Omascribe

Waarom

Ik schrijf met de hand. Elke maand begint op papier en de scherpste regels in mijn notities zijn altijd de handgeschreven regels; daarover schreef ik in het stukje over de tochtende deur sluiten. Handschrift werkt voor mij op een creatieve manier. Een pen vult niet aan, stelt niets voor, hij wacht. Ideeën komen eruit in de volgorde waarin ze komen, met een schets ernaast als woorden niet genoeg zijn. Dat vind ik prettig, en dat wil ik houden.

Het probleem was het gereedschap. De Framework 12 op mijn bureau, de 'agentic werkbank', heeft een aanraakscherm en een pen. Op Linux was er niets waarmee ik wilde schrijven, er zijn bestaande apps zoals Xournal, maar die vind ik overweldigend in opties en functies. De iPad heeft misschien de beste pencil die er is, maar hij wordt gehinderd door de notitie-app van Apple, die wisselvallig is doordat 'Apple Intelligence' zich met mijn schrijven bemoeit. De reMarkable is beter, maar het is een eiland en heeft de dienst van een derde partij nodig om te synchroniseren. Dus op een zondagavond opende ik een terminal, beschreef wat ik wilde, en schreef diezelfde avond de eerste pagina ermee. Het was, in mijn eigen woord, bevrijdend.

Wat het is

Omascribe is een notitie-app voor Linux waarin de pen voorop staat. Qt Quick en C++, dezelfde stack als Omawrite, de schrijf-app in Omarchy, en dezelfde rustige chrome. De naam is de pen-tegenhanger van write: scribe. Eén oneindige pagina per notitie die groeit terwijl je naar beneden schrijft. De inkt wordt als vectoren opgeslagen in een gewoon JSON-bestand, niet als bitmap, dus een pagina handschrift is een paar honderd kilobyte en kan door alles gelezen worden. Inkten hebben namen, geen kleurcodes, zodat een themawissel nooit een streek verbergt. Een notitie verwijderen verplaatst haar naar een prullenbak. Niets verlaat de machine.

De pen is rauw. De digitizer van de Framework 12 is niet de beste, dat schreef ik op de eerste pagina, maar de gladstrijking die libinput standaard toepast maakte mijn handschrift "afgevlakt", niet het mijne. Die staat nu uit, in de app en in een klein quirk-bestand voor het systeem, en er komt nooit gladstrijking, curve fitting of puntverdunning bij. De rauwe, rafelige lijntjes zijn precies hét punt.

Wat het doet

De pen schrijft. Twee vingers scrollen. Niets anders beweegt de pagina: geen scrollen met één vinger, geen pagina die de pen volgt, geen handpalm die het papier wegtrekt terwijl je schrijft. Dat laatste kostte een dag om goed te krijgen, want een handpalm op het glas ziet er voor de software uit als een vinger. Nu is de pagina van de pen, zolang die in de buurt is.

Dan de rest, kort. Een gum die hele streken weghaalt. Een lasso om een blok tekst te verplaatsen. Een liniaal die een lijn op vijftien graden vastzet. Ongedaan maken met een tik van twee vingers. Vier inkten, drie diktes. Getypte tekst: klik ergens en typ, en het blok neemt de marges van het handschrift eromheen. Exporteren naar PDF of SVG op wit papier, hoe het scherm er ook uitziet. Een volledig scherm met niets erop dan de pagina, de titel scrolt mee als deel van het papier. En plugins: per persoon, per installatie, buiten de broncode. De mijne is één knop die de notitie als PDF naar mijn notitie-archief mailt, en zegt wanneer hij weg is.

De functie die ik niet had gepland is de functie die ik sindsdien het meest gebruik! Zolang de app open is, wordt de huidige pagina gespiegeld voor agents: een JSON met de metadata, een SVG met de vectoren, en een PNG van de inkt op wit papier. Ontevreden over wat Grok voor een icoontjes maakte, probeerde ik op een gegeven moment zelf een undo/redo icoon te tekenen. En waarempel, de agent kon dat goed zien en begrijpen. De agent las de tekening, en hij bouwde ze. Dat is iets dat geen iPad of reMarkable kan tippen. Agents kunnen je notities lezen en je schetsen zien (als je dat toestaat). Voor agentic ontwikkelen is dat een groot ding: een layoutidee dat in tien seconden getekend is, is een specificatie.

Wat ik wegliet

Geen cloud, geen sync, geen account. Geen handschriftherkenning. Geen zoom. Geen lagen, geen vormen, geen penselen, geen texturen, geen papierkeuzes, geen gelinieerd papier, en zeker geen blauwe lijntjes. Geen notitieboeken, tabbladen, mappen of tags: een lijst notities links, nieuwste bovenaan, zoals de eerste versie van elke notitie-app. Geen instellingenscherm. Geen gladstrijking. Geen opsmuk in de chrome: de werkbalk is een pil met de gereedschappen, ongedaan maken en opnieuw, de inkten en de diktes. Het puntjesraster verschijnt alleen terwijl je scrolt, en vervaagt dan. Dat is de hele app.

Een deel hiervan komt nog. Het meeste niet. Elke functie die ontbreekt is een functie die mij niet in de weg kan zitten.

iPad en reMarkable

Ik schrijf sinds 2016 over tablets, en recenter over de iPad als gereedschap. De pencil en het scherm van Apple zijn beter dan die van de Framework. Het papier van de reMarkable is beter dan welk scherm ook. Als je hardware wilt, koop dan een van die twee.

Maar waar ze niet aan kunnen tippen is softwarevrijheid. Alles wat ik stom vind aan mijn schrijf-app, kan ik aanpassen, en dat is een heel groot voordeel. De notitie-app van de iPad hield mij een jaar weg van handschrift vanwege een lijnpatroon (door Apple Intelligence) dat ik niet uit kon zetten. Vijf jaar geleden zei ik mijn eigen tablet-OS vaarwel omdat het werkend houden meer kostte dan het opleverde. Het verschil in 2026 is nu snelheid: de app waar je naar kijkt is in een avond gebouwd en in een dag verfijnd, en de fixes voor het scrollen met twee vingers, de handpalm en de getypte tekst kostten elk minder tijd dan het schrijven van deze paragraaf. Omdat de bouwende agent in hetzelfde besturingssysteem zit als de app zelf, kan ik gaanderweg makkelijk en direct verbeteringen aanbrengen.

Download Omascribe

De broncode staat op source.willem.com/omascribe en op GitHub, onder MIT-licentie. Het heeft Qt 6 nodig en bouwt met twee commando's. Het is gemaakt op Omarchy met de Framework 12 en zijn stylus, maar niets erin is aan die hardware gebonden; elke Linux-laptop of tablet met een pen zou moeten werken.

Conclusie

Omascribe is een kleine app die één ding doet: hij laat jouw pen het werk doen en gaat zelf zo veel mogelijk uit de weg. Omdat de broncode vrij is kun jij of je AI-agent de app verder naar je eigen hand(schrift) zetten, succes ermee!