Myn eigen horloazje ûntwerpe

Horloazjes

Der sit wat magysks yn dy lytse apparaten om de pols fan minsken: horloazjes. It binne technyske wûnders dy't faak folle mear binne as in ienfâldich ark om de tiid te sjen.

Guon binne statussymboalen, guon binne keunstwurken, guon binne fitnessark en oaren binne digitale begelieders. Mar boppe alles is in horloazje wat echt persoanlik: do draachst it op dyn lichem. Mei smartphones en kompjûters oeral hat gjinien echt in horloazje nedich om de tiid te witten. In horloazje drage is in bewuste kar, ien dy't ik graach goed oerwei.

Troch de jierren hinne haw ik in soad ferskillende horloazjes droegen en elk hat syn eigen ferhaal en reden. Dochs paste gjinien fan harren echt perfekt by my.

Do silst fernuvere stean oer hoe dreech it is om krekt te bepalen wat do echt wolst. Ik naam de tiid (wurdgrap bedoeld) om in list mei eigenskippen op te stellen dy't myn perfekte horloazje beskriuwe soene:

• analoge werjefte: lykas it natuerlike ferrinnen fan de tiid sjoch ik graach de wizers fan in horloazje glide as de tiid foarútgiet
• ienfâldich: sûnder ûnnedige ôfliedingen wol ik dat myn horloazje (fisueel) op syn funksje rjochte is
• autonoom: yn oerienstimming mei hoe't ik myn eigen selsstannigens wurdearje, wol ik dat myn horloazje hielendal op himsels rinne kin, sûnder dat ik it opladen of mei de hân opwine moat
• wetterticht: om't ik net bang bin foar rein as ik op myn fyts sit en om't ik graach swim, moat myn horloazje ek mei wetter omgean kinne!
• dei en nacht: mei in jong bern wurdt it ferskil tusken nacht en dei no en dan wat ûndúdlik.., elke oanwizing dy't it horloazje yn folslein tsjuster jaan kin is wolkom!
• tiidleas: yn in wrâld dêr't dingen fluch ferâldzje tink ik graach oan myn horloazje as wat tiidleas, as in keunstwurk
• ûnopfallend: ik draach myn horloazje foar mysels, ik wol der gjin ûnnedige oandacht mei lûke
• earlik: it moat trou wêze oan de aard fan it materiaal, ik hâld der net fan om dingen efter lagen oerflakkige opmaak te ferstoppen

ochs und junior

Doe kaam ik ochs und junior tsjin, in lyts horloazjebedriuw út Switserlân. It waard yn 2006 oprjochte troch Ludwig Oechslin, Beat Weinmann en Kurt König, dy't in yntinsyf konstruksje- en ûntwerpproses trochmakken om har horloazjes te meitsjen. Hoewol't it bedriuw op it stuit yn in oergongsfaze sit, meitsje se noch altyd de horloazjes dêr't se har reputaasje mei fertsjinne hawwe.

Har polshorloazjes brûke minder dielen om meganyske komplikaasjes te leverjen, dy't mear sjen litte as allinnich de tiid. De horloazjes binne ûntwurpen troch Ludwig Oechslin, in ferneamd, erkend en bekroand horloazjemakker, útfiner en ûntwerper. Hy waard breed bekend troch syn restauraasje fan de astronomyske klok yn de Fatikaanske Bibleteek, bekend as de Farnese-klok, en troch de tiid dat hy direkteur wie fan it Ynternasjonaal Horloazjemuseum yn La Chaux-de-Fonds, Switserlân. Hy is der hielendal op út om it oantal dielen te ferminderjen, om't ienfâldiger meganyk betrouberder is en makliker te meitsjen en te ûnderhâlden.

Dizze oandacht foar it weinimmen fan ûnnedige kompleksiteit is wat ik folslein wurdearje. It is wat ik yn alles dat ik doch, ûntwerp en mei wurkje besykje te berikken. Lykas myn kofjeknop of myn racefyts. Ik wist daliks dat dit it bedriuw wie dat myn horloazje bouwe koe.

Nei kontakt mei it bedriuw hiene wy ferskate telefoantsjes en e-mailútwikselingen om myn ideeën te beprate. Troch de jierren hinne hawwe se guon hiel spektakulêre foarbylden makke, mar ik woe trou bliuwe oan myn winsklist. As de himel de limyt is, is it dreech om mei de fuotten op de grûn te bliuwen, mar dat besocht ik te dwaan by it meitsjen fan dit beskieden stik keunst.

Myn horloazje is makke fan titanium (licht en bestindich), it is lyts (36MM diameter), it is wetterticht (mei in skroefkroan), de wizers gloeie yn it tsjuster (sichtber yn it tsjuster), it hat in automatysk wurk (gjin batterijen of mei de hân opwine nedich) en de kleuren binne trou oan it materiaal (gjin skildere oerflakken).

It horloazje is in saneamde “jierkalinder”, wat betsjut dat it de krekte datum sjen litte kin mei mar ien hânmjittige korreksje per jier (yn febrewaris). In jierkalinder “wit” wat it ferskil is tusken koarte en langere moannen. Yn de haute horlogerie is dit in komplikaasje fan it hegere segmint, dy't soms mear as hûndert ekstra dielen freget. Troch it briljante ûntwerp fan Oechslin brûkt dit horloazje mar 3 ekstra dielen!

As ferburgen lúkse (allinnich de drager merkt it) is it horloazje lichter makke troch al it oerstallige materiaal fuort te frezen. Hoewol guon minsken in bepaald gewicht leaver hawwe om (materiaal)wearde út te dragen, wurdearje ik in ljocht gewicht, want it ferheget de noflikens (foaral as do aktyf bist).

Under it ûntwerpproses bleau ik yn kontakt mei it bedriuw. Hieltyd wer krige ik foto's út de wurkpleats, sadat ik op 'e hichte bleau fan de foarútgong.

Dei fan de levering!

Nei in pear moannen geduldich wachtsjen krige ik myn horloazje ferline moanne mei de post. Normaal bist do wolkom om it yn persoan op te heljen, mar fanwegen alle COVID-19-beheiningen keas ik foar levering fan in pakket. As do der de pest oan hast om (ymport)belesting te beteljen, moatst der miskien noch even oer neitinke... de Nederlânske dûane woe har diel fan myn jild ha foardat se myn pakket frijjoegen foar ymport.

Konklúzje

Der binne in protte redenen om in horloazje te kiezen, mar ik woe dat myn horloazje perfekt wie foar my. Yn in wrâld dy't fluch draait en dêr't dingen rap troch nijere modes ferfongen wurde, fielde it goed om tiid en jild te besteegjen oan in tiidleas horloazje.

Wês net bang om dyn eigen kar te meitsjen. Draach it horloazje dat do drage wolst. As it net bestiet, bliuw dan kalm. Troch de wûnders fan ús ferbûne wrâld kinst do minsken fine dy't dy helpe sille!