Beheiningen fan sliepmjitting mei in wearable

Skriuwen · 16 jul 2019

Beheiningen fan sliepmjitting mei in wearable

Fergeliking mei in hertslachmeter mei boarstbân

Sliepmonitoring is in populêre funksje fan in soad smartwatches en wearables. Apparaten as Fitbit, Withings, Apple Watch en Biostrap analysearje biometryske gegevens wylst do sliepst. Dizze wearables wurde om de pols droegen en brûke optyske sensors om dyn hertslach fêst te lizzen. Ik frege my ôf hoe't dy optyske sensors it dogge yn ferliking mei in hertslachmeter mei boarstbân dy't tige detaillearre mjit.

Optyske hertslachmjitting hat enerzjy nedich

De measte smartwatches en wearables brûke optyske hertslachsensors om dyn hertslach te mjitten. Dêrfoar is in ljochtboarne nedich (meastal grien of (infra)read LED's) en in fotosensor om it ljocht te analysearjen dat weromkeatst wurdt troch dyn streamende bloed. Dizze gegevens wurde analysearre en omset yn metriken as hertslach. Om't dit type sensor ferwurking en meardere komponinten nedich hat, brûkt it meastal mear enerzjy. Lês ek myn útwurke berjocht oer de ferskillende soarten hertslachmeters

Apple Watch brûkt in optyske sensor foar syn automatyske hertslachmjitting
Apple Watch brûkt in optyske sensor foar syn automatyske hertslachmjitting

Beheind troch batterijkrêft

Om't batterijen yn wearables troch har fysike grutte meastal beheind binne, kin de hertslach ûnder de sliep net trochgeand mjitten wurde. It is gewoan dat der mar ien kear yn 'e 5 of sels 10 minuten in mjitting dien wurdt!

Hertslachmjittingen fan Apple Watch litte sjen dat der mar ien kear yn 'e 5 minuten mjitten wurdt
Hertslachmjittingen fan Apple Watch litte sjen dat der mar ien kear yn 'e 5 minuten mjitten wurdt

Dat betsjut dat do mar 6 of 12 mjittingen per oere krigest. Dat is tige min as do tinkst oan it feit dat dyn hert by in gewoane 60BPM 3600 kear yn 'e oere slacht.

Hertslachmeter mei hege resolúsje: de boarstbân

Oars as de optyske sensor dy't yn de measte wearables sit, kin in hertslachmeter mei boarstbân dyn hertslach maklik realtime fêstlizze: mei meardere (krekte) mjittingen per sekonde! Dêrom is dit type sensor populêr by topsporters by har trainingen. Lykas ik earder útlein haw, kin er dat dwaan troch syn liedende ferbining mei dyn lichem wêrtroch't er de elektryske aktiviteit fan dyn hert direkt fêstlizze kin.

Wahoo TICKR brûkt liedende pads yn de bân om de elektryske aktiviteit fan dyn hert direkt fêst te lizzen
Wahoo TICKR brûkt liedende pads yn de bân om de elektryske aktiviteit fan dyn hert direkt fêst te lizzen

Hoewol't de boarstbân enerzjysunich en betrouber is, draacht er net noflik foar oars as trainen. Dêrom wurdt alle sliepmjitting meastal dien mei optyske sensors yn wearables dy't om de pols sitte.

Eksperimint: in boarstbân drage yn 'e nacht

Wat foar ferskil soe it meitsje as sliepanalyses dien waarden mei meardere gegevenspunten per sekonde yn plak fan mar in pear mjittingen per oere? Ik besleat om ûnder myn sliep in hertslachmeter mei boarstbân te dragen om dat út te finen.

Wahoo TIKR (links) leveret mear gegevens per minút as Apple Watch (rjochts) per oere!
Wahoo TIKR (links) leveret mear gegevens per minút as Apple Watch (rjochts) per oere!

Om de gegevens fan 'e boarstbân te fergelykjen, besleat ik in oare (optyske) hertslachmeter om myn pols te dragen: Biostrap. Lykas de measte smartwatches brûkt dy in optyske sensor om metriken fêst te lizzen. Ik haw him ynsteld om elke 5 minuten gegevens op te slaan (in gewoan ynterval, krekt as Apple Watch).

Befinings

Myn eksperimint gie goed, in nacht sûnder ûnderbrekkingen útsein myn gewoane nachtlike "heitetaken". De oare moarns haw ik de gegevens besjoen dy't beide sensors fêstlein hiene.

Hertslach yn myn eksperimintnacht, mjitten mei de optyske sensor (boppe) en de boarstbân (ûnder)
Hertslach yn myn eksperimintnacht, mjitten mei de optyske sensor (boppe) en de boarstbân (ûnder)

Do sjochst dúdlik it ferskil yn 'e gegevens fan beide sensors. Se binne it min of mear iens oer de gemiddelde en de minimale hertslach. Mar de gegevens fan de boarstbân litte dúdlik mear en hegere pieken sjen. De boarstbân registrearre in maksimum fan 111 BPM tsjin de 69 BPM maksimum dy't de optyske sensor mjitten hat.

Ik freegje my ôf wêr't dy pieken wei komme. Ik tink dat se ûntsteane as ik dream, my omdraai of (in bytsje) wekker wurde fan in lûd fan bûten. Om't dizze pieken sa koart duorje, mist de optyske sensor se, want dy docht mar ien hertslachmjitting yn 'e 5 minuten.

Hertslachmjittingen kombinearre mei bewegingsgegevens fan in gyroskoopsensor
Hertslachmjittingen kombinearre mei bewegingsgegevens fan in gyroskoopsensor

Dêrom brûke de measte wearables njonken de hertslachsensor ek in gyroskoopsensor. Guon smartwatches brûke ek de mikrofoan om lûden fan bûten te hearren.

Konklúzje

Ûnder de sliep in hertslachmeter mei boarstbân drage liet sjen dat de gegevens fan de gewoanwei brûkte optyske hertslachsensor net folslein binne. Koarte fersteuringen (dy't pieken yn de hertslach feroarsaakje) wurde maklik mist.

Op in manier fielt de optyske hertslachsensor oan as in snelheidsmeter dy't mar in pear kear yn 'e oere wurket. Ekstra gegevens fan gyroskoop en mikrofoan kinne de ûntbrekkende gegevens net folslein goedmeitsje. Do soest dyn snelheidsmeter kapot fine!

Dêrom soest dy ôffreegje moatte oft sliepmjitting mei in sensor om de pols al dy muoite wurdich is. Do kinst dyn tiid en enerzjy miskien better oan wat oars bestege, lykas sliepe! Swiete dreamen!

← Mear ferhalen