Apple Watch as tillefoan

Apple Watch Ultra mei Cellular

Foar dit eksperimint keas ik de Apple Watch Ultra 2 mei mobile netwurkferbining (cellular). Dêrmei kin er sels wurkje, los fan de iPhone, en mei syn eigen antennes kommunisearje.

Yn ferliking mei in protte oare horloazjes, ynklusyf klassike modellen lykas de Rolex DateJust 36MM, is de Apple Watch Ultra grut. Mar foar syn doel past dat, want de gruttere maat soarget foar in gruttere batterij en mear skermromte. Mear as elke oare smartwatch is dizze Apple Watch in moderne tool watch neffens my, mei in doel boud en fol technology.

Spesjaal cellular-abonnemint: ien wurde mei dyn tillefoan

Do moatst by dyn mobile netwurkoperator de krekte details neigean, mar yn it algemien fereaskje de cellular-farianten fan Apple Watch in ekstra abonnemint. By it Nederlânske Vodafone-netwurk is dat "OneNumber", in passende namme foar wat dizze tsjinst yn essinsje docht: twa apparaten (dyn smartphone en dyn smartwatch) tagelyk mei itselde tillefoannûmer litte wurkje. It is sa ienfâldich as elk belletsje op beide apparaten (los fan inoar) oannimme kinne.

Sûnder tillefoan gean

Troch de jierren hinne haw ik yngeand eksperimintearre mei smartwatches, mar de measten fan harren easken dat ik binnen Bluetooth-berik fan myn smartphone bleau; dat betsjutte dat ik twa apparaten meinimme moast om it te meitsjen. Dizze kear wie ik benammen ynteressearre yn it ferskynsel dat oaren beskriuwe as in befrijend gefoel dat do krijst as do dyn smartphone thús litst.

Do soest dizze klassike resinsje fan de earste Apple Watch mei LTE-stipe lêze moatte, fan Benjamin Clymer fan Hodinkee, in goed oansjoen horloazjeblog. Yn syn 'wike op de pols' stelt Ben dat do mei gewoan in horloazje en ien inkele (!) AirPod as every day carry (EDC) in lange wei komst.

Online wêze moatte

Foar my is de smartphone essinsjeel, want it is myn wichtichste poarte nei de online wrâld dêr't ik it measte fan myn jild fertsjinje. Foar myn wurk wikselje ik tusken steaten fan maklik en djip wurk, dêr't it lêste in nivo fan konsintraasje freget dat maklik fersteurd wurdt troch in ferbûn apparaat lykas in moderne smartphone.

Hoewol it wûnders dwaan soe foar myn konsintraasje, wol ik myn smartphone net hielendal útsette. Neist myn ferantwurdlikheden mei cloud-ynfrastruktuer bin ik de heit fan twa jonge bern en do wytst nea krekt wannear't "de wrâld my nedich hat". Ek al realisearje ik my dat it mar "in gefoel" is, jout it ferbrekken fan alle kontakt hielendal my hast daliks eangst. Earder haw ik besocht in ienfâldige dumbphone te brûken dy't allinnich belje of ienfâldige sms'en stjoere koe.

In beheinde dumbphone wurket min of mear, mar do komst tekoart as do wol moderne ferbining nedich hast, bygelyks foar it reparearjen fan cloud-spullen of by it nimmen en stjoeren fan in foto. Dus yn plak fan myn smartphone te deadzjen, haw ik my in soad muoite jûn om him sa yn te stellen dat er hiel selektyf mar guon notifikaasjes leveret, en dêr bliuw ik oan ôfstimmen. Ik fiel dat der romte is foar fierdere ferbettering en dêrom eksperimintearje ik graach mei ferskillende apparaten, lykas de reMarkable, om myn prestaasje by djip wurk te ferbetterjen; mei as doel in krêftich lykwicht te finen tusken ferbining en iensumens.

It eksperimint en myn ûnderfining

Dus, nei't ik alles ynsteld hie, lei ik myn smartphone yn in tas en gong ik mei allinnich myn Apple Watch myn gong. Yn myn deistige dwaan en litte beheinde ik de skermtiid fan de smartphone ta in absolút minimum. Yn myn eksperimint hie ik dagen as heit en wat wurkdagen mei ek wat reizgjen. Gewoan in normale mingeling fan "Willem Life".

Yn en om it hûs fûn ik de Apple Watch benammen sterk, want er makket elke gewoante dea dy't do dy oanwend hast om (automatysk) de tillefoan op te pakken om te sjen oft der wat "nijs is". Do wytst wol, de gewoante om te kontrolearjen allinnich om te kontrolearjen. As do him net mear binnen berik hast, merkst do hoe fêst dizze "refleks" sit. Sûnder dat ik yn it digitale ryk dûkte, fielde ik my folle mear yn it "hjir en no". Dat makket ferskil!

Soms kaam der in notifikaasje binnen dy't daliks aksje easke. Ik hie bygelyks ien mislearjende webtsjinst dy't in uptime alarm útlosse. Sokke útfal komt komselden foar, mar ik fûn it hiel moai dat ik sûnder fertraging op de hichte brocht waard fan dit probleem. Nei it ûntfangen fan de notifikaasje rûn ik nei myn iPad en gong ik op in hiel bewuste manier oan de slach om it probleem op te lossen. Dat is noch in effekt fan de Apple Watch as primêr apparaat: do brûkst dyn oare apparaten mei mear wilskrêft - do giest mei in spesifyk doel oan de slach yn plak fan wat rûn te sjen. Ek dat fyn ik prachtich.

By it wurk jout de Apple Watch my net sa folle ekstra, it is gewoan noch in skerm as ik al omjûn bin troch oare skermen. Ik tink dat it moai is as er dy warskôget foar in kommend kalinderevenemint of wat op dyn taaklist, mar foar my feroaret it de wize wêrop't ik wurkje net sa hiel folle. As ik wurkje bin ik al goed ferbûn troch de aard fan myn wurk. Mar fansels kin de ynfloed fan de Apple Watch op dyn wurk oars wêze. Miskien fynst do dit gekke eksperimint wol moai dat ik earder die: programmearjen op Apple Watch.

Mei twa nijsgjirrige bern wurd ik faak bombardearre mei "de fragen fan it libben", wêrfan ik in protte beäntwurdzje kin, mar guon freegje om wat trivia op te sykjen. Ik tocht dat dit it plak is dêr't Siri op de Apple Watch echt skittert. Yn plak fan nei dyn tillefoan te gripen om wat op te sykjen kinst do Siri gewoan in fraach stelle. De trúk is hjir te witten hoe't do Siri freegje (of 'prompte') moatst om de goede resultaten te krijen. Doe't myn soan my frege nei de grutste fulkaan fan it sinnestelsel, wist ik dat dy op Mars wie, mar myn kennis hie gjin sappige details. "Hey Siri, look on wikipedia for the volcano on Mars" jout dy binnen sekonden resultaten, en besparret dy in reis troch it wûnderlân fan sykmasjinereklame. Machtich guod, as do in pear fan dizze prompts ienris ûnthâlden hast.

Kreativiteit ûntstiet as ik yn in konsintrearre tastân bin, faak as ik allinnich oerbleaun bin mei myn tinzen. Ik wit nea krekt wannear en wêr't nije ideeën my treffe. Soms gean ik sitten en brûk myn reMarkable papiertablet om myn tinzen te kultivearjen en fêst te lizzen. Mar der binne mominten dat ik him net by de hân haw, bygelyks as ik in rin troch it plattelân meitsje. Ik ûntduts dat de lûdsrecorder in geweldige, wriuwingsleaze en natuerlike manier is om myn tinzen fêst te lizzen. De Apple Watch docht in geweldige baan mei it útfilterjen fan (omjouwingen)lûd út de opnames. Ik fûn dat it werom harkjen nei dizze opnames in hiel weardefolle manier is om te reflektearjen en deiboek by te hâlden, want der sit safolle detail yn de toan fan de stim neist de eigentlike wurden.

Brutsen perfeksje

As it wurket, belibbe ik magy, mar ik fûn dat de ûnderfining no en dan útinoar foel. De Watch freget in eigen behear, neist dyn smartphone. Hy kin in soad fan de ynstellingen fan de iPhone spegelje, mar net alles.

Ik wie ferrast en op in ergerlike manier fersteurd doe't er op myn pols begûn te sûzjen om my te warskôgjen foar blootstelling oan lûd yn de omjouwing - wylst ik op myn racefyts troch in sterke tsjinwyn fytste. Of as er dy fertelt dat do oerein komme moatst... wylst do yn in auto sitst. Of dy "tips" jout oer hoe't do it horloazje brûke kinst - as do him gewoan út 'e wei hawwe wolst. Of it tal fersiken, per app, om tastimming om lokaasjetsjinsten te brûken. Super ergerlik en oerstallich, benammen as do apps al bepaalde tastimming op dyn tillefoan jûn hast (wa wol der no net tastean dat de GPS brûkt wurdt yn de Maps-app?)

Mar in djipper probleem dat ik belibbe is dat de Apple Watch gjin trochgeande ûnderfining is. Do moatst him fan dyn pols helje as de batterij leech is. Oars as in smartphone dy't do kinst bliuwe brûke wylst er oplaadt, ferliest de Apple Watch de ferbining en hâldt er op mei wurkjen op de lader. Hy sil dy gjin ynkommende belletsjes of (wichtige) notifikaasjes melde. Om't de Apple Watch geregeld opladen wurde moat, betsjut dat dat do dyn smartphone noch altyd hast alle dagen brûke moatst.

Dat ûndergraaft it doel fan in tillefoanleaze ûnderfining wat, want it gedoch tusken ferskillende apparaten freget ek wat mentale muoite. Do moatst foarút plannen (bygelyks "haw ik genôch batterij foar de nacht of net?"). Ik koe gjin natuerlike routine fine om de dingen draaiende te hâlden.

Ik wit dat guon minsken de Apple Watch nachts opladen, as har tillefoan op it nachtkastke leit. Mar dat betsjut dat do de stille wekker of it notifikaasjesysteem fan de Watch net brûke kinst - krêftige funksjes as do dyn bêd mei in partner diele. (Of ien fan de oare mooglikheden fan de Watch om dyn sliepgewoanten by te hâlden, wat dat oanbelanget.).

Oare minsken sette de Apple Watch oan de lader wylst se moarns ûnder de dûs steane. Mei 30 oant 60 minuten rap opladen kinst do de batterij folje oant 80%. Miskien bin ik te rap of te effisjint foar it horloazje, mar myn moarnsrutine duorret mar 15 minuten, mei allinnich in kâlde dûs en in kopke kofje.

Ik haw ek besocht twa horloazjes fan Apple te brûken, dy't ik wikselje tusken myn pols en de lader. Dat makket de "horloazjetiid om de pols" maksimaal, mar it is bespotlik oerstallich en freget noch mear apparaten, jild, abonneminten en behear. It giet yn tsjin myn wurdearring fan minder is mear. Dit late my ta de konklúzje dat miskien de bêste smartwatch gjin smartwatch is.

Konklúzje

Hoe't wy mei technology omgean is yn prinsipe noch altyd in minsklik beslút, do bepaalst wat do dochst, wat wilskrêft en dissipline freget. Myn eksperimint mei sûnder tillefoan gean wie in konfrontaasje dat alles wat ik nedich hie minder en net mear technology wie om te kommen wêr't ik echt wêze wol: yn it hjir en no!