van plan bent om fietsgegevens te verzamelen, heb je veel hardware-opties. Door de jaren heen heb ik verschillende fietscomputer setups gebruikt om fietsgegevens te verzamelen. Van dedicated Garmin EDGE fietscomputers, tot gewoon een Apple Watch tot geen data at all.
\nAls je een dedicated fietscomputer overweegt, kun je kiezen voor zeer geavanceerde systemen zoals de Garmin EDGE 1030. Dit is wat professionele atleten gebruiken. Ze zijn zeer geavanceerd en daarom duur (meer dan €500). Dit is misschien overkill, vooral als je van plan bent om fietsgegevens te verzamelen op kleinere ritten (naar de supermarkt...).
\nAls alternatief kun je kiezen voor een minimalere aanpak. De Omata One analoge fietscomputer is ontworpen om de rit zelf te \"de-computeriseren\". Het verzamelt nog steeds fietsgegevens voor analyse na de rit. Dit mindful design is ook niet goedkoop ($550).
\nIk geef altijd de voorkeur aan eenvoudige oplossingen voor geavanceerde problemen, daarom voelde het kopen van een dure dedicated fietscomputer verkeerd, wetende dat ik al een geavanceerde (en dure mobiele computer bij me heb: mijn smartphone!
\nBeschikbaar voor iOS en Android Cyclemeter is waarschijnlijk de meest geavanceerde fietscomputer app die je kunt vinden.
\nDe app heeft een ongelooflijke hoeveelheid functies en opties die je in het begin gemakkelijk kunnen overweldigen. Je moet echt de tijd nemen om de app naar je eigen smaak (en behoeften) te configureren. Het mooie van Cyclemeter is dat je veel controle hebt over welke gegevens het verzamelt en welke gegevens het toont.
\nOm het beste uit de Cyclemeter app te halen, kun je hem verbinden met externe sensoren. Het is compatibel met veel verschillende Bluetooth snelheids-, cadans-, vermogens- en hartslagsensoren. Als je van realtime gegevens houdt, kun je hem zelfs verbinden met externe displays zoals Apple Watch of een Wahoo RFLKT display op je stuur.
\nWat geweldig is aan de Cyclemeter setup is dat het erg flexibel is. Je kunt alles aansluiten of dingen weglaten. Ik gebruik deze flexibiliteit om mijn dataverzameling op of af te schalen, afhankelijk van het soort fietstocht. Zo gebruik ik soms de hartslagsensor in mijn Apple Watch en soms een dedicated (en energiezuinige) hartslagsensor om mijn middel.
\nHet Wahoo RFLKT+ display is een zeer goedkoop (±€50) apparaat dat verbinding maakt met de smartphone om gegevens weer te geven. Het is geen computer: het kan alleen gegevens weergeven. De batterijduur is fantastisch, gemeten in maanden! Met Cyclemeter kun je het configureren om verschillende dingen te tonen.
\nAfhankelijk van je voorkeur kun je meerdere pagina's instellen met verschillende lay-outs en lettergroottes. Naast het geavanceerde scherm (hierboven weergegeven), gebruik ik graag een eenvoudig standaardscherm met mijn huidige snelheid en hartslag.
\nMeestal stop ik mijn smartphone in een tas om hem te beschermen tegen slecht weer. Hij zit veilig opgeborgen en met mijn Apple Watch bedien ik de Cyclemeter app. Je kunt Apple Watch gebruiken om ritten te starten/pauzeren/stoppen, ritgegevens te tonen en hartslaggegevens te verzamelen. Het werkt geweldig met Cyclemeter.
\nAls je je avontuurlijk voelt, kun je je dure iPhone op het stuur van je fiets monteren met een rubberen band of een professioneler (en betrouwbaarder) montagesysteem zoals Quad Lock.
\nNeem de tijd om uit te zoeken welke fietsgegevens voor jou belangrijk zijn. Je smartphone is een perfecte mobiele computer die met de juiste software een fietscomputer kan zijn.
\nVerbind je smartphone met sensoren en displays om alle geavanceerde fietsgegevens te verzamelen die je wilt. Ik denk dat dedicated fietscomputers net zoiets zijn als dedicated camera's of navigatiesystemen: geweldig voor sommige professionals, maar heb jij er echt een nodig? Ik niet. Veel fietsplezier!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-04-30_de-beste-fietscomputer-app-cyclemeter/", "title": "De beste fietscomputer-app: Cyclemeter", "summary": "Deze maand heb ik mijn training geïntensiveerd om fit te worden voor de Fietselfstedentocht van dit jaar, een fietstocht van 235 km door Friesland. Door de jaren heen heb ik verschillende soorten fietscomputer setups getest: van dedicated (en dure) Garmin Edge fietscomputers tot helemaal geen data. Uiteindelijk heb ik een flexibele setup bedacht om geavanceerde fietsdata te verzamelen met mijn smartphone, ik zal uitleggen hoe dit werkt.", "image": "https://willem.com/nl/2019-04-30_de-beste-fietscomputer-app-cyclemeter/De-beste-fietscomputer-app-Cyclemeter-800px.jpg", "date_modified": "2019-04-29T22:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-04-25_zoek-als-een-pro-google-zoekoperators/", "content_html": "Je gebruikt waarschijnlijk de beroemdste zoekmachine ter wereld om elke dag dingen te vinden, maar je kent misschien niet alle geavanceerde zoekoperators. Je kunt deze speciale zoektermen gebruiken om dingen te vinden die anders bedolven liggen in de zoekresultaten. Lees verder voor een uitgebreide lijst met geavanceerde Google-zoekoperators.
\nJe vraagt je misschien af waarom je de geavanceerde zoekoperators nodig zou hebben? Nou, je kunt ze gebruiken om je zoekopdracht te beperken tot zeer specifieke pagina's. Dit kan handig zijn voor zaken als:
\nVoer een exacte zoekopdracht uit door de zoekterm tussen aanhalingstekens te plaatsen. Je kunt dit gebruiken om zoekresultaten te verfijnen of om gedeeltelijke overeenkomsten uit te sluiten.
\nvoorbeeld: \"Willem Laurentz Middelkoop\"
\nZoek naar zowel X als Y, de resultaten bevatten pagina's die overeenkomen met beide trefwoorden.
\nvoorbeeld: Ronaldo EN Juventus
\nZoek naar X of Y, de resultaten bevatten pagina's die overeenkomen met een van beide of beide trefwoorden. Je kunt de pipe (|) operator gebruiken in plaats van \"OF\".
\nvoorbeeld: Apple | Samsung
\nSluit zoekresultaten uit die overeenkomen met een bepaalde term of woordgroep voorafgegaan door het minteken. Dit is handig wanneer je specifiek op zoek bent naar iets dat niet X of Y is.
\nvoorbeeld: Jackson -Michael
\nGebruik het ingebouwde woordenboek van Google om de betekenis van een woord weer te geven.
\nvoorbeeld: define:hacker
\nGeeft de meest recent gecrawlde versie van een bepaalde website weer. Dit kan handig zijn wanneer de eigenlijke website offline is of recent is gewijzigd. Dit werkt alleen als de pagina door Google is geïndexeerd (de meeste pagina's zijn dat).
\nvoorbeeld: cache:formula1.com
\nZoek binnen een bepaalde website (of gedeeltelijk websiteadres).
\nvoorbeeld: horlogebandje site:http://www.apple.com
\nVind websites die op de een of andere manier gerelateerd zijn aan een bepaalde website.
\nvoorbeeld: related:ajax.nl
\nToon alleen resultaten die een bepaald bestandstype hebben, zoals PDF, XLSX, TXT of DOCX.
\nvoorbeeld: ascii art filetype:txt
\nToon alleen pagina's met een bepaalde zoekterm in de titel.
\nvoorbeeld: intitle:privacy
\nNet als 'intitle', maar toont alleen pagina's met alle opgegeven woorden in de titeltag.
\nvoorbeeld: allintitle:privacy verklaring
\nToont pagina's die ergens in de inhoud een bepaald woord bevatten.
\nvoorbeeld: intext:abacadabra
\nNet als het intext filter, toont dit filter alleen pagina's die alle woorden op de pagina bevatten.
\nvoorbeeld: allintext:sesam open u
\nVind pagina's die een bepaald woord in hun URL bevatten. Dit is handig wanneer je op zoek bent naar een specifiek soort pagina op een website (zoals een upload- of inlogpagina).
\nvoorbeeld: inurl:upload
\nVergelijkbaar met 'inurl' toont het 'allinurl' filter alleen pagina's die alle opgegeven woorden in hun URL bevatten.
\nvoorbeeld: allinurl:hardloopschoenen overzicht
\nMet deze geavanceerde zoekfilters kun je je zoekopdrachten afstemmen om je meer gerichte resultaten te leveren. Hierdoor kun je dingen sneller vinden, of dingen vinden die anders begraven zouden blijven in de talloze resultaten.
\nWanneer je deze geavanceerde zoekfilters combineert, kun je een echte 'zoekninja' worden. Probeer deze zoekopdrachten voor de lol:
\nVeel mensen gebruiken WordPress om hun website te beheren, daarom is het geen verrassing dat mensen me vragen om naar de beveiliging van hun site te kijken. Als ethisch hacker kom ik WordPress in verschillende vormen, maten en staten tegen. Sommige zijn echt slecht beschermd tegen hacks. Voorkom dat jouw site gehackt wordt met deze 10 praktische tips.
\nDe meerderheid van WordPress hacks is het gevolg van een gebrekkig updatebeleid. Hackers gebruiken geautomatiseerde bots om verouderde softwareversies te vinden die bekende beveiligingsproblemen bevatten. Zodra ze hebben ontdekt dat jouw website kwetsbaar is, is het hacken ervan vaak een fluitje van een cent.
\nTegenwoordig kan het updaten van WordPress automatisch worden gedaan, dus je hoeft het niet zelf te doen. Bekijk de instructies over hoe je WordPress bijwerkt.
\nDe slechte beveiligingsreputatie die WordPress heeft verdiend, is voornamelijk te wijten aan de uitbreidbare onderdelen van het platform, met name plugins en thema's. Dit zijn de primaire aanvalsvectoren die door cybercriminelen worden gebruikt om jouw WordPress-website te hacken en misbruiken. Hun beveiligingsproblemen zijn meestal het gevolg van fouten en vergissingen tijdens de ontwikkeling.
\nWees zeer terughoudend en voorzichtig met het installeren van plugins op jouw WordPress-website. Je moet controleren wie de ontwikkelaar van de plugin of het thema is en bepalen of ze een goede reputatie hebben als het gaat om het schrijven van veilige code. Plugins en thema's met veel downloads worden vaak actief onderhouden, een goede indicator voor beveiliging. Werk alle plugins en thema's bij en houd het beveiligingsoverzicht in de gaten met behulp van een website zoals wpvulndb.com.
\nWordPress-websites zonder TLS/SSL-encryptie vormen een beveiligingsrisico, omdat wanneer je inlogt om de website te beheren, je wachtwoord in leesbare tekst wordt verzonden. Dit betekent dat iedereen die jouw netwerkverkeer afluistert, gemakkelijk jouw wachtwoord kan bemachtigen. Met een geldig wachtwoord kunnen hackers gewoon inloggen, je wilt het ze toch niet zo gemakkelijk maken, toch?
\nGebruik TLS/SSL om alle communicatie tussen de webserver en jouw browser te versleutelen. Dat betekent dat niemand kan ontcijferen wat je in het wachtwoordveld typt door naar het netwerkverkeer te kijken. TLS/SSL-certificaten die je nodig hebt om HTTPS-encryptie in te schakelen, zijn tegenwoordig erg goedkoop. Vraag jouw hostingprovider om er een op jouw site te installeren.
\nOngeacht of je alle andere tips volgt om jouw website te beveiligen, zwakke wachtwoorden zijn een andere veelvoorkomende oorzaak van WordPress-beveiligingsinbreuken. Omdat de meeste WordPress-installaties een \"admin\"-gebruiker hebben, kunnen hackers wachtwoord woordenboeken gebruiken om automatisch jouw wachtwoord te raden.
\nDenk aan een sterk wachtwoord als iets dat nog nooit eerder is gebruikt. Dit betekent meestal langer, met meer verschillende tekens, zonder bekende woorden of zinnen. Je kunt een wachtwoordgenerator gebruiken om iets te krijgen dat echt moeilijk te raden is (en gemakkelijk te vergeten...). Voorkom het gebruik van hetzelfde wachtwoord op meerdere sites en overweeg het inschakelen van tweestapsverificatie voor maximale toegangscontrole.
\nNet zoals je jouw geld en gadgets niet moet laten zien in louche straten, moet je voorzichtig zijn waar (en wanneer) je inlogt op jouw website. Een computer met spyware, malware of een virus kan toetsaanslagen (en jouw wachtwoord) registreren en naar criminelen sturen. Of zelfs op een niet-digitale manier: een tegenstander kan letterlijk over je schouder meekijken (in de bus, trein of koffiebar) terwijl je jouw wachtwoord invoert.
\nWees voorzichtig waar en wanneer je aan jouw website werkt. Werk niet op een gedeelde of openbare computer als dat niet nodig is. Als je werkt via een openbare wifi-hotspot, moet je encryptie gebruiken om te voorkomen dat iemand meekijkt. Je kunt dit doen met TLS/SSL of door een VPN te gebruiken (zoals buffered.com). Zorg ervoor dat jouw computer, tablet of smartphone is bijgewerkt.
\nDe WordPress REST API biedt toegang tot alle gegevens die beschikbaar zijn op jouw website in machineleesbaar JSON-formaat. Berichten, pagina's, categorieën, tags, reacties, media, gebruikers, instellingen en meer kunnen gemakkelijk worden geopend. Voeg bijvoorbeeld dit deel toe aan jouw websiteadres: /wp-json/wp/v2/users om een lijst te krijgen van alle geldige gebruikersnamen van jouw website. Wil je dat delen met hackers?
\nSchakel de REST-API uit om content scraping (plagiaat) en het lekken van gebruikersgegevens te voorkomen. Gebruikersgegevens zijn persoonlijk en mogen niet openbaar worden gedeeld als je privacy en beveiliging belangrijk vindt - denk aan de AVG. Je kunt de REST API uitschakelen met behulp van plugins zoals Disable REST API of REST API Toolbox. Bekijk de gedetailleerde blog post van Jeff Star voor meer informatie over het beveiligen van de WP REST API.
\nDe XML-RPC is een functie van WordPress die bediening op afstand van jouw website mogelijk maakt met behulp van XML (RPC staat voor \"remote procedure call\"). Dit mechanisme stelt je in staat om jouw website te beheren zonder in te loggen op WP-Admin, bijvoorbeeld met behulp van externe services of apps. Helaas is de XML-RPC-functie een beveiligingsprobleem, omdat het in feite een achterdeur is die hackers kunnen proberen te kraken met brute force of speciale commando's.
\nVoorkom xml-rpc.php-problemen door deze WordPress-functie volledig uit te schakelen. Je kunt dit doen met de Disable XML-RPC plugin of door de webserver handmatig te configureren met behulp van een htaccess bestand.
\nIedereen weet dat je om in te loggen op WordPress eenvoudig '/wp-admin' toevoegt aan jouw websiteadres. Elke hacker kan hierdoor gemakkelijk beginnen met het bruteforcen van jouw website. Het is veel moeilijker om een slot te kraken als je het niet kunt vinden.
\nOverweeg om de wp-admin-pagina te verbergen of te vervangen. Experts noemen dit \"beveiliging door onduidelijkheid\", waarbij men vertrouwt op geheimhouding voor beveiliging. Je kunt hiervoor een plugin gebruiken of de webserver configureren om de toegang tot wp-admin te beperken door middel van IP-adresfiltering. Bekijk deze blog post voor manieren om de wp-admin pagina te verbergen en te beschermen. Wees echter gewaarschuwd, alleen vertrouwen op geheimhouding is niet voldoende - je moet ook de andere tips implementeren.
\nZelfs als je al deze beveiligingstips implementeert om jouw WordPress-website te beveiligen, is het mogelijk niet voldoende als jouw hosting onveilig is. Hosting is de service waarmee jouw website beschikbaar wordt gesteld op internet. Dit gebeurt met behulp van speciale computers, servers genaamd. Net als de website zelf, moet ook de webserver die deze publiceert, beveiligd zijn. Denk aan een hosting als een schip, als het zinkt, neemt het alle passagiers (websites) mee...
\nInvesteer in betrouwbare hosting door een hostingbedrijf met een goede reputatie te kiezen. Kies er een die goed bij jouw bedrijf past, overweeg hosting met een dedicated (managed) VPS. Houd er rekening mee dat goedkope hostingopties vaak goedkoop zijn omdat de server wordt gedeeld met (veel) andere (mogelijk onveilige) websites. Lees verder om de beveiligingsproblemen bij gedeelde hosting te begrijpen.
\nHoewel jouw website nu soepel draait, kunnen de dingen in de toekomst verslechteren. Beveiliging is nooit een absoluut gegeven, het is altijd mogelijk dat je slecht weer tegenkomt. Bereid je voor op problemen en laat beveiligingsproblemen niet onopgemerkt blijven.
\nControleer jouw eigen website regelmatig - of huur iemand in om dit voor je te doen. Met een plugin zoals WP Security Audit Log kun je aanvallen en verdacht gedrag vroegtijdig opsporen. Maak back-ups van jouw website, zodat je klaar bent om te herstellen van een cyberramp. Ongelukken gebeuren bij de besten, maak een back-up van jouw website om te voorkomen dat je jouw werk volledig kwijtraakt. Bekijk deze blog post om meer te leren over verschillende manieren om een back-up van jouw WordPress website te maken.
\nDe beveiliging van jouw website is net als de beveiliging van jouw kantoor of huis. Als je weggaat, sluit je de ramen en doe je de deuren op slot, toch? Verwaarloos de beveiliging van jouw website niet, het is net zo belangrijk als het ontwerp en de inhoud.
\nAls je deze beveiligingstips implementeert, wordt jouw website veel moeilijker te hacken door cybercriminelen. Doe het zelf of vraag iemand om je te helpen.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-03-31_wordpress-10-tips-om-je-website-te-beveiligen/", "title": "WordPress: 10 tips om je website te beveiligen", "summary": "Veel mensen gebruiken WordPress om hun website te beheren, daarom is het geen verrassing dat mensen me vragen om naar de beveiliging van hun site te kijken. Als ethisch hacker kom ik WordPress in verschillende vormen, maten en staten tegen. Sommige zijn echt slecht beschermd tegen hacks. Voorkom dat jouw site gehackt wordt met deze 10 praktische tips.", "image": "https://willem.com/nl/2019-03-31_wordpress-10-tips-om-je-website-te-beveiligen/WordPress-10-tips-om-je-website-te-beveiligen-800px.jpg", "date_modified": "2019-03-30T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-03-20_onderhoud-van-een-robotstofzuiger/", "content_html": "In 2011 kocht ik een iRobot Roomba 555 robotstofzuiger om mijn appartement automatisch schoon te maken. Het is een kleine ronde robot die rondrijdt en stofkonijntjes opzuigt. Door de jaren heen heeft hij dapper de gevaren van mijn appartement getrotseerd... schoenen, kabels, tapijt en riemen. Hij heeft het overleefd en werkt nog steeds perfect! Deze week was het tijd voor wat onderhoud.
\nIn 2002 lanceerde iRobot de Roomba robotstofzuiger. De Roomba kan van richting veranderen wanneer hij een obstakel tegenkomt, vuile plekken op de vloer detecteren en voorkomt dat hij van de trap valt. Het bedrijf iRobot werd in 1990 opgericht door drie robotici genaamd Colin Angle, Helen Greiner en Rodney Brooks. Het bedrijf was oorspronkelijk gericht op het maken van robots voor militair gebruik.
\nTegenwoordig is iRobot volledig dedicated to consumer robots. Maar ik vind het nog steeds een leuk idee dat er militaire precisie en veerkracht in mijn stofzuiger zit.
\nMoe van het zelf stofzuigen, zocht ik in 2011 naar wat gerobotiseerde hulp met stofkonijnen. Ik had het geluk een winkel in Amsterdam te vinden die een van de eerste robotstofzuigers verkocht die in Nederland verkrijgbaar was: de iRobot Roomba 555.
\nIn tegenstelling tot some other consumer products, is de iRobot Roomba een veerkrachtig stukje technologie, mits je er goed voor zorgt. Ik onderhoud hem regelmatig sinds hij in 2011 met zijn werk begon.
\nOm de robot operationeel te houden, moet je ervoor zorgen dat hij niet vastloopt. Periodiek onderhoud en schoonmaak wordt aanbevolen. Ik zal je stap voor stap laten zien hoe je dit doet. Je hebt nodig:
\nDisclaimer: Ik ben niet verantwoordelijk voor schade aan je robotvriend, als je onderhoudspoging mislukt. Je garantie kan vervallen tijdens het uitvoeren ervan...
\nDit zou je standaardonderhoud moeten zijn, verwijder stof van de onderkant van je robot met de andere stofzuiger. We komen later bij de stofcontainer/filter en borstels.
\nDe robot navigeert met behulp van infraroodsensoren. Deze bevinden zich achter transparante 'vensters' aan de rand van de robot. Je moet ze grondig reinigen om ze optimaal te laten functioneren.
\nHet voorwiel van de robot heeft een zwart-wit patroon. Wat je misschien niet weet, is dat er zich onder het wiel een sensor bevindt die dit 'licht/donker'-patroon scant om beweging te detecteren.
\nNa vele uren stofzuigen zit er meestal wat stof op. Maak het schoon door de wielbasis eruit te trekken. Als je wilt, kun je het wiel verwijderen en de lagers reinigen.
\nNa de eerste paar jaar van dienst begon mijn Roomba zijn originele voorwiel te verliezen bij hobbels... De as was losgesleten. Ik heb hem vervangen door een die ik op Ebay vond die een schroef gebruikt voor bevestiging.
\nDe volgende stap is het verwijderen van haren en vuil van de borstels. Bekijk beide uiteinden van elke borstel goed. Verwijder de doppen en kijk eronder. Gebruik een schroevendraaier (of een klein mesje) om haren los te snijden.
\nDe andere draaiende borstel moet worden losgeschroefd om te worden verwijderd. Gebruik de kleine schroevendraaier om hem los te wrikken van zijn centrale as. Je zult verbaasd zijn hoeveel vuil eronder kan zitten...
\nTijdens het stofzuigen verzamelt de robot fijn stof aan de binnenkant. Af en toe verwijder ik de bodembedekking om de binnenkant grondig te reinigen. De Roomba is een onderhoudsvriendelijke robot, de schroeven die nodig zijn om de bodembedekking te verwijderen zijn duidelijk gemarkeerd met een driehoek.
\nZodra je de bodembedekking hebt verwijderd, vind je meer stof en vuil. Afhankelijk van hoe lang je Roomba in gebruik is, kan dit een behoorlijke hoeveelheid zijn! Controleer rond hoeken en bij de wielbases.
\nNa vele jaren trouwe dienst kun je verwachten dat de batterij zijn capaciteit verliest. Uiteindelijk zorgt dit ervoor dat de robot snel leeg raakt. Het is absoluut de moeite waard om een vervangende batterij te kopen. Ik heb een original iRobot XLife Extended Life Battery gekocht.
\nEen ander onderdeel dat af en toe onderhoud nodig heeft, is de reinigingskop. Je kunt erbij komen door de hele behuizing met de borstels te verwijderen. Stof kan zich in de buurt van de motor ophopen, wat mogelijk warmteproblemen kan veroorzaken. Eenmaal verwijderd, draai je hem om en vecht je tegen de stofkonijnen die je tegenkomt!
\nLast but not least is de stofbak en het filter. Omdat ik Nederlands ben (en een beetje gierig, oftewel 'ons bent zuunig') vervang ik het filter niet, maar maak ik het schoon. Je zult het niet geloven, maar dit is het originele filter - in gebruik sinds 2011. Als alternatief wil iRobot will happily sell you replacement filters voor $40.
\nZet alles weer in elkaar en controleer of de wielen en borstels niet geblokkeerd zijn. Draai hem om, je Roomba is weer klaar voor actie!
\nHoewel het wat tijd en energie kan kosten, is het niet zo moeilijk om je robotstofzuiger te onderhouden. Als je het eenmaal voor de eerste keer hebt gedaan, is het heel gemakkelijk om het opnieuw te doen. Je robotvriend zal je dankbaar zijn!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-03-20_onderhoud-van-een-robotstofzuiger/", "title": "Onderhoud van een robotstofzuiger", "summary": "In 2011 kocht ik een iRobot Roomba 555 robotstofzuiger om mijn appartement automatisch schoon te maken. Het is een kleine ronde robot die rondrijdt en stofkonijntjes opzuigt. Door de jaren heen heeft hij dapper de gevaren van mijn appartement getrotseerd... schoenen, kabels, tapijt en riemen. Hij heeft het overleefd en werkt nog steeds perfect! Deze week was het tijd voor wat onderhoud.", "image": "https://willem.com/nl/2019-03-20_onderhoud-van-een-robotstofzuiger/Onderhoud-van-een-robotstofzuiger-800px.jpg", "date_modified": "2019-03-19T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-02-28_veiligheidsrisico-s-bij-shared-hosting/", "content_html": "Mensen betalen mij om ze te hacken, mits ik uitleg hoe het gedaan is, zodat toekomstige hacks voorkomen kunnen worden. Als beveiligingsconsultant scan ik op zwakke plekken in de apps, webshops en websites van mijn klanten. Heel vaak begint een hack door het misbruiken van een beveiligingslek dat op afstand zichtbaar is. Lees verder om te leren hoe hackers beveiligingslekken vinden en wat je kunt doen om ze te dichten.
\nOm een app, webshop of website te hacken, richten hackers zich vaak op de servers die deze hosten. Om uit te leggen waarom hackers dit doen, moet je eerst begrijpen wat hosting is en welke soorten hosting er zijn.
\nHosting is een dienst waarmee je je app, webshop of website beschikbaar kunt maken op het internet. Hosting gebeurt met behulp van speciale computers, servers genaamd. Wanneer iemand je websiteadres in zijn browser typt, maakt zijn apparaat verbinding met jouw server.
\nAls hackers een server onder controle kunnen krijgen, hebben ze toegang tot alle informatie die erop staat en kunnen ze deze manipuleren. Bovendien kunnen ze de netwerk- en rekencapaciteit van de server misbruiken om kwaad te doen. Dit wil je echt niet...
\nJe app, webshop of website kan op verschillende manieren worden gehost. Elke soort hosting heeft verschillende beveiligingsoverwegingen, maar het is relatief eenvoudig te begrijpen, aangezien het allemaal neerkomt op hoe de fysieke server (in het datacenter) wordt gedeeld tussen de websites.
\nWebhostingbedrijven exploiteren meestal meerdere servers en verdelen hun capaciteit over het aantal websites dat hosting nodig heeft. Eén grote server kan gemakkelijk meerdere websites hosten, afhankelijk van de hoeveelheid verkeer die de app, webshop of website heeft.
\nEr zijn drie verschillende soorten hosting:
\nHet is belangrijk om te begrijpen dat de meeste moderne \"Cloud Hosting\" eigenlijk shared hosting is met een mooie naam. Webdesignbureaus configureren vaak hun dedicated of virtuele privéserver om shared hosting aan hun klanten te verkopen. Dus, tenzij je je eigen VPS of dedicated server beheert, is de kans groot dat je op shared hosting zit.
\nDe beveiligingsrisico's van shared hosting komen voort uit het gedeelde karakter ervan. Wanneer een van de websites op dezelfde server als die van jou wordt gehackt, is de kans groot dat jouw website ook wordt getroffen. In deze situatie zijn beveiligingsmaatregelen die op je eigen website worden toegepast mogelijk niet voldoende om deze te beschermen tegen hackers.
\nBovendien betekent shared hosting meestal dat alle websites hetzelfde IP-adres delen. Je krijgt problemen als een andere website betrokken is bij slechte praktijken, zoals het versturen van spam of het hosten van illegale inhoud. Dit kan ertoe leiden dat je website op een zwarte lijst komt te staan, wordt geblokkeerd of lager scoort in zoekmachines.
\nAls je bedenkt dat hostingbedrijven meestal honderden - soms zelfs duizenden (!) - websites op dezelfde shared server plaatsen, begrijp je waarom dit de kans op hacking vergroot. Naast beveiligingsproblemen heeft een shared hostingdienst ook invloed op de prestaties van je website, omdat deze moet concurreren met andere websites om dezelfde beperkte hoeveelheid serverresources. Als een van de andere websites extreem veel verkeer ervaart, kan dit ook jouw app, webshop of website vertragen!
\nEen ander probleem met shared hosting is dat de server meestal veel netwerkgerichte diensten ingeschakeld heeft, zoals een web-, mail-, FTP- en databaseservice. Deze services zijn beschikbaar via open poorten. Het is een slechte gewoonte om alle poorten overal open te hebben staan, omdat het de services die op die poorten luisteren blootstelt aan exploits. Firewalls kunnen beperken wat er mag verbinden met een bepaalde poort, maar in een shared hostingomgeving zijn deze beperkingen vaak niet erg streng (vanwege de vele verschillende dingen die op dezelfde server worden gehost).
\nOm jouw app, webshop of website te hacken, kan een hacker je hostingserver scannen op open poorten, waarbij de verschillende services die op de server draaien worden geïdentificeerd. Het unix-programma nmap wordt hiervoor vaak gebruikt. De hacker maakt verbinding met de service die luistert op open poorten om erachter te komen welk programma het is.
\nDeze informatie kan worden gebruikt om te controleren of actieve netwerkservices bekende beveiligingsproblemen hebben. Er zijn online bibliotheken waar deze zwakke punten kunnen worden opgezocht op softwarenaam en -versie. Het vinden van een bekende zwakke plek is zo eenvoudig als een Google query. Als er een bestaande zwakke plek wordt gevonden, kan de hacker deze gebruiken om toegang te krijgen tot de server.
\nDoor het IP-adres van de hostingserver te controleren, kan de hacker bepalen of de server wordt gedeeld met andere apps, webshops of websites. Het is mogelijk (met behulp van omgekeerde DNS-lookups) om alle websites op te sommen die op dezelfde server worden gehost. Hoewel die van jou up-to-date en veilig kan zijn, kunnen anderen op dezelfde server verouderde software draaien (met beveiligingsproblemen). Veelgebruikte websitesoftware is goed gedocumenteerd, oudere versies van PHP en WordPress staan erom bekend dat ze ernstige beveiligingsproblemen hebben.
\nDe beste manier om je app, webshop of website te beveiligen, is door de blootstelling aan exploits zoveel mogelijk te beperken. Het is essentieel om je websitesoftware up-to-date te houden, maar het is misschien niet voldoende als je hosting gedeeld is.
\nOm te voorkomen dat andere hacks van invloed zijn op je app, webshop of website, moet je overwegen om deze te hosten op een dedicated fysieke of virtuele server met een eigen IP-adres. Je kunt de beveiliging vervolgens aanscherpen door open poorten te filteren en ongebruikte netwerkgerichte services uit te schakelen.
\nOp deze manier verklein je wat cybersecurity-experts het \"aanvalsoppervlak\" noemen. Hoe kleiner het is, hoe gemakkelijker het wordt om het te verdedigen - veel succes en houd in gedachten dat hulp beschikbaar is!
\nEen jaar geleden probeerde ik de ultieme forenzenfiets te creëren, een aangepaste Sensa Cintura met de Gates CDN/CDX carbon riemaandrijving. Ik ontving veel berichten van fietsers en forenzen van over de hele wereld. Vanuit de Zwitserse Alpen, Frankrijk, Italië, Duitsland, Verenigde Staten en zelfs \"down under\", Australië! Jullie wilden allemaal weten: hoe houdt de geüpgradede fiets zich?
\nAfgelopen winter heb ik een Sensa Cintura fiets met de Gates CDN Carbon Drive aangeschaft om het Nederlandse weer te trotseren. Na slechts 1800KM in acht weken was het tijd voor wat upgrades. Ik moest de Gates CDN carbon drive upgraden, lees er over in mijn post van vorig jaar. Later besloot ik de lak van mijn fiets te verwijderen om een minimalistische, ruwe aluminium look te creëren.
\nDe afgelopen twaalf maanden heb ik deze fiets intensief gebruikt. Oorspronkelijk was het plan om deze fiets alleen in de winter te gebruiken, maar ik vond hem zo fijn dat ik hem het hele jaar door ben blijven gebruiken. Van besneeuwde omstandigheden in de winter tot de zomerse hitte.
\nGedurende het jaar heb ik genoten van de Schwalbe Durano banden, maar ik heb wel meerdere lekke banden gehad (voornamelijk door de vele kilometers). Je wordt er handig in om banden te verwisselen, maar het blijft vervelend.
\nVanwege de extra gladde omstandigheden heb ik aan het begin van deze winter mijn banden gewisseld. Ik heb de snelle, race-achtige Schwalbe Durano banden ingeruild voor lekbestendig, gripvast Schwalbe Marathon Plus Tour rubber.
\nDe Schwalbe Marathon Plus Tour banden zijn echte beesten. Ik heb de afgelopen 3000KM geen enkele lekke band gehad en dat vind ik echt heel fijn. Sterker nog, ik vind dat zo fijn, dat ik overweeg om ze op mijn fiets te houden (en de reservebandentas / pomp weg te doen). Bekijk deze video als je twijfelt aan hun robuustheid. Ze zijn zwaarder dan de Durano's, maar niet zo slecht qua handling en acceleratie.
\nDus, vorig jaar na slechts 1800KM vertoonde het originele Gates Carbon CDN achtertandwiel al tekenen van ernstige slijtage. Ik was erg teleurgesteld over deze matige kwaliteit en Sensa's slechte keuze voor de CDN-lijn van de Gates Carbon Drive.
\nIk heb het achtertandwiel vervangen voor een CDX-model van betere kwaliteit en was erg benieuwd of dit op de lange termijn beter zou zijn. Dat blijkt zo te zijn, het CDX achtertandwiel is na 6000KM nog prima. Hoera!
\nDe aandrijving presteert constant goed, het zwakste onderdeel van het originele CDN-systeem is het achtertandwiel. De CDN-riem en het voortandwiel zijn daarentegen zeer duurzaam.
\nHet is verbazingwekkend hoe veerkrachtig het Gates Carbon Drive systeem is, tijdens de besneeuwde wintermaanden heeft het omstandigheden doorstaan die een traditionele ketting / derailleur groepset gemakkelijk zouden hebben beschadigd. In combinatie met de Shimano Alfine versnellingsnaaf is hij klaar voor nog vele kilometers.
\nTijdens mijn 12 maanden op de fiets is mijn achterlicht gestopt met werken vanwege een elektrische storing in de LED-array. Mijn Busch und Müller achterlicht is gemonteerd in de achterspatbord. Het zit midden in de opspattende vuil en water van de band. Ik denk dat dit een recept voor problemen is, de elektrische componenten zouden beter beschermd moeten zijn tegen het vuile water.
\nAls je net als ik (±85KG in gewicht) fietst met een snel tempo (>25KM/u) dan push je de grenzen van de structurele integriteit van alle onderdelen van je fiets. Dit betekent dat er dingen kapot kunnen gaan als het een beetje ruig wordt. Ik heb een van de achterspaken gebroken toen ik in een gat in de weg reed!
\nDe natuurlijke habitat van mijn forenzenfiets is de weg tussen mijn huis en kantoor. Maar gedurende het jaar heb ik de fiets in verschillende contexten gebruikt, gewoon omdat ik hem zo fijn vond.
\nMet een goed slot kun je de fiets in de binnenstad van Amsterdam gebruiken, het herinnert je eraan hoe veelzijdig een forenzenfiets is. Dit is natuurlijk een groot voordeel ten opzichte van een volbloed racefiets (die wil je niet onbeheerd achterlaten in de stad...)
\nNet als vorig jaar, heb ik de 235KM Fietselfstedentocht gefietst. Ik dacht dat het de ultieme duurzaamheidstest zou zijn als ik de Friese tocht der kampioenen op mijn vertrouwde forenzenfiets kon voltooien. Dat lukte en het was geweldig!
\nIk hou van fietsen en mijn forenzenfiets is waarschijnlijk de meest veelzijdige, robuuste fiets die ik ooit heb gehad. Het is geweldig om te weten dat hij onder alle omstandigheden betrouwbaar werkt.
\nMaar uiteindelijk maakt het niet echt uit welke fiets je rijdt. Wat het meest belangrijk is, is de rit zelf! Buiten fietsen geeft je een gevoel van vrijheid en rust dat moeilijk te evenaren is!
\nOoit afgevraagd hoe het is om een racefiets met een Gates Carbon Drive te hebben? Bekijk dan mijn verhaal over Siegfried Road.
\nNa 21.000KM schreef ik nog een update over de fiets: lees het hier.
\nSlechts enkele dagen na de geboorte van onze zoon liepen we tegen problemen aan toen ons mannetje niet meer wilde drinken. Herhaalde pogingen om hem te voeden mislukten, hij leek te moe om bij zijn moeder te drinken. Toen we zijn lichaamstemperatuur opmaten schrokken we ons rot, slechts 33º Celsius! Wat volgde was niets minder dan een ongelooflijke emotionele rollercoaster!
\nWe verloren geen tijd en besloten om onze zoon METEEN naar het ziekenhuis te brengen! Omdat mijn vrouw nog herstellende was van de bevalling (en daardoor minder mobiel was), besloten we dat ik alleen met onze jongen zou gaan om zo snel mogelijk te zijn. Dit was een heel geschikt moment om ervaring te hebben met zo snel mogelijk autorijden!
\nEenmaal in het ziekenhuis wisten de artsen van onze komst, maar konden ze de temperatuur van de baby niet geloven. Ze dachten dat de meting een fout was, maar hun eigen meting bevestigde de gevaarlijk lage lichaamstemperatuur. Voordat er iets anders gedaan werd, werd hij in een couveuse gelegd en kreeg hij wat voeding via een spuit.
\nKritieke momenten volgden toen de monitor moeite had met het detecteren van de hartactiviteit van het kind. Hij ademde nog wel, maar zijn lage temperatuur en zwakke uiterlijk zorgden voor ernstige bezorgdheid. Het is een nogal schokkende ervaring om je pasgeboren zoon zo te zien.
\nDe liefdevolle zorg van de verpleegkundigen, de warmte in de couveuse en de energie van het voedsel deden wonderen voor de kleine man. Binnen enkele uren steeg zijn lichaamstemperatuur en kreeg hij zijn eetlust terug. Ik voelde me intens gelukkig dat ik hem weer kon voeden!
\nHoewel zijn vitale functies weer normaal waren, had niemand (ook de artsen niet) enig idee wat de oorzaak was van de crisis van de jongen. De artsen volgden de standaardprocedure en namen tests af om te zoeken naar een infectie of enig teken van (inwendig) trauma dat sinds zijn geboorte onopgemerkt was gebleven. Ze vonden niets, volgens al hun standaardmetingen en -onderzoeken was de jongen volledig gezond.
\nOntevreden met het gebrek aan een duidelijke oorzaak, adviseerden de artsen om onze zoon nog enige tijd onder nauwlettend toezicht te houden. We waren welkom om hem te vergezellen en een paar nachten in het ziekenhuis door te brengen. Drie nachten later mochten we naar huis, omdat hij er nog steeds volledig gezond uitzag. We bleven onzeker over de oorzaak van zijn kritieke toestand, maar niet lang, want het antwoord zou zich (vrij letterlijk) aan onze deur presenteren...
\nTerwijl ik vrolijk geboortekaartjes bezorgde, kreeg ik een telefoontje van mijn vrouw: de dokter is hier, kom alsjeblieft nu naar huis!
\nEenmaal thuis begon de dokter met wat leek op een standaardprocedure voor het 'brengen van slecht nieuws'. Hij vertelde ons dat de neonatale screening een afwijkende waarde had aangetoond, die wijst op een zeldzame genetische stofwisselingsziekte genaamd \"medium chain acyl-CoA dehydrogenase deficiency\" of MCADD.
\nOns werd gevraagd om onmiddellijk naar het ziekenhuis te gaan en ons te melden op de spoedeisende hulp, waar een gespecialiseerde arts ons zou opwachten.
\nDe gespecialiseerde arts ontving ons vriendelijk en legde uit dat ze de MCADD-indicatie moesten bevestigen voordat ze overhaaste conclusies trokken. Dit werd gedaan door extra bloed- en urinemonsters van onze kleine man af te nemen.
\nOmdat dit een ander ziekenhuis (en arts) was, werd ons gevraagd hoe we de dagen na de geboorte van onze zoon hadden ervaren. Ons verhaal over zijn plotselinge ziekenhuisopname leek de gespecialiseerde arts helemaal niet te verbazen. De arts wierp nieuw licht op de gekke eerste dagen van zijn leven en legde ons uit wat MCADD is.
\nMCADD is een zeldzame genetische stofwisselingsziekte die het vermogen van het lichaam om vet als energie te gebruiken beïnvloedt. Het menselijk lichaam heeft drie primaire voedingsstoffen nodig om te functioneren:
\nAls we een maaltijd eten, worden koolhydraten afgebroken tot glucose, waardoor onze bloedsuikerspiegel stijgt. Dit zorgt ervoor dat insuline in de bloedbaan vrijkomt, waardoor de glucose onze cellen kan binnendringen en de energie van de maaltijd door ons lichaam wordt verdeeld.
\nAls er meer glucose is dan het lichaam nodig heeft, wordt het overschot opgeslagen in een \"glucosevoorraad\" (glycogeen) in de lever en in vetcellen. Tussen de maaltijden door kan het lichaam de glucosevoorraad gebruiken voor energie. Wanneer het glycogeen is uitgeput, wendt het lichaam zich tot vetreserves voor energie.
\nHelaas missen personen met de MCADD-aandoening (of hebben ze een onvoldoende hoeveelheid van) een enzym dat nodig is om het vet af te breken om energie te produceren. Het medium chain acyl-CoA dehydrogenase is een enzym dat nodig is voor de oxidatie van middellangeketenvetzuren die in vetten worden aangetroffen. Het onvermogen om deze vetzuren te oxideren, verhindert het lichaam om vet als energiebron te gebruiken. Dit kan leiden tot een ophoping van ongebruikte vetzuren die de lever en de hersenen beschadigen, wat leidt tot een metabole crisis.
\nSimpel gezegd, met MCADD krijg je problemen als alle energie uit voedsel is opgebruikt. Dit leidt tot slaperigheid, lethargie, coma en uiteindelijk de dood.
\nDe extra bloed- en urinetests bevestigden de MCADD-diagnose en markeerden het begin van het leven van onze zoon met MCADD, aangezien er (nog) geen genezing beschikbaar is.
\nTijdens extra bezoeken aan het ziekenhuis leerden we dat leven met MCADD perfect mogelijk is door:
\nDankzij de resultaten van de neonatale screening weten we nu over de MCADD-aandoening van onze zoon. Dit helpt ons om toekomstige levensbedreigende situaties zoals die we kort na zijn geboorte hebben meegemaakt te voorkomen.
\nDit is een helse manier om ons ouderschap te beginnen, maar het had gemakkelijk veel erger kunnen zijn. Ik zal deze blog gebruiken om onze (toekomstige) lessen in het omgaan met MCADD te delen, omdat het anderen kan helpen. Met de juiste zorg is er geen reden waarom iemand met MCADD geen normaal, gezond en actief leven kan leiden!
\nNeem gerust contact met me op als je een website of je ervaring met MCADD met me wilt delen.
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2019-01-29_geboren-met-mcadd/", "title": "Geboren met MCADD", "summary": "Slechts enkele dagen na de geboorte van onze zoon liepen we tegen problemen aan toen ons mannetje niet meer wilde drinken. Herhaalde pogingen om hem te voeden mislukten, hij leek te moe om bij zijn moeder te drinken. Toen we zijn lichaamstemperatuur opmaten schrokken we ons rot, slechts 33º Celsius! Wat volgde was niets minder dan een ongelooflijke emotionele rollercoaster!", "image": "https://willem.com/nl/2019-01-29_geboren-met-mcadd/Geboren-met-MCADD-800px.jpg", "date_modified": "2019-01-28T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2019-01-24_mijn-eerste-weken-als-papa/", "content_html": "Afgelopen kerst beviel mijn vrouw van onze zoon, een kleine jongen die alles zou veranderen! Het is een ongelooflijke ervaring om ouder te worden, vooral als het je eerste kind is. Het introduceert een hele nieuwe manier van leven, met regelmatige voedingen, verzorging en slapeloze nachten. Lees verder voor mijn (biometrische) bevindingen en een paar praktische tips!
\nMidden in de nacht op 24 december merkte mijn vrouw dat er dingen gebeurden in haar buik. Ze zou rond Kerstmis bevallen, dus we vermoedden meteen dat HET begonnen was... Dat is echt een gekke manier om wakker te worden, ik verzeker je!
\nOmdat ik me zo goed mogelijk had voorbereid, wist ik dat ik de weeën moest timen. Hoe frequenter en regelmatiger de weeën komen, hoe verder het \"geboorteproces\" is. Met mijn IT-ingenieursblik probeerde ik de situatie te begrijpen, met grappige gedachten aan voortgangsindicatoren: \"Baby uitpakken... 34% voltooid... even geduld a.u.b.\". Ik was wijs genoeg om deze gedachten voor mezelf te houden, aangezien mijn vrouw behoorlijke pijn had.
\nEen paar uur later waren de weeën snel en intens genoeg om het kantoor van de verloskundige te bellen. We gingen naar het ziekenhuis voor de daadwerkelijke bevalling. We hadden dit gepland en hadden een koffer met Maxi-Cosi klaarstaan. Zorg ervoor dat je het installeren van de Maxi-Cosi oefent voordat je hem nodig hebt... Ik deed het wel!
\nEenmaal in het ziekenhuis moest mijn vrouw nog harder en langer werken. Getuige van al het harde werk van dichtbij, realiseerde ik me dat een man zijn voordelen heeft en dat wij (als mannen) intens respect moeten hebben voor onze vrouwen, moeders en grootmoeders. Eindelijk, bijna 25 uur later, werd onze zoon geboren, hoera!
\nJe zoon voor het eerst horen en zien is echt iets bijzonders. Het moet een van de trucs van de natuur zijn, maar ik voelde me meteen gehecht aan de kleine man. Het is een mooi moment, maar het markeert ook het begin van de gekke periode die je na de geboorte zult doormaken.
\nDe waarheid is dat de periode na de geboorte zwaar is, heel zwaar. Je zult veel nieuwe dingen moeten leren en doen terwijl je slaap tekort komt. Je leven zal een chaos zijn. Ik visualiseerde mijn leven als een LEGO-bouwset die uit elkaar is gehaald: overal zijn bekende stukjes, maar je moet uitzoeken hoe je ze weer in elkaar moet zetten.
\nIk besloot mijn heropbouw-inspanning rond drie belangrijke thema's te organiseren:
\nDe eerste en belangrijkste prioriteit is persoonlijke gezondheid. Dit klinkt egoïstisch, maar je moet fit zijn om anderen te kunnen helpen. Verreweg de grootste uitdaging tijdens de eerste weken van het ouderschap is slaapgebrek.
\nKort na de geboorte verlang je boven alles naar slaap. Zelfs een klein dutje overdag voelt als luxe. Ik gebruikte Biostrap om mijn slaappatroon en -effectiviteit te analyseren op basis van hartslagvariabiliteit (HRV), een indicator van hoe goed je uitgerust bent.
\nTijdens mijn nachten als kersverse vader verschoon ik luiers en voed ik de baby met een fles. Dit gebeurt volgens een vast schema met intervallen van 3 uur, inclusief twee of drie sessies gedurende de nacht. Dit is de belangrijkste oorzaak van de fragmentatie van de nachtrust. Het kost tijd om aan dit nieuwe patroon te wennen. Tijdens mijn eerste nachten herstelde mijn HRV nauwelijks, waardoor ik effectief slaperig wakker werd.
\nIk compenseerde de middelmatige nachten met kleine dutjes overdag. Nap-gegevens worden hierboven in paars weergegeven. Dit kan je echt een energieboost geven om door te gaan. Na een paar dagen begon mijn lichaam zich aan te passen aan de gebroken nachten. Mijn HRV zou zich weer herstellen, ondanks de onderbrekingen - waardoor de behoefte aan dutjes overdag afnam.
\nHet is goed om te weten dat je lichaam zich kan aanpassen aan de nieuwe papa-patronen. Naast slaap moet je ook in beweging blijven, eventueel zelfs wat sporten. Zowel familie als werk bieden hier mogelijkheden voor, lees verder.
\nVooral tijdens de eerste dagen na de geboorte hebben zowel je vrouw als je kind alle liefde en aandacht nodig die je kunt geven. In Nederland krijg je wat hulp van de kraamzorg, maar na de eerste week sta je er alleen voor. Dit is het moment om te schitteren als kersverse vader.
\nEen manier om dit te doen is koken! Voordat onze zoon werd geboren, leerde ik koken, speciaal voor momenten als deze. Koken dient twee doelen, voeden en een beetje \"baby-vrije tijd\". Na urenlang voor de baby te hebben gezorgd, zul je een beetje koken verwelkomen, omdat het een andere soort aandacht van je geest vereist.
\nHet voeden van je zoon biedt een unieke kans om een band met je kind op te bouwen. Terwijl je je concentreert op hoe hij zijn melk drinkt, heb je voldoende 1-op-1 tijd. Ik probeer hier het beste van te maken door mijn smartphone expliciet van de scène te verbannen. Het is echt de moeite waard om dit als vader te doen.
\nNaast koken zul je gewone huishoudelijke taken zeer lonend vinden, omdat ze zowel een gelegenheid bieden om iets nuttigs te doen, om een beetje te bewegen en om iets met je kind te doen! Boodschappen doen, afwassen, koken, stofzuigen zijn allemaal kansen die het waard zijn om te omarmen. Ik gebruik een draagzak om mijn handen vrij te maken tijdens gewone huishoudelijke taken, het is leuk en handig.
\nIn Nederland hebben werknemers met een arbeidsovereenkomst recht op wettelijk vaderschapsverlof, maar als je net als ik zelfstandige bent, bestaat zoiets niet. Je zult vooruit moeten plannen en geld moeten sparen voordat de baby wordt geboren - want je kunt verwachten dat de productiviteit de eerste weken erg laag zal zijn.
\nHet voordeel van zelfstandig zijn is dat je zelf bepaalt hoe lang, wanneer en waar je werkt. Deze flexibiliteit komt goed van pas! Ik vond het prima om 's ochtends te werken, direct na de voedingssessie van 7.00 uur, aangezien de kleine na het drinken van zijn melk gemakkelijk zijn slaap hervat.
\nOmdat pasgeboren baby's graag lichamelijk contact hebben (omdat het hen ontspant doordat ze je hart en ademhaling horen), kun je proberen een slaapplaats voor de baby te creëren terwijl je wat werk gedaan krijgt met een draagzak.
\nOuder worden is iets bijzonders. Neem de tijd om ervan te genieten, want het is voorbij voordat je het weet. Je tijd zal draaien om je baby, dit is iets dat je moet omarmen in plaats van bestrijden.
\nFocus op je gezondheid, de familie en stop de rest van je energie in je werk. De eerste weken zijn het moeilijkst, daarna wordt het gemakkelijker omdat je je aanpast en ervaring opdoet. Hoe gemakkelijker het wordt, hoe leuker je nieuwe vaderschap wordt!
\nDe afgelopen maanden heb ik verschillende tassen en koffers getest om alles te vinden wat ik nodig heb om mijn bedrijf te runnen. Omdat ik op de fiets reis, moet de tas waterdicht zijn. Het probleem met waterdichte spullen is dat ze meestal erg omvangrijk zijn. Mijn uitrusting moet zowel draagbaar als representatief zijn, een uitdaging die een blogpost waard is!
\nAls je mijn blog leest, weet je dat ik de uitrusting die ik gebruik om dingen gedaan te krijgen, heb geminimaliseerd. Eerder ben ik van papier af, ik doe mijn zaken nu 100% papierloos door elk mogelijk document te digitaliseren. Ik ben van mijn hele LAN-netwerk afgeraakt toen ik 'alleen mobiel' ging, ik ben niet langer afhankelijk van lokale netwerkinfrastructuur om productief te zijn. Na jaren_geëxperimenteerd te hebben, gebruik ik nu een tablet als hoofdcomputer. Door een minimale selectie aan apparatuur past mijn hele bedrijf in een tas!
\nOm mijn bedrijf te runnen, gebruik ik:
\nIk wil mijn hele bedrijf overal mee naartoe kunnen nemen. Niet omdat ik de hele tijd wil werken, maar omdat ik niet beperkt wil zijn tot slechts één fysieke locatie om mijn werk gedaan te krijgen. Om de zaken nog uitdagender te maken, wil ik slechts één tas hebben, geschikt voor meerdere situaties:
\nOrtlieb is een Duitse specialist in waterdichte tassen, de tekst \"waterproof\" maakt zelfs deel uit van hun logo! Hun tassen zijn ontworpen om zelfs het slechtste weertype te weerstaan.
\nIk gebruik de Ortlieb Velocity tas al jaren en hij is gewoon geweldig. Zelfs door het slechtste Nederlandse weer, blijven tassen van Ortlieb hun naam trouw: waterdicht! Als je dure elektronische apparatuur bij je hebt, is dit iets belangrijks.
\nDe nieuwe Urban-lijn van Ortlieb is ontworpen om er iets minder hardcore uit te zien, en iets meer \"urban chique\". Het is gemaakt van een speciale mix van katoen en Cordura-stoffen, de tas heeft een textieluitstraling die perfect past bij zowel casual als zakelijke kleding. Dankzij een soepele kunststof binnenlaag (polyurethaan) is hij toch absoluut waterdicht.
\nVoor mijn uitrusting heb ik gekozen voor de kleinere 15L-versie (er is een grotere 20L beschikbaar). De tas heeft een mooi strapsysteem dat verstelbaar is zonder losse uiteinden (de straps eindigen in een lus).
\nJaren geleden ben ik van een aparte portemonnee af. Ik geef de voorkeur aan elektronische betalingen, waar ik ook ga. Het heeft voordelen om de essentiële pasjes te combineren met je smartphone, wat resulteert in slechts één 'altijd bij je'-pakket.
\nVoor mijn smartphone heb ik de \"Hardgraft iPhone cash card wallet\" gekozen. Het is een iPhone-hoesje gecombineerd met een dunne portemonnee, ontworpen voor een paar pasjes en wat contant geld.
\nEen ding dat ik leuk vind aan de Hardgraft-portemonnee is dat hij het scherm beschermt, terwijl je toch snel toegang hebt tot de (naakte) telefoon. Op deze manier kun je de smartphone gebruiken zonder hoesjes, flappen of portemonnee-dingen eraan - terwijl je hem veilig kunt opbergen wanneer je hem niet gebruikt. De hoes heeft zelfs een klein gaatje dat kan worden gebruikt om de telefoon op te laden.
\nPassend bij de portemonnee van de iPhone, heb ik een hoes voor iPad gekozen die snelle en volledige toegang biedt wanneer ik het apparaat gebruik. Wanneer ik de iPad vervoer, is hij mooi (en stijlvol) beschermd.
\nHet mooie van deze Hardgraft iPad Pro-hoes is dat hij past op de hele iPad met het Keyboard Folio en de Apple Pencil eraan. Net als de iPhone-portemonnee zit er een slim gaatje in de hoes waardoor je kunt opladen.
\nDe afwerking van de hoes past perfect bij elke zakelijke outfit. De stiksels, de materialen, de kleur en de details communiceren allemaal kwaliteit. Dit is iets dat ik erg waardeer.
\nOm mijn set compleet te maken, vond ik een geschikt \"ding\" dat zou passen bij de oplader, kabels en AirPods. Het combineren van de accessoires in één pakket leek de perfecte manier om mijn 'business in a bag'-pakket te organiseren.
\nHet mooie van dit \"ding\" is dat het toegang van beide kanten mogelijk maakt. Hierdoor kunnen mijn accessoires georganiseerd worden terwijl ze toch snel binnen handbereik zijn.
\nHet organiseren van mijn uitrusting in drie kleinere pakketten zorgt voor snelle en onafhankelijke toegang. Elk item is van hoge kwaliteit, maar toch alledaags genoeg om onder de radar van opzichtigheid te blijven.
\nHet gebrek aan duidelijke branding draagt bij aan het serieuze, zakelijke karakter van de set. De zadelbruine leerkleur past mooi bij het \"inkt\"blauw van Ortlieb.
\nDe binnenkant van de rugzak is ruim en heeft een hoes waardoor de apparaten op hun plaats blijven (terwijl je met de rugzak rondloopt). Er is genoeg ruimte over voor lunch, een set reservekleding of iets anders.
\nHet vinden van de juiste uitrusting kost tijd en moeite. Deze 'business in a bag' is het resultaat van verschillende inspanningen op het gebied van minimalisering en optimalisatie.
\nHet begint allemaal met selectief te zijn over welke dingen je echt mee moet nemen. Denk dan na over waar en hoe je gaat. Voor mij betekende dit: waterdicht, stadsbestendig en zakelijk.
\nTen slotte moet je je realiseren dat de kwaliteit van de tas en de hoesjes net zo belangrijk zijn als de items die je bij je draagt. Het is dom om te bezuinigen op een tas terwijl je ponden uitgeeft aan de inhoud!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2018-12-22_zaken-in-een-zak/", "title": "Zaken in een zak", "summary": "De afgelopen maanden heb ik verschillende tassen en koffers getest om alles te vinden wat ik nodig heb om mijn bedrijf te runnen. Omdat ik op de fiets reis, moet de tas waterdicht zijn. Het probleem met waterdichte spullen is dat ze meestal erg omvangrijk zijn. Mijn uitrusting moet zowel draagbaar als representatief zijn, een uitdaging die een blogpost waard is!", "image": "https://willem.com/nl/2018-12-22_zaken-in-een-zak/Zaken-in-een-zak-800px.jpg", "date_modified": "2018-12-21T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2018-12-06_doe-geweldige-dingen-met-een-gefocuste-geest/", "content_html": "Net toen de temperatuur een schamele 2° Celsius was, sprong ik de Amstel in! Terwijl het bijna vroor buiten ging ik zwemmen, slechts enkele ogenblikken nadat ik een ijsbad had genomen! Deze post gaat over het ongelooflijke verjaardagscadeau dat ik kreeg, een workshop met de Wim Hof Methode.
\nHij verbaasde artsen toen Wim Hof aantoonde dat hij in staat was een gezonde lichaamstemperatuur te behouden terwijl hij in een ijsbad zat.
\nSindsdien is hij te gast geweest in talloze tv-shows, documentaires en lezingen waarin hij zijn methode uitlegt. De Wim Hof Methode (WHM) bestaat uit drie pijlers: koudetherapie, ademhaling en commitment.
\nIn onze moderne samenleving hebben we de neiging onze omgeving te controleren, zoals de verwarming hoger zetten als we het koud hebben of de airconditioning aanzetten als we het warm hebben. Leven in continu comfort maakt onze lichamen lui. Door jezelf regelmatig bloot te stellen aan kou, train je je lichaam om met ongemakkelijke omstandigheden om te gaan - waardoor het zijn natuurlijke vermogen om zichzelf op te warmen en in stand te houden reactiveert.
\nJe kunt dit doen door koude douches te nemen of in koud water te zwemmen. Blootstelling aan kou verlaagt je hartslag en verhoogt je bloedsomloop, minimaliseert ontstekingen en helpt je sneller te herstellen van inspanning. Bovendien verhard je je lichaam tegen de natuurlijke prikkel die door kou wordt opgewekt, wat resulteert in een verhoogde tolerantie voor stress en/of ziekte.
\nMet de ademhalingsoefening van de Wim Hof Methode optimaliseer je je ademhaling, verlaag je je hartslag, ontzuur je je lichaam, activeer je je autonome zenuwstelsel, verbeter je je immuunsysteem en bereik je een diepe meditatieve rust.
\nDit wordt gedaan door je te concentreren op herhaaldelijk diep in- en uitademen. Na een paar minuten diep ademhalen, laat je los en pauzeer je de ademhaling. Zodra je lichaam duidelijk weer wil ademen, haal je één keer diep adem en houd je deze ongeveer 20-30 seconden vast. De plotselinge opname van zuurstof veroorzaakt een intense full body sensatie die sommigen omschrijven als een mind trip - je zult je lichaam ervaren als nooit tevoren.
\nZowel de ademhalingsoefening als de koudetherapie vereisen toewijding, ze zijn geen snelle oplossing voor een probleem. Net als bij elke vorm van training is de aanvankelijke vooruitgang vaak moeilijk. Jouw commitment is vereist om een meester van je lichaam te worden.
\nJe kunt je commitment voeden met de meditatieve rust en focus die je krijgt tijdens het oefenen en trainen, het is zeer lonend. Hoewel het tijd kost om een meester te worden, zul je vrij snel voordelen kunnen ervaren.
\nAls cadeau voor mijn verjaardag kreeg ik een Wim Hof Methode workshop in Amsterdam. Samen met mijn maat Tim bezochten we Bart Biermans, zowel arts als gecertificeerd WHM-trainer. Hij geeft workshops in Amsterdam op zijn fantastische woonboot in de Amstel.
\nDe workshop bestaat uit twee delen, eerst legt Bart Biermans de theorie en wetenschap achter de Wim Hof Methode uit. Je leert over de oefeningen, Wim Hof, onderzoek en experimenten. Omdat deze workshops in (kleine) groepen worden gehouden, ontmoet je ook andere mensen. Je kunt de hele dag achtergronden, intenties en ervaringen bespreken. Dit maakt het veel meer dan alleen een persoonlijke ervaring - je leert van en wordt geïnspireerd door anderen.
\nIk heb de Wim Hof Methode workshop als iets ongelooflijks ervaren. Hoewel ik best wel wat tijd en energie besteed aan mijn gezondheid, heb ik mijn lichaam nog nooit zo ervaren. De ademhalingsoefening hielp me om een niveau van meditatieve rust te bereiken dat - voor mij - ongekend was. Het lijkt misschien gek, maar het voelde alsof ik duidelijk mijn bloed door mijn vaten voelde stromen, mijn hart pompen, mijn lichaam leven; geweldig!
\nToen was het tijd voor het ijsbad. De temperatuur buiten was ongeveer 2° Celsius, één voor één werden we naar het bad vol ijsblokjes geleid. De anticipatie dat je in een bak vol ijs zou gaan zitten voelde als een uitdaging. Maar toen ik eenmaal in het bad zat, voelde ik rust.
\nMet wat begeleiding van Bart Biermans kon ik me concentreren op mijn innerlijke temperatuur, waardoor ik me redelijk comfortabel voelde - ondanks dat ik ondergedompeld was in ijskoud water! Het is een heel vreemde gewaarwording om je warm te voelen in een ijsbad. Als je eenmaal uit het ijsbad komt, merk je dat je temperatuurgevoel is verschoven, het koude weer buiten voelt plotseling warm aan. Om deze temperatuur-achtbaanrit af te sluiten, sprongen we in de Amstel voor een snelle duik!
\nWat een ervaring is het om nieuwe dingen te leren over je eigen lichaam, dat je geweldige dingen kunt doen zonder drugs of speciale apparatuur.
\nHet was een inspirerende workshop die een blijvende indruk op me heeft achtergelaten. Grote dank aan Bart Biermans voor zijn expertise en mijn maat Tim voor dit geweldige verjaardagscadeau!
\n\n", "url": "https://willem.com/nl/2018-12-06_doe-geweldige-dingen-met-een-gefocuste-geest/", "title": "Doe geweldige dingen met een gefocuste geest", "summary": "Net toen de temperatuur een schamele 2° Celsius was, sprong ik de Amstel in! Terwijl het bijna vroor buiten ging ik zwemmen, slechts enkele ogenblikken nadat ik een ijsbad had genomen! Deze post gaat over het ongelooflijke verjaardagscadeau dat ik kreeg, een workshop met de Wim Hof Methode.", "image": "https://willem.com/nl/2018-12-06_doe-geweldige-dingen-met-een-gefocuste-geest/Doe-geweldige-dingen-met-een-gefocuste-geest-800px.jpg", "date_modified": "2018-12-05T23:00:00.000Z", "author": { "name": "Willem L. Middelkoop", "url": "https://willem.com/" } }, { "id": "https://willem.com/nl/2018-11-16_rond-de-stad-in-een-elektrische-auto/", "content_html": "Eerder deze maand reed ik een week lang rond in een elektrische auto, een gloednieuwe Smart Electric Drive (EQ fortwo). Ik gebruikte hem om te forenzen, voor mijn dagelijkse boodschappen en om familie, vrienden en klanten te bezoeken. Hoe is het om dagelijks in een volledig elektrische auto te rijden?
\nSmart is meer dan een kleine auto, het is het resultaat van een samenwerking tussen Mercedes-Benz en het Zwitserse horlogemerk Swatch. In 1982 (!) had de visionaire Swatch CEO, Nicholas Hayek, een idee voor een kleine elektrische stadsauto.
\nNicholas Hayek was niet zomaar een CEO, hij wordt vaak gecrediteerd met het redden van de gehele Zwitserse horloge-industrie vanwege zijn vooruitstrevende denken als leider van de Swatch Group, waartoe bekende merken behoren zoals Omega, Breguet, Hamilton, Tissot en Longines. Hij geloofde dat de auto-industrie een sector van potentiële klanten had genegeerd die een kleine en stijlvolle stadsauto wilden.
\nSwatch en Mercedes kondigden in 1994 het bedrijf Micro Compact Car (MCC) aan. Een van de eerste uitdagingen bij MCC was de naam van de auto. Nicolas Hayek stond erop dat Swatch er op de een of andere manier in behouden bleef: \"Swatchmobile\" of \"Swatch Car\". Mercedes weigerde en drong aan op een neutrale naam. Ze kozen voor Smart, een acroniem dat eerder intern door MCC was gebruikt voor Swatch Mercedes Art.
\nTegenwoordig is Smart een merk van Mercedes-Benz, maar het behoudt veel van het oorspronkelijke stadsautoconcept. Met de moderne ontwikkelingen op het gebied van elektrische voertuigen is er nu een volledig elektrische versie van de stadsauto beschikbaar: Smart EQ fortwo.
\nDe Smart EQ fortwo is een elektrische auto voor twee personen, ontworpen om wendbaar te zijn in en rond steden. Het is een compacte auto met slechts 2,6 meter lang, 1,6 meter breed en 1,5 meter hoog. Volgepakt met een 96-cells, 17,6 kWh lithium-ionbatterij weegt hij iets meer dan 1085 kg.
\nOok al is de auto niet groot, er is genoeg ruimte voor de twee passagiers. De auto heeft twee comfortabel grote deuren en een praktische kofferbak.
\nDe kofferbak is toegankelijk via de achterruit, die snel geopend kan worden. Dit is ideaal om kleine spullen eruit te halen (en erin te doen). Voor grotere items kun je de achterklep neerklappen.
\nDe Smart is allesbehalve saai! Je hebt talloze stylingopties en kunt de auto er vrijwel naar wens laten uitzien. Net als de populaire Swatch-horloges is de Smart verkrijgbaar in veel verschillende knallende kleuren.
\nDe auto die ik reed had een matgrijze afwerking met zwarte accenten - een stoere uitstraling! Maar welke kleur je ook kiest, het moderne design van de auto past er goed bij.
\nZoals veel Nederlandse mannen ben ik met 1,93 meter niet bepaald klein... toch voel ik me erg comfortabel in de Smart fortwo. Het interieur is ontworpen om de twee passagiers ruim te kunnen herbergen.
\nHet dakraam is een leuke extra, het geeft je een ruimtelijk gevoel. Vrijwel hetzelfde als in een cabrio rijden, maar zonder het gevaar dat je je kapsel verpest.... (als je er een hebt...)
\nHet (verwarmde) stuurwiel heeft talloze knoppen voor het bedienen van muziek en cruise control. Je kunt de knoppen gebruiken om de inhoud van de verschillende displays te laten veranderen. De displays kunnen van alles weergeven, van snelheid en afstand tot elektrische vermogensgegevens.
\nLaat het maar aan de Smart-ontwerpers over om een leuke kleine elektrische vermogensmeter te bedenken. Het laat je het huidige vermogensniveau en de batterijlading zien. De vermogensmeter gaat twee kanten op: naar links geeft het regeneratie aan (door magnetisch remmen), naar rechts geeft het energieverbruik aan (door accelereren). Het is leuk en handig als je nieuw bent met elektrische auto's.
\nIn het midden van het dashboard bevindt zich het centrale scherm. Je kunt het gebruiken om te navigeren, muziek af te spelen en verbinding te maken met je smartphone. Een alternatief voor het geïntegreerde mediasysteem is de smartphonehouder waarmee je je telefoon als centraal scherm kunt gebruiken.
\nAls je de auto dagelijks gebruikt, zie je het interieur niet alleen, je voelt het. Het stuurwiel, de handgrepen, de knoppen: het is Mercedes-Benz-kwaliteit. Dat is een goede zaak. Hoewel de Smart van buiten een leuke kleine auto is, voelt hij van binnen aan als een serieuze luxe auto.
\nDe interieurontwerpers laten echt zien dat ze begrijpen hoe de auto (en de passagiersstoel) in de praktijk wordt gebruikt. Ze hebben handige dingen toegevoegd, zoals een bagageriem op de passagiersstoel. Het is topklasse, in denken en afwerking.
\n