Marathon

Sa'n jier lyn siet ik mei myn maat Niels bierkes te drinken, dy't krekt de New York City Marathon útrûn hie. Nei syn hertstochtlike ferhaal oer syn ûnderfining liet er de bom falle: "Wêrom rinne wy takom jier net tegearre in marathon?!"

Miskien kaam it troch it lekkere bier, miskien troch wiisheid, mar it idee like fan it begjin ôf geweldich! It iennichste (lytse) probleem wie dat ik noch nea serieus rûn hie. Koe ik myn ûnderfining mei fytsen omsette yn wat nuttichs foar it hurdrinnen?

Op advys fan ferskate minsken mei mear rinûnderfining gong ik nei de pleatslike hurdrinwinkel foar advys oer skuon. It freonlike personiel liet my rinne op in spesjaal testspoar mei sensors dy't de druk profilearje as dyn fuotten by it rinnen de grûn reitsje. It doel is in soepele oergong fan stap nei stap. Út dizze test die bliken dat myn lofter foet in bytsje oars is as myn rjochter. Dat is grappich, want ik haw dat ek opmurken yn de gegevens fan de fermogenspedalen op myn fyts. De goede skuon passe is tige wichtich om ferwûnings te foarkommen en om it hurdrinnen sa noflik mooglik te meitsjen.

Myn earste training wie in 5K om myn kantoarblok yn Amsterdam. In soad profesjonele coaches soene in begjinnende rinner advisearje om mei in koartere ôfstân te begjinnen en stadichoan op te bouwen... Ik woe witte wêr't ik stie, negearre elk advys en gie gewoan mei folle gas om te sjen hoe't 5K oanfiele soe - mei myn ûnderfining as fytser. Man, dat wie min.

Wat do dúdlik sjen kinst yn de gegevens fan de earste training, is dat myn tempo relatyf stadich wie, en dochs hie ik fan it begjin ôf in tige hege hertslach. Dat is om't myn lichem hielendal net oan rinnen wend wie; it wie as yn in soarte fan shock. Dêrom moatst it rêstich oanpakke: jou dyn lichem de kâns om te wennen oan de nije belêsting.

Nei myn earste rûnte trainde ik troch, meardere dagen yn de wike mei ferskillende yntensiteit. Om't ik it sels in noflike mjitstok fûn, naam ik de 5K altyd as minimum, en spile ik mei ferskillende tempo's om úteinlik op in ritme te kommen dat ik in bytsje makliker folhâlde koe. It duorre net lang foardat ik fan myn nije hobby begûn te genietsjen, wat it noch makliker makke om de trainingen fol te hâlden.

Nei mar in pear wiken begûn ik echte foarútgong te sjen yn tempo en úthâlding; myn lichem wende dúdlik. Om it ynteressant te hâlden stelde ik in pear lytsere doelen: ik skreau my yn foar pleatslike hurdrinwedstriden yn Horst aan de Maas: de 10K Rundje um ut Hundje en de 21K Venloop yn Venlo. Ik skreau in blogberjocht oer it rinnen fan de heale marathon yn Venlo.

De rest fan it jier gong ik troch mei trainen, ik naam myn hurdrinskuon sels mei op simmerfakânsje nei Italje. Dat is ien fan de dingen dêr't ik fan genietsje by it hurdrinnen: do kinst dyn spullen maklik meinimme en gean hurdrinne wêr't do ek bist.

TCS Marathon Amsterdam

Spring foarút nei 20 oktober 2024... tiid foar de TCS Marathon Amsterdam. Ik tocht dat it in goed idee wie om myn earste hiele marathon op bekende grûn te rinnen. De Amsterdamse Marathon, oprjochte yn 1975, lûkt elk jier sa'n 45 tûzen dielnimmers. De rûte giet troch byldbepalende dielen fan Amsterdam, ûnder oare it Rijksmuseum, de rivier de Amstel en it histoaryske Olympysk Stadion.

Yn de wiken foar it evenemint joech ik bysûnder omtinken oan myn sliep, iten en drinken. Ik die de training rêstiger oan en bleau genôch yn beweging om it lichem yn goede kondysje te hâlden en tagelyk it risiko op oertraining te ferlytsjen. Myn lêste trainingsrûnen gongen oant in ôfstân fan ± 30K. Ik ferwachte dat de hiele marathon dreech mar te dwaan wêze soe.

Konklúzje

Sûnder twivel wie dit it dreechste dat ik ea dien haw. Ik foltôge myn earste marathon yn in respektabele 4 oeren en 15 minuten. It easke 100% fan myn fysike fermogen en it easke in psychologyske prestaasje fan 200%. Do krigest te meitsjen mei pine, wurgens, emoasjes en enerzjy fan tafallige frjemden dy't dy oanmoedigje. It is sa'n frjemde miks fan dingen, tige rau, tige easkjend. Dyn ûnderfining kin oars wêze, mar ik beskreau it as hast spirituëel yn syn djipte - as do klear bist fiel do dy op ferskate manieren oars.

Tank

In hertlike tank oan alle frijwilligers dy't it evenemint mooglik makken. Tank oan myn frou en bern dy't my stipe fan thús, ûnder dit evenemint en ûnder de protte trainingen. Tank oan alle supporters lâns de wei, ûnder wa myn broer, syn bern, en de protte 'tafallige frjemden' dy't myn namme rôpen. Lêst mar net least bysûnder tank oan myn maat Niels dy't myn ynteresse yn it hurdrinnen opwekt hat - ik bin der dol op wurden!