Wêrom Apple Silicon in grut ding is

Krêft tsjin batterijtiid

Elkenien dy't ynteresse hat yn mobyl rekkenjen wit dat krêft meast giet op kosten fan batterijtiid. In krêftige prosessor ferbrânt enerzjy, wurdt hjit en hat ventilators nedich om kuolle te wurden. No, net mear, moetsje Apple Silicon!

De M1-prosessor is de earste Apple Silicon dy't yn in Mac te krijen is

Ik bin noch altyd folslein ferbjustere - de nije MacBook Air dy't ik hjir haw is sûnder twivel de fluchste kompjûter dy't ik ea hân haw. Dochs is hy folslein stil en liket syn batterij-yndikator op "fol" fêst te sitten. It is in frjemde, hast bûtenierdske ûnderfining: do ferwachtest in soarte fan trúk, mar dy is net te finen: dit is in kompjûter dy't it spul feroaret.

De nije M1 Apple Silicon yn de MacBook Air blaast my fuort

Ien ding dat ik altyd wurdearre haw oan iPad en myn Surface tablet is dat se stil binne. Dat lit my fokusje op myn wurk, gjin ôfliedend sûzjen fan in ventilator. Of ôfliedende waarmte ûnder it toetseboerd. No hat de Mac it ek, zen-eftige stilte kombinearre mei rûge prestaasje.

Hoe docht Apple dat?

It koarte antwurd: les út mobyl. De iPhone en iPad binne enoarm suksesfol wurden omdat Apple hardware en software djip yntegrearret. Yn ferliking mei in konvinsjonele PC-prosessor binne de mobile chips dy't Apple makket ôfstimd op de wurkdruk dêr't se foar ferwachte wurde.

Hjirmei kinne se de prosessor optimalisearje foar sawol fluggens as enerzjyeffisjinsje. It bestjoeringssysteem brûkt de prosessor tûk om taken út te fieren op dy kearnen dy't it bêste by de taak passe. Bygelyks kin it ophelje fan nije e-mail dien wurde mei in stadiger mar tige effisjinte CPU-kearn, wylst it spyljen fan in spultsje de krêftige kearnen brûkt.

Neist tûke software hawwe se in protte chips yntegrearre binnen de prosessorchip dy't oars in eksterne chip op it haadlogikabord wêze soene. It meast ûnleauwige keunststik is it yntegrearjen fan it systeemûnthâld yn de chip. Dat makket in ultra-hege-bânbreedte 'rykswei' tusken de CPU en eksterne ûnthâldbanken oerstallich. Om't it ûnthâld krekt dêr binnen yn 'e haadchip sit, is it net nedich om al dy bits en bytes hinne en wer te stjoeren. It is folle effisjinter, by ûntwerp.

Chips yntegrearje binnen de prosessor ferminderet de needsaak om gegevens hinne en wer te stjoeren nei oare (eksterne) chips

Konklúzje

Wat de konkurrinsje bang meitsje moat is dat dit mar it begjin is. Dit is Apple's earste besykjen om in Mac-prosessor te meitsjen en it hat de measte ferwachtingen oertroffen.

It is lestich om it gefoel te ûntkommen dat al myn kompjûters no ferâldere binne, it is echt sa'n grut ferskil. Fan myn enerzjyslurpende servers yn it datasintrum (dy't deis kilowatts ferbrûke) oant de tablet dy't ik meidrage. Dat is technyk fan juster, ineffisjint, de takomst is oankommen - o jonge!